1. What is sustainable development?

1. What is sustainable development? Concepts and constraints
1.1. Sustainability of human society
There is only one alternative to sustainability: unsustainability. But sus- tainability involves a time dimension: unsustainability now rarely implies an immediate existential threat. Existence is threatened only in the distant future, perhaps too far away to be properly recognized. Even if threats are understood, they may not cause much concern now: there still seems to be enough time for them to disappear, or for finding solutions.
In the past, the sustainability of human society was not really at stake: the glacial change of its environment left plenty of time for adaptive response and evasion.
Threats to sustainability of a system require urgent attention if their rate of change begins to approach the speed with which the system can adequate- ly respond. As the rate of change overwhelms this ability to respond, the system loses its viability and sustainability. The sustainability of humankind is now threatened by both of these factors: the dynamics of its technology, economy and population accelerate the environmental and social rates of change, while growing structural inertia reduces the ability to respond in time. Response time lengthens while respite time—the time available for adequate response—shortens:1 the sustainability of human society becomes an urgent concern.
Sustainability in an evolving world can only mean sustainable development
In previous times, sustainability of humankind was taken for granted and did not appear as an explicit goal. It certainly was an implicit goal: no human society has ever consciously promoted its own unsustainability.
Global developments now focus attention on sustainability as an explicit goal. But the concept has to be translated into the practical dimensions of the real world to make it operational. We must be able to recognize the presence or absence of sustainability, or of threats to sustainability, in the systems under our stewardship. We need proper indicators to provide this information, to tell us where we stand with respect to the goal of sustainability.
To sustain means “to maintain; keep in existence; keep going; prolong.”2 If applied only in this sense, sustainability does not make much sense for human society. Human society cannot be maintained in the same state,whatever it should be. Human society is a complex adaptive system embed- ded in another complex adaptive system—the natural environment—on which it depends for support. These systems coevolve in mutual interac- tion, and they each consist of a myriad of subsystems that coevolve in mutual interaction. There is permanent change and evolution. Moreover, this ability for change and evolution must be maintained if the systems are to remain viable (able to cope with their changing system environment) and sustainable. The sustainability goal translates more accurately into a goal of sustainable development.
Different concepts of sustainable development
How do we define sustainable development? One of the most commonly cited definitions stresses the economic aspects by defining sustainable devel- opment as “economic development that meets the needs of the present gen- eration without compromising the ability of future generations to meet their own needs.”3 Another takes a broader view by defining sustainable develop- ment as “the kind of human activity that nourishes and perpetuates the his- torical fulfillment of the whole community of life on earth.”4
There are many ways of securing sustainability, with very different conse- quences for the participants. Nature has successfully demonstrated sustain- able development for a few billion years, with blind disregard of the fate of individuals and even species. The principle of survival of the fittest with its effectiveness and dynamics, but also its cruelty and hardship, would not be accepted as a principle for sustainable development by the majority of humankind.
Some human societies have been sustainable in their environment over long periods of time by institutionalizing systems of exploitation, injustice, and class privilege that would be equally unacceptable today for most of humankind.
If we would achieve environmental sustainability coupled with a continua- tion of present trends, where a small minority lives in luxury, partly at the expense of an underprivileged majority, this would be socially unsustainable in the long run because of the stresses caused by the institutionalized injus- tice. And an equitable, environmentally and physically sustainable society that exploits the environment at the maximum sustainable rate would still be psychologically and culturally unsustainable.
Sustainable development of human society has environmental, material, ecological, social, economic, legal, cultural, political and psychological dimensions that require attention: some forms of sustainable development can be expected to be much more acceptable to humans and, therefore,much further away from eventual collapse than others. A just and fair soci- ety, for example, is likely to be more securely sustainable than a materially sustainable brutal dictatorship.
The sustainability concept we adopt has consequences: our interpretation of the concept directs our focus to certain indicators at the neglect of oth- ers. Conversely, if we rely on a given set of indicators, we can only see the information transmitted by these indicators, and this defines and limits both the system and the problems we can perceive, and the kind of sus- tainable development we can achieve.
1.2. Sustainable development is constrained by what is accessible
There are numerous constraints that restrict societal development. A few can be negotiated to some degree; most are unchangeable. The total range of theoretical future possibilities is reduced by these constraints, leaving only a limited, potentially accessible set of options, the accessibility space (Fig. 1). Societal development—whatever its form—will be restricted to the remaining accessibility space. Everything outside is fiction, and only con- fuses the discussion. However, within this accessibility space, there is still a broad spectrum of options and possible paths. This leaves choices, and it introduces subjective choice and unavoidable ethical decisions.

ผลลัพธ์ (ไทย) 1:

1.เป็นการพัฒนาที่ยั่งยืน แนวคิดและข้อจำกัด1.1. ความยั่งยืนของสังคมมนุษย์มีเพียงหนึ่งทางเลือกเพื่อความยั่งยืน: unsustainability แต่ sus tainability เกี่ยวข้องกับมิติเวลา: unsustainability ตอนนี้ไม่ค่อยความหมายการคุกคาม existential ทันที ดำรงอยู่ถูกคุกคามเฉพาะในไกลอนาคต ไกลเกินไปอาจจะได้รับการรับรองอย่างถูกต้อง แม้ว่าภัยคุกคามที่มีความเข้าใจ พวกเขาอาจไม่ทำให้กังวลมากตอนนี้: ยังดูเหมือน จะจนพวกเขาหาย หรือหาวิธีแก้ไขปัญหาได้ในอดีต ความยั่งยืนของสังคมมนุษย์ไม่ได้จริง ๆ ที่เดิมพัน: น้ำแข็งการเปลี่ยนแปลงของสภาพแวดล้อมซ้ายมากเวลาตอบสนองที่เหมาะสมและหลบหลีกภัยคุกคามต่อความยั่งยืนของระบบต้องการความสนใจเร่งด่วนถ้าเริ่มของอัตราการเปลี่ยนแปลงวิธีการตอบสนองต่อความเร็วที่ระบบสามารถพอลี เป็นอัตราการเปลี่ยนแปลง overwhelms นี้ความสามารถในการตอบสนอง ระบบสูญเสียของชีวิตและความยั่งยืน ความยั่งยืนของมวลมนุษย์ถูกคุกคาม โดยปัจจัยเหล่านี้ทั้งสองตอนนี้: dynamics ของเทคโนโลยี เศรษฐกิจประชากรเร่งอัตราการเปลี่ยนแปลง สิ่งแวดล้อม และสังคมในขณะเจริญเติบโตโครงสร้างแรงเฉื่อยลดความสามารถในการตอบสนองในเวลานั้น ตอบเวลาเท่าเดิมในขณะเวลาเลยซึ่งเวลาว่างสำหรับการตอบสนองเพียงพอ — ช่วยประหยัด: 1 ความยั่งยืนของสังคมมนุษย์กลายเป็น ปัญหาเร่งด่วนความยั่งยืนในโลกเกิดขึ้นอาจหมายถึง การพัฒนาที่ยั่งยืนเท่านั้นในยุคก่อนหน้านี้ ความยั่งยืนของมวลมนุษย์ที่ได้รับ และไม่ปรากฏเป็นเป้าหมายชัดเจน มันแน่นอนเป็นเป้าหมายเป็นนัย: สังคมมนุษย์ไม่ได้สติเคยส่งเสริม unsustainability ของตนเองสากลพัฒนามุ่งเน้นความสนใจขณะนี้บนความยั่งยืนเป็นเป้าหมายชัดเจน แต่มีแนวคิดจะแปลเป็นมิติปฏิบัติในโลกจริงเพื่อให้การดำเนินงาน เราต้องจดจำสถานะการขาดงาน อย่างยั่งยืน หรือภัยคุกคามความยั่งยืน ในระบบภายใต้การดูแลของเรา เราต้องการตัวบ่งชี้ที่เหมาะสมเพื่อให้ข้อมูลนี้ เพื่อบอกจุดที่เรายืนกับเป้าหมายอย่างยั่งยืนเพื่อให้หมายถึง "การรักษา ให้ดำรงอยู่ เก็บไป ทำ" 2 ถ้าใช้เฉพาะในนี้ ความยั่งยืนไม่เหมาะสมมากสำหรับมนุษย์ มนุษย์ไม่สามารถรักษาเดียวกับรัฐ สิ่งที่มันควรจะได้ สังคมมนุษย์จะมีระบบซับซ้อนเหมาะสมฝัง-ded ระบบปรับที่ซับซ้อนอื่น — สิ่งแวดล้อมธรรมชาติ — บนซึ่งมันขึ้นอยู่กับการสนับสนุนการ ระบบเหล่านี้ coevolve ใน interac-สเตรชันร่วมกัน และแต่ละประกอบด้วยของย่อยที่ coevolve ในการโต้ตอบซึ่งกันและกัน มีวิวัฒนาการและเปลี่ยนแปลงอย่างถาวร นอกจากนี้ นี้ความเปลี่ยนแปลงและวิวัฒนาการต้องรักษาระบบจะยังคงทำงานได้ (สามารถรับมือกับการเปลี่ยนแปลงสภาพแวดล้อมของระบบ) และยั่งยืน เป้าหมายความยั่งยืนแปลได้แม่นยำมากขึ้นเป็นเป้าหมายของการพัฒนาที่ยั่งยืนแนวคิดที่แตกต่างกันของการพัฒนาที่ยั่งยืนเรากำหนดการพัฒนาที่ยั่งยืนได้อย่างไร หนึ่งคำนิยามมักอ้างอิงเน้นด้านเศรษฐกิจ โดยการกำหนด opment devel ยั่งยืนเป็น "เศรษฐกิจการพัฒนาที่ตรงกับความต้องการของปัจจุบัน gen eration โดยไม่สูญเสียความสามารถของรุ่นในอนาคตเพื่อตอบสนองความต้องการของตนเอง" 3 อีกจะดูกว้างขึ้น ด้วยการกำหนดอย่างยั่งยืนพัฒนาติดขัดเป็น "ชนิดของกิจกรรมมนุษย์ที่ลเซี่ยมบำรุง และ perpetuates ตอบสนองพระ torical ชุมชนของสิ่งมีชีวิตบนโลก" 4มีหลายวิธีของการรักษาความปลอดภัยความยั่งยืน กับ conse quences แตกต่างกันมากนี้ ธรรมชาติได้สำเร็จสาธิตรักษา - กี่ปีพันล้าน มีคนตาบอดสามารถพัฒนาไม่สนใจของชะตากรรมของบุคคล และแม้แต่พันธุ์ หลักการของการอยู่รอดของเดอะ fittest ประสิทธิผล dynamics แต่ยังความโหดร้าย และยาก ลำบาก จะไม่เป็นที่ยอมรับเป็นหลักการสำหรับการพัฒนาที่ยั่งยืน โดยส่วนใหญ่ของมนุษยชาติบางสังคมมนุษย์ได้อย่างยั่งยืนในสภาพแวดล้อมของพวกเขาผ่านระยะยาวเวลาโดยระบบ institutionalizing เอารัดเอาเปรียบ ความอยุติธรรม และสิทธิพิเศษระดับที่จะเท่าเทียมกันไม่สามารถยอมรับวันนี้สำหรับส่วนใหญ่ของมวลมนุษย์ถ้าเราจะบรรลุความยั่งยืนด้านสิ่งแวดล้อมควบคู่กับสเตรชัน continua ของแนวโน้มปัจจุบัน ที่ชนกลุ่มน้อยขนาดเล็กอยู่ในความหรูหรา ค่าใช้จ่ายส่วนใหญ่ที่ด้อยโอกาส บางส่วนนี้จะ unsustainable สังคมในระยะยาวเนื่องจากความเครียดที่เกิดจาก institutionalized injus-tice และสังคมเป็นธรรม ทางกายภาพ และสิ่งแวดล้อมอย่างยั่งยืนที่นำสภาพแวดล้อมที่ยั่งยืนอัตราสูงสุดยังจะ psychologically และวัฒนธรรม unsustainableการพัฒนาที่ยั่งยืนของสังคมมนุษย์มีมิติสิ่งแวดล้อม วัสดุ ระบบนิเวศ สังคม เศรษฐกิจ กฎหมาย วัฒนธรรม การเมือง และจิตใจที่ต้องการความสนใจ: บางรูปแบบของการพัฒนาที่ยั่งยืนสามารถคาดว่าจะมากขึ้นยอมรับมนุษย์และ จึง มากเพิ่มเติมจากยุบในอื่น ๆ ยุติธรรม และเพียง soci-ety เช่น มีแนวโน้มจะยั่งยืนปลอดภัยยิ่งกว่าเผด็จการโหดร้ายกล้าอย่างยั่งยืนแนวคิดความยั่งยืนที่เรานำมาใช้ได้ผล: การตีความแนวคิดของเรากำหนดโฟกัสของเราบางตัวบ่งชี้ที่ละเลยของสกู๊ปอื่น ๆ ในทางกลับกัน ถ้าเราใช้การกำหนดชุดของตัวชี้วัด เราสามารถดูข้อมูลที่ส่งผ่าน โดยตัวบ่งชี้เหล่านี้ และนี้กำหนด และจำกัดทั้งระบบ และปัญหาที่เราสามารถสังเกต และชนิดของ sus tainable เราสามารถบรรลุ1.2 การพัฒนาถูกจำกัด โดยสิ่งสามารถเข้าถึงได้มีข้อจำกัดมากมายที่นิยมพัฒนาจำกัด สิ่งที่สามารถเจรจากับ ส่วนใหญ่ได้รับการยืนยัน ช่วงรวมประการทฤษฎีในอนาคตจะลดลงตามข้อจำกัดเหล่านี้ ปล่อยเฉพาะจำกัด อาจเข้าชุดของตัวเลือก พื้นที่การเข้าถึง (Fig. 1) พัฒนานิยม — สิ่งรูปแบบซึ่งจะจำกัดการเข้าพื้นที่ที่เหลือ ทุกอย่างภายนอกเป็นนวนิยาย และเฉพาะ คอน-fuses การสนทนา อย่างไรก็ตาม ในพื้นที่นี้การเข้าถึง ยังมีสเปกตรัมกว้างของตัวเลือกและเส้นทางได้ เลือกใบนี้ และแนะนำทางเลือกตามอัตวิสัยและหลีกเลี่ยงไม่กระทำ

ผลลัพธ์ (ไทย) 2:

1. การพัฒนาที่ยั่งยืน? แนวคิดและข้อ จำกัด
1.1 การพัฒนาอย่างยั่งยืนของสังคมมนุษย์มีเพียงหนึ่งทางเลือกเพื่อความยั่งยืน: ไม่ยั่งยืน
แต่ sus- tainability เกี่ยวข้องกับมิติเวลา: unsustainability ตอนนี้ไม่ค่อยแสดงถึงภัยคุกคามที่ดำรงอยู่ได้ทันที ถูกคุกคามการดำรงอยู่เพียง แต่ในอนาคตอันไกลอาจจะไกลเกินไปที่จะได้รับการยอมรับอย่างถูกต้อง แม้ว่าภัยคุกคามที่มีความเข้าใจที่พวกเขาอาจไม่ได้ทำให้เกิดความกังวลมากในขณะนี้: ยังคงดูเหมือนว่าจะมีเวลาพอสำหรับพวกเขาที่จะหายไปหรือหาทางแก้ปัญหา.
ในอดีตที่ผ่านมาการพัฒนาอย่างยั่งยืนของสังคมมนุษย์ไม่ได้จริงๆที่ถือหุ้น: การเปลี่ยนแปลงน้ำแข็ง สภาพแวดล้อมที่เหลือเวลาอีกมากสำหรับการตอบสนองการปรับตัวและการหลีกเลี่ยง.
ภัยคุกคามต่อความยั่งยืนของระบบต้องให้ความสนใจอย่างเร่งด่วนหากอัตราการเปลี่ยนแปลงของพวกเขาเริ่มต้นที่จะเข้าใกล้ความเร็วที่ระบบสามารถ adequate- เหมือนตอบสนอง ขณะที่อัตราการเปลี่ยนแปลงความทุกข์ระทมความสามารถในการตอบสนองต่อระบบการสูญเสียความมีชีวิตและการพัฒนาอย่างยั่งยืน ความยั่งยืนของมนุษย์ถูกคุกคามในขณะนี้โดยทั้งสองปัจจัยเหล่านี้: การเปลี่ยนแปลงของเทคโนโลยีเศรษฐกิจและประชากรเร่งอัตราสิ่งแวดล้อมและสังคมของการเปลี่ยนแปลงในขณะที่เติบโตความเฉื่อยโครงสร้างจะช่วยลดความสามารถในการตอบสนองในเวลา เวลาตอบสนองยาวในขณะที่พักผ่อนเวลาระยะเวลาที่สามารถตอบสนองการลดระยะเพียงพอ: 1. การพัฒนาอย่างยั่งยืนของสังคมมนุษย์จะกลายเป็นความกังวลที่เร่งด่วนการพัฒนาอย่างยั่งยืนในโลกที่พัฒนาสามารถหมายถึงการพัฒนาที่ยั่งยืนในช่วงเวลาก่อนหน้านี้การพัฒนาอย่างยั่งยืนของมนุษย์ได้รับการได้รับอนุญาตและไม่ไม่ปรากฏเป็นเป้าหมายอย่างชัดเจน แน่นอนมันเป็นเป้าหมายนัย: สังคมมนุษย์ไม่เคยได้รับการเลื่อนตำแหน่งอย่างมีสติไม่ยั่งยืนของตัวเอง. การพัฒนาทั่วโลกในขณะนี้มุ่งเน้นความสนใจในการพัฒนาอย่างยั่งยืนเป็นเป้าหมายอย่างชัดเจน แต่แนวคิดที่จะต้องมีการแปลเป็นขนาดจริงของโลกแห่งความจริงที่จะทำให้การดำเนินงาน เราจะต้องสามารถที่จะรับรู้การมีหรือไม่มีความยั่งยืนหรือภัยคุกคามต่อการพัฒนาอย่างยั่งยืนในระบบที่อยู่ภายใต้การดูแลของเรา เราจำเป็นต้องมีตัวชี้วัดที่เหมาะสมในการให้ข้อมูลนี้เพื่อที่จะบอกเราที่เรายืนที่เกี่ยวกับเป้าหมายของการพัฒนาอย่างยั่งยืน. เพื่อรักษาหมายถึง "ที่จะรักษา; เก็บไว้ในการดำรงอยู่; ทำต่อไป; ยืด "2. หากนำมาใช้ในความหมายนี้การพัฒนาอย่างยั่งยืนไม่ได้ทำให้ความรู้สึกมากสำหรับสังคมมนุษย์ สังคมมนุษย์ไม่สามารถได้รับการรักษาอยู่ในสภาพเดียวกันสิ่งที่มันควรจะเป็น สังคมมนุษย์เป็นระบบการปรับตัวที่ซับซ้อน ded embed- ในระบบที่ซับซ้อนอื่นปรับตัวกับสิ่งแวดล้อมในธรรมชาติที่มันขึ้นอยู่กับที่ให้การสนับสนุน ระบบเหล่านี้ coevolve ในการโต้ตอบซึ่งกันและกันและพวกเขาแต่ละคนประกอบด้วยมากมายของระบบย่อยที่ coevolve ในการปฏิสัมพันธ์ซึ่งกันและกัน มีการเปลี่ยนแปลงอย่างถาวรและวิวัฒนาการ นอกจากนี้ความสามารถในการเปลี่ยนแปลงและวิวัฒนาการจะต้องดูแลถ้าระบบจะยังคงทำงานได้ (สามารถรับมือกับการเปลี่ยนแปลงสภาพแวดล้อมของระบบของพวกเขา) และมีความยั่งยืน เป้าหมายการพัฒนาอย่างยั่งยืนแปลถูกต้องมากขึ้นเป็นเป้าหมายของการพัฒนาที่ยั่งยืน. แนวความคิดที่แตกต่างกันของการพัฒนาอย่างยั่งยืนได้อย่างไรเรากำหนดพัฒนาที่ยั่งยืน? หนึ่งในคำจำกัดความอ้างกันมากที่สุดเน้นด้านเศรษฐกิจด้วยการกำหนด opment พัฒนาต้องยั่งยืน "การพัฒนาทางเศรษฐกิจที่ตรงกับความต้องการของ eration gen- ปัจจุบันโดยไม่สูญเสียความสามารถของคนรุ่นอนาคตที่จะตอบสนองความต้องการของตัวเอง." อีก 3 ใช้เวลาที่กว้างขึ้น โดยการกำหนดมุมมองการพัฒนาที่ยั่งยืน "ที่ชนิดของกิจกรรมของมนุษย์ที่ช่วยบำรุงและกัลป์ปฏิบัติตามประวัติศาสตร์ที่ torical ของชุมชนทั้งหมดของชีวิตบนโลก." 4 มีหลายวิธีการรักษาความปลอดภัยการพัฒนาอย่างยั่งยืนโดยมี quences conse- แตกต่างกันมากสำหรับ ผู้เข้าร่วม แสดงให้เห็นถึงธรรมชาติได้ประสบความสำเร็จในการพัฒนาอย่างยั่งยืนเพื่อไม่กี่พันล้านปีที่ผ่านมามีคนตาบอดไม่สนใจชะตากรรมของบุคคลและแม้กระทั่งสายพันธุ์ หลักการของการอยู่รอดของ fittest ที่มีประสิทธิภาพและการเปลี่ยนแปลง แต่ยังความโหดร้ายและความยากลำบากที่จะไม่ได้รับการยอมรับว่าเป็นหลักการสำหรับการพัฒนาอย่างยั่งยืนโดยส่วนใหญ่ของมนุษยชาติที่. บางสังคมมนุษย์ได้รับการพัฒนาอย่างยั่งยืนในสภาพแวดล้อมของพวกเขามากกว่าระยะเวลานาน โดยการจัดตั้งระบบการใช้ประโยชน์ความอยุติธรรมและสิทธิพิเศษระดับที่จะเป็นที่ยอมรับไม่ได้อย่างเท่าเทียมกันในวันนี้ส่วนใหญ่ของมนุษยชาติ. ถ้าเราจะบรรลุความยั่งยืนด้านสิ่งแวดล้อมควบคู่ไปกับการ continua- ของแนวโน้มในปัจจุบันที่เป็นชนกลุ่มน้อยที่มีขนาดเล็กอาศัยอยู่ในความหรูหราอีกส่วนหนึ่งที่ค่าใช้จ่าย ส่วนใหญ่ของผู้ด้อยโอกาสนี้จะไม่ยั่งยืนต่อสังคมในระยะยาวเพราะความเครียดที่เกิดจากการ Tice injus- สถาบัน และเป็นธรรมต่อสิ่งแวดล้อมและสังคมอย่างยั่งยืนร่างกายที่ใช้ประโยชน์จากสภาพแวดล้อมในอัตราที่ยั่งยืนสูงสุดยังคงเป็นทางจิตใจและไม่ยั่งยืนทางวัฒนธรรม. การพัฒนาอย่างยั่งยืนของสังคมมนุษย์ที่มีต่อสิ่งแวดล้อมวัสดุในระบบนิเวศสังคมเศรษฐกิจกฎหมายวัฒนธรรมมิติทางการเมืองและทางด้านจิตใจ ที่ต้องการความสนใจ: บางรูปแบบของการพัฒนาอย่างยั่งยืนที่สามารถคาดหวังที่จะเป็นที่ยอมรับมากขึ้นกับมนุษย์และดังนั้นมากห่างไกลจากการล่มสลายในที่สุดกว่าคนอื่น ๆ ety soci- เพียงและเป็นธรรมเช่นมีแนวโน้มที่จะมีมากขึ้นอย่างยั่งยืนปลอดภัยกว่าการปกครองแบบเผด็จการที่โหดร้ายอย่างยั่งยืนสาระสำคัญ. แนวคิดการพัฒนาอย่างยั่งยืนที่เรานำมาใช้มีผลกระทบ: การแปลความหมายของแนวคิดนำเรามุ่งเน้นตัวชี้วัดหนึ่งที่ละเลยของ oth- ERS ตรงกันข้ามถ้าเราพึ่งพาให้ชุดของตัวชี้วัดที่เราจะเห็นเฉพาะข้อมูลที่ส่งมาจากตัวชี้วัดเหล่านี้และนี้กำหนดและข้อ จำกัด ทั้งในระบบและปัญหาที่เราสามารถรับรู้และชนิดของการพัฒนา tainable sus- เราสามารถบรรลุ1.2 การพัฒนาอย่างยั่งยืนเป็นข้อ จำกัด โดยสิ่งที่สามารถเข้าถึงได้มีข้อจำกัด มากมายที่ จำกัด การพัฒนาสังคมที่มี ไม่กี่สามารถเจรจาในระดับ; ส่วนใหญ่จะไม่เปลี่ยนแปลง ช่วงรวมของความเป็นไปได้ในอนาคตทางทฤษฎีจะลดลงด้วยข้อ จำกัด เหล่านี้เหลือเพียง จำกัด ชุดที่สามารถเข้าถึงอาจเกิดขึ้นจากตัวเลือกการเข้าถึงพื้นที่ (รูปที่ 1). การพัฒนาสิ่งที่สังคมรูปแบบของจะถูก จำกัด การเข้าถึงพื้นที่ที่เหลือ ทุกอย่างนอกเป็นนิยายและมีเพียงทำาฟิวส์อภิปราย อย่างไรก็ตามภายในพื้นที่การเข้าถึงนี้ยังมีความหลากหลายของตัวเลือกและเส้นทางที่เป็นไปได้ ซึ่งจะทำให้ทางเลือกและแนะนำทางเลือกอัตนัยและการตัดสินใจทางจริยธรรมที่หลีกเลี่ยงไม่ได้

ผลลัพธ์ (ไทย) 3:

1 . อะไรคือการพัฒนาที่ยั่งยืน แนวคิดและปัญหา
1.1 . ความยั่งยืนของสังคมมนุษย์
มีเพียงหนึ่งทางเลือกเพื่อการพัฒนาอย่างยั่งยืน : unsustainability . แต่ . . - tainability เกี่ยวข้องกับมิติ เวลา : unsustainability ตอนนี้ไม่ค่อยแสดงถึงภัยคุกคามที่มีอยู่ได้ทันที ชีวิตถูกคุกคามเท่านั้น อนาคตไกล อาจจะไกลเกินไปที่จะถูกได้รับการยอมรับแม้ว่าภัยคุกคามได้เข้าใจ พวกเขาอาจจะไม่ เพราะกังวลมาก ตอนนี้ยังคงมีเวลามากเพียงพอสำหรับพวกเขาจะหายไปหรือการแก้ปัญหา .
ในอดีต ความยั่งยืนของสังคมมนุษย์ไม่ได้เสี่ยงจริงๆ : การเปลี่ยนแปลงของสภาพแวดล้อมน้ำแข็งเหลือเวลามากมายเพื่อตอบสนองการปรับตัวและการเลี่ยง .
คุกคามความยั่งยืนของระบบต้องการความสนใจอย่างเร่งด่วน หากอัตราการเปลี่ยนแปลงของพวกเขา เริ่มเข้าใกล้ความเร็วที่ระบบสามารถเพียงพออย่างแท้จริงตอบสนอง เป็นอัตราการเปลี่ยนแปลง overwhelms ความสามารถในการตอบสนองของระบบของการสูญเสียชีวิตและความยั่งยืน ความยั่งยืนของมนุษยชาติกำลังถูกคุกคามโดยทั้งสองปัจจัยเหล่านี้ : พลวัตของเทคโนโลยีของเศรษฐกิจและประชากรเร่งอัตราสิ่งแวดล้อมและสังคมเปลี่ยนไป ในขณะที่การเติบโตโครงสร้างความเฉื่อยช่วยลดความสามารถในการตอบสนองในเวลา เวลาตอบสนองยาวในขณะที่เวลาผ่อนผันเวลาการตอบสนองที่เพียงพอสามารถลดลง 1 ความยั่งยืนของสังคมมนุษย์จะกลายเป็นความกังวลเร่งด่วน
ในโลก evolving ความยั่งยืนสามารถหมายถึงการพัฒนาอย่างยั่งยืนในก่อนหน้านี้ ความยั่งยืนของมนุษยชาติที่ถูกมองข้ามและไม่ได้ปรากฏเป็นเป้าหมายที่ชัดเจน แน่นอนมันคือเป้าหมายที่แนบเนียน ไม่มีสังคมมนุษย์ได้เคย consciously เลื่อน unsustainability ของตัวเอง
การพัฒนาทั่วโลกมุ่งเน้นความสนใจเกี่ยวกับความยั่งยืนเป็นเป้าหมายที่ชัดเจนแต่แนวคิดต้องแปลเป็นขนาดจริงของโลกที่แท้จริงเพื่อให้งานได้ เราต้องสามารถยอมรับการมี / ไม่มีความยั่งยืน หรือภัยคุกคามเพื่อความยั่งยืนในระบบภายใต้การดูแลของเรา เราต้องการตัวชี้วัดที่เหมาะสมที่จะให้ข้อมูลนี้จะบอกเราว่า เรายืนอยู่ ด้วยความเคารพไปยังเป้าหมายของความยั่งยืน .
ซึ่งหมายถึง " การรักษา ; เก็บในการดำรงอยู่ ; ต่อไป ; ยืด " 2 ถ้าใช้เฉพาะในความรู้สึกนี้ , ความไม่สมเหตุสมผลมากสำหรับสังคมมนุษย์ สังคมของมนุษย์ไม่ได้ถูกเก็บรักษาไว้ในรัฐเดียวกัน สิ่งที่มันควรจะเป็น สังคมมนุษย์เป็นระบบที่ซับซ้อนปรับฝัง - เด็ดในอีกระบบที่ซับซ้อนปรับสภาพแวดล้อมตามธรรมชาติที่ขึ้นอยู่ที่ให้การสนับสนุนระบบเหล่านี้ coevolve ในซึ่งกันและกัน interac - tion และพวกเขาแต่ละประกอบด้วยมากมายของระบบที่ coevolve ปฏิสัมพันธ์ซึ่งกันและกัน มีการเปลี่ยนแปลงที่ถาวรและวิวัฒนาการ นอกจากนี้ความสามารถในการเปลี่ยนแปลงและวิวัฒนาการที่ต้องเก็บรักษา ถ้าระบบจะยังคงทำงานได้ ( สามารถรับมือกับการเปลี่ยนแปลงของระบบสิ่งแวดล้อมและการพัฒนาอย่างยั่งยืน .ความยั่งยืนเป้าหมายแปลถูกต้องมากขึ้นในเป้าหมายของการพัฒนาอย่างยั่งยืน การพัฒนาที่ยั่งยืน แนวคิดที่แตกต่างกันของ

แล้วเราจะนิยามการพัฒนาอย่างยั่งยืน ?หนึ่งในที่สุดที่อ้างถึงโดยทั่วไปนิยามเน้นลักษณะทางเศรษฐกิจ โดยการกำหนดอย่างยั่งยืน devel - opment เป็น " เศรษฐกิจการพัฒนาที่ตอบสนองความต้องการของ Gen - ปัจจุบัน eration โดยไม่สูญเสียความสามารถของคนรุ่นต่อไปเพื่อตอบสนองความต้องการของตัวเอง" 3 อื่นจะมองเห็นในมุมที่กว้างขึ้น โดยการกำหนดอย่างยั่งยืนพัฒนา ment เป็น " ชนิดของกิจกรรมของมนุษย์ที่บำรุงและ perpetuates ของเขา - torical หนี้สินของชุมชนทั้งหมดของชีวิตบนโลก . " 4
มีหลายวิธีในการรักษาความยั่งยืนที่มีแตกต่างกันมาก conse - quences สำหรับผู้เข้าร่วม ธรรมชาติได้แสดงให้เห็นถึงการพัฒนาที่สามารถรักษาไม่กี่พันล้านปีกับความตาบอดของโชคชะตาของบุคคลและแม้แต่ชนิด หลักการของการอยู่รอดของ fittest ที่มีประสิทธิภาพและการเปลี่ยนแปลง แต่ยังของความโหดร้ายและความยากลำบาก จะไม่ได้รับการยอมรับเป็นหลักการพัฒนาที่ยั่งยืน โดยส่วนใหญ่ของมนุษยชาติ
บางสังคมมนุษย์ได้อย่างยั่งยืน ในสภาพแวดล้อมของพวกเขามากกว่าเวลานานโดย institutionalizing ระบบการเอารัดเอาเปรียบ ความอยุติธรรม และสิทธิพิเศษที่จะรับไม่ได้กันวันนี้เพื่อที่สุดของมนุษยชาติ .
ถ้าเราจะบรรลุความยั่งยืนด้านสิ่งแวดล้อมควบคู่ไปกับภาวะแนวโน้มปัจจุบัน ซึ่งเป็นส่วนน้อยขนาดเล็กที่อาศัยอยู่ในที่หรูหราส่วนค่าใช้จ่ายของส่วนใหญ่ด้อยโอกาสนี้ จะเป็นสังคมที่ยั่งยืนในระยะยาว เพราะ ความเครียดที่เกิดจากสถาบัน injus - ไทซ์ . และเป็นธรรมต่อสิ่งแวดล้อมและสังคมทางกายภาพที่ยั่งยืนที่ใช้ประโยชน์จากสิ่งแวดล้อมที่ยั่งยืนสูงสุดเท่ากัน จะยังคงมีวัฒนธรรม
และไม่ยั่งยืนการพัฒนาอย่างยั่งยืนของมนุษย์สังคมสิ่งแวดล้อม , วัสดุ , ระบบนิเวศ สังคม เศรษฐกิจ กฎหมาย วัฒนธรรม การเมือง และจิตขนาดนั้นต้องมีความสนใจ : บางรูปแบบของการพัฒนาที่ยั่งยืนที่สามารถคาดหวังได้มากขึ้นและเป็นที่ยอมรับของมนุษย์ ดังนั้น มาก เพิ่มเติมไปจากยุบในที่สุดกว่าคนอื่น ๆ เหมือนเป็นธรรม soci - ฉีด เช่นน่าจะยั่งยืนปลอดภัยมากกว่า ( ยั่งยืนโหดร้ายเผด็จการ
ความยั่งยืนแนวคิดเรา adopt มีผล : การตีความของแนวคิดชี้นำความสนใจ ไปที่ตัวชี้วัดหนึ่งที่ละเลย oth - ERS . ในทางกลับกัน ถ้าเราพึ่งพาการกำหนดตัวชี้วัด เราสามารถเห็นข้อมูลที่ส่งโดยตัวชี้วัดเหล่านี้และนิยามและขอบเขตของทั้งระบบและปัญหาที่เราสามารถรับรู้ และชนิดของ SUS - tainable การพัฒนาเราสามารถบรรลุ .
1.2 การพัฒนาอย่างยั่งยืนของบริษัทที่สามารถเข้าถึง
มีหลายข้อจำกัดที่เคร่งครัด การพัฒนาการทางสังคม ไม่กี่สามารถต่อรองได้ในระดับหนึ่ง ส่วนใหญ่จะไม่เปลี่ยนแปลงช่วงทั้งหมดของความเป็นไปได้ในอนาคตทฤษฎีลดข้อจำกัดเหล่านี้ ทิ้งไว้เพียงจำกัด อาจได้ชุดของตัวเลือกการเข้าถึงพื้นที่ ( รูปที่ 1 ) สังคมพัฒนาสิ่งที่รูปแบบจะถูก จำกัด การเข้าถึงเพื่อเหลือพื้นที่ ทุกอย่างนอกนิยาย และคอน - ฟิวส์ด้วย อย่างไรก็ตาม ในการเข้าถึงพื้นที่มีหลากหลายของตัวเลือกและเส้นทางที่เป็นไปได้ ใบนี้เลือก และแนะนำการเลือกหัวข้อเรื่องและการตัดสินใจทางจริยธรรมที่หลีกเลี่ยงไม่ได้