We live in an age of linguistic div

We live in an age of linguistic diversity increased greatly by globalization, the
movement of people across borders, and the widespread acquisition of additional
languages by individuals in their own countries. All of these factors have
led to an increase in the number of second-language learners and the kinds of
contexts in which they are learning languages.
This chapter is about the social and socialinguistic context of present-day foreign
and second-language learning and teaching. In examining the social context
of language learning, we focus on how language teaching contexts are affected
by the larger social, political, and educational setting in which the teaching takes
place. In examining the sociolinguistic context of language teaching, we focus on
how the linguistic features of interactions, both inside and outside of the classroom,
are affected by the social context in which the interaction takes place.
Our division is in many ways similar to a traditional distinction made in the
field of sociolinguistics where one of the major debates is whether to take social
or linguistic factors as primary in investigating the relationship between the
social context and language variables. As evidence of this debate, Wardaugh
(1992) and others make a distinction between the sociology of language and sociolinguistics.
Whereas the sociology of language investigates the manner in which
social and political forces influence language use, sociolinguistics takes linguistic
factors as primary in its investigations of language and society.
In keeping with this distinction, the first part of the chapter focuses on two
areas of investigation typically studied in the sociology of language that influence
the social context of language learning: language planning and policy, and
societal multilingualism. The second part of the chapter focuses on two areas of
investigation typically studied in what Wardhaugh terms sociolinguistics: language
contact and variation, and ethnographic sociolinguistics. The final section of

ผลลัพธ์ (ไทย) 1:

We live in an age of linguistic diversity increased greatly by globalization, themovement of people across borders, and the widespread acquisition of additionallanguages by individuals in their own countries. All of these factors haveled to an increase in the number of second-language learners and the kinds ofcontexts in which they are learning languages.This chapter is about the social and socialinguistic context of present-day foreignand second-language learning and teaching. In examining the social contextof language learning, we focus on how language teaching contexts are affectedby the larger social, political, and educational setting in which the teaching takesplace. In examining the sociolinguistic context of language teaching, we focus onhow the linguistic features of interactions, both inside and outside of the classroom,are affected by the social context in which the interaction takes place.Our division is in many ways similar to a traditional distinction made in thefield of sociolinguistics where one of the major debates is whether to take socialor linguistic factors as primary in investigating the relationship between thesocial context and language variables. As evidence of this debate, Wardaugh(1992) and others make a distinction between the sociology of language and sociolinguistics.Whereas the sociology of language investigates the manner in whichsocial and political forces influence language use, sociolinguistics takes linguisticปัจจัยเป็นหลักในการตรวจสอบภาษาและสังคมเน้นความแตกต่าง ส่วนแรกของบทเน้นใน 2พื้นที่สอบสวนมักจะศึกษาในสังคมวิทยาภาษาที่มีอิทธิพลต่อบริบททางสังคมการเรียนรู้ภาษา: ภาษาการวางแผนและนโยบาย และmultilingualism นิยม ส่วนสองของบทเน้นทั้งสองด้านตรวจสอบโดยทั่วไปเรียนภาษาศาสตร์เชิงสังคมเงื่อนไขใด Wardhaugh: ภาษาติดต่อ และเปลี่ยนแปลง และ ethnographic ภาษาศาสตร์เชิงสังคม ส่วนสุดท้ายของ

ผลลัพธ์ (ไทย) 2:

เราอยู่ในยุคของความหลากหลายทางภาษาที่เพิ่มขึ้นอย่างมากโดยโลกาภิวัตน์
การเคลื่อนไหวของคนข้ามพรมแดนและการเข้าซื้อกิจการเพิ่มเติมแพร่หลายของ
ภาษาโดยบุคคลในประเทศของตนเอง ปัจจัยเหล่านี้ได้
นำไปสู่การเพิ่มขึ้นของจำนวนผู้เรียนภาษาที่สองและประเภทของ
บริบทในการที่พวกเขาจะได้เรียนรู้ภาษา.
ในบทนี้จะเป็นเรื่องเกี่ยวกับสังคมและ socialinguistic บริบทของวันปัจจุบันต่างประเทศ
การเรียนรู้และสองภาษาและการเรียนการสอน . ในการตรวจสอบบริบททางสังคม
ของการเรียนรู้ภาษาที่เรามุ่งเน้นวิธีการเรียนการสอนภาษาบริบทได้รับผลกระทบ
โดยมีขนาดใหญ่ทางสังคมการเมืองและการตั้งค่าการศึกษาซึ่งในการเรียนการสอนจะใช้เวลา
สถานที่ ในการตรวจสอบบริบท sociolinguistic ของการเรียนการสอนภาษาที่เรามุ่งเน้น
วิธีการที่คุณสมบัติด้านภาษาของการสื่อสารทั้งภายในและนอกห้องเรียนที่
ได้รับผลกระทบจากบริบททางสังคมซึ่งในการมีปฏิสัมพันธ์ที่เกิดขึ้น.
ส่วนของเราอยู่ในหลายวิธีที่คล้ายกับแบบดั้งเดิม ความแตกต่างที่เกิดขึ้นใน
เขตของภาษาศาสตร์ที่หนึ่งของการอภิปรายที่สำคัญคือไม่ว่าจะใช้สังคม
ปัจจัยหรือภาษาศาสตร์เป็นหลักในการตรวจสอบความสัมพันธ์ระหว่าง
บริบททางสังคมและตัวแปรภาษา เป็นหลักฐานของการอภิปรายนี้ Wardaugh
(1992) และอื่น ๆ ทำให้ความแตกต่างระหว่างสังคมวิทยาของภาษาและภาษาศาสตร์.
ขณะสังคมวิทยาของภาษาสำรวจลักษณะที่
กองกำลังทางสังคมและการเมืองที่มีอิทธิพลต่อการใช้ภาษา, ภาษาศาสตร์ภาษาศาสตร์ใช้เวลา
เป็นปัจจัยหลักในการตรวจสอบของ . ของภาษาและสังคม
ในการรักษาด้วยความแตกต่างนี้, ส่วนแรกของบทที่มุ่งเน้นไปที่สอง
ของการตรวจสอบพื้นที่การศึกษาโดยทั่วไปในทางสังคมวิทยาของภาษาที่มีอิทธิพลต่อ
บริบททางสังคมของการเรียนรู้ภาษา: ภาษาและการวางแผนนโยบายและ
สังคมพหุภาษา ส่วนที่สองของบทที่มุ่งเน้นไปที่สองด้านของ
การตรวจสอบการศึกษาโดยทั่วไปในแง่ของสิ่งที่ Wardhaugh ภาษาศาสตร์: ภาษาที่
ติดต่อและการเปลี่ยนแปลงและภาษาศาสตร์ชาติพันธุ์ ส่วนสุดท้ายของ

ผลลัพธ์ (ไทย) 3:

เราอยู่ในยุคแห่งความหลากหลายทางภาษาเพิ่มขึ้นอย่างมาก โดยโลกาภิวัตน์ ,
การเคลื่อนไหวของคนข้ามพรมแดน และแพร่หลายโดยภาษาเพิ่มเติม
โดยบุคคลในประเทศของตน ทั้งหมดของปัจจัยเหล่านี้มี
นำไปสู่การเพิ่มจำนวนของผู้เรียนภาษาที่สองและชนิดของบริบทที่พวกเขาอยู่

เรียนภาษาบทนี้เป็นเรื่องเกี่ยวกับบริบททางสังคมและ socialinguistic ปัจจุบันต่างประเทศ
และสองภาษา การเรียนรู้และการสอน ในการตรวจสอบบริบททางสังคม
ของการเรียนภาษา เรามุ่งเน้นวิธีบริบทการสอนภาษาได้รับผลกระทบ
โดยขนาดใหญ่ทางสังคม การเมือง และการศึกษา ซึ่งในการสอนใช้
ที่นี่เลย ในการตรวจสอบบริบทภาษาสอนภาษาเรามุ่งเน้น
วิธีคุณลักษณะภาษาการสื่อสาร ทั้งภายในและภายนอกห้องเรียน
ได้รับผลกระทบจากสังคมในบริบทที่ปฏิสัมพันธ์เกิดขึ้น .
ส่วนของเราในหลายวิธีที่คล้ายกับแบบดั้งเดิม ความแตกต่างในด้านภาษาศาสตร์สังคม
ที่หนึ่งของการอภิปรายที่สำคัญคือว่าจะเอาสังคม
หรือปัจจัยเป็นหลักในการใช้ความสัมพันธ์ระหว่างตัวแปร
บริบททางสังคมและภาษา เป็นหลักฐานของการอภิปรายนี้ wardaugh
( 1992 ) และคนอื่น ๆให้ความแตกต่างระหว่างสังคมวิทยาของภาษาและภาษาศาสตร์สังคม .
และสังคมวิทยาของภาษาและลักษณะที่
กองกำลังทางสังคมและการเมืองมีอิทธิพลต่อการใช้ภาษาภาษาศาสตร์สังคมภาษาศาสตร์ที่ใช้ปัจจัยเป็นหลักในการสืบสวนของ

ภาษาและสังคม ในการรักษาความแตกต่างนี้ , ส่วนแรกของบทที่มุ่งเน้นในพื้นที่ของการสืบสวนโดยทั่วไปสอง
เรียนสังคมวิทยา ภาษาที่มีอิทธิพลต่อ
บริบททางสังคมของการเรียนรู้ภาษา : การวางแผนและนโยบายภาษาและสังคม multilingualism
.ส่วนที่สองของบทที่เน้นสองด้านการสืบสวนมักจะเรียนอะไร
wardhaugh แง่ภาษาศาสตร์สังคม : ติดต่อและการแปรของภาษาและภาษาศาสตร์สังคมชาติพันธุ์
. ส่วนสุดท้ายของ