A sharp push at his bony chest make

A sharp push at his bony chest makes him stagger back. And as she rises to her feet, he strikes her on the mouth with the veined and boney back of his hand. The blow is strong enough to make her fall back into her former position. She touches her bleeding lips with her slim hand, looking up at his glittering eyes as he looms over her. This is what you're good at, isn't it." she sneers, her full breast heaving under the phanung that is wrapped around it. As she looks at his awkward, corpse-like body, she thinks of the day, long ago, when she eloped with him, leaving her father's home, to live with him here in this house by the laterite road.
He has changed into another man--pathetically filled with lust and jealousy.
To her, this state of things is agonizing and unbearable.
"You are going mad," she says out of bitterness rather than intention.
"Yes, mad. You unfaithful bitch!" he screeches, his claw-like hands grasping towards her throat.
She throws herself at him with an unexpected force that throws him against the bamboo wall of the hut. She hears him swearing and cursing as she races out of the door. The young woman runs towards the laterite one hand holding the knot of the phanung above her breast, the other pulling its hem above he road, knees. Looking back, she sees he is right on her heels.
As she is just about to cross the road to the paddy field on the other side, she hears his frantic call, "Rabid dog! Stop, stop! Don't cross the road. That dog has rabies." She stops and feels her knees turning to jelly so that she has to sit down in the dust beside the road. The deathly thin dog, covered with red dust, passes in front of her.
It turns its empty eyes on her, snarls and runs straight ahead on the empty road, never changing its pace. It runs on steadily at the same unchanging pace. Its tail hangs stiffly between its hind legs. She remains sitting in a heap on the ground, sobbing with fear and anger

ผลลัพธ์ (ไทย) 1:

กดคมที่หน้าอกของเขา bony ทำเขาซวนเซไป และเป็นเธอขึ้นให้เท้าของเธอ เขานัดเธอบนปาก veined และ boney รถไฟหลังมือของเขา ระเบิดจะแข็งแรงเพียงพอที่ทำให้เธอกลับไปตกที่ตำแหน่งเดิมของเธอ เธอสัมผัสริมฝีปากของเธอมีเลือดออก ด้วยมือของเธอบาง หาที่ดวงตา ตามเขา looms กว่าเธอ นี้คือ สิ่งที่คุณกำลังที่ดี ไม่มัน"เธอ sneers นมเต็ม heaving ภายใต้ phanung ที่จะถูกห่อหุ้มก็ ขณะที่เธอมองที่ตกใจ ศพเหมือนร่างกายของเขา เธอคิดวัน นาน เมื่อเธอ eloped กับเขา พ่อของเธอออกจากบ้าน อยู่กับเขาที่นี่ในบ้าน โดยถนนเขามีการเปลี่ยนแปลงเป็นคนอื่น - สะดวกเติมลัสท์และพระ เธอ สิ่งนี้รัฐจะเจ็บ และความ "คุณกำลังบ้า เธอกล่าวออกรสขมมากกว่าความตั้งใจ "ใช่ บ้า คุณนิสัยบ้า "เขา screeches เหมือนเล็บมือเรียงไปทางลำคอของเธอเธอขว้างตัวเองที่เขา มีแรงไม่คาดคิดที่เขาพ่นกำแพงไม้ไผ่ของฮัท เธอได้ยินเขาด่าทอการสบถและ cursing เธอแข่งขันออกจากประตู หญิงสาวทำงานต่อศิลาแลงมือหนึ่งจับปมของ phanung เหนือนม อื่น ๆ ดึงของเฮ็มข้างถนนเขา เข่า เธอมองกลับ เห็นเขาอยู่บนส้นเท้าของเธอAs she is just about to cross the road to the paddy field on the other side, she hears his frantic call, "Rabid dog! Stop, stop! Don't cross the road. That dog has rabies." She stops and feels her knees turning to jelly so that she has to sit down in the dust beside the road. The deathly thin dog, covered with red dust, passes in front of her.It turns its empty eyes on her, snarls and runs straight ahead on the empty road, never changing its pace. It runs on steadily at the same unchanging pace. Its tail hangs stiffly between its hind legs. She remains sitting in a heap on the ground, sobbing with fear and anger

ผลลัพธ์ (ไทย) 2:

ผลักดันคมที่หน้าอกกระดูกของเขาทำให้เขาเดินโซเซกลับ และขณะที่เธอขึ้นไปถึงเท้าของเธอเขานัดเธอในปากที่มีเส้นเลือดและด้านหลังของมือของเขา Boney ระเบิดที่มีความแข็งแรงพอที่จะทำให้เธอถอยกลับเข้าไปอยู่ในตำแหน่งเก่าของเธอ เธอสัมผัสริมฝีปากของเธอมีเลือดออกด้วยมือบางของเธอมองขึ้นไปที่ดวงตาแวววาวของเขาในขณะที่เขา looms เธอ นี่คือสิ่งที่คุณกำลังดีที่ไม่ได้. "เธอ sneers, กระเพื่อมเต็มเต้านมของเธอภายใต้ phanung ที่พันรอบมัน. ขณะที่เธอมีลักษณะที่น่าอึดอัดใจของเขาร่างกายศพเหมือนที่เธอคิดว่าในวันนี้ยาว .
ที่ผ่านมาเมื่อเธอหนีไปกับเขาออกจากบ้านของพ่อของเธอไปอยู่กับเขาที่นี่ในบ้านหลังนี้โดยถนนลูกรังเขาได้เปลี่ยนเป็นคนอื่น-.
ที่เต็มไปด้วยน่าสงสารที่มีความต้องการทางเพศและความริษยาเพื่อเธอสถานะของสิ่งนี้คือที่ทนทุกข์ทรมานและทนไม่ได้.
"คุณจะบ้า" เธอกล่าวออกมาจากความขมขื่นมากกว่าความตั้งใจ.
"ใช่บ้า คุณผู้หญิงเลวนอกใจ! "เขาแหลมมือกรงเล็บเหมือนเขาโลภต่อลำคอของเธอ.
เธอโยนตัวที่เขาด้วยแรงที่ไม่คาดคิดว่าโยนเขากับผนังไม้ไผ่ของกระท่อม. เธอได้ยินเขาสาบานและสาปแช่งเป็นเผ่าพันธุ์ที่เธอออกมาจาก ประตู. หญิงสาววิ่งไปทางลูกรังมือข้างหนึ่งถือปมของ phanung เหนือเต้านมของเธอที่อื่น ๆ ดึงชายเสื้อเหนือเขาถนนหัวเข่า. มองย้อนกลับไปที่เธอเห็นเขาเป็นขวาบนส้นเท้าของเธอ.
ขณะที่เธอเป็นเพียงเกี่ยวกับ ข้ามถนนไปยังนาข้าวในด้านอื่น ๆ ที่เธอได้ยินเสียงเรียกร้องอย่างบ้าคลั่งของเขา "สุนัขบ้า! หยุดหยุด! อย่าข้ามถนน สุนัขที่มีโรคพิษสุนัขบ้า. "เธอหยุดและรู้สึกหัวเข่าของเธอเปลี่ยนไปเจลลี่เพื่อให้เธอได้นั่งลงในฝุ่นข้างถนน. สุนัขบางเหมือนคนตายปกคลุมด้วยฝุ่นสีแดงผ่านหน้าเธอ.
มันจะเปิดตาที่ว่างเปล่าของตน เธอคำรามและวิ่งตรงไปข้างหน้าบนถนนที่ว่างเปล่าที่ไม่เคยเปลี่ยนแปลงก้าว. มันทำงานบนอย่างต่อเนื่องในอัตราที่ไม่มีการเปลี่ยนแปลงเดียวกัน. หางของมันแฮงค์เคร่งครัดระหว่างขาหลังของมัน. เธอยังคงนั่งอยู่ในกองอยู่บนพื้นดินที่ร้องไห้ด้วยความกลัว และความโกรธ

ผลลัพธ์ (ไทย) 3:

ดันคมที่หน้าอกกระดูกของเขาทำให้เขาเซถลากลับมา และเมื่อเธอลุกขึ้นไปที่เท้าของเธอ เขานัดเธอที่ปากกับ veined นีย์และหลังมือของเค้า พัดแรงพอที่จะทำให้เธอล้มลงกลับสู่อดีตในตำแหน่งของเธอ เธอสัมผัสเธอเลือดออกปากกับมือบางของเธอ จ้องมองดวงตาแวววาวเป็นเขา looms มากกว่าเธอ นี่คือสิ่งที่คุณเก่งไม่ใช่เหรอ " เธอ sneers ,เธอเต็มเต้านมสั่นเทาภายใต้ phanung ที่ห่อรอบมัน เธอมองเขาอย่างอึดอัด ศพแบบนี้ เธอคิดว่าของวัน , นานมาแล้ว , เมื่อเธอหนีไปกับเขา ออกจากบ้านพ่อของเธอ อยู่กับเขาที่นี่ ในบ้านนี้ ตามถนนดินลูกรัง .
เขาได้เปลี่ยนเป็นอื่น . . . น่าสงสารที่เต็มไปด้วยตัณหาและความอิจฉา
เธอ สภาพของสิ่งนี้และเจ็บปวดอย่างเหลือทน
" คุณจะบ้า " เธอพูดออกมาขมมากกว่าความตั้งใจ
" ใช่ บ้า คุณไม่ซื่อสัตย์เอ้ย ! ! ! ! ! ! " เขาส่งเสียงแสบแก้วหูเขา กรงเล็บเหมือนมือโลภต่อลำคอ
เธอโยนตัวเองที่เขาด้วยแรงที่ไม่คาดคิดที่พ่นมันกับไม้ไผ่ผนังกระท่อม เธอได้ยินเขาด่าและสาปแช่งเธอแข่งออกจากประตูหญิงสาววิ่งทางลูกรัง มือนึงถือปมของ phanung เหนือหน้าอกของเธอ , อื่น ๆ การดึงของขอบข้างบนเขาถนนทรุดตัว มองย้อนกลับไป เธอเห็นเขาเป็นขวาบนส้นเท้าของเธอ
ขณะที่เธอ กำลังจะข้ามถนนนาในด้านอื่น ๆ เธอได้ยินเสียงเรียกคลั่งของเขา " สุนัขบ้า ! หยุด หยุด ! ไม่ต้องข้ามถนน สุนัขมีโรคพิษสุนัขบ้า" เธอหยุด รู้สึกเข่าของเธอเปลี่ยนเป็นเยลลี่ เธอจึงต้องนั่งลงในฝุ่นข้างถนน ตัวบางสีดำที่ปกคลุมไปด้วยฝุ่นสีแดง ผ่านด้านหน้าของเธอ ดวงตาของมัน
กลายเป็นว่างเปล่าของเธอ คำราม และวิ่งตรงไปบนถนนที่ว่างเปล่า ไม่มีการเปลี่ยนแปลงของการก้าว มันทำงานบนอย่างต่อเนื่องที่ก้าวที่ไม่เปลี่ยนแปลงเหมือนกัน หางของมันจะเคร่งครัดระหว่างขาที่ซ่อนไว้เธอยังคงนั่งอยู่ในกองบนพื้น เสียงสะอื้นด้วยความกลัว ความโกรธ