Supplier integration, concerns busi

Supplier integration, concerns business process integration
among manufacturers and suppliers through using IT
applications, which is transactional with planning and
operations supported by e-business systems, involves
information sharing in achieving decision synchronization
and collaborates contractually with selected suppliers for risk
sharing (Basu and Wright, 2008; Matopoulos et al., 2009;
Nurmilaakso, 2008; Simatupang and Sridharan, 2004).
Effective information sharing in the supply chains has
significant effect on SCM practice (e.g. JIT/lean) adoption,
for example, “just-in-time (JIT)” manufacturing requires
implementing pull systems and supply management based on
information sharing which form the basis of SCI (Serve et al.,
2002; Zhou and Benton, 2007). According to Bowersox et al.
(1999, 2010), SCI concerns: operations that include
traditional processes such as purchasing, production, and
logistics where SCM practices take place, planning and
control supported by IT and planning systems, and
measurement of competency, and behavioral aspect of
relationship management, in which supplier integration
represents the driving force behind the collaborative
relationships between manufacturers and suppliers in the
operational context and the recognition of their mutual
dependence to underpin daily operations. Hence, supplier
integration as a specific context of SCI could have positive
effect on adopting JIT manufacturing as a SCM practice. By
aligning the integration tactics with supply chain capabilities
in Table I, supplier integration strategy for lean enterprises is
formed based on the capability of: information sharing with
suppliers including demand, forecast, inventory level and
production planning decisions, e-business systems to improve
collaborative communication and information sharing with
suppliers, and policy-based supplier selection based on
relevant measurements to help develop and manage longterm
supplier relationships through evaluating suppliers’
performance and their capability of providing innovations
and co-designing products to meet customer needs.

ผลลัพธ์ (ไทย) 1:

การรวมผู้ผลิต เกี่ยวข้องกับการรวมกระบวนการทางธุรกิจผู้ผลิตและซัพพลายเออร์ผ่านการใช้โปรแกรมประยุกต์ ซึ่งเป็นทรานแซคชัน ด้วยการวางแผน และเกี่ยวข้องกับการดำเนินงานที่ได้รับการสนับสนุน โดยระบบข้อมูลที่ใช้ร่วมกันในการบรรลุการตัดสินใจตรงและในสัญญาร่วมกับผู้จำหน่ายที่เลือกสำหรับความเสี่ยงร่วมกัน (Basu และไรท์ 2008 Matopoulos et al., 2009Nurmilaakso, 2008 Simatupang และ Sridharan, 2004)ข้อมูลที่ใช้ร่วมกันในห่วงโซ่อุปทานมีประสิทธิภาพได้ปฏิบัติห่วงผลสำคัญ (เช่นจิต/แบบ lean) ยอมรับตัวอย่าง ต้องการผลิต "เพิ่ง--เวลา (JIT)"ใช้ระบบดึงและการจัดหาจัดการตามข้อมูลที่ใช้ร่วมกันซึ่งเป็นพื้นฐานของวิทยาศาสตร์วิศวกรรม (บริการ et al.,2002 โจวแล้วเบนตัน 2007) ตาม Bowersox et al(1999, 2010), ความกังวลวิทยาศาสตร์วิศวกรรม: การดำเนินงานที่มีกระบวนการแบบดั้งเดิมเช่นการจัดซื้อ การผลิต และโลจิสติกส์ที่ปฏิบัติห่วงทำสถานที่ การวางแผน และและระบบการวางแผน ควบคุม และวัดขีดความสามารถ และด้านพฤติกรรมจัดการความสัมพันธ์ ซึ่งร่วมจำหน่ายแสดงถึงพลังขับเคลื่อนการทำงานร่วมกันความสัมพันธ์ระหว่างผู้ผลิตและผู้จำหน่ายในการบริบทการดำเนินงานและการรับรู้ของหน่วยการพึ่งพาการหนุนฟอร์ดที่มีการดำเนินงานประจำวัน ดังนั้น ผู้จัดจำหน่ายรวมเป็นบริบทเฉพาะของวิทยาศาสตร์วิศวกรรมอาจมีค่าบวกผลต่อการใช้ผลิตจิตเป็นห่วงเป็นการปฏิบัติ โดยตำแหน่งกลยุทธ์รวมกับความสามารถของโซ่อุปทานในตาราง จำหน่ายรวมกลยุทธ์สำหรับองค์กรแบบ lean คือเกิดขึ้นตามความสามารถของ: ข้อมูลที่ใช้ร่วมกับผู้จำหน่ายรวมทั้งความต้องการ คาดการณ์ ระดับของสินค้าคงคลัง และผลิตการวางแผนการตัดสินใจ ระบบเพื่อปรับปรุงการสื่อสารร่วมกันและข้อมูลที่ใช้ร่วมกับซัพพลายเออร์ และเลือกผู้ใช้นโยบายตามวัดที่เกี่ยวข้องเพื่อช่วยพัฒนา และจัดการตนความสัมพันธ์ของผู้ผ่านการประเมินของผู้จำหน่ายประสิทธิภาพและความสามารถของพวกเขาให้นวัตกรรมและร่วมออกแบบผลิตภัณฑ์เพื่อตอบสนองความต้องการลูกค้า

ผลลัพธ์ (ไทย) 2:

บูรณาการผลิตที่เกี่ยวข้องกับการบูรณาการกระบวนการทางธุรกิจระหว่างผู้ผลิตและซัพพลายเออร์ผ่านการใช้ไอทีที่ใช้งานซึ่งเป็นการทำธุรกรรมที่มีการวางแผนและการดำเนินงานได้รับการสนับสนุนโดยระบบe-business เกี่ยวข้องกับการใช้ข้อมูลร่วมกันในการบรรลุการประสานการตัดสินใจและร่วมมือสัญญากับซัพพลายเออร์ที่เลือกไว้สำหรับความเสี่ยงร่วมกัน(ซึและไรท์ 2008. Matopoulos et al, 2009; Nurmilaakso 2008. Simatupang และศรีดารา, 2004) ข้อมูลที่มีประสิทธิภาพร่วมกันในห่วงโซ่อุปทานมีผลกระทบอย่างมีนัยสำคัญในการปฏิบัติ SCM (เช่น JIT / ลีน) ยอมรับตัวอย่างเช่น "เพียงแค่ห เวลา (JIT) "การผลิตต้องมีการใช้ระบบการดึงและการจัดการอุปทานขึ้นอยู่กับการใช้ข้อมูลร่วมกันซึ่งเป็นพื้นฐานของการบาดเจ็บไขสันหลัง(เสิร์ฟ, et al. 2002; โจวและเบนตัน 2007) ตามที่ Bowersox et al. (1999, 2010), ความกังวล SCI: การดำเนินงานที่มีกระบวนการแบบดั้งเดิมเช่นการจัดซื้อการผลิตและโลจิสติกที่การปฏิบัติSCM ใช้สถานที่การวางแผนและควบคุมการสนับสนุนโดยIT และระบบการวางแผนและการวัดความสามารถและด้านพฤติกรรมของการจัดการความสัมพันธ์ซึ่งบูรณาการจัดจำหน่ายในแสดงให้เห็นถึงแรงผลักดันที่อยู่เบื้องหลังการทำงานร่วมกันความสัมพันธ์ระหว่างผู้ผลิตและซัพพลายเออร์ในบริบทของการดำเนินงานและการรับรู้ของพวกเขาร่วมกันพึ่งพาอาศัยกันเพื่อหนุนดำเนินงานประจำวัน ดังนั้นผู้จัดจำหน่ายบูรณาการเป็นบริบทที่เฉพาะเจาะจงของ SCI อาจมีบวกผลกระทบต่อการใช้การผลิตJIT เป็นวิธี SCM โดยการปรับกลยุทธ์การทำงานร่วมกับความสามารถในห่วงโซ่อุปทานในตารางที่ผมยุทธศาสตร์บูรณาการจัดจำหน่ายสำหรับองค์กรลีนจะเกิดขึ้นบนพื้นฐานของความสามารถในการ: การใช้ข้อมูลร่วมกันกับซัพพลายเออร์รวมทั้งความต้องการที่คาดการณ์ระดับสินค้าคงคลังและการตัดสินใจการวางแผนการผลิต, ระบบ e-business เพื่อปรับปรุงการทำงานร่วมกันการสื่อสารและการใช้ข้อมูลร่วมกันกับซัพพลายเออร์และการเลือกผู้จัดจำหน่ายตามนโยบายขึ้นอยู่กับการวัดที่เกี่ยวข้องที่จะช่วยพัฒนาและบริหารจัดการในระยะยาวความสัมพันธ์ผู้จัดจำหน่ายที่ผ่านการประเมินซัพพลายเออร์ผลการดำเนินงานและความสามารถของพวกเขาในการให้นวัตกรรมและผลิตภัณฑ์ร่วมการออกแบบมาเพื่อตอบสนองความต้องการของลูกค้า

ผลลัพธ์ (ไทย) 3:

บูรณาการซัพพลายเออร์ เรื่องกระบวนการทางธุรกิจระหว่างผู้ผลิตและซัพพลายเออร์ที่ผ่านการบูรณาการ

ใช้โปรแกรมซึ่งเป็นธุรกรรมที่มีการวางแผนและดำเนินการโดยระบบสนับสนุน
O
, เกี่ยวข้องกับการแบ่งปันข้อมูลในการตัดสินใจ และการประสานร่วมมือในสัญญาด้วย

เลือกซัพพลายเออร์สำหรับความเสี่ยงร่วมกัน ( บาซูและ Wright , 2008 ; matopoulos et al . , 2009
nurmilaakso , 2008 ; simatupang และ sridharan , 2004 ) .
ข้อมูลที่มีประสิทธิภาพร่วมกันในห่วงโซ่อุปทาน SCM มี
มีผลต่อการปฏิบัติ ( เช่น JIT / Lean ) การยอมรับ ,
ตัวอย่างเช่น " เพียงในเวลา ( JIT ) " การผลิตต้องใช้ระบบดึงและการจัดการอุปทาน

ตามข้อมูลที่ใช้ร่วมกันซึ่งรูปแบบพื้นฐานวิทยาศาสตร์ ( บริการ et al . ,
2002 ; โจวและเบนตัน , 2007 )ตาม bowersox et al .
( 1999 , 2010 ) , เกี่ยวกับวิทยาศาสตร์ : การรวม
กระบวนการแบบดั้งเดิม เช่น การจัดซื้อ การผลิตและโลจิสติกส์ที่ SCM การปฏิบัติเกิดขึ้น

ควบคุม วางแผน และได้รับการสนับสนุนโดยมันและการวางแผนระบบการวัดสมรรถนะและ
และด้านพฤติกรรมการจัดการความสัมพันธ์ ซึ่ง
รวมซัพพลายเออร์เป็นแรงผลักดันที่อยู่เบื้องหลังความร่วมมือ
ความสัมพันธ์ระหว่างผู้ผลิตและซัพพลายเออร์ใน
บริบทปฏิบัติการและการรับรู้ของการพึ่งพาซึ่งกันและกัน
เพื่อหนุนการดำเนินงานประจำวัน ดังนั้น ผู้ผลิต
รวมเป็นบริบทเฉพาะของวิทย์อาจมีผลบวก
าจิตผลิตเป็นทางปฏิบัติ โดย
แนวทางการบูรณาการกลยุทธ์กับห่วงโซ่อุปทานความสามารถ
ในโต๊ะผม ซัพพลายเออร์ การบูรณาการกลยุทธ์ Lean คือองค์กร
รูปแบบขึ้นอยู่กับความสามารถของ : แบ่งปันข้อมูลกับซัพพลายเออร์ รวมทั้งความต้องการ
, พยากรณ์ , ระดับสินค้าคงคลัง และ การตัดสินใจ การวางแผนการผลิต ระบบ
O
, ปรับปรุงการสื่อสารร่วมกันและแบ่งปันข้อมูลกับ
ซัพพลายเออร์และนโยบายการเลือกซัพพลายเออร์ตาม
วัดที่เกี่ยวข้องตามที่จะช่วยพัฒนา และจัดการความสัมพันธ์ระยะยาวผ่านประเมินซัพพลายเออร์

' ประสิทธิภาพและความสามารถของการให้บริการนวัตกรรม
และร่วมออกแบบผลิตภัณฑ์เพื่อตอบสนองความต้องการของลูกค้า