n 2000, world leaders met and adopt

n 2000, world leaders met and adopted the United Nations Millennium Declaration. Later, eight Millennium Development Goals (MDGs) were set out, including the first one on halving hunger and extreme poverty rates, reflecting the world’s commitment to improving the lives of billions of people.
Half a year remains before the end of 2015, the deadline for achieving most of the MDG targets, including the hunger target, MDG 1c, traditionally measured using the prevalence of undernourishment (PoU) indicator. As this report shows, since 1990–92, over 216 million people have been rescued from a life of hunger – to date, 72 countries have already reached the MDG 1c hunger target, with another nine just short by a small margin. Of these, 12 developing countries already had undernourishment rates below 5 percent in 1990–92. Meanwhile, twenty-nine countries have accomplished the more ambitious 1996 World Food Summit (WFS) goal of halving the number of chronically underfed people (Tables 2 and 3, pp. 12–13).
Progress towards food security and nutrition targets requires that food is available, accessible and of sufficient quantity and quality to ensure good nutritional outcomes. Proper nutrition contributes to human development; it helps people realize their full potential and take advantage of opportunities offered by the development process. As past editions of this report (2010, 2012 and 2014) have shown, good governance, political stability and the rule of law, and the absence of conflict and civil strife, weather-related shocks or excessive food price volatility, are conducive to all dimensions of food security.
This section looks at a range of factors that enable progress towards food security and nutrition goals. The list of factors – economic growth, agricultural productivity growth, markets (including international trade) and social protection – is by no means exhaustive. The section also shows how being in a protracted crisis has deleterious effects on progress in hunger reduction. Preliminary quantitative analysis, using data from the period 1992–2013, has helped identify these drivers of change and their relative importance in shaping progress against hunger.24
Economic growth is central to the fight against hunger – countries that become richer are less susceptible to food insecurity. Policy-makers in rapidly growing economies hav

ผลลัพธ์ (ไทย) 2:

n 2000 เป็นผู้นำระดับโลกได้พบและนำมาใช้สหัสวรรษขององค์การสหประชาชาติประกาศ ต่อมาแปดเป้าหมายการพัฒนาแห่งสหัสวรรษ (MDGs) ถูกกำหนดไว้รวมทั้งหนึ่งในครั้งแรกที่ลดลงครึ่งหนึ่งความหิวและอัตราความยากจนสะท้อนให้เห็นถึงความมุ่งมั่นของโลกในการปรับปรุงคุณภาพชีวิตของพันล้านคน.
ครึ่งปีที่ยังคงอยู่ก่อนสิ้นปี 2015 ภายในวันที่กำหนด เพื่อให้บรรลุที่สุดของเป้าหมาย MDG รวมทั้งเป้าหมายหิว MDG 1c วัดแบบดั้งเดิมโดยใช้ความชุกของการขาดอาหาร (ที่ Pou) ตัวบ่งชี้ ในฐานะที่เป็นรายงานนี้แสดงให้เห็นตั้งแต่ 1990-1992 กว่า 216,000,000 คนได้รับการช่วยเหลือออกมาจากชีวิตของความหิว - วันที่ 72 ประเทศได้มาถึงแล้วเป้าหมาย MDG 1c ความหิวกับอีกเก้าแค่สั้น ๆ โดยอัตรากำไรเล็ก ๆ ของเหล่านี้ 12 ประเทศพัฒนาแล้วมีอัตราการขาดอาหารต่ำกว่าร้อยละ 5 ใน 1990-92 ในขณะที่ยี่สิบเก้าประเทศได้ประสบความสำเร็จความทะเยอทะยานมากขึ้น 1996 การประชุมสุดยอดอาหารโลก (WFS) เป้าหมายของการลดลงครึ่งหนึ่งจำนวนคนอาณาเรื้อรัง (ตารางที่ 2 และ 3 ได้ pp. 12-13).
ความคืบหน้าไปสู่ความมั่นคงด้านอาหารและโภชนาการเป้าหมายที่ต้องการให้อาหาร สามารถใช้ได้ที่สามารถเข้าถึงและปริมาณที่เพียงพอและมีคุณภาพเพื่อให้แน่ใจว่าผลลัพธ์ทางโภชนาการที่ดี โภชนาการที่เหมาะสมก่อให้เกิดการพัฒนามนุษย์ มันจะช่วยให้ผู้คนตระหนักถึงศักยภาพของพวกเขาและใช้ประโยชน์จากโอกาสที่นำเสนอโดยกระบวนการพัฒนา ในฐานะที่เป็นรุ่นที่ผ่านมาของรายงานฉบับนี้ (2010, 2012 และ 2014) ได้แสดงให้เห็นการกำกับดูแลที่ดีมีความมั่นคงทางการเมืองและการปกครองด้วยกฎหมายและกรณีที่ไม่มีความขัดแย้งและการปะทะกันทางแพ่งกระแทกเกี่ยวข้องกับสภาพอากาศหรือความผันผวนของราคาอาหารที่มากเกินไปที่จะเอื้อให้กับทุก มิติของความมั่นคงด้านอาหาร.
ในส่วนนี้จะมีลักษณะที่หลากหลายของปัจจัยที่ช่วยให้ความคืบหน้าต่อความมั่นคงด้านอาหารและเป้าหมายโภชนาการ รายการของปัจจัย - การเจริญเติบโตทางเศรษฐกิจขยายตัวของผลผลิตทางการเกษตรตลาด (รวมถึงการค้าระหว่างประเทศ) และการคุ้มครองทางสังคม - โดยไม่มีหมายถึงหมดจด ส่วนนี้ยังแสดงให้เห็นว่าอยู่ในภาวะวิกฤตที่ยืดเยื้อมีผลอันตรายกับความคืบหน้าในการลดความหิว การวิเคราะห์เชิงปริมาณเบื้องต้นโดยใช้ข้อมูลจากช่วง 1992-2013 ที่ได้มีส่วนช่วยระบุไดรเวอร์เหล่านี้ของการเปลี่ยนแปลงและความสำคัญญาติของพวกเขาในการสร้างความคืบหน้ากับ hunger.24
การเติบโตทางเศรษฐกิจเป็นศูนย์กลางในการต่อสู้กับความหิว - ประเทศที่กลายเป็นยิ่งขึ้นมีน้อยไวต่ออาหาร ความไม่มั่นคง ผู้กำหนดนโยบายในประเทศที่เติบโตอย่างรวดเร็ว hav

ผลลัพธ์ (ไทย) 3:

2 , 000 , ผู้นำโลกได้ประกาศใช้ปฏิญญาสหัสวรรษแห่งสหประชาชาติ . ต่อมา แปดเป้าหมายการพัฒนาสหัสวรรษ ( MDG ) ตั้งอยู่ รวมทั้งคนแรก แบ่งอัตราความหิวและความยากจน ซึ่งสะท้อนให้เห็นถึงความมุ่งมั่นของโลกเพื่อการปรับปรุงชีวิตของคนนับล้าน
ครึ่งปียังคงก่อนที่จะสิ้นสุดในปี 2015 กำหนดเส้นตายสำหรับการมากที่สุดของ MDG เป้าหมายรวมถึงความหิวเป้าหมาย mdg 1C , ประเพณีวัดโดยใช้ ความชุกของการขาดสารอาหาร ( ปู ) ตัวบ่งชี้ รายงานนี้แสดง ตั้งแต่ปี 1990 – 92 กว่า 216 ล้านคนได้รับการช่วยเหลือจากชีวิตของความหิว–วันที่ 72 ประเทศมาถึงเป้าหมาย MDG ในความหิว กับอีกเก้าสั้น โดยขอบเล็ก ของเหล่านี้12 ประเทศที่พัฒนาแล้วมีอัตราการขาดสารอาหารด้านล่างร้อยละ 5 ในปี 1990 – 92 จาก 29 ประเทศได้ทะเยอทะยานมากกว่า 1996 สุดยอดอาหารโลก ( WFS ) เป้าหมายของการแบ่งจำนวนของโรคเรื้อรังซึ่งได้อาหารไม่พอ คน ( ตารางที่ 2 และ 3 . 12 – 13 ) .
ความคืบหน้าต่อความมั่นคงทางอาหารและโภชนาการ ต้องมีเป้าหมายที่เป็นอาหารที่พร้อมใช้งานสามารถเข้าถึงได้และปริมาณและคุณภาพที่เพียงพอเพื่อให้แน่ใจว่าผลลัพธ์ของการโภชนาการที่ดี . โภชนาการที่เหมาะสมมีส่วนช่วยในการพัฒนามนุษย์ ; มันช่วยให้คนตระหนักถึงศักยภาพของพวกเขาและใช้ประโยชน์จากโอกาสที่นำเสนอโดยการพัฒนากระบวนการ เป็นฉบับผ่านรายงานนี้ ( 2010 , 2012 และ 2014 ) ได้แสดง หลักธรรมาภิบาล เสถียรภาพทางการเมืองและการปกครองด้วยกฎหมายและไม่อยู่ในความขัดแย้งและความขัดแย้ง สภาพอากาศที่เกี่ยวข้องกับการกระแทก หรือความผันผวนของราคาอาหารที่มากเกินไป จะทำให้ทุกมิติของความมั่นคงด้านอาหาร .
ส่วนนี้ดูที่ช่วงของปัจจัยที่ทำให้ความคืบหน้าไปสู่เป้าหมายความมั่นคงด้านอาหารและโภชนาการ รายการของปัจจัยและอัตราการเติบโตทางเศรษฐกิจ การขยายตัวของผลผลิตการเกษตร ,ตลาด ( รวมถึงการค้าระหว่างประเทศ ) และ–สังคมโดยไม่มีหมายถึงหมดจด . ส่วนยังแสดงให้เห็นว่าอยู่ในภาวะวิกฤตที่ยืดเยื้อได้คงผลความคืบหน้าในการลดความหิว การวิเคราะห์เชิงปริมาณเบื้องต้นโดยใช้ข้อมูลจากช่วงปี 1992 – 2013 ได้ช่วยระบุเหล่านี้ไดรเวอร์ของการเปลี่ยนแปลงและความสัมพันธ์ของพวกเขาในการสร้างความก้าวหน้ากับความหิว 24
.การเจริญเติบโตทางเศรษฐกิจ เป็นศูนย์กลางการต่อสู้กับความหิว–ประเทศที่กลายเป็นคนรวยจะน้อยไวต่อความไม่ปลอดภัยของอาหาร ผู้กำหนดนโยบายในประเทศมีการเติบโตอย่างรวดเร็ว