We examine the effect of survey mea

We examine the effect of survey measurement error on the empirical relationship between child mental health and
personal and family characteristics, and between child mental health and educational progress. Our contribution is
to use unique UK survey data that contain (potentially biased) assessments of each child’s mental state from three
observers (parent, teacher and child), together with expert (quasi-)diagnoses, using an assumption of optimal
diagnostic behaviour to adjust for reporting bias. We use three alternative restrictions to identify the effect of
mental disorders on educational progress. Maternal education and mental health, family income and major adverse
life events are all significant in explaining child mental health, and child mental health is found to have a large
influence on educational progress. Our preferred estimate is that a one-standard-deviation reduction in ‘true’ latent
child mental health leads to a 2- to 5-month loss in educational progress. We also find a strong tendency for
observers to understate the problems of older children and adolescents compared to expert diagnosis

ผลลัพธ์ (ไทย) 1:

เราตรวจสอบผลของข้อผิดพลาดในการวัดแบบสำรวจผลความสัมพันธ์ระหว่างสุขภาพจิตของเด็ก และลักษณะส่วนบุคคล และครอบครัว และสุขภาพจิตของเด็กและความก้าวหน้าทางการศึกษา ส่วนของเราเป็นการใช้ข้อมูลแบบสำรวจสหราชอาณาจักรเฉพาะที่ประกอบด้วยการประเมิน (อาจ biased) สถานะจิตใจของเด็กแต่ละคนที่ 3ผู้มาสังเกตการณ์ (หลัก ครู และเด็ก), ได้ร่วมกับผู้เชี่ยวชาญ (เสมือน-) diagnoses ใช้อัสสัมที่เหมาะสมพฤติกรรมวินิจฉัยให้ปรับปรุงการรายงานความโน้มเอียง เราใช้ข้อจำกัดทางเลือกที่สามเพื่อระบุผลของการโรคจิตในความก้าวหน้าทางการศึกษา ศึกษาเวชศาสตร์มารดา และสุขภาพจิต รายได้ของครอบครัว และร้ายใหญ่เหตุการณ์ชีวิตสำคัญทั้งหมดในการอธิบายเด็กสุขภาพจิต และเด็กสุขภาพจิตพบมีขนาดใหญ่มีผลในระหว่างการศึกษา ประเมินของเราว่าลดส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐานหนึ่งใน 'ความจริง' แฝงอยู่สุขภาพจิตของเด็กนำไปสู่การสูญเสีย 2 - 5 เดือนถึงกำลังศึกษา นอกจากนี้เรายังพบแนวโน้มแข็งแกร่งในผู้สังเกตการณ์เพื่อ understate ปัญหาของเด็กและวัยรุ่นเมื่อเปรียบเทียบกับผู้เชี่ยวชาญวินิจฉัยรุ่นเก่า

ผลลัพธ์ (ไทย) 2:

เราตรวจสอบผลกระทบของข้อผิดพลาดการวัดการสำรวจเกี่ยวกับความสัมพันธ์ระหว่างการทดลองด้านสุขภาพจิตเด็กและลักษณะส่วนบุคคลและครอบครัวและระหว่างเด็กสุขภาพจิตและความคืบหน้าการศึกษา
ผลงานของเราคือการใช้ข้อมูลที่ไม่ซ้ำกันในสหราชอาณาจักรการสำรวจที่มี (ลำเอียงอาจ) การประเมินผลของสภาพจิตใจของเด็กแต่ละคนจากสามผู้สังเกตการณ์(แม่ครูและเด็ก) ร่วมกับผู้เชี่ยวชาญ (กึ่ง) การวินิจฉัยโดยใช้สมมติฐานที่ดีที่สุดพฤติกรรมการวินิจฉัยในการปรับสำหรับการรายงานอคติ เราใช้สามข้อ จำกัด ทางเลือกในการระบุผลกระทบของความผิดปกติทางจิตกับความคืบหน้าการศึกษา การศึกษาแม่และสุขภาพจิตและรายได้ของครอบครัวที่ไม่พึงประสงค์ที่สำคัญเหตุการณ์ในชีวิตทุกคนอย่างมีนัยสำคัญในการอธิบายสุขภาพจิตเด็กและเด็กสุขภาพจิตพบว่ามีขนาดใหญ่ที่มีอิทธิพลต่อความคืบหน้าการศึกษา ประมาณการที่ต้องการของเราคือการลดลงหนึ่งส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐานใน 'ความจริง' แฝงเด็กสุขภาพจิตนำไปสู่การสูญเสีย2- 5 เดือนในความคืบหน้าการศึกษา นอกจากนี้เรายังพบว่ามีแนวโน้มที่แข็งแกร่งสำหรับการสังเกตการณ์ที่จะพูดปัญหาของเด็กและวัยรุ่นเมื่อเทียบกับผู้เชี่ยวชาญด้านการวินิจฉัย

ผลลัพธ์ (ไทย) 3:

เราศึกษาผลของความคลาดเคลื่อนเชิงการสำรวจความสัมพันธ์ระหว่างสุขภาพจิต
ลักษณะส่วนบุคคลและครอบครัว และระหว่างเด็ก สุขภาพจิต และความก้าวหน้าทางการศึกษา ผลงานของเรา
ใช้เฉพาะข้อมูลที่มีการสำรวจ UK ( ลำเอียงอาจ ) การประเมินสภาพจิตใจของเด็กแต่ละคน จาก 3
สังเกตการณ์ ( ผู้ปกครอง ครู และเด็กร่วมกับผู้เชี่ยวชาญ ( กึ่ง ) การวินิจฉัยโดยใช้สมมติฐานของพฤติกรรมการวินิจฉัยที่เหมาะสม
ปรับรายงานลำเอียง เราใช้สามข้อ จำกัด ทางเลือกเพื่อระบุผลของ
ความผิดปกติทางจิตในความก้าวหน้าทางการศึกษา ระดับการศึกษาของมารดา และสุขภาพจิต และรายได้ของครอบครัว และที่สำคัญไม่พึงประสงค์
ชีวิตเหตุการณ์ทั้งหมดที่สำคัญในการอธิบายสุขภาพจิตเด็กและสุขภาพจิตเด็กพบว่ามีอิทธิพลขนาดใหญ่
ต่อความก้าวหน้าทางการศึกษา ประมาณการที่ต้องการของเราเป็นหนึ่งส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐานการสุขภาพจิตเด็กแฝง
จริง ' นำไปสู่ 2 - 5 เดือน ความสูญเสีย ความก้าวหน้าทางการศึกษา นอกจากนี้เรายังพบแนวโน้มที่แข็งแกร่งสำหรับ
ผู้สังเกตการณ์ที่จะกล่าวถึงอย่างไม่เต็มที่ ปัญหาเด็กและวัยรุ่นเปรียบเทียบกับการวินิจฉัยผู้เชี่ยวชาญ