After the war and following several

After the war and following several earlier miscarriages, Irina gave birth to their daughter, Mary Moore, in March 1946.[20] The child was named after Moore's mother, who had died two years earlier. Both the loss of his mother and the arrival of a baby focused Moore's mind on the family, which he expressed in his work by producing many "mother-and-child" compositions, although reclining and internal/external figures also remained popular. In the same year, Moore made his first visit to America when a retrospective exhibition of his work opened at the Museum of Modern Art in New York City.[21] From the late 1930s Kenneth Clark became an unlikely but influential champion of Moore's work,[22] and through his position as member of the Arts Council of Great Britain he secured exhibitions and commissions for the artist.

Before the war, Moore had been approached by educator Henry Morris, who was trying to reform education with his concept of the Village College. Morris had engaged Walter Gropius as the architect for his second village college at Impington near Cambridge, and he wanted Moore to design a major public sculpture for the site. The County Council, however, could not afford Gropius's full design, and scaled back the project when Gropius emigrated to America. Lacking funds, Morris had to cancel Moore's sculpture, which had not progressed beyond the maquette stage.[23] Moore was able to reuse the design in 1950 for a similar commission outside a secondary school for the new town of Stevenage. This time, the project was completed and Family Group became Moore's first large-scale public bronze.

In the 1950s, Moore began to receive increasingly significant commissions, including a reclining figure[24] for the UNESCO building in Paris in 1958. With many more public works of art, the scale of Moore's sculptures grew significantly and he started to employ an increasing number of assistants to work with him at Much Hadham, including Anthony Caro[25] and Richard Wentworth.[26]

On the campus of the University of Chicago in December 1967, 25 years to the minute[27] after the team of physicists led by Enrico Fermi achieved the first controlled, self-sustaining nuclear chain reaction, Moore's Nuclear Energy was unveiled on the site of what was once the university's football field stands, in the rackets court beneath which the experiments had taken place.[28] This 12-foot-tall piece in the middle of a large, open plaza is often thought to represent a mushroom cloud topped by a massive human skull, but Moore's interpretation was very different. He once told a friend that he hoped viewers would "go around it, looking out through the open spaces, and that they may have a feeling of being in a cathedral."[29] In Chicago, Illinois, Moore also commemorated science with a large bronze sundial, locally named Man Enters the Cosmos (1980), which was commissioned to recognise the space exploration program.[30]

The last three decades of Moore's life continued in a similar vein; several major retrospectives took place around the world, notably a very prominent exhibition in the summer of 1972 in the grounds of the Forte di Belvedere overlooking Florence. Following the pioneering documentary 'Henry Moore', produced by John Read in 1951, he appeared in many films. In 1964, for instance, Moore was featured in the documentary "5 British Sculptors (Work and Talk)" by American filmmaker Warren Forma. By the end of the 1970s, there were some 40 exhibitions a year featuring his work. The number of commissions continued to increase; he completed Knife Edge Two Piece in 1962 for College Green near the Houses of Parliament in London. According to Moore, "When I was offered the site near the House of Lords ... I liked the place so much that I didn't bother to go and see an alternative site in Hyde Park—one lonely sculpture can be lost in a large park. The House of Lords site is quite different. It is next to a path where people walk and it has a few seats where they can sit and contemplate it."[31]

As his wealth grew, Moore began to worry about his legacy. With the help of his daughter Mary, he set up the Henry Moore Trust in 1972, with a view to protecting his estate from death duties. By 1977, he was paying close to a million pounds a year in income tax; to mitigate his tax burden, he established the Henry Moore Foundation as a registered charity with Irina and Mary as trustees. The Foundation was established to encourage the public appreciation of the visual arts and especially the works of Moore. It now runs his house and estate at Perry Green, with a gallery, sculpture park and studios.[32]

ผลลัพธ์ (ไทย) 1:

หลังจากสงครามและต่อแท้งก่อนหน้าหลาย อีรีนาแห่งให้กำเนิดลูกสาวของพวกเขา แมรี่มัวร์ ในเดือน 1946 มีนาคม [20] เด็กชื่อว่าหลังจากแม่ของมัวร์ ผู้เสียชีวิต 2 ปีก่อนหน้านี้ ทั้งสูญเสียแม่ของเขาและการมาถึงของเด็กเน้นของมัวร์ใจครอบครัว ซึ่งเขาแสดงในงานของเขาผลิตมากเท่า "แม่- และเด็ก" ถึงแม้ว่านอน และตัวเลขภายใน/ภายนอกยังยังคงนิยม ในปีเดียวกัน มัวร์ได้เดินเขาไปอเมริกาที่ในพิพิธภัณฑ์ศิลปะสมัยใหม่ในนิวยอร์กเปิดนิทรรศการคาดผลงานของเขา [21] จากสิบ ๆ สาย Kenneth Clark กลายเป็น แชมป์น่า แต่มีอิทธิพลของการทำงานของมัวร์, [22] และผ่านตำแหน่งของเขาเป็นหนึ่งในศิลปะสภาของสหราชอาณาจักร เขายินดีเสนอนิทรรศการและค่าคอมมิชชั่นสำหรับศิลปินก่อนสงคราม มัวร์ได้ถูกทาบทาม โดยประวัติผู้สอนและเฮนรีมอร์ริส ที่พยายามที่จะปฏิรูปการศึกษากับแนวคิดของเขาของโรงเรียนหมู่บ้าน มอร์ริสได้หมั้นโกรเปียส Walter เป็นสถาปนิกวิทยาลัยหมู่บ้านที่สองของเขา Impington ใกล้กับแคมบริดจ์ และเขาต้องมัวร์ออกแบบประติมากรรมสาธารณะสำคัญสำหรับเว็บไซต์ สภา อย่างไรก็ตาม ไม่สามารถออกแบบของโกรเปียส และปรับกลับโครงการเมื่อโกรเปียสได้อพยพไปอเมริกา ขาดทุน มอร์ริสได้ยกเลิกของมัวร์ประติมากรรม ซึ่งไม่มีหน้าไปเพียงใดเกินระยะ maquette [23] มัวร์ได้นำการออกแบบในปี 1950 สำหรับเสริมคล้ายนอกโรงเรียนมัธยมในเมืองใหม่ของสตีเวนิจ เวลานี้ โครงการเสร็จ และครอบครัวกลาย ของมัวร์แรกขนาดใหญ่สาธารณะบรอนซ์ในช่วงทศวรรษ 1950 มัวร์เริ่มรับค่าคอมมิชชั่นสูงมากขึ้นเรื่อย ๆ รวมรูปนอน [24] การยูเนสโกสร้างในพ.ศ. หลายเพิ่มเติมโยธาธิการศิลปะ มาตราส่วนของรูปปั้นของมัวร์เติบโตอย่างมาก และเขาเริ่มที่จะจ้างผู้ช่วยทำงานกับเขาที่มาก Hadham, Anthony Caro [25] และริชาร์ดเว้นท์เวิร์ทที่เพิ่มจำนวน [26]ในวิทยาเขตของมหาวิทยาลัยชิคาโกใน 1967 ธันวาคม 25 ปีถึงนาที [27] หลังจากที่ทีม physicists นำ โดยเอนรีโกแฟร์มีประสบความสำเร็จแรกควบคุม ได้ด้วยตนเองนิวเคลียร์ปฏิกิริยาลูกโซ่ พลังงานนิวเคลียร์ของมัวร์ได้เปิดตัวบนเว็บไซต์ของอะไรได้เมื่อการฟุตบอลหมายถึง ศาลเพื่ใต้ซึ่งการทดลองได้เกิดขึ้น [28] นี้ชิ้นสูง 12 ฟุตกลางพลาซ่าขนาดใหญ่ เปิดเป็นความคิดถึงเมฆรูปเห็ดที่ราด โดยมีหัวกะโหลกมนุษย์ขนาดใหญ่มักจะ แต่การตีความของมัวร์แตกต่างกันมาก เขาเคยบอกเพื่อนที่เขาหวังว่า ผู้ชมจะ "ไปรอบ ๆ มองผ่านช่องเปิด และ ที่พวกเขาอาจมีความรู้สึกในตัวมหาวิหาร" [29] ในชิคาโก รัฐอิลลินอยส์ มัวร์ยัง commemorated วิทยาศาสตร์กับนาฬิกาแดดแบบทองแดงใหญ่ เฉพาะชื่อคนป้อนในเอกภพ (1980), ซึ่งถูกมอบหมายอำนาจหน้าที่จะรู้โปรแกรมสำรวจพื้นที่ [30]สามทศวรรษที่ผ่านมาชีวิตของมัวร์ในหลอดเลือดดำที่คล้ายกัน retrospectives หลายหลักเอาสถานที่ทั่วโลก ยวดที่โดดเด่นมากนิทรรศการในฤดูร้อนของปี 1972 ในเหตุผลของเบลเวแดร์ดิฟอร์เต้ที่มองเห็นฟลอเรนซ์ ต่อสารคดีบุกเบิก 'เฮนรี่มัวร์' ผลิต โดยจอห์นอ่านใน 1951 เขาปรากฏในภาพยนตร์มากมาย ในปี 1964 เช่น มัวร์ถูกที่โดดเด่นในสารคดี "5 อังกฤษนี้ (การทำงานและการพูด)" โดยจุดอเมริกัน Forma วอร์เรน ช่วงปลายทศวรรษ 1970 มีบางนิทรรศการ 40 ปีแห่งการงานของเขา จำนวนของคณะกรรมการอย่างต่อเนื่องเพื่อเพิ่ม เขาสมบูรณ์มีดขอบสองชิ้นในปี 1962 ในกรีวิทยาลัยใกล้บ้านรัฐสภาในลอนดอน ตามมัวร์ "เมื่อแนะนำไซต์ใกล้สภาขุนนาง... เสียดายมากที่ฉัน didn't ตื๊อไป และดูเป็นทางเลือกระดับ — ประติมากรรมโดดเดี่ยวหนึ่งสามารถหายไปในสวนขนาดใหญ่ได้ เว็บไซต์สภาขุนนางจะค่อนข้างแตกต่าง มันอยู่ติดกับเส้นทางที่คนเดิน และมีกี่ที่นั่งที่สามารถนั่ง และคิดว่า" [31]เป็นสมบัติของเขาเติบโต มัวร์เริ่มกังวลเกี่ยวกับมรดกของเขา ช่วยลูกสาวของเขาแมรี่ เขาตั้งเฮนรีมัวร์ไว้วางใจใน มุมมองการปกป้องทรัพย์สินของเขาจากหน้าที่ตาย โดย 1977 เขาถูกจ่ายใกล้ล้านปอนด์ต่อปีรายได้ภาษี เพื่อบรรเทาภาระภาษีของเขา เขาก่อตั้งมูลนิธิเฮนรีมัวร์เป็นกุศลที่จดทะเบียนกับอีรีนาแห่งและแมรีเป็นมูลนิธิ มูลนิธิก่อตั้งขึ้นเพื่อส่งเสริมให้การจัดการสาธารณะของทัศนศิลป์และโดยเฉพาะอย่างยิ่งงานของมัวร์ ตอนนี้มันทำงานของเขาบ้านและนิคมที่กรีนเพอร์รี มีแกลเลอรี่ ประติมากรรมสวนและสตูดิโอ [32]

ผลลัพธ์ (ไทย) 2:

หลังจากที่สงครามและต่อไปนี้คลอดก่อนหน้านี้หลาย Irina ให้กำเนิดลูกสาวของพวกเขาแมรี่มัวร์ในเดือนมีนาคมปี 1946 [20] เด็กเป็นชื่อหลังจากที่แม่ของมัวร์ที่เพิ่งเสียชีวิตเมื่อสองปีก่อน ทั้งการสูญเสียแม่ของเขาและการมาถึงของทารกที่เน้นความคิดของมัวร์ในครอบครัวซึ่งเขาแสดงในงานของเขาโดยการผลิตจำนวนมาก "แม่และเด็ก" องค์ประกอบแม้จะนอนภายในและ / ตัวเลขภายนอกยังคงเป็นที่นิยม ในปีเดียวกันมัวร์ที่ทำครั้งแรกของเขาไปอเมริกาเมื่อนิทรรศการย้อนหลังของการทำงานของเขาเปิดที่พิพิธภัณฑ์ศิลปะสมัยใหม่ในนิวยอร์กซิตี้. [21] จากปลาย 1930s เคนเน็ ธ คลาร์กกลายเป็นแชมป์ไม่น่า แต่อิทธิพลของการทำงานของมัวร์ [22] และผ่านการตำแหน่งของเขาเป็นสมาชิกของสภาศิลปกรรมแห่งบริเตนใหญ่เขาได้จัดนิทรรศการและค่าคอมมิชชั่นสำหรับศิลปิน. ก่อนสงครามมัวร์ได้รับการทาบทามจากการศึกษาเฮนรี่มอร์ริสคนที่กำลังพยายามที่จะปฏิรูปการศึกษากับแนวคิดของเขาวิลเลจ วิทยาลัย มอร์ริสได้ร่วม Walter Gropius เป็นสถาปนิกสำหรับวิทยาลัยหมู่บ้านสองของเขาที่อยู่ใกล้ Impington เคมบริดจ์และเขาก็อยากมัวร์ในการออกแบบประติมากรรมสาธารณะที่สำคัญสำหรับเว็บไซต์ สภามณฑล แต่ไม่สามารถออกแบบเต็ม Gropius และปรับขนาดกลับโครงการเมื่อ Gropius อพยพไปอยู่อเมริกา ขาดเงินทุนมอร์ริสต้องยกเลิกประติมากรรมของมัวร์ซึ่งไม่ได้ก้าวหน้าเกินเวที Maquette ได้. [23] มัวร์ก็สามารถที่จะนำมาใช้ในการออกแบบในปี 1950 สำหรับคณะกรรมการที่คล้ายกันนอกโรงเรียนมัธยมสำหรับเมืองใหม่ของสตี เวลานี้โครงการเสร็จสมบูรณ์แล้วและกลุ่มครอบครัวกลายเป็นมัวร์เป็นครั้งแรกขนาดใหญ่สีบรอนซ์สาธารณะ. ในปี 1950, มัวร์เริ่มที่จะได้รับค่าคอมมิชชั่นอย่างมีนัยสำคัญมากขึ้นเรื่อย ๆ รวมทั้งร่างนอน [24] สำหรับอาคารยูเนสโกในกรุงปารีสในปี 1958 ด้วยการอื่น ๆ อีกมากมาย โยธาธิการของศิลปะขนาดของรูปปั้นของมัวร์เพิ่มขึ้นอย่างมีนัยสำคัญและเขาก็เริ่มที่จะจ้างงานเป็นจำนวนที่เพิ่มขึ้นของผู้ช่วยที่จะทำงานกับเขาที่ Much Hadham ด้วยรวมทั้งแอนโธนีคาโร [25] และริชาร์ดเวนท์. [26] ในวิทยาเขตของมหาวิทยาลัย ชิคาโกในเดือนธันวาคมปี 1967 25 ปีที่ผ่านมานาที [27] หลังจากที่ทีมงานของนักฟิสิกส์นำโดยเอนรีโกแฟร์ประสบความสำเร็จครั้งแรกที่ควบคุมด้วยตนเองอย่างยั่งยืนปฏิกิริยาลูกโซ่นิวเคลียร์ของมัวร์พลังงานนิวเคลียร์ถูกเปิดเผยบนเว็บไซต์ของสิ่งที่ครั้งหนึ่งเคยเป็นสนามฟุตบอลของมหาวิทยาลัยที่ ยืนอยู่ในศาลไม้ใต้ซึ่งการทดลองที่เกิดขึ้น. [28] ชิ้นนี้ 12 ฟุตสูงในช่วงกลางของขนาดใหญ่พลาซ่าเปิดเป็นความคิดที่มักจะเป็นตัวแทนของเมฆเห็ดยอดกะโหลกศีรษะมนุษย์ขนาดใหญ่ แต่ของมัวร์ การตีความที่แตกต่างกันมาก ครั้งหนึ่งเขาเคยบอกกับเพื่อนว่าเขาหวังว่าผู้ชมจะ "ไปรอบ ๆ มันมองออกผ่านพื้นที่เปิดโล่งและที่พวกเขาอาจจะมีความรู้สึกของการอยู่ในโบสถ์ได้." [29] ในชิคาโกรัฐอิลลินอยส์มัวร์ยังอนุสรณ์วิทยาศาสตร์ด้วย นาฬิกาแดดบรอนซ์ขนาดใหญ่ชื่อผู้ชายในประเทศเข้าสู่คอสมอส (1980) ซึ่งได้รับหน้าที่ในการรับรู้โปรแกรมการสำรวจพื้นที่ [30]. สามทศวรรษที่ผ่านมาในชีวิตของมัวร์ยังคงอยู่ในทำนองเดียวกัน; retrospectives ที่สำคัญหลายประการที่เกิดขึ้นทั่วโลกโดยเฉพาะอย่างยิ่งการจัดนิทรรศการที่โดดเด่นมากในช่วงฤดูร้อนปี 1972 ในพื้นที่ของ Forte di Belvedere ที่สามารถมองเห็นเมืองฟลอเรนซ์ ต่อไปนี้เป็นผู้บุกเบิกสารคดี 'เฮนรี่มัวร์' ผลิตโดยจอห์นอ่านในปี 1951 เขาปรากฏตัวในภาพยนตร์หลาย ในปี 1964 เช่นมัวร์ก็ให้ความสำคัญในสารคดี "ประติมากรชาวอังกฤษ 5 (การทำงานและพูดคุย)" โดยผู้กำกับชาวอเมริกันวอร์เรน Forma ในตอนท้ายของปี 1970 ที่มีการจัดนิทรรศการ 40 ปีที่มีการทำงานของเขา จำนวนค่าคอมมิชชั่นยังคงเพิ่มขึ้น; เขาเสร็จมีดขอบสองชิ้นในปี 1962 วิทยาลัยสีเขียวใกล้อาคารรัฐสภาในกรุงลอนดอน ตามที่มัวร์ "เมื่อฉันถูกเสนอเว็บไซต์ที่อยู่ใกล้บ้านของขุนนาง ... สถานที่ที่ฉันชอบมากที่ฉันไม่ได้รำคาญที่จะไปดูเว็บไซต์ทางเลือกในสวนสาธารณะ Hyde Park หนึ่งประติมากรรมเหงาจะหายไปใน สวนสาธารณะขนาดใหญ่. บ้านของเว็บไซต์ของขุนนางแตกต่างกันมาก. มันอยู่ถัดจากเส้นทางที่ผู้คนเดินและมีที่นั่งไม่กี่ที่ที่พวกเขาสามารถนั่งและคิดมัน. "[31] ในขณะที่ความมั่งคั่งของเขาเติบโตมัวร์เริ่มที่จะกังวลเกี่ยวกับเขา มรดก ด้วยความช่วยเหลือของลูกสาวของเขาแมรี่ที่เขาตั้งค่าความน่าเชื่อถือมัวร์เฮนรี่ในปี 1972 ที่มีมุมมองในการปกป้องที่ดินของเขาเสียชีวิตจากการปฏิบัติหน้าที่ 1977 โดยเขาได้รับการจ่ายเงินใกล้เคียงกับล้านปอนด์ในปีภาษีรายได้ เพื่อบรรเทาภาระภาษีของเขาเขาได้ก่อตั้งมูลนิธิเฮนรี่มัวร์เป็นองค์กรการกุศลที่จดทะเบียนกับ Irina และแมรี่เป็นผู้พิทักษ์ มูลนิธิที่จัดตั้งขึ้นเพื่อส่งเสริมให้มีการแข็งค่าขึ้นของประชาชนทัศนศิลป์และโดยเฉพาะอย่างยิ่งผลงานของมัวร์ ตอนนี้มันทำงานบ้านของเขาและที่ดินที่เพอร์รี่สีเขียวที่มีแกลลอรี่, สวนประติมากรรมและสตูดิโอ. [32]

ผลลัพธ์ (ไทย) 3:

หลังสงครามและต่อไปนี้หลายก่อนหน้านี้ miscarriages อิริน่า ให้กำเนิดลูกสาวแมรี่มัวร์ ในเดือนมีนาคม พ.ศ. 2489 [ 20 ] เด็กถูกตั้งชื่อหลังจากที่แม่ของ มัวร์ ที่เสียชีวิตไปเมื่อสองปีก่อน . ทั้งการสูญเสียมารดาของเขาและการมาถึงของทารกเน้นมัวร์ของจิตใจในครอบครัวซึ่งเขาแสดงในงานของเขาโดยการผลิตมาก " แม่ของลูก "แม้จะนอนและบุคคลภายใน / ภายนอกก็ยังคงเป็นที่นิยม ในปีเดียวกัน มัวร์ทำให้ครั้งแรกของเขาที่อเมริกาเมื่อนิทรรศการย้อนหลังการทำงานของเขาเปิดที่พิพิธภัณฑ์ศิลปะสมัยใหม่ในนครนิวยอร์ก [ 21 ] จากสาย 1930S เคนเนธคลาร์กเป็นแชมป์ยาก แต่อิทธิพลของมัวร์ของการทํางาน[ 22 ] และผ่านตำแหน่งของเขาในฐานะสมาชิกของสภาศิลปกรรมอังกฤษ เขามีนิทรรศการและค่าคอมมิชชั่นสำหรับศิลปิน

ก่อนสงคราม มัวร์ได้รับการติดต่อจากอาจารย์เฮนรี่ มอร์ริส ที่พยายามจะปฏิรูปการศึกษากับแนวคิดของเขา ของหมู่บ้าน มหาลัย มอร์ริสได้หมั้นวอลเตอร์ โกรเปียสเป็นสถาปนิกครั้งที่ สองหมู่บ้าน impington ใกล้วิทยาลัยในเคมบริดจ์และเขาต้องการมัวร์ออกแบบงานประติมากรรมที่สำคัญสำหรับเว็บไซต์ ที่เทศบาล แต่ไม่สามารถออกแบบเต็มรูปแบบของโกรเปียสและปรับขนาดกลับโครงการเมื่อโกรเปียสอพยพไปอยู่อเมริกา ขาดเงินทุน มอสมีการยกเลิกมัวร์ประติมากรรม ซึ่งได้ก้าวหน้าเกินกว่า maquette เวที[ 23 ] มัวร์สามารถนำมาใช้ออกแบบในปี 1950 สำหรับคล้ายกันคณะกรรมการนอกโรงเรียนมัธยมเมืองใหม่ของ Stevenage . ตอนนี้โครงการเสร็จสมบูรณ์ และกลุ่มครอบครัว กลายเป็นของมัวร์แรกชนใหญ่ ทองแดง

ในปี 1950 , มัวร์เริ่มรับค่าคอมมิชชั่นที่สําคัญมากขึ้น รวมถึงรูปไสยาสน์ [ 24 ] สำหรับยูเนสโกอาคารในปารีสใน 1958กับหลายสาธารณะงานศิลปะ ระดับของมัวร์ประติมากรรมเติบโตอย่างมาก และเขาเริ่มจ้าง การเพิ่มจำนวนของผู้ช่วยทำงานกับเขาที่ hadham มากรวมทั้งแอนโทนี่โร [ 25 ] และริชาร์ดเวนท์เวิร์ธ [ 26 ]

ในวิทยาเขตของมหาวิทยาลัยแห่งชิคาโกในเดือนธันวาคมปี 196725 ปีกับนาที [ 27 ] หลังจากทีมนักฟิสิกส์นำโดยเอนรีโก แฟร์มีความแรกควบคุมตนเองปฏิกิริยาลูกโซ่นิวเคลียร์ มัวร์ของพลังงานนิวเคลียร์ที่ถูกเปิดเผยในเว็บไซต์ของสิ่งที่เคยเป็นสนามฟุตบอลของมหาวิทยาลัยตั้งอยู่ในศาลไม้ใต้ซึ่งการทดลองได้ยึดสถานที่ [ 28 ] นี้ 12 ฟุต ชิ้นกลางขนาดใหญ่เปิดพลาซ่า มักคิดที่จะเป็นตัวแทนของเมฆเห็ดราดโดยขนาดใหญ่กะโหลกศีรษะมนุษย์ แต่การตีความของมัวร์ก็แตกต่างกันมาก ครั้งหนึ่งเขาเคยบอกเพื่อนว่าเขาหวังว่าผู้ชมจะ " ไปแถวๆนั้น มองออกไปผ่านช่องเปิด และพวกเขาอาจจะมีความรู้สึกของการเป็นในโบสถ์ . " [ 29 ] ใน Chicago , Illinois , มูร์อนุสรณ์วิทยาศาสตร์ด้วยนาฬิกาแดดบรอนซ์ขนาดใหญ่ในชื่อ มนุษย์เข้าสู่จักรวาล ( 1980 ) , ซึ่งได้รับมอบหมายให้รู้จักโปรแกรมการสำรวจอวกาศ [ 30 ]

ช่วงสามทศวรรษที่ผ่านมาในชีวิตของมัวร์อย่างต่อเนื่องในหลอดเลือดดำที่คล้ายกัน ; ย้อนหลังหลายเอาสถานที่สำคัญทั่วโลก อาทิ นิทรรศการที่โดดเด่นมากในฤดูร้อน 1972 ในพื้นที่ของฟอร์เต้ ตี้ Belvedere มองเห็นฟลอเรนซ์ตามสารคดี ' ผู้บุกเบิกเฮนรี่มัวร์ ' ผลิตโดยจอห์นอ่านในปี 1951 เขาปรากฏตัวในภาพยนตร์หลาย ในปี 1964 , สำหรับอินสแตนซ์ มัวร์ เป็นจุดเด่นในภาพยนตร์สารคดีเรื่อง " 5 ประติมากรชาวอังกฤษ ( พูด ) " โดยผู้อำนวยการสร้างภาพยนตร์ชาวอเมริกัน วอร์เรน - . ในตอนท้ายของทศวรรษ มีนิทรรศการ 40 ปี ที่มีผลงาน จำนวนของคณะกรรมการยังคงเพิ่มขึ้นเขาเสร็จคมมีดสองชิ้นใน 1962 วิทยาลัยสีเขียวใกล้อาคารรัฐสภาในกรุงลอนดอน ตามที่มัวร์ " เมื่อฉันถูกเสนอเว็บไซต์ใกล้สภาขุนนาง . . . ฉันชอบที่นี่มาก ผมไม่อยากไปดูเว็บไซต์ทางเลือกในสวนสาธารณะไฮด์ปาร์คหนึ่งเหงาประติมากรรมสามารถหายไปในสวนสาธารณะขนาดใหญ่ สภาขุนนางเว็บไซต์ค่อนข้างแตกต่างกันมันอยู่ถัดจากทางที่คนเดิน และมีเพียงไม่กี่ที่นั่งที่พวกเขาสามารถนั่งและคิดมัน . " [ 31 ]

เป็นทรัพย์สมบัติของเขาเติบโต , มัวร์เริ่มกังวลเกี่ยวกับมรดกของเขา ด้วยความช่วยเหลือของลูกสาวของเขาแมรี่ เขาตั้งเชื่อเฮนรี่มัวร์ในปี 1972 ด้วยมุมมองที่จะปกป้องทรัพย์สินของเขาจากหน้าที่ตาย โดยปี 1977 เขาจ่ายใกล้ล้านปอนด์ต่อปีในรายได้ภาษี เพื่อลดภาระภาษีของเขาเขาก่อตั้งมูลนิธิเฮนรี่มัวร์เป็นองค์กรการกุศลที่จดทะเบียนกับเอริน่ากับแมรี่เป็นผู้ดูแล . มูลนิธิก่อตั้งขึ้นเพื่อส่งเสริมให้ความชื่นชมของประชาชนของทัศนศิลป์และโดยเฉพาะอย่างยิ่งผลงานของมัวร์ ตอนนี้วิ่งบ้านและอสังหาริมทรัพย์ที่เพอร์รีสีเขียวของเขา , แกลเลอรี่ , สวนประติมากรรมและสตูดิโอ [ 32 ]