Raw HTML is a low-level language, a

Raw HTML is a low-level language, and it’s starting to bum me out. I’m working on a project that has me writing a large number of relatively simply marked up pages. (We’ll see the structure below.) In this post, I’m going to implement a Domain-Specific Markup Language, using PHP. It’ll use nouns relevant to my subject as I write it, and output good old HTML when it’s time to render to a user.

ผลลัพธ์ (ไทย) 1:

วัตถุดิบ HTML เป็นภาษาระดับต่ำ และเป็นการเริ่มต้นกับตูดผม ฉันกำลังทำงานในโครงการที่ผมเขียนเป็นจำนวนมากค่อนข้างเพียงทำเครื่องหมายหน้าที่ (เราจะเห็นโครงสร้างด้านล่าง) ในบทความนี้ ฉันจะใช้โดเมนเฉพาะ Markup ภาษา การใช้ PHP มันจะใช้คำนามที่เกี่ยวข้องกับเรื่องของฉันเป็นฉันเขียน และการแสดงผล HTML เก่าดีเมื่อถึงเวลาที่จะทำให้ผู้ใช้

ผลลัพธ์ (ไทย) 2:

HTML ดิบเป็นภาษาระดับต่ำและก็เริ่มที่จะก้นฉันออก ฉันกำลังทำงานในโครงการที่มีฉันเขียนจำนวนมากของการทำเครื่องหมายที่ค่อนข้างเพียงแค่ขึ้นหน้า (เราจะเห็นโครงสร้างด้านล่าง.) ในบทความนี้ผมจะใช้โดเมนเฉพาะภาษามาร์กอัปโดยใช้ PHP มันจะใช้คำนามที่เกี่ยวข้องกับเรื่องของฉันเป็นฉันเขียนมันและผลผลิตที่ดี HTML เก่าเมื่อมันถึงเวลาที่จะให้กับผู้ใช้