Chapter 1The air hostess smiled. ‘W

Chapter 1
The air hostess smiled. ‘Welcome aboard, sir. Would you like a newspaper?’
‘Yes, please.’ Carl took the newspaper and looked at his ticket. ‘I’m in seat 5F. Where’s
that?’
‘It’s near the front of the plane, sir. On the left, there. By the window.’
‘I see. Thank you very much.’ Carl smiled back at the air hostess. She was young and
pretty. ‘Just like my daughter,’ he thought.
He put his bag under the seat and sat down. His friend Harald sat beside him. They
watched the other passengers coming onto the plane. Harald looked at his watch.
‘9.30 p.m.,’ he said. ‘Good. We’re on time.’
Carl agreed. ‘And in three hours we’ll be home,’ he said. ‘That’s good. We’ve been away
for a long time. You’ll be pleased to see your family, won’t you, Harald?’
Harald smiled. ‘Yes, I will. Have you seen this, sir?’ He opened his bag and took out two
small planes. ‘These are for my sons. I always bring something back for them.’ ‘How old are your sons?’ Carl asked.
‘Five and almost seven. The older one has a birthday tomorrow.’
‘He’ll be very excited tonight then.’
‘Yes, I hope he gets some sleep.’
The plane took off. Carl watched the lights of the airport grow smaller below them. Then the plane flew above the clouds and he could see the moon and the stars in the night sky. He lay back in his seat and closed his eyes.
Chapter 2
Later, he woke up. Harald was asleep. Carl looked at his watch. It was midnight. He called the air hostess.
‘Excuse me. What time do we arrive?’
‘11.30 p.m. local time, sir. That’s about half an hour from now.’
‘Thank you.’ Carl changed the time on his watch.
‘Anything else, sir?’
No, I don’t think so. Wait a minute – could I have a cup of coffee, please?’
‘Yes, of course, sir.’ He watched her bring the coffee. ‘She walks like my daughter, too,’
he thought. ‘And she is very young. She looks nervous, not sure what to do.’ How long have you been an air hostess?’ he asked.
She smiled. ‘Three months, sir,’ she said.
‘Do you like it?’
‘Yes, I love it. It’s very exciting.’ She smiled nervously. ‘Will that be all, sir?’ ‘Yes, thank you.’
‘Have a nice flight.’
He drank the coffee and started to read his newspaper. When Harald woke up, Carl
showed him a page in the paper.
‘Look, there you are,’ he said. He pointed to a picture. In the middle of the picture stood
Carl himself – a short, thin man with grey hair, wearing a suit. Behind him, on the left, was Harald – a tall, strong young man, like a sportsman. Both men were smiling. ‘That’s you and me, outside the Embassy,’ said Carl. ‘We’re in the news again. You can show it to your sons. You’re a famous man, Harald!’
Harald laughed. ‘You’re the famous man, sir, not me.’ he said. ‘I’m just a police officer. It’s my job to take care of you. That’s a photo of you, not me.

ผลลัพธ์ (ไทย) 1:

บทที่ 1ปฏิคมอากาศยิ้ม ' ต้อนรับบนเรือ ที่รัก คุณต้องการให้หนังสือพิมพ์?''ใช่ กรุณา' Carl เอาหนังสือพิมพ์ และดูตั๋วของเขา ' ฉันอยู่ในที่นั่งชั้น 5 ของที่ไหนที่?'' ใกล้ด้านหน้าของเครื่องบิน ที่รัก บนมีซ้าย โดยหน้าต่างนี้ '' ฉันเห็น ขอบคุณมาก.' Carl ยิ้มที่ปฏิคมอากาศ เธอหนุ่ม และสวย 'เหมือนลูกสาวของฉัน เขาคิดเขาใส่ถุงของใต้นั่ง และนั่งลง เพื่อนของเขาฮาร์รัลนั่งอยู่ข้างเขา พวกเขาดูผู้โดยสารอื่น ๆ ที่มาลงบนเครื่องบิน ฮาร์รัลที่มองไปที่นาฬิกาของเขา'ทุ่ม เขากล่าวว่า ' ดี เรากำลังอยู่ในเวลานี้ 'Carl ตกลง ' และ ในสามชั่วโมงเราจะเป็นบ้าน เขากล่าวว่า ' ดี เราเคยไปเป็นเวลานาน คุณจะยินดีเห็นครอบครัว ไม่คุณ ฮาร์รัล?'ฮาร์รัลที่ยิ้ม ' ใช่ จะ คุณได้เห็นนี้ ที่รัก?' เขาเปิดกระเป๋าของเขา และเอาออกสองเครื่องบินเล็ก ' เหล่านี้เป็นสำหรับบุตรของฉัน ผมนำสิ่งกลับมาให้ ' 'อายุเท่าลูกชายของคุณไร' Carl ถาม' เกือบเจ็ด และห้า เก่าใครมีวันเกิดวันพรุ่งนี้ ''เขาจะตื่นเต้นมากแล้วคืนนั้น''ใช่ ฉันหวังว่า เขาจะนอนหลับบาง'เอาเครื่องบินออก Carl ดูไฟสนามบินเติบโตขนาดเล็กด้านล่างพวกเขา เครื่องบินบินเหนือเมฆ แล้วเขาจะได้เห็นดวงจันทร์และดวงดาวในท้องฟ้ากลางคืน เขาวางในที่นั่งของเขา และปิดตาของเขาบทที่ 2ในภายหลัง เขาตื่นขึ้นมา ฮาร์รัลไม่หลับ Carl มองไปที่นาฬิกาของเขา ก็เที่ยงคืน เขาเรียกว่าปฏิคมอากาศ' ขอโทษ เราถึงเวลา?'' 11.30 น.เวลาท้องถิ่น ที่รัก เป็นครึ่งชั่วโมงนี้ ''ขอบคุณ' Carl เปลี่ยนเวลาในนาฬิกาของเขา'อะไร รัก'ไม่ ฉันไม่คิดอย่างนั้น รอสักครู่ – ได้กาแฟ โปรด?''ใช่ หลักสูตร รักกัน' เขาเฝ้าดูเธอนำกาแฟ 'เธอเดินเหมือนลูกสาวของฉัน เกินไปเขาคิดว่า ' และเธอเป็นหนุ่มสาวมาก เธอดูประสาท ไม่แน่ใจว่าสิ่งที่ต้องทำ ' นานมาเป็นแอร์โฮสเตส?' เขาถามเธอยิ้ม 'สามเดือน รัก เธอบอกว่า'คุณชอบมันหรือไม่'' ใช่ ฉันรักมัน มันน่าตื่นเต้นมากขึ้น ' เธอยิ้มอย่างกังวล 'ที่จะทั้งหมด รักหรือไม่' 'ใช่ ขอบคุณ''มีเที่ยวบินดี'เขาดื่มกาแฟ และเริ่มอ่านหนังสือพิมพ์ของเขา เมื่อฮาร์รัลตื่น Carlแสดงให้เขาเห็นหน้าในกระดาษ'ดู คุณมี เขากล่าวว่า เขาชี้ไปรูปภาพ ยืนอยู่กลางภาพCarl เอง – สั้น บางคนที่ มีผมสีเทา ใส่สูท หลังเขา ด้านซ้าย ถูกฮาร์รัล – สูง แข็งแรงหนุ่ม เช่นซีทรีสปอร์ตแมนเป็น ทั้งสองคนมีรอยยิ้ม 'ที่เป็นคุณและฉัน นอกสถานทูต Carl กล่าว ' เราอยู่ในข่าวอีกครั้ง คุณสามารถแสดงมันให้บุตรของคุณ คุณเป็นคนมีชื่อเสียง ฮาร์รัล!'ฮาร์รัลที่หัวเราะ เขากล่าวว่า 'คุณเป็นคนมีชื่อเสียง ที่รัก ฉันไม่' ' ฉันเพียงตำรวจ งานการดูแลของคุณได้ รูปภาพของคุณ ฉันไม่ได้

ผลลัพธ์ (ไทย) 2:

บทที่ 1
แอร์โฮสเตสมายิ้ม ยินดีต้อนรับบนเรือครับ คุณต้องการหนังสือพิมพ์หรือไม่? '
' ใช่โปรด. คาร์ลเอาหนังสือพิมพ์และมองไปที่ตั๋วของเขา 'ผมอยู่ในที่นั่ง 5F ที่ไหน
ที่? '
' มันอยู่ใกล้กับด้านหน้าของเครื่องบินครับ ด้านซ้ายมี ริมหน้าต่าง. '
' ฉันเห็น ขอบคุณมาก.' คาร์ลยิ้มกลับมาที่แอร์โฮสเตส เธอเป็นคนหนุ่มสาวและ
สวย 'เช่นเดียวกับลูกสาวของฉัน "เขาคิดว่า.
เขาใส่กระเป๋าของเขาภายใต้ที่นั่งและนั่งลง เพื่อนของเขาแฮรัลด์นั่งข้างเขา พวกเขา
ดูผู้โดยสารคนอื่น ๆ มาสู่เครื่องบิน แฮรัลด์มองที่นาฬิกาของเขา.
'09:30 "เขากล่าวว่า 'ดี. เราในเวลา.
คาร์ลที่ตกลงกันไว้ 'และในสามชั่วโมงเราจะกลับบ้าน "เขากล่าวว่า 'ดีแล้ว. เราเคยออกไป
เป็นเวลานาน คุณจะยินดีที่จะเห็นครอบครัวของคุณคุณจะไม่แฮรัลด์ '
แฮรัลด์ยิ้ม 'ใช่ฉันจะ คุณจะได้เห็นนี้ครับ? เขาเปิดกระเป๋าของเขาและเอาเงินสอง
เครื่องบินขนาดเล็ก 'เหล่านี้เป็นบุตรชายของฉัน ฉันมักจะนำสิ่งที่กลับสำหรับพวกเขา. 'อายุเท่าไหร่เป็นบุตรชายของคุณ? คาร์ลถาม.
'ห้าและเกือบเจ็ด หนึ่งที่มีอายุมากกว่าที่มีวันคล้ายวันเกิดในวันพรุ่งนี้. '
' เขาจะคืนนี้รู้สึกตื่นเต้นมากแล้ว. '
' ใช่ฉันหวังว่าเขาจะได้รับการนอนหลับบาง.
เครื่องบินได้เอาออก คาร์ลดูไฟของสนามบินขนาดเล็กเติบโตด้านล่างพวกเขา จากนั้นเครื่องบินบินเหนือเมฆและเขาจะได้เห็นดวงจันทร์และดวงดาวในท้องฟ้ากลางคืน เขานอนกลับมาอยู่ในที่นั่งของเขาและปิดตาของเขา.
บทที่ 2
หลังจากนั้นเขาตื่นขึ้นมา แฮรัลด์กำลังนอนหลับ คาร์ลมองไปที่นาฬิกาของเขา มันเป็นเวลาเที่ยงคืน เขาเรียกว่าแอร์โฮสเตสได้.
'ขอโทษนะ เราทำอะไรเวลามาถึง? '
'11 .30 เวลาท้องถิ่นครับ นั่นคือประมาณครึ่งชั่วโมงจากนี้. '
' ขอบคุณ. คาร์ลเปลี่ยนเวลาในนาฬิกาของเขา.
'สิ่งอื่นใดครับ? "
ไม่ฉันไม่คิดอย่างนั้น รอสักครู่ - ฉันอาจมีถ้วยกาแฟโปรด '?
' ใช่แน่นอนครับ. เขาเฝ้ามองเธอนำกาแฟ 'เธอเดินเหมือนลูกสาวของฉันมากเกินไป'
เขาคิดว่า 'และเธอเป็นเด็กมาก เธอมองประสาทไม่แน่ใจว่าจะทำอย่างไร. นานแค่ไหนที่คุณได้รับแอร์โฮสเตส? เขาถาม.
เธอยิ้ม 'สามเดือนครับ' เธอกล่าว.
'คุณชอบที่มันได้หรือไม่'
'ใช่ฉันรักมัน มันเป็นเรื่องที่น่าตื่นเต้นมาก. เธอยิ้มอย่างหงุดหงิด 'ที่จะทั้งหมดครับ? "ใช่, thank you. '
' มีเที่ยวบินที่ดี. '
เขาดื่มกาแฟและเริ่มที่จะอ่านหนังสือพิมพ์ของเขา เมื่อตื่นขึ้นมาแฮรัลด์คาร์ล
แสดงให้เขาเห็นหน้าในกระดาษ.
'ดูมีคุณ "เขากล่าวว่า เขาชี้ไปที่ภาพ ในช่วงกลางของภาพก็อยู่ที่
คาร์ลตัวเอง - ระยะสั้นชายร่างผอมที่มีผมสีเทาสวมชุดสูท ด้านหลังของเขาทางด้านซ้ายเป็นแฮรัลด์ - สูงชายหนุ่มที่แข็งแกร่งเช่นเดียวกับนักกีฬา ทั้งสองคนยิ้ม 'นั่นคือคุณและฉันนอกสถานทูต' คาร์ลกล่าวว่า 'เราอยู่ในข่าวอีกครั้ง คุณสามารถแสดงให้ลูกหลานของคุณ คุณเป็นคนที่มีชื่อเสียงแฮรัลด์! '
แฮรัลด์หัวเราะ 'คุณเป็นคนที่มีชื่อเสียงครับไม่ใช่ผม. เขาพูดว่า. 'ฉันแค่เจ้าหน้าที่ตำรวจ มันเป็นงานของผมที่จะดูแลคุณ นั่นคือภาพของคุณไม่ให้ฉัน

ผลลัพธ์ (ไทย) 3:

บทที่ 1แอร์โฮสเตสยิ้ม " ยินดีต้อนรับครับ จะรับหนังสือพิมพ์มั้ยคะ ? "" ค่ะ " คาร์ล หยิบหนังสือพิมพ์ และมองที่ตั๋วของเขา ฉันอยู่ที่ 5 เอฟนั่งที่ไหนอย่างนั้นเหรอ "" มันใกล้ด้านหน้าของเครื่องบินครับ ด้านซ้ายมี โดยหน้าต่าง’ผมเห็น ขอบคุณมากครับ " คาร์ลยิ้มกลับมาที่แอร์โฮสเตส เธอยังเด็กสวย " เช่นเดียวกับลูกสาวของฉัน " เขาคิดเขาวางกระเป๋าของเขาไว้ใต้เบาะนั่ง จากเพื่อนของเขานั่งอยู่ข้างๆ พวกเขาเห็นผู้โดยสารคนอื่น ๆ มาไว้บนเครื่องบิน จากมองที่นาฬิกาของเขา9.30 น. " " เขาพูด " ดี เราว่าคาร์ล เห็นด้วย และสามชั่วโมงเราก็จะกลับบ้าน " เขากล่าว " ดีมาก เราได้ทันทีเป็นเวลานาน คุณจะยินดีที่จะเห็นครอบครัวของคุณไม่คุณ Harald ? "จากยิ้ม " ครับ ผมจะทำ คุณเห็นนี่มั้ย ? เขาเปิดกระเป๋าของเขาและเอาสองเครื่องบินเล็ก เหล่านี้เป็นบุตรชายของฉัน ฉันเอาบางอย่างกลับมาให้พวกเขา " " ลูกชายของคุณอายุเท่าไหร่ ? " คาร์ลถาม" ห้าและเกือบจะเจ็ด พี่หนึ่งมีวันเกิดในวันพรุ่งนี้’" เขาจะตื่นเต้นมาก คืนนี้แล้ว ." ใช่ ฉันหวังว่าเขาจะนอน . . .เครื่องบินออกไป คาร์ลมองแสงไฟของรถโตเล็กลงด้านล่างนั้น แล้วเครื่องบินบินอยู่เหนือเมฆและเขาได้เห็นดวงจันทร์และดาวในท้องฟ้า เขานอนลงบนเบาะแล้วหลับตาบทที่ 2ต่อมา เขาก็ตื่น Harald หลับ คาร์ลมองที่นาฬิกาของเขา มันเที่ยงคืนแล้ว เขาเรียกแอร์โฮสเตสโทษนะคะ เวลาเราทำอะไรมา ? "" เวลา 11.30 น. ตามเวลาท้องถิ่นครับ นั่นคือประมาณครึ่งชั่วโมงแล้ว ." ขอบคุณ " คาร์ล เปลี่ยนเวลาบนนาฬิกาของเขา" มีอะไรอีกไหมครับ "ไม่ ฉันไม่คิดงั้น เดี๋ยวก่อน – ขอกาแฟสักถ้วยได้ไหม "" แน่นอนครับ " เขาเฝ้าดูเธอเอากาแฟ " เธอเดินเหมือนลูกสาวของฉันด้วย "เขาคิด " เธอยังเด็กมาก เธอดูกังวล ไม่แน่ใจว่าต้องทำอะไร . " คุณมานานแอร์โฮสเตส ? " เขาถามเธอยิ้ม " สามเดือนค่ะ " เธอพูดคุณชอบมันไหม ? "" ใช่ ฉันชอบมัน มันน่าตื่นเต้นมาก " เธอยิ้มอย่างหงุดหงิด " แค่นั้นใช่มั๊ยครับ " " ค่ะ ขอบคุณคุณ" " บินให้สนุกนะเขาดื่มกาแฟและเริ่มที่จะอ่านได้ในหนังสือพิมพ์ของเขา เมื่อ Harald ตื่นขึ้นมา คาร์ลแสดงหน้าในกระดาษ" ดูสิ นั่นไง " เขากล่าว เขาชี้ไปที่ภาพ ตรงกลางของภาพยืนคาร์ลเองทั้งสั้น ผอม ผู้ชายที่มีผมสีเทา ใส่สูท หลังเขา บนซ้าย คือ จากทีสูง ผู้ชายแข็งแรงเหมือนนักกีฬานะ ทั้ง 2 คนกำลังยิ้ม ที่คุณและฉัน นอกสถานทูต " คาร์ล " เราเป็นข่าวอีก คุณสามารถให้ลูกของคุณ คุณเป็นผู้ชายที่มีชื่อเสียงจาก ! "Harald หัวเราะ คุณที่มีชื่อเสียง คน ครับ ไม่ใช่ผม " เขากล่าว " ฉันก็แค่ตำรวจ มันเป็นหน้าที่ของผมที่ต้องดูแลคุณ นั่นเป็นรูปของคุณ ไม่ใช่ผม