Oates and Schwab (1988), in a semin

Oates and Schwab (1988), in a seminal contribution, challenge the “conventional
wisdom” of race to the bottom in environmental policies as a result of non-cooperative policy
behavior. In a model with many small jurisdictions and local pollution, decentralized
policymaking can achieve efficient resource allocation, and if jurisdictional capital taxes are
optimally chosen, then the local governments set emissions standards efficiently. Ogawa and
Wildasin (2009), here on (OW) confirm the Oates and Schwab (1988) result of efficient resource
allocation in the case of transboundary pollution. In their model regions are small and use, in a
non-cooperative way, capital taxes to control pollution.

ผลลัพธ์ (ไทย) 1:

โอตส์และ Schwab (1988), ในผลงานแผ่นเสียงยอดนิยม ท้าทายใน "ทั่วไปภูมิปัญญา"ของการแข่งขันด้านล่างในนโยบายสิ่งแวดล้อมเป็นผลมาจากนโยบายไม่ใช่สหกรณ์ลักษณะการทำงาน ในรูปแบบเขตเล็กและมลพิษภายใน แบบกระจายศูนย์policymaking สามารถบรรลุการจัดสรรทรัพยากรอย่างมีประสิทธิภาพ และถ้าภาษีหลวงน่านเลือกที่เหมาะสม รัฐบาลท้องถิ่นตั้งมาตรฐานมลพิษอย่างมีประสิทธิภาพ การเข้าร่วม และWildasin (2009), นี่บน (OW) ยืนยันโอตส์และ Schwab (1988) ผลของทรัพยากรอย่างมีประสิทธิภาพการปันส่วนในกรณีของมลพิษข้ามแดน ในรูปแบบของ ภูมิภาคที่มีขนาดเล็ก และ ใช้ ในการ-สหกรณ์ทาง ภาษีทุนการควบคุมมลพิษ

ผลลัพธ์ (ไทย) 2:

และทส์ชวาบ (1988) ในผลงานน้ำเชื้อท้าทาย "ธรรมดา
ปัญญา" ของการแข่งขันไปที่ด้านล่างในนโยบายด้านสิ่งแวดล้อมเป็นผลมาจากนโยบายปลอดสหกรณ์
พฤติกรรม ในรูปแบบที่มีเขตอำนาจศาลขนาดเล็กจำนวนมากและมลพิษท้องถิ่นกระจายอำนาจ
กำหนดนโยบายสามารถบรรลุการจัดสรรทรัพยากรที่มีประสิทธิภาพและถ้าภาษีเงินทุนอาณาเขตจะ
ได้รับการแต่งตั้งอย่างดีที่สุดแล้วรัฐบาลท้องถิ่นที่กำหนดมาตรฐานการปล่อยมลพิษได้อย่างมีประสิทธิภาพ โองาวะและ
Wildasin (2009), ที่นี่ใน (OW) ยืนยันและทส์ชวาบ (1988) ผลจากทรัพยากรที่มีประสิทธิภาพ
การจัดสรรในกรณีของมลพิษย้ายข้ามแดน ในภูมิภาครูปแบบของพวกเขาที่มีขนาดเล็กและใช้ใน
ทางที่ไม่สหกรณ์ภาษีเงินทุนที่จะควบคุมมลพิษ