A national dish is a culinary dish

A national dish is a culinary dish that is strongly associated with a particular country.[2] A dish can be considered a national dish for a variety of reasons:
It is a staple food, made from a selection of locally available foodstuffs that can be prepared in a distinctive way, such as Fruits de mer, served along the west coast of France.[2]
It contains a particular 'exotic' ingredient that is produced locally, such as the South American paprika grown in the European Pyrenees.[2]
It is served as a festive culinary tradition that forms part of a cultural heritage—for example, barbecues at summer camp or fondue at dinner parties—or as part of a religious practice, such as Korban Pesach or Iftar celebrations.[2]

National dishes are part of a nation's identity and self-image.[3] During the age of European empire-building, nations would develop a national cuisine to distinguish themselves from their rivals.[4]

According to Zilkia Janer, a lecturer on Latin American culture at Hofstra University, it is impossible to choose a single national dish, even unofficially for countries, such as Mexico or India, because of their diverse ethnic populations and cultures.[3] The cuisine of such countries simply cannot be represented by any single, national dish. Furthermore, because national dishes are so interwoven in a nation's sense of identity, strong emotions and conflicts can arise when trying to choose a country's national dish.

ผลลัพธ์ (ไทย) 1:

อาหารชาติเป็นจานอาหารที่เกี่ยวข้องอย่างยิ่งกับประเทศใด [2] จานสามารถเป็นอาหารชาติหลายประการ:อาหารหลัก จากการเลือกของกินเครื่องใช้ที่สามารถนำมาปรุงในลักษณะที่โดดเด่น เช่นผลไม้ de mer บริการตามแนวชายฝั่งตะวันตกของฝรั่งเศส ได้ [2]ประกอบด้วยส่วนผสม 'แปลกใหม่' เฉพาะที่ผลิตในประเทศ เช่นพริกขี้หนูอเมริกาใต้ปลูกพิเรนีสที่ยุโรป [2]มันมีหน้าที่เป็นประเพณีเทศกาลอาหารที่เป็นส่วนหนึ่งของมรดกทางวัฒนธรรม – เช่น บาร์บีคิวที่ค่ายฤดูร้อนหรือฟองดูที่ฝ่ายอาหารเย็น — หรือ เป็นส่วนหนึ่งของการปฏิบัติทางศาสนา เช่น Korban Pesach หรือ Iftar ฉลอง [2]อาหารแห่งชาติเป็นส่วนหนึ่งของเอกลักษณ์ของชาติและภาพตัวเอง [3] ในช่วงยุคของสร้างอาณาจักรยุโรป ประเทศจะพัฒนาอาหารแห่งชาติเพื่อความแตกต่างจากคู่แข่งของพวกเขา [4]ตาม Zilkia Janer อาจารย์ในวัฒนธรรมอเมริกันละตินที่มหาวิทยาลัย Hofstra มันเป็นไปไม่ได้เลือกอาหารชาติเดียว แม้อย่างไม่เป็นทางการประเทศ เช่นเม็กซิโกอินเดีย ประชากรหลากหลายเชื้อชาติและวัฒนธรรมของพวกเขา [3] อาหารที่ประเทศดังกล่าวก็ไม่สามารถแสดง โดยอาหารจานเดียว ชาติใด ๆ นอกจากนี้ เนื่องจากอาหารชาติอื่น ๆ เน้นในความรู้สึกของประเทศของตน อารมณ์ที่แข็งแกร่งและความขัดแย้งสามารถเกิดขึ้นได้เมื่อพยายามเลือกอาหารแห่งชาติของประเทศ

ผลลัพธ์ (ไทย) 2:

จานชาติเป็นอาหารการทำอาหารที่มีความเกี่ยวข้องอย่างมากกับประเทศใดประเทศหนึ่ง [2] จานจะถือว่าเป็นอาหารประจำชาติสำหรับความหลากหลายของเหตุผล:.
มันเป็นอาหารหลักที่ทำจากการเลือกอาหารที่มีในท้องถิ่นที่สามารถ จัดทำในลักษณะที่โดดเด่นเช่นผลไม้เดอแมร์ทำหน้าที่ตามแนวชายฝั่งทางตะวันตกของฝรั่งเศส. [2]
มันมีโดยเฉพาะอย่างยิ่ง 'แปลกใหม่' ส่วนผสมที่ผลิตในประเทศเช่นพริกขี้หนูอเมริกาใต้ปลูกใน Pyrenees ยุโรป. [2 ]
มันเป็นที่ทำหน้าที่เป็นประเพณีการทำอาหารเทศกาลที่เป็นส่วนหนึ่งของตัวอย่างมรดกวัฒนธรรมบาร์บีคิวที่ค่ายฤดูร้อนหรือฟองดูงานเลี้ยงอาหารค่ำบุคคลหรือเป็นส่วนหนึ่งของการปฏิบัติทางศาสนาเช่น Korban ปัสกาหรือการเฉลิมฉลองศีลอด. [2] แห่งชาติ อาหารเป็นส่วนหนึ่งของความเป็นเอกลักษณ์ของประเทศและภาพตัวเอง. [3] ในช่วงอายุของจักรวรรดิอาคารยุโรปประเทศจะพัฒนาอาหารแห่งชาติที่จะแยกตัวเองจากคู่แข่งของพวกเขา. [4] ตาม Zilkia JANER วิทยากรในละตินอเมริกา วัฒนธรรมที่มหาวิทยาลัย Hofstra มันเป็นไปไม่ได้ที่จะเลือกอาหารประจำชาติเดียวแม้อย่างไม่เป็นทางการสำหรับประเทศเช่นเม็กซิโกหรืออินเดียเพราะประชากรชาติพันธุ์ของพวกเขาที่มีความหลากหลายและวัฒนธรรม. [3] อาหารของประเทศดังกล่าวก็ไม่สามารถจะแสดงโดยใด ๆ เดียว , อาหารประจำชาติ นอกจากนี้เนื่องจากอาหารประจำชาติที่มีการผสมผสานกันดังนั้นในความรู้สึกของประเทศของตัวตนที่อารมณ์รุนแรงและความขัดแย้งที่อาจเกิดขึ้นเมื่อพยายามที่จะเลือกอาหารประจำชาติของประเทศ

ผลลัพธ์ (ไทย) 3:

อาหารประจําชาติเป็นจานอาหารที่เกี่ยวข้องอย่างมากกับประเทศใดประเทศหนึ่ง . [ 2 ] จานสามารถถืออาหารแห่งชาติสำหรับหลากหลายเหตุผล :
มันเป็นอาหารหลักให้เลือกจากภายในของอาหารที่สามารถเตรียมในทางที่โดดเด่น เช่น ผลไม้ de Mer , เสิร์ฟ ตามชายฝั่งตะวันตกของประเทศฝรั่งเศส [ 2 ]
ประกอบด้วยส่วนผสมที่แปลกใหม่ ' เฉพาะ ' ที่ผลิตในประเทศ เช่น อเมริกาใต้ พริกที่ปลูกใน Pyrenees ยุโรป [ 2 ]
ก็จะเสิร์ฟเป็นอาหารเทศกาลประเพณีที่เป็นส่วนหนึ่งของมรดกทางวัฒนธรรม เช่น บาร์บีคิว ที่ค่ายฤดูร้อนหรือฟองดูว์ปาร์ตี้มื้อเย็น หรือ เป็นส่วนหนึ่งของการปฏิบัติทางศาสนา เช่น เหยื่อแล้วหรืองานเฉลิมฉลอง iftar [ 2 ]

อาหารแห่งชาติเป็นส่วนหนึ่งของตัวตนของประเทศ และภาพลักษณ์ของตน . [ 3 ] ในยุคของการสร้างอาณาจักรยุโรป ประเทศจะพัฒนาอาหารแห่งชาติ เพื่อแยกตัวเองออกจากคู่แข่งของพวกเขา . [ 4 ]

ตาม zilkia เจเนอร์ , วิทยากรในวัฒนธรรมละตินอเมริกันที่มหาวิทยาลัยฮอฟสตรา มันเป็นไปไม่ได้ที่จะเลือกเดียวแห่งชาติ จานยังไม่เป็นทางการสำหรับประเทศเช่นเม็กซิโกหรืออินเดียเพราะมีประชากรหลากหลายชาติพันธุ์และวัฒนธรรม . [ 3 ] อาหารของประเทศดังกล่าวก็ไม่สามารถแสดงอาหารชาติใดเดียว . นอกจากนี้ เนื่องจากอาหารของชาติจึงผสมผสานกัน ในความรู้สึกของตัวตนของประเทศ อารมณ์ที่แข็งแกร่งและความขัดแย้งจะเกิดขึ้นเมื่อพยายามที่จะเลือกอาหารแห่งชาติของประเทศ .