Poverty incidence can be measured e

Poverty incidence can be measured either in absolute or in relative terms. Thailand measures poverty incidence at household level by comparing per capita household income against poverty line—which is the income level that is sufficient for an individual to enjoy the society’s minimum standards of living. If such individual has income less than respected poverty line, he or she is classified as poor. The official poverty line1 uses an absolute concept, based on cost of basic needs—the sum of food and non-food consumption. The food poverty line is given by calculating the cost of obtaining calorie requirements of food baskets. The non-food poverty line is calculated by using the estimated food to total expenditure ratio, adjusted for regional price differences. Hence, it allows comparison across regions and areas. It has been widely used to analyze the poverty profiles in Thailand. Meanwhile, the country also measures well being at village level by using basic minimum need and selected development indicators. Thai’s poverty line is shown in figure 1 below.

ผลลัพธ์ (ไทย) 1:

สามารถวัดความยากจนเกิด ในสัมบูรณ์ หรือสัมพัทธ์ใน อุบัติการณ์ไทยวัดความยากจนระดับครัวเรือนโดยการเปรียบเทียบรายได้ครัวเรือนต่อ capita กับเส้นความยากจน – ซึ่งเป็นระดับรายได้ที่เพียงพอสำหรับการเพลิดเพลินไปกับชีวิตของมาตรฐานขั้นต่ำของสังคม ถ้าบุคคลดังกล่าวมีรายได้น้อย กว่าเส้นความยากจนยอมรับ เขาหรือเธอถูกจัดประเภทเป็นคนจน Line1 ความยากจนอย่างเป็นทางการใช้แนวคิดแบบเต็ม ตามต้นทุนของความต้องการพื้นฐาน — ผลรวมของปริมาณการใช้อาหารและอาหารไม่ เส้นความยากจนอาหารถูกกำหนด โดยการคำนวณต้นทุนของการได้รับความต้องการแคลอรี่ของอาหารตะกร้า มีคำนวณเส้นความยากจนไม่ใช่อาหารโดยอาหารอัตราส่วนรายจ่ายรวม การปรับปรุงสำหรับความแตกต่างภูมิภาคราคาประเมิน ดังนั้น มันได้เปรียบเทียบระหว่างภูมิภาคและพื้นที่ มันได้ถูกใช้เพื่อวิเคราะห์ค่าความยากจนในประเทศไทย ในขณะเดียวกัน ประเทศยังวัดเป็นวิระดับ โดยใช้พื้นฐานความต้องการขั้นต่ำและเลือกพัฒนาตัวบ่งชี้ เส้นความยากจนของไทยได้แสดงในรูป 1 ด้านล่าง

ผลลัพธ์ (ไทย) 2:

ภาวะความยากจนสามารถวัดได้ทั้งในแน่นอนหรือในแง่ญาติ ประเทศไทยวัดภาวะความยากจนในระดับครัวเรือนโดยการเปรียบเทียบรายได้ต่อหัวของประชากรในครัวเรือนกับเส้นความยากจนซึ่งเป็นระดับรายได้ที่เพียงพอสำหรับบุคคลที่จะสนุกกับมาตรฐานขั้นต่ำของสังคมในการดำรงชีวิต หากบุคคลดังกล่าวมีรายได้น้อยกว่าเส้นความยากจนเคารพเขาหรือเธอจะจัดเป็นที่น่าสงสาร บรรทัดที่ 1 ความยากจนอย่างเป็นทางการใช้แนวคิดที่แน่นอนขึ้นอยู่กับค่าใช้จ่ายของพื้นฐานความต้องการผลรวมของการบริโภคอาหารและไม่ใช่อาหาร เส้นความยากจนอาหารจะได้รับโดยการคำนวณค่าใช้จ่ายของการได้รับความต้องการแคลอรี่ของอาหารตะกร้า ที่ไม่ใช่อาหารเส้นความยากจนมีการคำนวณโดยใช้อาหารประมาณอัตราส่วนค่าใช้จ่ายทั้งหมดปรับราคาที่แตกต่างในระดับภูมิภาค ดังนั้นจึงช่วยให้การเปรียบเทียบระหว่างภูมิภาคและพื้นที่ มันได้รับการใช้กันอย่างแพร่หลายในการวิเคราะห์รูปแบบความยากจนในประเทศไทย ในขณะที่ประเทศที่สามารถวัดค่าความเป็นอยู่ในระดับหมู่บ้านโดยใช้ความต้องการขั้นต่ำขั้นพื้นฐานและการพัฒนาตัวชี้วัดที่เลือก เส้นความยากจนของคนไทยจะแสดงในรูปที่ 1 ด้านล่าง

ผลลัพธ์ (ไทย) 3:

ความยากจนสามารถวัดได้ทั้งในแบบสัมบูรณ์หรือในแง่ของญาติ มาตรการประเทศไทยภาวะความยากจนระดับครัวเรือน โดยการเปรียบเทียบรายได้ต่อหัวในครัวเรือนกับความยากจนบรรทัดซึ่งเป็นระดับรายได้ที่เพียงพอสำหรับแต่ละเพลิดเพลินไปกับสังคม มาตรฐานขั้นต่ำของการใช้ชีวิต ถ้าบุคคลนั้นมีรายได้ต่ำกว่าเส้นความยากจนที่เคารพ ,เขาหรือเธอจะจัดว่าเป็นคนจน อย่างเป็นทางการของความยากจนไลน์ 1 ใช้แนวคิดที่แน่นอน ขึ้นอยู่กับต้นทุนของความต้องการขั้นพื้นฐานรวมอาหารและการบริโภคอาหารที่ไม่ ความยากจนอาหารเส้น โดยให้คำนวณต้นทุนของการได้รับความต้องการพลังงานของตะกร้าอาหาร ไม่มีความยากจนอาหารเส้นจะถูกคำนวณโดยใช้ค่าอาหารต่อค่าใช้จ่ายทั้งหมดปรับส่วนต่างราคาในภูมิภาค ดังนั้นจึงช่วยให้เปรียบเทียบข้ามภูมิภาคและพื้นที่ มันถูกใช้กันอย่างแพร่หลายเพื่อวิเคราะห์โปรไฟล์ของความยากจนในไทย ในขณะเดียวกัน ประเทศยังวัดเป็นอย่างดี ในระดับหมู่บ้าน โดยใช้ความต้องการพื้นฐานขั้นต่ำ และเลือกตัวชี้วัดการพัฒนา ไทยเส้นความยากจนจะแสดงในรูปที่ 1 ด้านล่าง