It is very important to keep on rem

It is very important to keep on remembering that the goal of the Buddha is teaching is to rid ourselves of delusion and wrong thinking. We first need to have a solid moral background in order to development of mindfulness (Sati).
We will experience guilt, shame, worry, regret ,anxiety and so on ; all of which will make the practice of meditation extremely difficult, if not altogether impossible.
The Buddha used similes to clarify the effects of these. He compared sensuous desire with water mixed with many, many colours. Ill will as boiling water. Laziness and sleepiness being like water covered in mosses. And sceptical doudt as cloudy and muddy water.so in the presence of these 5 mental hindrances, one cannot clearly discern one is own benefit , nor that of others, nor that of both.
These powers are (1) Faith or confidence (2) Energy (3) Mindfulness (4) Concentration and (5) Wisdom.
So far I have concerned myself with talking about personal ethics. But Buddhist ethics can, of course, be applied to the world at large.
Man-made moral laws and customs do not form Buddhist Ethics.




Man-made laws and social customs do not form the basis of Buddhist ethics. For example, the styles of dress that are suitable for one climate , period or civilization may be considered indecent in another; but this is entirely a matter of social custom and does not in any way involve ethical considerations. Yet the artificialities of social conventions are continually confused with ethical principles that valid and unchanging.
The theory of Buddhist ethics finds its practical expression in the various precepts. These precepts or disciplines are nothing but general guides to show the direction in which the Buddhist ought to
Turn to on his way to final salvation. Although many of these precepts are expressed in a negative
Form, we must not think that Buddhist morality, consists of abstaining from evil without the complement of doing good.
In Buddhism , the distinction between what is good and what is bad is very simple : all actions that have their roots in greed, hatred, and delusion – that spring from selfishness- and promote the harmful delusion of selfhood.

ผลลัพธ์ (ไทย) 1:

จำเป็นอย่างยิ่งเพื่อให้จดจำว่า เป้าหมายของพระพุทธเจ้าจะสอนจะกำจัดตนเองความเข้าใจผิดและคิดผิด ครั้งแรกเราจำเป็นต้องแข็งแรงพื้นหลังตามลำดับการพัฒนาของสติ (Sati)เราจะพบความผิด อับอาย ความกังวล ริเกร็ต วิตกกังวล และอื่น ๆ ที่จะทำให้การเข้าฌานมากยาก ถ้าไม่ไปไปไม่ได้พระพุทธเจ้าใช้ similes เพื่อชี้แจงผลกระทบเหล่านี้ เขาเปรียบเทียบต้องเมนท์บนใบน้ำที่ผสม ด้วยสีมากมาย มากมาย จะป่วยเป็นน้ำเดือด ความขี้เกียจและเป็นเหมือนน้ำที่ครอบคลุมใน mosses sleepiness และ doudt ความเป็น water.so มีเมฆมาก และโคลนในต่อหน้าของอุปสรรคเหล่านี้จิต 5 หนึ่งไม่ชัดเจนมองเห็นคือผลประโยชน์ของตนเอง หรือที่อื่น ๆ หรือของทั้งสอง อำนาจเหล่านี้คือ (1) ศรัทธา หรือความเชื่อมั่นความเข้มข้น (3) สติ (4) (2) พลังงาน และ (5) ภูมิปัญญาจนผมมีเรื่องเกี่ยวกับตัวเองพูดถึงจริยธรรมส่วนบุคคล แต่พุทธจริยธรรม แน่นอน ใช้โลกจำลองทางศีลธรรมกฎหมายและประเพณีแบบชาวพุทธจริยธรรมกฎหมายที่มนุษย์สร้างขึ้นและประเพณีทางสังคมเป็นพื้นฐานของพุทธจริยธรรม ตัวอย่าง ลักษณะของเครื่องแต่งกายที่เหมาะสมกับสภาพภูมิอากาศหนึ่ง ระยะเวลาหรืออารยธรรมอาจพิจารณา indecent อีก แต่นี้เป็นเรื่องของสังคมเองทั้งหมด และในทางใด ๆ ไม่เกี่ยวข้องกับการพิจารณาจริยธรรม ยัง artificialities ของสังคมอยู่อย่างต่อเนื่องสับสนกับหลักจริยธรรมที่ถูกต้อง และเปลี่ยนแปลงไม่ทฤษฎีของพุทธจริยธรรมค้นหานิพจน์ของการปฏิบัติในศีลต่าง ๆ ศีลหรือสาขาเหล่านี้มีแต่คำแนะนำทั่วไปจะแสดงทิศทางพระพุทธศาสนาควรจะเปิดเพื่อทางรอดสุดท้ายของเขา แม้ว่าหลายศีลเหล่านี้จะแสดงเป็นค่าลบแบบฟอร์ม เราต้องไม่คิดว่า พุทธจริยธรรม ประกอบด้วยละเว้นจากความชั่วร้ายโดยไม่มีส่วนเติมเต็มของการทำความดีในพระพุทธศาสนา ความแตกต่างระหว่างสิ่งดีและสิ่งไม่ดีเป็นอย่างมาก: การดำเนินการทั้งหมดที่มีรากของตนในความโลภ ความเกลียดชัง และลวง ตา – ที่สปริงจากความเห็นแก่ตัว - และส่งเสริมความเข้าใจผิดที่อันตรายของ selfhood

ผลลัพธ์ (ไทย) 2:

มันเป็นสิ่งสำคัญมากที่จะเก็บไว้ในความทรงจำว่าเป้าหมายของพระพุทธเจ้าคือการสอนคือการกำจัดตัวเองของความเข้าใจผิดและความคิดที่ไม่ถูกต้อง ก่อนอื่นเราต้องมีพื้นหลังทางศีลธรรมที่มั่นคงเพื่อการพัฒนาของสติ (สติ).
เราจะได้สัมผัสกับความรู้สึกผิดความอัปยศกังวลความเสียใจความวิตกกังวลและอื่น ๆ ; ซึ่งทั้งหมดนี้จะทำให้การปฏิบัติของการทำสมาธิยากมากถ้าไม่เป็นไปไม่ได้โดยสิ้นเชิง.
พระพุทธรูปที่ใช้ส่าเพื่อชี้แจงผลกระทบของเหล่านี้ เขาเปรียบเทียบความปรารถนาที่หอมรัญจวนใจด้วยน้ำผสมกับหลายสี ป่วยจะเป็นน้ำเดือด ความเกียจคร้านและง่วงนอนเป็นเหมือนน้ำที่ครอบคลุมในมอส และ doudt สงสัยเป็น water.so เมฆมากและเต็มไปด้วยโคลนในการปรากฏตัวของเหล่านี้ 5 อุปสรรคจิตหนึ่งอย่างชัดเจนไม่สามารถมองเห็นเป็นหนึ่งในผลประโยชน์ของตัวเองหรือของคนอื่นหรือว่าของทั้งสอง.
อำนาจเหล่านี้คือ (1) ความเชื่อมั่นศรัทธาหรือ (2) พลังงาน (3) สัมมาสติ (4) ความเข้มข้นและ (5) ภูมิปัญญา.
จนถึงขณะนี้ฉันได้ห่วงตัวเองด้วยการพูดคุยเกี่ยวกับจริยธรรมส่วนบุคคล แต่พุทธจริยธรรมสามารถของหลักสูตรที่นำไปใช้กับโลกที่มีขนาดใหญ่.
ที่มนุษย์สร้างขึ้นทางศีลธรรมและกฎหมายศุลกากรไม่ได้แบบพุทธจริยศาสตร์. กฎหมายที่มนุษย์สร้างขึ้นและประเพณีทางสังคมไม่ได้เป็นพื้นฐานของจริยธรรมพุทธ ตัวอย่างเช่นรูปแบบของการแต่งกายที่เหมาะสมกับสภาพภูมิอากาศในช่วงเวลาหนึ่งหรืออารยธรรมอาจมีการพิจารณาในที่ไม่เหมาะสมอีก แต่ตอนนี้มีทั้งเรื่องของการกำหนดเองสังคมและไม่ได้ในทางใด ๆ ที่เกี่ยวข้องกับการพิจารณาด้านจริยธรรม ยัง artificialities การประชุมทางสังคมกำลังสับสนอย่างต่อเนื่องกับหลักจริยธรรมที่ถูกต้องและไม่มีการเปลี่ยนแปลง. ทฤษฎีของพุทธจริยธรรมพบการแสดงออกในทางปฏิบัติในศีลต่างๆ ศีลหรือสาขาวิชาเหล่านี้จะไม่มีอะไร แต่คำแนะนำทั่วไปที่จะแสดงให้เห็นทิศทางที่ชาวพุทธควรจะหันไปในทางของเขาไปสู่ความรอดสุดท้าย แม้ว่าจะมีหลายศีลเหล่านี้จะแสดงออกในเชิงลบแบบฟอร์มเราต้องไม่คิดว่าศีลธรรมพุทธประกอบด้วยละเว้นจากความชั่วร้ายโดยไม่ต้องสมบูรณ์ของการทำดี. ในพุทธศาสนาความแตกต่างระหว่างสิ่งที่เป็นสิ่งที่ดีและสิ่งที่ไม่ดีเป็นเรื่องง่ายมาก: ทั้งหมด การกระทำที่มีรากของพวกเขาในความโลภความเกลียดชังและความเข้าใจผิด - ฤดูใบไม้ผลิจาก selfishness- และส่งเสริมความเข้าใจผิดที่เป็นอันตรายของ selfhood

ผลลัพธ์ (ไทย) 3:

มันเป็นสิ่งสำคัญมากที่จะเก็บไว้ในความทรงจำว่า เป้าหมายของพระพุทธเจ้าสอน เพื่อกำจัดความหลง และคิดว่าผิด เราต้องมีคุณธรรมพื้นแข็งเพื่อพัฒนาสติ ( สติ ) .
เราจะพบ ความรู้สึกผิด ความละอาย กังวล เสียใจ วิตกกังวล เป็นต้น ซึ่งทั้งหมดจะทำให้การปฏิบัติกรรมฐานยากมากถ้าไม่เป็นไปไม่ได้
ทั้งหมด .พระพุทธเจ้าอุปมาชี้แจงถึงผลของการเหล่านี้ เขาเปรียบเทียบความรู้สึกเกี่ยวกับความปรารถนาที่มีน้ำผสมกับหลาย สี หลาย ป่วยจะเดือด ความขี้เกียจและง่วงนอนเหมือนน้ำปกคลุมด้วยมอส . และ สงสัย doudt เป็น cloudy และโคลน water.so ในการแสดงตนของทั้ง 5 จิต อุปสรรคไม่สามารถแยกแยะได้อย่างชัดเจนเป็นประโยชน์ตน หรือของผู้อื่น หรือของทั้งคู่
พลังเหล่านี้คือ ( 1 ) ศรัทธา หรือความเชื่อมั่น ( 2 ) พลังงาน ( 3 ) สติ ( 4 ) และ ( 5 ) สมาธิ ปัญญา
ดังนั้นไกลฉันมีกังวลตัวเองกับพูดถึงจริยธรรมส่วนบุคคล แต่พุทธจริยศาสตร์สามารถ แน่นอน ใช้กับโลกที่มีขนาดใหญ่ .
ชายศีลธรรมและประเพณีไม่ฟอร์มพุทธจริยศาสตร์




ชายศุลกากรและกฎหมายสังคมไม่ได้เป็นพื้นฐานของพุทธจริยศาสตร์ ตัวอย่างเช่นรูปแบบของการแต่งตัวที่เหมาะสมสำหรับสภาพภูมิอากาศในช่วงเวลาหรืออารยธรรมอาจจะถือว่าไม่เหมาะสมอีก แต่นี้เป็นทั้งเรื่องของสังคมเองและไม่ได้ในทางใดที่เกี่ยวข้องกับการพิจารณาด้านจริยธรรม แต่ artificialities ของการประชุมทางสังคมที่ยังคงสับสนกับหลักการที่ถูกต้อง และไม่เปลี่ยนแปลง
จริยธรรมทฤษฎีของพุทธจริยศาสตร์ พบการแสดงออกของการปฏิบัติในศีลต่างๆ ศีลหรือวินัยเหล่านี้จะไม่มีอะไร แต่คำแนะนำทั่วไปเพื่อแสดงทิศทางที่ชาวพุทธควรจะ
หันไปในทางของเขาเพื่อความรอด สุดท้าย แม้ว่าหลายของข้อบังคับเหล่านี้จะแสดงในรูปแบบเชิงลบ
, เราต้องไม่คิดว่าพุทธจริยธรรมประกอบด้วย ละเว้นจากความชั่ว โดยไม่เสริมทำอะไรดี
ในพระพุทธศาสนา , ความแตกต่างระหว่างสิ่งที่ดี และสิ่งที่ไม่ดีคือง่ายมาก : การกระทำทั้งหมดมีรากของพวกเขาในความโลภ โทสะ โมหะ ) ที่ฤดูใบไม้ผลิจากความเห็นแก่ตัวและส่งเสริมการหลอกลวงที่เป็นอันตรายของตัวบุคคล .