- ข้อความ
- ประวัติศาสตร์
Jack and the BeanstalkOld English F
Jack and the Beanstalk
Old English Fairy Tale - version written and illustrated by Leanne Guenther
Jack and the BeanstalkOnce upon a time, there lived a widow woman and her son, Jack, on their small farm in the country.
Every day, Jack would help his mother with the chores – chopping the wood, weeding the garden and milking the cow. But despite all their hard work, Jack and his mother were very poor with barely enough money to keep themselves fed.
"What shall we do, what shall we do?" said the widow, one spring day. “We don’t have enough money to buy seed for the farm this year! We must sell our cow, Old Bess, and with the money buy enough seed to plant a good crop.”
"All right, mother," said Jack, "it's market-day today. I'll go into town and sell Bessy."
So Jack took the cow's halter in his hand, walked through the garden gate and headed off toward town. He hadn't gone far when he met a funny-looking, old man who said to him, "Good morning, Jack."
"Good morning to you," said Jack, wondering how the little, old man knew his name.
"Where are you off to this fine morning?" asked the man.
"I'm going to market to sell our cow, Bessy."
“Well what a helpful son you are!” exclaimed the man, “I have a special deal for such a good boy like you.”
The little, old man looked around to make sure no one was watching and then opened his hand to show Jack what he held.
“Beans?” asked Jack, looking a little confused.
“Three magical bean seeds to be exact, young man. One, two, three! So magical are they, that if you plant them over-night, by morning they grow right up to the sky,” promised the funny little man. “And because you’re such a good boy, they’re all yours in trade for that old milking cow.”
"Really?" said Jack, "and you’re quite sure they’re magical?"
"I am indeed! And if it doesn't turn out to be true you can have your cow back."
"Well that sounds fair," said Jack, as he handed over Bessy’s halter, pocketed the beans and headed back home to show his mother.
"Back already, Jack?" asked his mother; "I see you haven't got Old Bess -- you've sold her so quickly. How much did you get for her?"
Jack smiled and reached into his pocket, "Just look at these beans, mother; they're magical, plant them over-night and----"
"What!" cried Jack's mother. "Oh, silly boy! How could you give away our milking cow for three measly beans.” And with that she did the worst thing Jack had ever seen her do – she burst into tears.
Jack ran upstairs to his little room in the attic, so sorry he was, and threw the beans angrily out the window thinking, “How could I have been so foolish – I’ve broken my mother’s heart.” After much tossing and turning, at last Jack dropped off to sleep.
When Jack woke up the next morning, his room looked strange. The sun was shining into part of it like it normally did, and yet all the rest was quite dark and shady. So Jack jumped up and dressed himself and went to the window. And what do you think he saw? Why, the beans he had thrown out of the window into the garden had sprung up into a big beanstalk which went up and up and up until it reached the sky.
Using the leaves and twisty vines like the rungs of a ladder, Jack climbed and climbed until at last, he reached the sky. And when he got there he found a long, broad road winding its way through the clouds to a tall, square castle off in the distance.
Jack ran up the road toward the castle and just as he reached it, the door swung open to reveal a horrible lady giant, with one great eye in the middle of her forehead.
As soon as Jack saw her he turned to run away, but she caught him, and dragged him into the castle.
"Don’t be in such a hurry, I’m sure a growing boy like you would like a nice, big breakfast," said the great, big, tall woman, "It’s been so long since I got to make breakfast for a boy.”
Well, the lady giant wasn't such a bad sort, after all -- even if she was a bit odd. She took Jack into the kitchen, and gave him a chunk of cheese and a glass of milk. But Jack had only taken a few bites when thump! thump! thump! the whole house began to tremble with the noise of someone coming.
"Goodness gracious me! It's my husband," said the giant woman, wringing her hands, "what on earth shall I do? There's nothing he likes better than boys broiled on toast and I haven't any bread left. Oh dear, I never should have let you stay for breakfast. Here, come quick and jump in here." And she hurried Jack into a large copper pot sitting beside the stove just as her husband, the giant, came in.
He ducked inside the kitchen and said, "I’m ready for my breakfast -- I'm so hungry I could eat three cows. Ah, what's this I smell?
Fee-fi-fo-fum,
I smell the blood of an Englishman,
Be he alive, or be he dead
I'll have his bones to grind my bread.
"Nonsense, dear," said his wife, "we haven’t had a boy for breakfast in years. Now you go and wash up and by the time you come back your breakfast'll be ready for you."
So the giant went off to tidy up -- Jack was about to make a run for it when the woman stopped him. "Wait until he's asleep," she said, "he always has a little snooze after breakfast."
Jack peeked out of the copper pot just as the giant returned to the kitchen carrying a basket filled with golden eggs and a sickly-looking, white hen. The giant poked the hen and growled, “Lay” and the hen laid an egg made of gold which the giant added to the basket.
After his breakfast, the giant went to the closet and pulled out a golden harp with the face of a sad, young girl. The giant poked the harp and growled, “Play” and the harp began to play a gentle tune while her lovely face sang a lullaby. Then the giant began to nod his head and to snore until the house shook.
When he was quite sure the giant was asleep, Jack crept out of the copper pot and began to tiptoe out of the kitchen. Just as he was about to leave, he heard the sound of the harp-girl weeping. Jack bit his lip, sighed and returned to the kitchen. He grabbed the sickly hen and the singing harp, and began to tiptoe back out. But this time the hen gave a cackle which woke the giant, and just as Jack got out of the house he heard him calling, "Wife, wife, what have you done with my white hen and my golden harp?"
Jack ran as fast as he could and the giant, realizing he had been tricked, came rushing after – away from the castle and down the broad, winding road. When he got to the beanstalk the giant was only twenty yards away when suddenly he saw Jack disappear – confused, the giant peered through the clouds and saw Jack underneath climbing down for dear life. The giant stomped his foot and roared angrily.
Fee-fi-fo-fum,
I smell the blood of an Englishman,
Be he alive, or be he dead
I'll have his bones to grind my bread.
The giant swung himself down onto the beanstalk which shook with his weight. Jack slipped, slid and climbed down the beanstalk as quickly as he could, and after him climbed the giant.
As he neared the bottom, Jack called out, "Mother! Please! Hurry, bring me an axe, bring me an axe." And his mother came rushing out with Jack's wood chopping axe in her hand, but when she came to the enormous beanstalk she stood stock still with fright.
Jack jumped down, got hold of the axe and began to chop away at the beanstalk. Luckily, because of all the chores he’d done over the years, he’d become quite good at chopping and it didn’t take long for him to chop through enough of the beanstalk that it began to teeter. The giant felt the beanstalk shake and quiver so he stopped to see what was the matter. Then Jack gave one last big chop with the axe, and the beanstalk began to topple over. Then the giant fell down and broke his crown, and the beanstalk came toppling after.
The singing harp thanked Jack for rescuing her from the giant – she had hated being locked up in the closet all day and night and wanted nothing more than to sit in the farmhouse window and sing to the birds and the butterflies in the sunshine.
With a bit of patience and his mother’s help, it didn’t take long for Jack to get the sickly hen back in good health and the grateful hen continued to lay a fresh golden egg every day.
Jack used the money from selling the golden eggs to buy back Old Bess, purchase seed for the spring crop and to fix up his mother’s farm. He even had enough left over to invite every one of his neighbours over for a nice meal, complete with music from the singing harp.
And so Jack, his mother, Old Bess, the golden harp and the white hen lived happy ever after.
Jack and the Beanstalk
There was once upon a time a poor widow who had an only son named Jack, and a cow named Milky-white. And all they had to live on was the milk the cow gave every morning which they carried to the market and sold. But one morning Milky-white gave no milk and they didn’t know what to do.
“What shall we do, what shall we do?” said the widow, wringing her hands.
“Cheer up, mother, I’ll go and get work somewhere,” said Jack.
“We’ve tried that before, and nobody would take you,” said his mother; “we must sell Milky-white and with the money do something, start shop, or something.”
“All right, mother,” says Jack; “it’s market-day today, and I’ll soon sell Milky-white, and then we’ll see what we can do.”
So he took the cow’s halter in his hand, and off he starts. He hadn’t gone far when he met a funny-looking old man who said to him: “Good morning, Jack.”
“Good morning to you,” said Jack, and wondered how he knew his name.
“Well, Jack, and where are you off to?” said the man.
“I’m going to market to sell our cow here.”
“Oh, you look the proper sort of chap to sell cows,” said the man; “I wonder if you know how many beans make five.”
“Two in each hand and one in your mouth,” says Jack, as sharp as a needle.
“Right you are,” said the man, “and here they are the very beans themsel
Old English Fairy Tale - version written and illustrated by Leanne Guenther
Jack and the BeanstalkOnce upon a time, there lived a widow woman and her son, Jack, on their small farm in the country.
Every day, Jack would help his mother with the chores – chopping the wood, weeding the garden and milking the cow. But despite all their hard work, Jack and his mother were very poor with barely enough money to keep themselves fed.
"What shall we do, what shall we do?" said the widow, one spring day. “We don’t have enough money to buy seed for the farm this year! We must sell our cow, Old Bess, and with the money buy enough seed to plant a good crop.”
"All right, mother," said Jack, "it's market-day today. I'll go into town and sell Bessy."
So Jack took the cow's halter in his hand, walked through the garden gate and headed off toward town. He hadn't gone far when he met a funny-looking, old man who said to him, "Good morning, Jack."
"Good morning to you," said Jack, wondering how the little, old man knew his name.
"Where are you off to this fine morning?" asked the man.
"I'm going to market to sell our cow, Bessy."
“Well what a helpful son you are!” exclaimed the man, “I have a special deal for such a good boy like you.”
The little, old man looked around to make sure no one was watching and then opened his hand to show Jack what he held.
“Beans?” asked Jack, looking a little confused.
“Three magical bean seeds to be exact, young man. One, two, three! So magical are they, that if you plant them over-night, by morning they grow right up to the sky,” promised the funny little man. “And because you’re such a good boy, they’re all yours in trade for that old milking cow.”
"Really?" said Jack, "and you’re quite sure they’re magical?"
"I am indeed! And if it doesn't turn out to be true you can have your cow back."
"Well that sounds fair," said Jack, as he handed over Bessy’s halter, pocketed the beans and headed back home to show his mother.
"Back already, Jack?" asked his mother; "I see you haven't got Old Bess -- you've sold her so quickly. How much did you get for her?"
Jack smiled and reached into his pocket, "Just look at these beans, mother; they're magical, plant them over-night and----"
"What!" cried Jack's mother. "Oh, silly boy! How could you give away our milking cow for three measly beans.” And with that she did the worst thing Jack had ever seen her do – she burst into tears.
Jack ran upstairs to his little room in the attic, so sorry he was, and threw the beans angrily out the window thinking, “How could I have been so foolish – I’ve broken my mother’s heart.” After much tossing and turning, at last Jack dropped off to sleep.
When Jack woke up the next morning, his room looked strange. The sun was shining into part of it like it normally did, and yet all the rest was quite dark and shady. So Jack jumped up and dressed himself and went to the window. And what do you think he saw? Why, the beans he had thrown out of the window into the garden had sprung up into a big beanstalk which went up and up and up until it reached the sky.
Using the leaves and twisty vines like the rungs of a ladder, Jack climbed and climbed until at last, he reached the sky. And when he got there he found a long, broad road winding its way through the clouds to a tall, square castle off in the distance.
Jack ran up the road toward the castle and just as he reached it, the door swung open to reveal a horrible lady giant, with one great eye in the middle of her forehead.
As soon as Jack saw her he turned to run away, but she caught him, and dragged him into the castle.
"Don’t be in such a hurry, I’m sure a growing boy like you would like a nice, big breakfast," said the great, big, tall woman, "It’s been so long since I got to make breakfast for a boy.”
Well, the lady giant wasn't such a bad sort, after all -- even if she was a bit odd. She took Jack into the kitchen, and gave him a chunk of cheese and a glass of milk. But Jack had only taken a few bites when thump! thump! thump! the whole house began to tremble with the noise of someone coming.
"Goodness gracious me! It's my husband," said the giant woman, wringing her hands, "what on earth shall I do? There's nothing he likes better than boys broiled on toast and I haven't any bread left. Oh dear, I never should have let you stay for breakfast. Here, come quick and jump in here." And she hurried Jack into a large copper pot sitting beside the stove just as her husband, the giant, came in.
He ducked inside the kitchen and said, "I’m ready for my breakfast -- I'm so hungry I could eat three cows. Ah, what's this I smell?
Fee-fi-fo-fum,
I smell the blood of an Englishman,
Be he alive, or be he dead
I'll have his bones to grind my bread.
"Nonsense, dear," said his wife, "we haven’t had a boy for breakfast in years. Now you go and wash up and by the time you come back your breakfast'll be ready for you."
So the giant went off to tidy up -- Jack was about to make a run for it when the woman stopped him. "Wait until he's asleep," she said, "he always has a little snooze after breakfast."
Jack peeked out of the copper pot just as the giant returned to the kitchen carrying a basket filled with golden eggs and a sickly-looking, white hen. The giant poked the hen and growled, “Lay” and the hen laid an egg made of gold which the giant added to the basket.
After his breakfast, the giant went to the closet and pulled out a golden harp with the face of a sad, young girl. The giant poked the harp and growled, “Play” and the harp began to play a gentle tune while her lovely face sang a lullaby. Then the giant began to nod his head and to snore until the house shook.
When he was quite sure the giant was asleep, Jack crept out of the copper pot and began to tiptoe out of the kitchen. Just as he was about to leave, he heard the sound of the harp-girl weeping. Jack bit his lip, sighed and returned to the kitchen. He grabbed the sickly hen and the singing harp, and began to tiptoe back out. But this time the hen gave a cackle which woke the giant, and just as Jack got out of the house he heard him calling, "Wife, wife, what have you done with my white hen and my golden harp?"
Jack ran as fast as he could and the giant, realizing he had been tricked, came rushing after – away from the castle and down the broad, winding road. When he got to the beanstalk the giant was only twenty yards away when suddenly he saw Jack disappear – confused, the giant peered through the clouds and saw Jack underneath climbing down for dear life. The giant stomped his foot and roared angrily.
Fee-fi-fo-fum,
I smell the blood of an Englishman,
Be he alive, or be he dead
I'll have his bones to grind my bread.
The giant swung himself down onto the beanstalk which shook with his weight. Jack slipped, slid and climbed down the beanstalk as quickly as he could, and after him climbed the giant.
As he neared the bottom, Jack called out, "Mother! Please! Hurry, bring me an axe, bring me an axe." And his mother came rushing out with Jack's wood chopping axe in her hand, but when she came to the enormous beanstalk she stood stock still with fright.
Jack jumped down, got hold of the axe and began to chop away at the beanstalk. Luckily, because of all the chores he’d done over the years, he’d become quite good at chopping and it didn’t take long for him to chop through enough of the beanstalk that it began to teeter. The giant felt the beanstalk shake and quiver so he stopped to see what was the matter. Then Jack gave one last big chop with the axe, and the beanstalk began to topple over. Then the giant fell down and broke his crown, and the beanstalk came toppling after.
The singing harp thanked Jack for rescuing her from the giant – she had hated being locked up in the closet all day and night and wanted nothing more than to sit in the farmhouse window and sing to the birds and the butterflies in the sunshine.
With a bit of patience and his mother’s help, it didn’t take long for Jack to get the sickly hen back in good health and the grateful hen continued to lay a fresh golden egg every day.
Jack used the money from selling the golden eggs to buy back Old Bess, purchase seed for the spring crop and to fix up his mother’s farm. He even had enough left over to invite every one of his neighbours over for a nice meal, complete with music from the singing harp.
And so Jack, his mother, Old Bess, the golden harp and the white hen lived happy ever after.
Jack and the Beanstalk
There was once upon a time a poor widow who had an only son named Jack, and a cow named Milky-white. And all they had to live on was the milk the cow gave every morning which they carried to the market and sold. But one morning Milky-white gave no milk and they didn’t know what to do.
“What shall we do, what shall we do?” said the widow, wringing her hands.
“Cheer up, mother, I’ll go and get work somewhere,” said Jack.
“We’ve tried that before, and nobody would take you,” said his mother; “we must sell Milky-white and with the money do something, start shop, or something.”
“All right, mother,” says Jack; “it’s market-day today, and I’ll soon sell Milky-white, and then we’ll see what we can do.”
So he took the cow’s halter in his hand, and off he starts. He hadn’t gone far when he met a funny-looking old man who said to him: “Good morning, Jack.”
“Good morning to you,” said Jack, and wondered how he knew his name.
“Well, Jack, and where are you off to?” said the man.
“I’m going to market to sell our cow here.”
“Oh, you look the proper sort of chap to sell cows,” said the man; “I wonder if you know how many beans make five.”
“Two in each hand and one in your mouth,” says Jack, as sharp as a needle.
“Right you are,” said the man, “and here they are the very beans themsel
0/5000
แจ็คและนายแบบ
เก่าอังกฤษแฟรี่เทล - รุ่นเขียน และภาพประกอบ โดย Leanne Guenther
แจ็คและ BeanstalkOnce ตามเวลา มีอาศัยผู้หญิงแม่ม่ายและลูกชาย แจ็ค ในฟาร์มของพวกเขาขนาดเล็กในประเทศ
ทุกวัน แจ็คจะช่วยให้ลูก มีงาน – สับไม้ weeding สวน และรีดนมวัว แต่แม้ มีทั้งหมดของพวกเขาทำ งานหนัก แจ็คและแม่ของเขาได้ยากกับเงินแทบไม่เพียงพอให้ตัวเอง fed.
"อะไรเราต้องทำ จะทำงานของเรา? " กล่าวว่า แม่ม่าย วันฤดูใบไม้ผลิ "เราไม่มีเงินพอจะซื้อเมล็ดพันธุ์สำหรับฟาร์มปีนี้ เราต้องมาขายของวัว เบสส์เก่า และ มีเงินซื้อเมล็ดพันธุ์พอปลูกพืชที่ดี"
"ขวาทั้งหมด แม่ กล่าวว่า แจ็ค "มันเป็นวันตลาดนัดวันนี้ ฉันจะมาเข้าในเมือง และขาย Bessy"
แจ็คเอาฟั่นของวัวในมือ เดินผ่านประตูสวน และมุ่งหน้าออกไปทางการเมือง เขาไม่ได้ไปไกลเมื่อเขาพบตลกดู เฒ่าที่ว่า "สวัสดีตอนเช้า แจ็ค"
"สวัสดีคุณ กล่าวว่า แจ็ค สงสัยว่า น้อย เฒ่ารู้ชื่อของเขา
"คุณปิดไปปรับเช้า "ถามคน
"ฉันจะไปตลาดขายวัวของเรา Bessy"
"ดีลูกดีอะไรคุณอยู่" ทางหลุดรอดคน "แล้วการจัดการพิเศษสำหรับเด็กดังกล่าวดีอย่างคุณ"
น้อย เฒ่ามองรอบ ๆ ให้แน่ใจว่า ไม่มีใครมองดู และจากนั้น เปิดมือแสดงแจ็คเขาจัด
"ถั่ว" ถามแจ็ค มองสับสนเล็กน้อย
"สามวิเศษถั่วเมล็ดคนหนุ่ม แน่นอน หนึ่ง สอง สาม! ขลังดังนั้นพวกเขา ว่าถ้าคุณปลูกไว้เกินคืน โดยตอนเช้าพวกเขาเติบโตจนถึงท้องฟ้า, "สัญญาคนน้อยตลก "และเนื่องจากคุณเด็กดี พวกเขากำลังทุกคนค้าสำหรับวัวที่มือเก่า"
ว่า แจ็ค "จริง ๆ หรือ" "และคุณค่อนข้างแน่ใจว่า จะขลังหรือไม่"
"ฉันแน่นอน ถ้ามันไม่เปิดออกไปได้จริงคุณสามารถมีวัวของคุณกลับไป"
"ดีที่เสียงธรรม"กล่าวว่า แจ็ค ตามเขามอบของ Bessy ฟั่น แทงลงหลุมถั่ว และมุ่งหน้ากลับบ้านไปแสดงลูก
"กลับมาแล้ว แจ็ค "ลูก "ฉันเห็นคุณไม่มีเบสส์เก่า - คุณได้ขายเธออย่างรวดเร็ว เท่าไรคุณได้รับสำหรับเธอ"
แจ็คยิ้ม และถึงในกระเป๋าของเขา "เพียงแค่ดูที่ถั่วเหล่านี้ แม่ พวกเขากำลังวิเศษ พืชค้างคืนหากฝ่าฝืนและ--- "
" อะไร! "ร้องเรียกแม่ของแจ็ค "โอ้ เด็กโง่ วิธีสามารถคุณให้วัวของเรามือสำหรับถั่วสามเลวทรามต่ำช้า" และ ด้วยที่เธอ ทำสิ่งเลวร้ายที่สุดแจ็คเคยเห็นเธอทำ – เธอออกมาเป็นน้ำตา
แจ็ควิ่งชั้นบนกับห้องเล็ก ๆ ในถังห้องใต้หลังคา ขอให้เขาอยู่ และโยนถั่ว angrily ออกคิดหน้าต่าง "วิธีสามารถฉันได้โง่ดังนั้น – ผมได้เสียหัวใจของแม่" หลังมาก tossing และเปิด ในที่สุด แจ็คกุมภาพันธ์เพื่อป
เมื่อแจ็คตื่นตอนเช้าถัดไป ห้องพักดูแปลก ดวงอาทิตย์ส่องแสงเป็นส่วนหนึ่งของมันเหมือนปกติมัน และเหลือมาค่อนข้างมืด และร่ม ดังนั้นแจ็คไปค่าแต่งตัวเอง และไปหน้าต่าง และคุณคิดเห็นอย่างไร ทำไม ถั่วที่เขาได้โยนออกจากหน้าต่างลงในสวนได้ผุดขึ้นเป็นนายใหญ่ที่ไปขึ้น และขึ้น และขึ้นจนกว่าจะถึงฟ้า
โดยใช้ใบไม้และนำ twisty เช่น rungs ของบันได แจ็คปีน และปีนจนในที่สุด เขาถึงท้องฟ้า และเมื่อเขามี เขาพบถนนกว้าง ยาวคดเคี้ยวทางผ่านเมฆจะสูง ปราสาทสี่เหลี่ยมปิดในระยะ
แจ็ควิ่งขึ้นถนนไปทางปราสาท และเหมือนเขาถึง ประตู swung เปิดไต๋ยักษ์ผู้หญิงน่ากลัว มีตามากตรงกลางหน้าผากของเธอด้วย
เป็นแจ็คเห็นเธอ ทำงานออกไป แต่เธอเขาจับ และลากเขาเข้าไปในปราสาท
"ไม่เร่งรีบฉันแน่ใจว่าเด็กเจริญเติบโตเช่นคุณต้องดี อาหารเช้าใหญ่ กล่าวว่า ผู้หญิงดี ใหญ่ สูง "มันได้นาน เนื่องจากผมต้องการอาหารเช้าสำหรับเด็กผู้ชาย"
ดี ยักษ์เลดี้เลยเช่นการไม่จัดเรียง หลังจากทั้งหมด - แม้เธอบิตคี่ เธอเอาแจ็คในห้องครัว และท่อของชีและแก้วนมให้เขา แต่แจ็คได้นำกัดกี่เมื่อ thump เท่านั้น thump thump ทั้งบ้านเริ่มสั่นเครือ ด้วยเสียงของคนมา
"ความดีเมตตาฉัน เป็นสามีของฉัน กล่าวว่า ผู้หญิงยักษ์ มือของเธอ "บนโลกจะไร wringing ไม่มีสิ่งใดที่ชอบดีกว่าชาย broiled ในขนมปัง และฉันยังไม่มีขนมปังที่เหลือ โอ้ รัก ฉันไม่ควรจะให้คุณสำหรับอาหารเช้า มาด่วนที่นี่ และข้ามไปที่นี่" และเธอรีบแจ็คเป็นหม้อทองแดงขนาดใหญ่ที่นั่งอยู่ข้างเตาเหมือนสามีของเธอ ยักษ์ มาค่ะ
เขาหัวเราะต่อภายในห้องครัว และกล่าว ว่า "ฉันพร้อมสำหรับเช้า - ฉันหิวดังนั้นฉันได้กินวัว 3 อา นี่คืออะไรผมกลิ่น?
ค่าไร้สายรวดเร็ว-fum,
ผมกลิ่นเลือดของชาว,
เขามีชีวิต หรือเป็นเขาตาย
จะมีกระดูกของเขาเพื่อบดขนมปังของฉัน
"เหลวไหล เรียน, " กล่าวว่า ภรรยาของเขา "เราไม่เคยมีเด็กเป็นอาหารเช้าในปีนั้น ตอนนี้คุณไปล้างค่า และตามเวลาคุณกลับมาอาหารเช้าของคุณจะพร้อมสำหรับคุณ"
ดังนั้นยักษ์ออกไปให้ใหญ่ขึ้น - แจ็คถูกทำใช้สำหรับเมื่อผู้หญิงหยุดเขา "รอจนกว่าเขาจะหลับ เธอกล่าวว่า "เขาจะได้งีบหลับน้อยหลังอาหารเช้า"
แจ็ค peeked ออกจากหม้อทองแดงเหมือนยักษ์กลับไปครัวแบกตะกร้าที่เต็มไป ด้วยไข่ทองและไก่ sickly-มอง สีขาว ยักษ์ poked ไก่ และ growled "วาง" และไก่วางไข่ทำจากทองคำซึ่งยักษ์เพิ่มเข้าตะกร้า
หลังจากอาหารเช้า ยักษ์ไปตู้เสื้อผ้า และดึงฮาร์ปทองด้วยใบหน้าเศร้า หนุ่มสาว ยักษ์ poked ฮาร์ป และ growled "เล่น" และฮาร์ปเริ่มเล่นเพลงเบา ๆ ในขณะที่ใบหน้าของเธอดีสังลัลลาบาย แล้วยักษ์เริ่มผงกศีรษะ และกรนจนบ้านจับ
เมื่อเขาแน่ใจว่า ยักษ์หลับ แจ็ค crept ออกจากหม้อทองแดง และเริ่มย่องออกจากห้องครัว เหมือนกำลังจะปล่อย เขาได้ยินเสียงของฮาร์ปสาวร้องไห้ แจ็ค บิตลิเขาถอนหายใจ และส่งกลับไปยังห้องครัว เขาคว้าไก่ sickly และฮาร์ปร้อง และเริ่มที่จะเขย่งกลับออกมา แต่เวลานี้ไก่ให้ราคา cackle ซึ่งยักษ์ตื่น และเหมือนกับแจ็คได้ออกจากบ้าน เขาได้ยินเขาเรียก, "เมีย ภรรยา มีอะไรที่คุณทำกับไก่สีขาวของฉันและของฉันฮาร์ปทอง? "
แจ็ควิ่งเร็วที่สุดเท่าที่เขาสามารถ และ ยักษ์ ตระหนักถึงเขาได้หลอก มาวิ่งหลัง– จากปราสาท และถนนกว้าง ม้วน เมื่อเขาได้ไปที่นายยักษ์มีเพียงยี่สิบหลาไปเมื่อจู่ ๆ เห็นแจ็คหาย – สับสน ยักษ์ peered ผ่านเมฆ และเห็นแจ็คใต้ปีนลงในชีวิตรัก ยักษ์ stomped เขาเท้า และ roared angrily
ค่าไร้สายรวดเร็ว-fum,
ผมกลิ่นเลือดของชาว,
เขามีชีวิต หรือเขาตาย
จะมีกระดูกของเขาเพื่อบดขนมปังของฉัน
ยักษ์ swung ตัวเองลงไปนายที่จับกับน้ำหนักของเขา แจ็คเล็ดรอด ฝ่อ และปีนลงนายเป็นอย่างรวดเร็วก็ และหลังจาก เขาปีนยักษ์
ตามเขา neared ด้านล่าง แจ็คเรียกว่า "แม่ โปรด รีบ ขอขวานผ่าซาก ขอขวานผ่าซาก" และแม่ของเขามารีบออก ด้วยแจ็คไม้สับขวานในมือของเธอ แต่เมื่อเธอมาถึงนายใหญ่หลวง เธอยืนหุ้นยังคง มีตกใจ
แจ็คไปลง ได้ถือขวาน และเริ่มที่จะสับไปที่นายแบบ โชคดี เพราะงานทั้งหมด เขาทำปี เขาจะกลายเป็นเก่งค่อนข้างโป๊และไม่ใช้เวลานานสำหรับเขาที่จะสับผ่านพอนายที่มันเริ่มฟัด ยักษ์รู้สึกว่านายปั่นและ quiver เพื่อเขาหยุดเพื่อดูสิ่งที่เป็นเรื่อง แล้วแจ็คให้หนึ่งสุดท้ายใหญ่สับ ด้วยขวาน และนายเริ่มโค่นล้มไป แล้วยักษ์ล้มลง และมงกุฎของเขายากจน และนายมา toppling หลัง
ฮาร์ปร้องขอบคุณแจ็คสำหรับช่วยเธอจากยักษ์ – เธอเกลียดชังถูกล็อคขึ้นในตู้เสื้อผ้าทั้งกลางวันและกลางคืน และต้องการอะไรมากไปกว่าการนั่งในหน้าต่างแบบบ้าน และร้องเพลงกับนกและผีเสื้อในซันไชน์
กับบิตของความอดทนและความช่วยเหลือของแม่ของเขา มันไม่ใช้เวลานานสำหรับแจ็ครับไก่ sickly ในสุขภาพที่ดีและยังคงวางสดไก่ขอบคุณทองไข่วันทุก
แจ็คใช้เงินจากการขายไข่ทองซื้อเบสส์เก่ากลับมา ซื้อเมล็ดพันธุ์สำหรับการเพาะปลูกฤดูใบไม้ผลิ และแก้ไขค่าฟาร์มแม่ของเขา เขายังมีพอเหลือเชิญทุกคนเพื่อนของเขามากกว่าอาหารดี ด้วยเพลงจากฮาร์ปร้องเพลงนี้
และ เพื่อแจ็ค เบสส์ของเขาเก่า แม่ ฮาร์ปทอง และไก่สีขาวอาศัยอยู่มีความสุขตลอดไป
แจ็คและนายแบบ
กาลครั้งหนึ่งมีแม่ม่ายที่ยากจนที่มีบุตรเป็นเพียงชื่อแจ็ค และวัวชื่อช้างเผือกสีขาว และทั้งหมดที่มีอยู่ในนมวัวให้ทุกเช้าที่พวกเขาทำการตลาด และขาย แต่เช้าวันหนึ่งช้างเผือกสีขาวให้นมไม่ และพวกเขาไม่ทราบว่าจะ do.
"อะไรเราต้องทำ จะทำงานของเรา? " กล่าวว่า แม่ม่าย wringing มือของเธอ
"ปลอบโยน แม่ ฉันจะไป และทำงานอยู่ กล่าวว่า แจ็ค
"เราได้พยายามก่อน และไม่มีใครจะนำคุณ กล่าวว่า แม่ของเขา "เราต้องขายช้างเผือกสีขาว และ มีเงินทำอะไร เริ่มต้นร้าน หรือสิ่งที่"
"ทั้งหมดถูก แม่ กล่าวว่า แจ็ค "เป็นวันตลาดนัดวันนี้ ฉันจะขายช้างเผือกสีขาวเร็ว ๆ นี้ แล้ว เราจะเห็นสิ่งที่เราสามารถทำ"
เพื่อให้เขาเอาของวัวฟั่นในมือของเขา และปิดเขาเริ่ม เขาไม่ได้ไปไกลเมื่อเขาได้พบคนเก่าดูตลกที่ว่า: "สวัสดี ตอนเช้า แจ็ค"
"สวัสดีคุณ แจ็คกล่าวว่า และประหลาดใจว่า เขารู้ชื่อของเขา
" ดี แจ็ค และคุณออกไป"กล่าวว่า คน
"ฉันจะไปตลาดขายวัวของเราที่นี่ "
"โอ้ คุณค้นหาการเรียงลำดับถูกต้องของ chap ขายวัว กล่าวว่า คน "ฉันสงสัยว่า ถ้า คุณรู้จักทำถั่วจำนวนห้า"
"สองในแต่ละมือและในปากของคุณ กล่าวว่า แจ็ค คมชัดที่เข็ม
"ถูกต้อง กล่าวว่า ชายคนนี้ "และจะ themsel ถั่วมาก
เก่าอังกฤษแฟรี่เทล - รุ่นเขียน และภาพประกอบ โดย Leanne Guenther
แจ็คและ BeanstalkOnce ตามเวลา มีอาศัยผู้หญิงแม่ม่ายและลูกชาย แจ็ค ในฟาร์มของพวกเขาขนาดเล็กในประเทศ
ทุกวัน แจ็คจะช่วยให้ลูก มีงาน – สับไม้ weeding สวน และรีดนมวัว แต่แม้ มีทั้งหมดของพวกเขาทำ งานหนัก แจ็คและแม่ของเขาได้ยากกับเงินแทบไม่เพียงพอให้ตัวเอง fed.
"อะไรเราต้องทำ จะทำงานของเรา? " กล่าวว่า แม่ม่าย วันฤดูใบไม้ผลิ "เราไม่มีเงินพอจะซื้อเมล็ดพันธุ์สำหรับฟาร์มปีนี้ เราต้องมาขายของวัว เบสส์เก่า และ มีเงินซื้อเมล็ดพันธุ์พอปลูกพืชที่ดี"
"ขวาทั้งหมด แม่ กล่าวว่า แจ็ค "มันเป็นวันตลาดนัดวันนี้ ฉันจะมาเข้าในเมือง และขาย Bessy"
แจ็คเอาฟั่นของวัวในมือ เดินผ่านประตูสวน และมุ่งหน้าออกไปทางการเมือง เขาไม่ได้ไปไกลเมื่อเขาพบตลกดู เฒ่าที่ว่า "สวัสดีตอนเช้า แจ็ค"
"สวัสดีคุณ กล่าวว่า แจ็ค สงสัยว่า น้อย เฒ่ารู้ชื่อของเขา
"คุณปิดไปปรับเช้า "ถามคน
"ฉันจะไปตลาดขายวัวของเรา Bessy"
"ดีลูกดีอะไรคุณอยู่" ทางหลุดรอดคน "แล้วการจัดการพิเศษสำหรับเด็กดังกล่าวดีอย่างคุณ"
น้อย เฒ่ามองรอบ ๆ ให้แน่ใจว่า ไม่มีใครมองดู และจากนั้น เปิดมือแสดงแจ็คเขาจัด
"ถั่ว" ถามแจ็ค มองสับสนเล็กน้อย
"สามวิเศษถั่วเมล็ดคนหนุ่ม แน่นอน หนึ่ง สอง สาม! ขลังดังนั้นพวกเขา ว่าถ้าคุณปลูกไว้เกินคืน โดยตอนเช้าพวกเขาเติบโตจนถึงท้องฟ้า, "สัญญาคนน้อยตลก "และเนื่องจากคุณเด็กดี พวกเขากำลังทุกคนค้าสำหรับวัวที่มือเก่า"
ว่า แจ็ค "จริง ๆ หรือ" "และคุณค่อนข้างแน่ใจว่า จะขลังหรือไม่"
"ฉันแน่นอน ถ้ามันไม่เปิดออกไปได้จริงคุณสามารถมีวัวของคุณกลับไป"
"ดีที่เสียงธรรม"กล่าวว่า แจ็ค ตามเขามอบของ Bessy ฟั่น แทงลงหลุมถั่ว และมุ่งหน้ากลับบ้านไปแสดงลูก
"กลับมาแล้ว แจ็ค "ลูก "ฉันเห็นคุณไม่มีเบสส์เก่า - คุณได้ขายเธออย่างรวดเร็ว เท่าไรคุณได้รับสำหรับเธอ"
แจ็คยิ้ม และถึงในกระเป๋าของเขา "เพียงแค่ดูที่ถั่วเหล่านี้ แม่ พวกเขากำลังวิเศษ พืชค้างคืนหากฝ่าฝืนและ--- "
" อะไร! "ร้องเรียกแม่ของแจ็ค "โอ้ เด็กโง่ วิธีสามารถคุณให้วัวของเรามือสำหรับถั่วสามเลวทรามต่ำช้า" และ ด้วยที่เธอ ทำสิ่งเลวร้ายที่สุดแจ็คเคยเห็นเธอทำ – เธอออกมาเป็นน้ำตา
แจ็ควิ่งชั้นบนกับห้องเล็ก ๆ ในถังห้องใต้หลังคา ขอให้เขาอยู่ และโยนถั่ว angrily ออกคิดหน้าต่าง "วิธีสามารถฉันได้โง่ดังนั้น – ผมได้เสียหัวใจของแม่" หลังมาก tossing และเปิด ในที่สุด แจ็คกุมภาพันธ์เพื่อป
เมื่อแจ็คตื่นตอนเช้าถัดไป ห้องพักดูแปลก ดวงอาทิตย์ส่องแสงเป็นส่วนหนึ่งของมันเหมือนปกติมัน และเหลือมาค่อนข้างมืด และร่ม ดังนั้นแจ็คไปค่าแต่งตัวเอง และไปหน้าต่าง และคุณคิดเห็นอย่างไร ทำไม ถั่วที่เขาได้โยนออกจากหน้าต่างลงในสวนได้ผุดขึ้นเป็นนายใหญ่ที่ไปขึ้น และขึ้น และขึ้นจนกว่าจะถึงฟ้า
โดยใช้ใบไม้และนำ twisty เช่น rungs ของบันได แจ็คปีน และปีนจนในที่สุด เขาถึงท้องฟ้า และเมื่อเขามี เขาพบถนนกว้าง ยาวคดเคี้ยวทางผ่านเมฆจะสูง ปราสาทสี่เหลี่ยมปิดในระยะ
แจ็ควิ่งขึ้นถนนไปทางปราสาท และเหมือนเขาถึง ประตู swung เปิดไต๋ยักษ์ผู้หญิงน่ากลัว มีตามากตรงกลางหน้าผากของเธอด้วย
เป็นแจ็คเห็นเธอ ทำงานออกไป แต่เธอเขาจับ และลากเขาเข้าไปในปราสาท
"ไม่เร่งรีบฉันแน่ใจว่าเด็กเจริญเติบโตเช่นคุณต้องดี อาหารเช้าใหญ่ กล่าวว่า ผู้หญิงดี ใหญ่ สูง "มันได้นาน เนื่องจากผมต้องการอาหารเช้าสำหรับเด็กผู้ชาย"
ดี ยักษ์เลดี้เลยเช่นการไม่จัดเรียง หลังจากทั้งหมด - แม้เธอบิตคี่ เธอเอาแจ็คในห้องครัว และท่อของชีและแก้วนมให้เขา แต่แจ็คได้นำกัดกี่เมื่อ thump เท่านั้น thump thump ทั้งบ้านเริ่มสั่นเครือ ด้วยเสียงของคนมา
"ความดีเมตตาฉัน เป็นสามีของฉัน กล่าวว่า ผู้หญิงยักษ์ มือของเธอ "บนโลกจะไร wringing ไม่มีสิ่งใดที่ชอบดีกว่าชาย broiled ในขนมปัง และฉันยังไม่มีขนมปังที่เหลือ โอ้ รัก ฉันไม่ควรจะให้คุณสำหรับอาหารเช้า มาด่วนที่นี่ และข้ามไปที่นี่" และเธอรีบแจ็คเป็นหม้อทองแดงขนาดใหญ่ที่นั่งอยู่ข้างเตาเหมือนสามีของเธอ ยักษ์ มาค่ะ
เขาหัวเราะต่อภายในห้องครัว และกล่าว ว่า "ฉันพร้อมสำหรับเช้า - ฉันหิวดังนั้นฉันได้กินวัว 3 อา นี่คืออะไรผมกลิ่น?
ค่าไร้สายรวดเร็ว-fum,
ผมกลิ่นเลือดของชาว,
เขามีชีวิต หรือเป็นเขาตาย
จะมีกระดูกของเขาเพื่อบดขนมปังของฉัน
"เหลวไหล เรียน, " กล่าวว่า ภรรยาของเขา "เราไม่เคยมีเด็กเป็นอาหารเช้าในปีนั้น ตอนนี้คุณไปล้างค่า และตามเวลาคุณกลับมาอาหารเช้าของคุณจะพร้อมสำหรับคุณ"
ดังนั้นยักษ์ออกไปให้ใหญ่ขึ้น - แจ็คถูกทำใช้สำหรับเมื่อผู้หญิงหยุดเขา "รอจนกว่าเขาจะหลับ เธอกล่าวว่า "เขาจะได้งีบหลับน้อยหลังอาหารเช้า"
แจ็ค peeked ออกจากหม้อทองแดงเหมือนยักษ์กลับไปครัวแบกตะกร้าที่เต็มไป ด้วยไข่ทองและไก่ sickly-มอง สีขาว ยักษ์ poked ไก่ และ growled "วาง" และไก่วางไข่ทำจากทองคำซึ่งยักษ์เพิ่มเข้าตะกร้า
หลังจากอาหารเช้า ยักษ์ไปตู้เสื้อผ้า และดึงฮาร์ปทองด้วยใบหน้าเศร้า หนุ่มสาว ยักษ์ poked ฮาร์ป และ growled "เล่น" และฮาร์ปเริ่มเล่นเพลงเบา ๆ ในขณะที่ใบหน้าของเธอดีสังลัลลาบาย แล้วยักษ์เริ่มผงกศีรษะ และกรนจนบ้านจับ
เมื่อเขาแน่ใจว่า ยักษ์หลับ แจ็ค crept ออกจากหม้อทองแดง และเริ่มย่องออกจากห้องครัว เหมือนกำลังจะปล่อย เขาได้ยินเสียงของฮาร์ปสาวร้องไห้ แจ็ค บิตลิเขาถอนหายใจ และส่งกลับไปยังห้องครัว เขาคว้าไก่ sickly และฮาร์ปร้อง และเริ่มที่จะเขย่งกลับออกมา แต่เวลานี้ไก่ให้ราคา cackle ซึ่งยักษ์ตื่น และเหมือนกับแจ็คได้ออกจากบ้าน เขาได้ยินเขาเรียก, "เมีย ภรรยา มีอะไรที่คุณทำกับไก่สีขาวของฉันและของฉันฮาร์ปทอง? "
แจ็ควิ่งเร็วที่สุดเท่าที่เขาสามารถ และ ยักษ์ ตระหนักถึงเขาได้หลอก มาวิ่งหลัง– จากปราสาท และถนนกว้าง ม้วน เมื่อเขาได้ไปที่นายยักษ์มีเพียงยี่สิบหลาไปเมื่อจู่ ๆ เห็นแจ็คหาย – สับสน ยักษ์ peered ผ่านเมฆ และเห็นแจ็คใต้ปีนลงในชีวิตรัก ยักษ์ stomped เขาเท้า และ roared angrily
ค่าไร้สายรวดเร็ว-fum,
ผมกลิ่นเลือดของชาว,
เขามีชีวิต หรือเขาตาย
จะมีกระดูกของเขาเพื่อบดขนมปังของฉัน
ยักษ์ swung ตัวเองลงไปนายที่จับกับน้ำหนักของเขา แจ็คเล็ดรอด ฝ่อ และปีนลงนายเป็นอย่างรวดเร็วก็ และหลังจาก เขาปีนยักษ์
ตามเขา neared ด้านล่าง แจ็คเรียกว่า "แม่ โปรด รีบ ขอขวานผ่าซาก ขอขวานผ่าซาก" และแม่ของเขามารีบออก ด้วยแจ็คไม้สับขวานในมือของเธอ แต่เมื่อเธอมาถึงนายใหญ่หลวง เธอยืนหุ้นยังคง มีตกใจ
แจ็คไปลง ได้ถือขวาน และเริ่มที่จะสับไปที่นายแบบ โชคดี เพราะงานทั้งหมด เขาทำปี เขาจะกลายเป็นเก่งค่อนข้างโป๊และไม่ใช้เวลานานสำหรับเขาที่จะสับผ่านพอนายที่มันเริ่มฟัด ยักษ์รู้สึกว่านายปั่นและ quiver เพื่อเขาหยุดเพื่อดูสิ่งที่เป็นเรื่อง แล้วแจ็คให้หนึ่งสุดท้ายใหญ่สับ ด้วยขวาน และนายเริ่มโค่นล้มไป แล้วยักษ์ล้มลง และมงกุฎของเขายากจน และนายมา toppling หลัง
ฮาร์ปร้องขอบคุณแจ็คสำหรับช่วยเธอจากยักษ์ – เธอเกลียดชังถูกล็อคขึ้นในตู้เสื้อผ้าทั้งกลางวันและกลางคืน และต้องการอะไรมากไปกว่าการนั่งในหน้าต่างแบบบ้าน และร้องเพลงกับนกและผีเสื้อในซันไชน์
กับบิตของความอดทนและความช่วยเหลือของแม่ของเขา มันไม่ใช้เวลานานสำหรับแจ็ครับไก่ sickly ในสุขภาพที่ดีและยังคงวางสดไก่ขอบคุณทองไข่วันทุก
แจ็คใช้เงินจากการขายไข่ทองซื้อเบสส์เก่ากลับมา ซื้อเมล็ดพันธุ์สำหรับการเพาะปลูกฤดูใบไม้ผลิ และแก้ไขค่าฟาร์มแม่ของเขา เขายังมีพอเหลือเชิญทุกคนเพื่อนของเขามากกว่าอาหารดี ด้วยเพลงจากฮาร์ปร้องเพลงนี้
และ เพื่อแจ็ค เบสส์ของเขาเก่า แม่ ฮาร์ปทอง และไก่สีขาวอาศัยอยู่มีความสุขตลอดไป
แจ็คและนายแบบ
กาลครั้งหนึ่งมีแม่ม่ายที่ยากจนที่มีบุตรเป็นเพียงชื่อแจ็ค และวัวชื่อช้างเผือกสีขาว และทั้งหมดที่มีอยู่ในนมวัวให้ทุกเช้าที่พวกเขาทำการตลาด และขาย แต่เช้าวันหนึ่งช้างเผือกสีขาวให้นมไม่ และพวกเขาไม่ทราบว่าจะ do.
"อะไรเราต้องทำ จะทำงานของเรา? " กล่าวว่า แม่ม่าย wringing มือของเธอ
"ปลอบโยน แม่ ฉันจะไป และทำงานอยู่ กล่าวว่า แจ็ค
"เราได้พยายามก่อน และไม่มีใครจะนำคุณ กล่าวว่า แม่ของเขา "เราต้องขายช้างเผือกสีขาว และ มีเงินทำอะไร เริ่มต้นร้าน หรือสิ่งที่"
"ทั้งหมดถูก แม่ กล่าวว่า แจ็ค "เป็นวันตลาดนัดวันนี้ ฉันจะขายช้างเผือกสีขาวเร็ว ๆ นี้ แล้ว เราจะเห็นสิ่งที่เราสามารถทำ"
เพื่อให้เขาเอาของวัวฟั่นในมือของเขา และปิดเขาเริ่ม เขาไม่ได้ไปไกลเมื่อเขาได้พบคนเก่าดูตลกที่ว่า: "สวัสดี ตอนเช้า แจ็ค"
"สวัสดีคุณ แจ็คกล่าวว่า และประหลาดใจว่า เขารู้ชื่อของเขา
" ดี แจ็ค และคุณออกไป"กล่าวว่า คน
"ฉันจะไปตลาดขายวัวของเราที่นี่ "
"โอ้ คุณค้นหาการเรียงลำดับถูกต้องของ chap ขายวัว กล่าวว่า คน "ฉันสงสัยว่า ถ้า คุณรู้จักทำถั่วจำนวนห้า"
"สองในแต่ละมือและในปากของคุณ กล่าวว่า แจ็ค คมชัดที่เข็ม
"ถูกต้อง กล่าวว่า ชายคนนี้ "และจะ themsel ถั่วมาก
การแปล กรุณารอสักครู่..
Jack and the Beanstalk
Old English Fairy Tale - version written and illustrated by Leanne Guenther
Jack and the BeanstalkOnce upon a time, there lived a widow woman and her son, Jack, on their small farm in the country.
Every day, Jack would help his mother with the chores – chopping the wood, weeding the garden and milking the cow. But despite all their hard work, Jack and his mother were very poor with barely enough money to keep themselves fed.
"What shall we do, what shall we do?" said the widow, one spring day. “We don’t have enough money to buy seed for the farm this year! We must sell our cow, Old Bess, and with the money buy enough seed to plant a good crop.”
"All right, mother," said Jack, "it's market-day today. I'll go into town and sell Bessy."
So Jack took the cow's halter in his hand, walked through the garden gate and headed off toward town. He hadn't gone far when he met a funny-looking, old man who said to him, "Good morning, Jack."
"Good morning to you," said Jack, wondering how the little, old man knew his name.
"Where are you off to this fine morning?" asked the man.
"I'm going to market to sell our cow, Bessy."
“Well what a helpful son you are!” exclaimed the man, “I have a special deal for such a good boy like you.”
The little, old man looked around to make sure no one was watching and then opened his hand to show Jack what he held.
“Beans?” asked Jack, looking a little confused.
“Three magical bean seeds to be exact, young man. One, two, three! So magical are they, that if you plant them over-night, by morning they grow right up to the sky,” promised the funny little man. “And because you’re such a good boy, they’re all yours in trade for that old milking cow.”
"Really?" said Jack, "and you’re quite sure they’re magical?"
"I am indeed! And if it doesn't turn out to be true you can have your cow back."
"Well that sounds fair," said Jack, as he handed over Bessy’s halter, pocketed the beans and headed back home to show his mother.
"Back already, Jack?" asked his mother; "I see you haven't got Old Bess -- you've sold her so quickly. How much did you get for her?"
Jack smiled and reached into his pocket, "Just look at these beans, mother; they're magical, plant them over-night and----"
"What!" cried Jack's mother. "Oh, silly boy! How could you give away our milking cow for three measly beans.” And with that she did the worst thing Jack had ever seen her do – she burst into tears.
Jack ran upstairs to his little room in the attic, so sorry he was, and threw the beans angrily out the window thinking, “How could I have been so foolish – I’ve broken my mother’s heart.” After much tossing and turning, at last Jack dropped off to sleep.
When Jack woke up the next morning, his room looked strange. The sun was shining into part of it like it normally did, and yet all the rest was quite dark and shady. So Jack jumped up and dressed himself and went to the window. And what do you think he saw? Why, the beans he had thrown out of the window into the garden had sprung up into a big beanstalk which went up and up and up until it reached the sky.
Using the leaves and twisty vines like the rungs of a ladder, Jack climbed and climbed until at last, he reached the sky. And when he got there he found a long, broad road winding its way through the clouds to a tall, square castle off in the distance.
Jack ran up the road toward the castle and just as he reached it, the door swung open to reveal a horrible lady giant, with one great eye in the middle of her forehead.
As soon as Jack saw her he turned to run away, but she caught him, and dragged him into the castle.
"Don’t be in such a hurry, I’m sure a growing boy like you would like a nice, big breakfast," said the great, big, tall woman, "It’s been so long since I got to make breakfast for a boy.”
Well, the lady giant wasn't such a bad sort, after all -- even if she was a bit odd. She took Jack into the kitchen, and gave him a chunk of cheese and a glass of milk. But Jack had only taken a few bites when thump! thump! thump! the whole house began to tremble with the noise of someone coming.
"Goodness gracious me! It's my husband," said the giant woman, wringing her hands, "what on earth shall I do? There's nothing he likes better than boys broiled on toast and I haven't any bread left. Oh dear, I never should have let you stay for breakfast. Here, come quick and jump in here." And she hurried Jack into a large copper pot sitting beside the stove just as her husband, the giant, came in.
He ducked inside the kitchen and said, "I’m ready for my breakfast -- I'm so hungry I could eat three cows. Ah, what's this I smell?
Fee-fi-fo-fum,
I smell the blood of an Englishman,
Be he alive, or be he dead
I'll have his bones to grind my bread.
"Nonsense, dear," said his wife, "we haven’t had a boy for breakfast in years. Now you go and wash up and by the time you come back your breakfast'll be ready for you."
So the giant went off to tidy up -- Jack was about to make a run for it when the woman stopped him. "Wait until he's asleep," she said, "he always has a little snooze after breakfast."
Jack peeked out of the copper pot just as the giant returned to the kitchen carrying a basket filled with golden eggs and a sickly-looking, white hen. The giant poked the hen and growled, “Lay” and the hen laid an egg made of gold which the giant added to the basket.
After his breakfast, the giant went to the closet and pulled out a golden harp with the face of a sad, young girl. The giant poked the harp and growled, “Play” and the harp began to play a gentle tune while her lovely face sang a lullaby. Then the giant began to nod his head and to snore until the house shook.
When he was quite sure the giant was asleep, Jack crept out of the copper pot and began to tiptoe out of the kitchen. Just as he was about to leave, he heard the sound of the harp-girl weeping. Jack bit his lip, sighed and returned to the kitchen. He grabbed the sickly hen and the singing harp, and began to tiptoe back out. But this time the hen gave a cackle which woke the giant, and just as Jack got out of the house he heard him calling, "Wife, wife, what have you done with my white hen and my golden harp?"
Jack ran as fast as he could and the giant, realizing he had been tricked, came rushing after – away from the castle and down the broad, winding road. When he got to the beanstalk the giant was only twenty yards away when suddenly he saw Jack disappear – confused, the giant peered through the clouds and saw Jack underneath climbing down for dear life. The giant stomped his foot and roared angrily.
Fee-fi-fo-fum,
I smell the blood of an Englishman,
Be he alive, or be he dead
I'll have his bones to grind my bread.
The giant swung himself down onto the beanstalk which shook with his weight. Jack slipped, slid and climbed down the beanstalk as quickly as he could, and after him climbed the giant.
As he neared the bottom, Jack called out, "Mother! Please! Hurry, bring me an axe, bring me an axe." And his mother came rushing out with Jack's wood chopping axe in her hand, but when she came to the enormous beanstalk she stood stock still with fright.
Jack jumped down, got hold of the axe and began to chop away at the beanstalk. Luckily, because of all the chores he’d done over the years, he’d become quite good at chopping and it didn’t take long for him to chop through enough of the beanstalk that it began to teeter. The giant felt the beanstalk shake and quiver so he stopped to see what was the matter. Then Jack gave one last big chop with the axe, and the beanstalk began to topple over. Then the giant fell down and broke his crown, and the beanstalk came toppling after.
The singing harp thanked Jack for rescuing her from the giant – she had hated being locked up in the closet all day and night and wanted nothing more than to sit in the farmhouse window and sing to the birds and the butterflies in the sunshine.
With a bit of patience and his mother’s help, it didn’t take long for Jack to get the sickly hen back in good health and the grateful hen continued to lay a fresh golden egg every day.
Jack used the money from selling the golden eggs to buy back Old Bess, purchase seed for the spring crop and to fix up his mother’s farm. He even had enough left over to invite every one of his neighbours over for a nice meal, complete with music from the singing harp.
And so Jack, his mother, Old Bess, the golden harp and the white hen lived happy ever after.
Jack and the Beanstalk
There was once upon a time a poor widow who had an only son named Jack, and a cow named Milky-white. And all they had to live on was the milk the cow gave every morning which they carried to the market and sold. But one morning Milky-white gave no milk and they didn’t know what to do.
“What shall we do, what shall we do?” said the widow, wringing her hands.
“Cheer up, mother, I’ll go and get work somewhere,” said Jack.
“We’ve tried that before, and nobody would take you,” said his mother; “we must sell Milky-white and with the money do something, start shop, or something.”
“All right, mother,” says Jack; “it’s market-day today, and I’ll soon sell Milky-white, and then we’ll see what we can do.”
So he took the cow’s halter in his hand, and off he starts. He hadn’t gone far when he met a funny-looking old man who said to him: “Good morning, Jack.”
“Good morning to you,” said Jack, and wondered how he knew his name.
“Well, Jack, and where are you off to?” said the man.
“I’m going to market to sell our cow here.”
“Oh, you look the proper sort of chap to sell cows,” said the man; “I wonder if you know how many beans make five.”
“Two in each hand and one in your mouth,” says Jack, as sharp as a needle.
“Right you are,” said the man, “and here they are the very beans themsel
Old English Fairy Tale - version written and illustrated by Leanne Guenther
Jack and the BeanstalkOnce upon a time, there lived a widow woman and her son, Jack, on their small farm in the country.
Every day, Jack would help his mother with the chores – chopping the wood, weeding the garden and milking the cow. But despite all their hard work, Jack and his mother were very poor with barely enough money to keep themselves fed.
"What shall we do, what shall we do?" said the widow, one spring day. “We don’t have enough money to buy seed for the farm this year! We must sell our cow, Old Bess, and with the money buy enough seed to plant a good crop.”
"All right, mother," said Jack, "it's market-day today. I'll go into town and sell Bessy."
So Jack took the cow's halter in his hand, walked through the garden gate and headed off toward town. He hadn't gone far when he met a funny-looking, old man who said to him, "Good morning, Jack."
"Good morning to you," said Jack, wondering how the little, old man knew his name.
"Where are you off to this fine morning?" asked the man.
"I'm going to market to sell our cow, Bessy."
“Well what a helpful son you are!” exclaimed the man, “I have a special deal for such a good boy like you.”
The little, old man looked around to make sure no one was watching and then opened his hand to show Jack what he held.
“Beans?” asked Jack, looking a little confused.
“Three magical bean seeds to be exact, young man. One, two, three! So magical are they, that if you plant them over-night, by morning they grow right up to the sky,” promised the funny little man. “And because you’re such a good boy, they’re all yours in trade for that old milking cow.”
"Really?" said Jack, "and you’re quite sure they’re magical?"
"I am indeed! And if it doesn't turn out to be true you can have your cow back."
"Well that sounds fair," said Jack, as he handed over Bessy’s halter, pocketed the beans and headed back home to show his mother.
"Back already, Jack?" asked his mother; "I see you haven't got Old Bess -- you've sold her so quickly. How much did you get for her?"
Jack smiled and reached into his pocket, "Just look at these beans, mother; they're magical, plant them over-night and----"
"What!" cried Jack's mother. "Oh, silly boy! How could you give away our milking cow for three measly beans.” And with that she did the worst thing Jack had ever seen her do – she burst into tears.
Jack ran upstairs to his little room in the attic, so sorry he was, and threw the beans angrily out the window thinking, “How could I have been so foolish – I’ve broken my mother’s heart.” After much tossing and turning, at last Jack dropped off to sleep.
When Jack woke up the next morning, his room looked strange. The sun was shining into part of it like it normally did, and yet all the rest was quite dark and shady. So Jack jumped up and dressed himself and went to the window. And what do you think he saw? Why, the beans he had thrown out of the window into the garden had sprung up into a big beanstalk which went up and up and up until it reached the sky.
Using the leaves and twisty vines like the rungs of a ladder, Jack climbed and climbed until at last, he reached the sky. And when he got there he found a long, broad road winding its way through the clouds to a tall, square castle off in the distance.
Jack ran up the road toward the castle and just as he reached it, the door swung open to reveal a horrible lady giant, with one great eye in the middle of her forehead.
As soon as Jack saw her he turned to run away, but she caught him, and dragged him into the castle.
"Don’t be in such a hurry, I’m sure a growing boy like you would like a nice, big breakfast," said the great, big, tall woman, "It’s been so long since I got to make breakfast for a boy.”
Well, the lady giant wasn't such a bad sort, after all -- even if she was a bit odd. She took Jack into the kitchen, and gave him a chunk of cheese and a glass of milk. But Jack had only taken a few bites when thump! thump! thump! the whole house began to tremble with the noise of someone coming.
"Goodness gracious me! It's my husband," said the giant woman, wringing her hands, "what on earth shall I do? There's nothing he likes better than boys broiled on toast and I haven't any bread left. Oh dear, I never should have let you stay for breakfast. Here, come quick and jump in here." And she hurried Jack into a large copper pot sitting beside the stove just as her husband, the giant, came in.
He ducked inside the kitchen and said, "I’m ready for my breakfast -- I'm so hungry I could eat three cows. Ah, what's this I smell?
Fee-fi-fo-fum,
I smell the blood of an Englishman,
Be he alive, or be he dead
I'll have his bones to grind my bread.
"Nonsense, dear," said his wife, "we haven’t had a boy for breakfast in years. Now you go and wash up and by the time you come back your breakfast'll be ready for you."
So the giant went off to tidy up -- Jack was about to make a run for it when the woman stopped him. "Wait until he's asleep," she said, "he always has a little snooze after breakfast."
Jack peeked out of the copper pot just as the giant returned to the kitchen carrying a basket filled with golden eggs and a sickly-looking, white hen. The giant poked the hen and growled, “Lay” and the hen laid an egg made of gold which the giant added to the basket.
After his breakfast, the giant went to the closet and pulled out a golden harp with the face of a sad, young girl. The giant poked the harp and growled, “Play” and the harp began to play a gentle tune while her lovely face sang a lullaby. Then the giant began to nod his head and to snore until the house shook.
When he was quite sure the giant was asleep, Jack crept out of the copper pot and began to tiptoe out of the kitchen. Just as he was about to leave, he heard the sound of the harp-girl weeping. Jack bit his lip, sighed and returned to the kitchen. He grabbed the sickly hen and the singing harp, and began to tiptoe back out. But this time the hen gave a cackle which woke the giant, and just as Jack got out of the house he heard him calling, "Wife, wife, what have you done with my white hen and my golden harp?"
Jack ran as fast as he could and the giant, realizing he had been tricked, came rushing after – away from the castle and down the broad, winding road. When he got to the beanstalk the giant was only twenty yards away when suddenly he saw Jack disappear – confused, the giant peered through the clouds and saw Jack underneath climbing down for dear life. The giant stomped his foot and roared angrily.
Fee-fi-fo-fum,
I smell the blood of an Englishman,
Be he alive, or be he dead
I'll have his bones to grind my bread.
The giant swung himself down onto the beanstalk which shook with his weight. Jack slipped, slid and climbed down the beanstalk as quickly as he could, and after him climbed the giant.
As he neared the bottom, Jack called out, "Mother! Please! Hurry, bring me an axe, bring me an axe." And his mother came rushing out with Jack's wood chopping axe in her hand, but when she came to the enormous beanstalk she stood stock still with fright.
Jack jumped down, got hold of the axe and began to chop away at the beanstalk. Luckily, because of all the chores he’d done over the years, he’d become quite good at chopping and it didn’t take long for him to chop through enough of the beanstalk that it began to teeter. The giant felt the beanstalk shake and quiver so he stopped to see what was the matter. Then Jack gave one last big chop with the axe, and the beanstalk began to topple over. Then the giant fell down and broke his crown, and the beanstalk came toppling after.
The singing harp thanked Jack for rescuing her from the giant – she had hated being locked up in the closet all day and night and wanted nothing more than to sit in the farmhouse window and sing to the birds and the butterflies in the sunshine.
With a bit of patience and his mother’s help, it didn’t take long for Jack to get the sickly hen back in good health and the grateful hen continued to lay a fresh golden egg every day.
Jack used the money from selling the golden eggs to buy back Old Bess, purchase seed for the spring crop and to fix up his mother’s farm. He even had enough left over to invite every one of his neighbours over for a nice meal, complete with music from the singing harp.
And so Jack, his mother, Old Bess, the golden harp and the white hen lived happy ever after.
Jack and the Beanstalk
There was once upon a time a poor widow who had an only son named Jack, and a cow named Milky-white. And all they had to live on was the milk the cow gave every morning which they carried to the market and sold. But one morning Milky-white gave no milk and they didn’t know what to do.
“What shall we do, what shall we do?” said the widow, wringing her hands.
“Cheer up, mother, I’ll go and get work somewhere,” said Jack.
“We’ve tried that before, and nobody would take you,” said his mother; “we must sell Milky-white and with the money do something, start shop, or something.”
“All right, mother,” says Jack; “it’s market-day today, and I’ll soon sell Milky-white, and then we’ll see what we can do.”
So he took the cow’s halter in his hand, and off he starts. He hadn’t gone far when he met a funny-looking old man who said to him: “Good morning, Jack.”
“Good morning to you,” said Jack, and wondered how he knew his name.
“Well, Jack, and where are you off to?” said the man.
“I’m going to market to sell our cow here.”
“Oh, you look the proper sort of chap to sell cows,” said the man; “I wonder if you know how many beans make five.”
“Two in each hand and one in your mouth,” says Jack, as sharp as a needle.
“Right you are,” said the man, “and here they are the very beans themsel
การแปล กรุณารอสักครู่..
แจ็คและฝักถั่ว
เก่าภาษาอังกฤษนิทาน - รุ่นที่เขียนและแสดงโดย Leanne กูนเทอร์
แจ็คและ beanstalkonce นานมาแล้ว มี อยู่ หญิงหม้ายและลูกชายของเธอ , แจ็ค ในฟาร์มเล็ก ๆของพวกเขาในประเทศ
ทุกๆวัน แจ็คจะช่วยแม่ของเขากับงานบ้านและสับไม้ หญ้า , สวนและรีดนมวัว แต่แม้จะมีทั้งหมดของการทำงานอย่างหนักแจ็คและแม่ของเขามีมากจนแทบไม่พอกับเงินที่จะให้ตัวเองกิน
" เราจะทำยังไงดี เราจะทำยังไง ? " กล่าวว่า แม่ม่าย หนึ่งฤดูใบไม้ผลิวัน " เราไม่ได้มีเงินเพียงพอที่จะซื้อเมล็ดพันธุ์สำหรับเกษตรกรในปีนี้ เราต้องขายวัวเก่า เบส และ มีเงินซื้อเมล็ดพอที่จะปลูกพืชที่ดี . "
" แม่ก็ได้กล่าวว่า " แจ็ค " มันวันตลาดวันนี้ผมจะเข้าไปในเมืองและขาย bessy "
ดังนั้นแจ็คเอาวัวบังเหียนในมือของเขา แล้วเดินผ่านประตูสวนและมุ่งหน้าออกสู่นอกเมือง เขาไม่ได้ไปไหนไกล เมื่อเขาได้พบกับตลก คนแก่ที่พูดกับเขา , " อรุณสวัสดิ์ แจ๊ค "
" สวัสดีครับ คุณกล่าวว่า " แจ็ค สงสัยว่าเล็กน้อย ชายชรารู้ชื่อของเขา . . . . . .
" จะไปไหนตอนเช้าก็ได้นี่ ? ถามผู้ชาย
" ฉันกำลังจะไปตลาดขายวัว ของเรา bessy "
" แล้วเป็นลูกชายคุณ " อย่างพวก ผมมีข้อเสนอพิเศษสำหรับเด็กดีชอบเธอ "
น้อย ชายชรามองไปรอบๆ เพื่อให้แน่ใจว่าไม่มีใครเห็นแล้วเปิดมือของเขาที่จะแสดงสิ่งที่เขาถือแจ็ค
" ถั่ว ? " ถาม แจ็ค มอง งง เล็กน้อย
" สามขลังในเมล็ดถั่วได้แน่นอน พ่อหนุ่ม หนึ่ง สอง สาม !ขลังก็เป็นเช่นนั้น ถ้าคุณปลูกมันตลอดคืน ในตอนเช้า พวกเขาเติบโตขึ้นมาบนท้องฟ้า " สัญญากับชายน้อยตลก " เพราะนายทำตัวดี พวกเขาเป็นของคุณทั้งหมดในการค้าสำหรับการรีดนมวัวเก่า "
" จริงๆนะ ? " กล่าวว่าแจ็ค " และคุณค่อนข้างแน่ใจว่ามันขลัง ?
" ฉันแน่นอน ! และถ้ามันไม่ได้เปิดออกเพื่อที่จะเป็นจริงคุณสามารถมีวัวของคุณกลับ "
" มันยุติธรรมดีกล่าวว่า แจ็ค ที่เขาส่งของท่อน จะ bessy , ถั่วและมุ่งหน้ากลับบ้าน ให้แม่ของเขา . . . . . .
" แล้ว แจ็ค ? ถามแม่ของเขาว่า " ผมเห็นว่าคุณไม่มีเก่าเบส -- เธอขายเธออย่างรวดเร็ว คุณจะได้รับของเธอมากแค่ไหน "
แจ็คยิ้มและล้วงเข้าไปในกระเป๋าของเขา " ดูถั่ว นี่แม่ เขาวิเศษ พืชเหล่านั้นกว่ากลางคืนและ ---- "
" แล้ว ! ร้องไห้ แม่ของแจ็ค" โอ้ เด็กโง่ ! วิธีที่คุณสามารถให้ห่างของเรา การรีดนมวัว สามเมล็ดเล็กๆ น้อยๆ และด้วยความที่เธอทำสิ่งที่แย่ที่สุดที่แจ็คเคยเห็นเธอ–เธอน้ำตาไหล
แจ็ควิ่งขึ้นไปของเขาในห้องเล็ก ๆน้อย ๆในห้องใต้หลังคา ขอโทษเขา และโยนถั่วโกรธออกคิดต่าง " อย่างไร ผมขอโง่–ฉันทำลายหัวใจของแม่ของฉัน . " หลังจากที่การพลิกเปิดในที่สุดแจ็คหลุดนอน
เมื่อแจ็คตื่นขึ้นมาในเช้าวันต่อมา ที่ห้องของเขาดูแปลกๆ พระอาทิตย์กำลังส่องแสงเป็นส่วนหนึ่งของมันเหมือนปกติ แต่ที่เหลือก็ค่อนข้างมืด และร่มรื่น ดังนั้น แจ็คกระโดดขึ้นและแต่งตัวเอง และไปที่หน้าต่าง แล้วคุณคิดว่าเขาเห็นอะไร ? ทำไมถั่ว เขาได้โยนออกจากหน้าต่างเข้าสวนมี sprung ขึ้นเป็นใหญ่ถั่วที่ขึ้นและขึ้นและขึ้นจนไปถึงท้องฟ้า
โดยใช้ใบและเถาวกวนเหมือน rungs ของบันได แจ็คปีนแล้วปีนอีก จนในที่สุด เขาไปถึงท้องฟ้า และเมื่อเขาได้พบ มีเขายาว กว้าง ถนนคดเคี้ยวทางผ่านเมฆสูงปราสาทสี่เหลี่ยมไปไกล
แจ็ควิ่งขึ้นถนนไปสู่ปราสาท และพอเขามาถึงแล้ว ประตูเปิดออก เผยเป็นยักษ์ผู้หญิงร้ายกับดีตาตรงกลางหน้าผากของเธอ
ทันทีที่แจ็คเห็นเธอเขาหันหลังวิ่งหนี แต่เธอจับเขา และลากเขาเข้าไปในปราสาท
" ไม่ต้องรีบขนาดนั้น ผมมั่นใจว่าเด็กจะเติบโตเป็นคนดีอาหารเช้ามื้อใหญ่ กล่าวว่า ตัวใหญ่ สูงผู้หญิง " มันนานมากแล้ว ที่ฉันต้องทำอาหารเช้าสำหรับเด็ก . "
ดี , ยักษ์ผู้หญิงก็ไม่ได้เป็นประเภทที่ไม่ดีหลังจากทั้งหมด . . . แม้ว่าเธอจะเป็นบิตแปลก เธอเอาแจ็คเข้าไปในครัว และให้เขาก้อนชีสและนมหนึ่งแก้ว แต่แจ็คเพิ่งถ่ายไม่กี่กัดเมื่อตุบ ! ตุบ ! ตุบ !บ้านทั้งหลังก็เริ่มสั่นกับเสียงใครมา
" ตายแล้วฉัน นี่สามีของฉัน " กล่าวว่า นางยักษ์ จับมือเธอ " มีอะไรจะให้ฉันทำอะไร ไม่มีอะไรที่เขาชอบ ดีกว่าพวกย่างบนขนมปังและผมไม่มีขนมปังเหลืออยู่ โอ้ ที่รัก ฉันไม่ควรปล่อยให้เธออยู่ สำหรับอาหารเช้า มาเร็ว และกระโดดในที่นี่" เธอรีบแจ็คเข้าไปใหญ่ ทองแดง หม้อนั่งข้างเตาก็เป็นสามีของนางยักษ์เข้ามา
เขาดำน้ำเข้าไปในครัว และกล่าวว่า " ผมพร้อมสำหรับอาหารเช้าของฉัน . . . ฉันหิวมากกินวัว 3 ตัว อ้า กลิ่นอะไรกันเนี่ย ?
ค่าฟีโฟเปราะ
, ข้าได้กลิ่นเลือดของชาวอังกฤษ
เขามีชีวิตอยู่หรือจะตาย
ฉันมีกระดูกบดขนมปังของฉัน
" เรื่องเหลวไหล , ที่รัก , " กล่าวว่าภรรยาของเขา" เราไม่เคยมีเด็กสำหรับอาหารเช้าในปี ตอนนี้คุณไปล้างหน้าแล้วกลับมาเช้าของคุณจะพร้อมสำหรับคุณ "
ดังนั้นยักษ์ไปเรียบร้อย . . . แจ๊คกำลังจะหนีเมื่อหญิงสาวหยุดเขา " รอจนกว่าเขาจะหลับ " เธอกล่าวว่า " เขามักงีบหลับน้อย "
หลังจากอาหารเช้าแจ๊คแอบมองออกมาจากทองแดงหม้อเช่นเดียวกับยักษ์กลับไปที่ครัวแบกตะกร้าที่เต็มไปด้วยไข่สีทองและไก่ขี้โรค ดูดี ขาว ยักษ์จิ้มไก่ ร้อง " ปู " และแม่ไก่ออกไข่ทําจากทองซึ่งยักษ์เพิ่มตะกร้า
หลังจากอาหารเช้าของเขา ยักษ์ไปที่ตู้เสื้อผ้า และดึงออก พิณทอง กับใบหน้าของหญิงสาวเศร้า .ยักษ์โผล่ฮาร์ป คำราม " เล่น " และ พิณก็เริ่มเล่นเพลงที่อ่อนโยนในขณะที่ใบหน้าของเธอน่ารัก ร้องเพลงกล่อม แล้วเจ้ายักษ์ก็เริ่มผงกหัว และกรนจนบ้านสั่นสะเทือน
เมื่อเขาค่อนข้างแน่ใจว่า ยักษ์หลับ แจ็คคลานออกมาจากทองแดงหม้อและเริ่มเดินออกไปจากห้องครัว เช่นเดียวกับที่เขากำลังจะจากไป เขาได้ยินเสียงของพิณสาวร้องไห้แจ็คกัดริมฝีปากของเขา ถอนหายใจและกลับไปที่ครัว เขาคว้าไก่ขี้โรค และเสียงพิณเขาคู่ และเริ่มเดินกลับออกมา แต่คราวนี้ แม่ไก่ให้หัวเราะเสียงดังแหลมซึ่งปลุกยักษ์ และเช่นเดียวกับแจ๊คออกจากบ้าน เขาได้ยินเขาเรียก " ภรรยา , ภรรยา , คุณทำอะไรกับไก่สีขาวของฉันและพิณทองของฉัน ?
แจ็ควิ่งให้เร็วที่สุดเท่าที่เขาสามารถและยักษ์ ทราบว่าเขาได้รับล่ะมาวิ่งหลัง–ห่างจากปราสาทและลงกว้างถนนที่คดเคี้ยว เมื่อเขาไปถึง ต้นถั่วยักษ์เป็นเพียงยี่สิบเมตรห่าง เมื่อจู่ๆ เขาก็เห็นแจ๊คหายไป–สับสน ยักษ์ peered ผ่านเมฆและเห็นแจ็คปีนลงใต้สำหรับชีวิตที่รัก ยักษ์กระทืบเท้าของเขาและคำรามอย่างโกรธเกรี้ยว ค่าฟีโฟเปราะ
ผม , กลิ่นเลือดของชาวอังกฤษ
เขาจะมีชีวิตอยู่หรือเขาจะตาย
ฉันมีกระดูกของเขาบดขนมปังของฉัน
ยักษ์เหวี่ยงตัวลงบนถั่วที่สั่นด้วยน้ำหนักของเขา แจ็ค ลื่น ลื่นและปีนลง ต้นถั่วให้เร็วที่สุดเท่าที่เขาสามารถและหลังจากที่เขาปีนยักษ์
เขา neared ด้านล่าง , แจ็ค เรียก ว่า " แม่ ! ได้โปรด ! เร็วเข้า เอาขวาน เอาขวาน" และแม่ของเขามาวิ่งกับแจ็ค ไม้ สับขวานในมือของเธอ แต่เมื่อเธอมามหาศาลถั่วเธอยืนหุ้นยังตกใจ
แจ็คกระโดดลง ได้ถือขวานและเริ่มสับไปที่ต้นถั่ว โชคดี เพราะทุกงานที่เขาทำได้มากกว่าปีเขาจะกลายเป็นค่อนข้างดีในการสับและมันไม่ได้ใช้เวลานานสำหรับเขาที่จะสับผ่านพอ ต้นถั่วมันเริ่มเดินโซเซ . ต้นถั่วยักษ์รู้สึกสั่น และสั่นเพื่อให้เขาหยุดเพื่อดูสิ่งที่เกิดขึ้น แล้วแจ็คให้หนึ่งใหญ่สับด้วยขวาน และ ต้นถั่วเริ่มคว่ำ . แล้วยักษ์ล้มลงและยากจนมงกุฎของเขาและถั่วมา toppling
หลังจาก .พิณร้องเพลงขอบคุณแจ็คที่ช่วยเธอจากเจ้ายักษ์ – เธอเกลียดการถูกขังในตู้ ทั้งวัน ทั้งคืน และต้องการอะไรมากไปกว่าที่จะนั่งในหน้าต่างบ้านและร้องเพลงกับนกและผีเสื้อในแสงแดด
กับบิตของความอดทนและแม่ของเขาช่วยมันไม่ได้ใช้เวลานานสำหรับแจ็คได้รับไก่ขี้โรคกลับในสุขภาพที่ดีและแม่ไก่ออกไข่ทองคำให้กตัญญูต่อสดทุกวัน
แจ็คใช้เงินจากการขายทองเพื่อซื้อไข่เก่า เบส , เมล็ดซื้อฤดูใบไม้ผลิพืชและการแก้ไขของแม่ของเขาในฟาร์ม เขายังมีเหลือพอที่จะเชิญทุกๆ หนึ่งในเพื่อนบ้านของเขามากกว่าสำหรับอาหารที่ดีพร้อมด้วยเพลงจากเพลงพิณ
และแจ็ค , แม่ , พ่อของเบส พิณสีทองและไก่ขาวอยู่อย่างมีความสุขตลอดไป
แจ็คและฝักถั่ว
กาลครั้งหนึ่งแม่ม่ายที่ยากจนมีบุตรชายชื่อ แจ็ค และวัวที่ชื่อ น้ำนมสีขาว และพวกเขาต้องอยู่เป็นวัวนมให้ทุกๆเช้าที่พวกเขาดำเนินการเพื่อการตลาดและการขายแต่ตอนเช้าคราบขาวให้ไม่มีนมและพวกเขาไม่ได้รู้ว่าสิ่งที่ต้องทำ
" เราจะทำยังไงดี เราจะทำยังไงดี " บอกว่าม่าย จับมือเธอ
" สู้ๆ แม่หนูไปทำงานที่ไหน " กล่าวว่าแจ็ค
" เราเคยลองมาก่อน และไม่มีใครจะนำคุณ " แม่ของเขาว่า " เราต้องขายนมขาวกับเงินทำเริ่มต้นร้าน หรือบางสิ่งบางอย่าง . "
" เอาล่ะแม่ว่า " แจ็ค " มันวันตลาดในวันนี้ และผมก็จะขายน้ำนมสีขาว และเราจะเห็นสิ่งที่เราสามารถทำได้ "
เขาเอาวัวบังเหียนในมือของเขาและเขาจะเริ่มต้น เขาไม่ได้ไปไหนไกล เมื่อเขาได้พบกับ ตลก มองชายชราที่พูดกับเขา : " อรุณสวัสดิ์ แจ๊ค "
" สวัสดีครับ คุณ " กล่าวว่า แจ็ค และสงสัยว่าเขารู้จักชื่อของเขา . . . . . .
" เออ แจ๊ค แล้วจะไปไหน" ชายผู้นั้นกล่าว
" ผมจะไปตลาดขายวัวของเราที่นี่ . "
" โอ้ คุณดูการจัดเรียงที่เหมาะสมคนขายวัวกล่าวว่า " ผู้ชาย " ผมสงสัยว่าถ้าคุณรู้กี่เมล็ดให้ห้า "
" สองในแต่ละมือและหนึ่งใน ปากว่า " แจ็ค เป็นคมเป็นเข็ม
" คุณพูดถูก " เขาพูด " และที่นี่พวกเขาเป็นถั่ว themsel
เก่าภาษาอังกฤษนิทาน - รุ่นที่เขียนและแสดงโดย Leanne กูนเทอร์
แจ็คและ beanstalkonce นานมาแล้ว มี อยู่ หญิงหม้ายและลูกชายของเธอ , แจ็ค ในฟาร์มเล็ก ๆของพวกเขาในประเทศ
ทุกๆวัน แจ็คจะช่วยแม่ของเขากับงานบ้านและสับไม้ หญ้า , สวนและรีดนมวัว แต่แม้จะมีทั้งหมดของการทำงานอย่างหนักแจ็คและแม่ของเขามีมากจนแทบไม่พอกับเงินที่จะให้ตัวเองกิน
" เราจะทำยังไงดี เราจะทำยังไง ? " กล่าวว่า แม่ม่าย หนึ่งฤดูใบไม้ผลิวัน " เราไม่ได้มีเงินเพียงพอที่จะซื้อเมล็ดพันธุ์สำหรับเกษตรกรในปีนี้ เราต้องขายวัวเก่า เบส และ มีเงินซื้อเมล็ดพอที่จะปลูกพืชที่ดี . "
" แม่ก็ได้กล่าวว่า " แจ็ค " มันวันตลาดวันนี้ผมจะเข้าไปในเมืองและขาย bessy "
ดังนั้นแจ็คเอาวัวบังเหียนในมือของเขา แล้วเดินผ่านประตูสวนและมุ่งหน้าออกสู่นอกเมือง เขาไม่ได้ไปไหนไกล เมื่อเขาได้พบกับตลก คนแก่ที่พูดกับเขา , " อรุณสวัสดิ์ แจ๊ค "
" สวัสดีครับ คุณกล่าวว่า " แจ็ค สงสัยว่าเล็กน้อย ชายชรารู้ชื่อของเขา . . . . . .
" จะไปไหนตอนเช้าก็ได้นี่ ? ถามผู้ชาย
" ฉันกำลังจะไปตลาดขายวัว ของเรา bessy "
" แล้วเป็นลูกชายคุณ " อย่างพวก ผมมีข้อเสนอพิเศษสำหรับเด็กดีชอบเธอ "
น้อย ชายชรามองไปรอบๆ เพื่อให้แน่ใจว่าไม่มีใครเห็นแล้วเปิดมือของเขาที่จะแสดงสิ่งที่เขาถือแจ็ค
" ถั่ว ? " ถาม แจ็ค มอง งง เล็กน้อย
" สามขลังในเมล็ดถั่วได้แน่นอน พ่อหนุ่ม หนึ่ง สอง สาม !ขลังก็เป็นเช่นนั้น ถ้าคุณปลูกมันตลอดคืน ในตอนเช้า พวกเขาเติบโตขึ้นมาบนท้องฟ้า " สัญญากับชายน้อยตลก " เพราะนายทำตัวดี พวกเขาเป็นของคุณทั้งหมดในการค้าสำหรับการรีดนมวัวเก่า "
" จริงๆนะ ? " กล่าวว่าแจ็ค " และคุณค่อนข้างแน่ใจว่ามันขลัง ?
" ฉันแน่นอน ! และถ้ามันไม่ได้เปิดออกเพื่อที่จะเป็นจริงคุณสามารถมีวัวของคุณกลับ "
" มันยุติธรรมดีกล่าวว่า แจ็ค ที่เขาส่งของท่อน จะ bessy , ถั่วและมุ่งหน้ากลับบ้าน ให้แม่ของเขา . . . . . .
" แล้ว แจ็ค ? ถามแม่ของเขาว่า " ผมเห็นว่าคุณไม่มีเก่าเบส -- เธอขายเธออย่างรวดเร็ว คุณจะได้รับของเธอมากแค่ไหน "
แจ็คยิ้มและล้วงเข้าไปในกระเป๋าของเขา " ดูถั่ว นี่แม่ เขาวิเศษ พืชเหล่านั้นกว่ากลางคืนและ ---- "
" แล้ว ! ร้องไห้ แม่ของแจ็ค" โอ้ เด็กโง่ ! วิธีที่คุณสามารถให้ห่างของเรา การรีดนมวัว สามเมล็ดเล็กๆ น้อยๆ และด้วยความที่เธอทำสิ่งที่แย่ที่สุดที่แจ็คเคยเห็นเธอ–เธอน้ำตาไหล
แจ็ควิ่งขึ้นไปของเขาในห้องเล็ก ๆน้อย ๆในห้องใต้หลังคา ขอโทษเขา และโยนถั่วโกรธออกคิดต่าง " อย่างไร ผมขอโง่–ฉันทำลายหัวใจของแม่ของฉัน . " หลังจากที่การพลิกเปิดในที่สุดแจ็คหลุดนอน
เมื่อแจ็คตื่นขึ้นมาในเช้าวันต่อมา ที่ห้องของเขาดูแปลกๆ พระอาทิตย์กำลังส่องแสงเป็นส่วนหนึ่งของมันเหมือนปกติ แต่ที่เหลือก็ค่อนข้างมืด และร่มรื่น ดังนั้น แจ็คกระโดดขึ้นและแต่งตัวเอง และไปที่หน้าต่าง แล้วคุณคิดว่าเขาเห็นอะไร ? ทำไมถั่ว เขาได้โยนออกจากหน้าต่างเข้าสวนมี sprung ขึ้นเป็นใหญ่ถั่วที่ขึ้นและขึ้นและขึ้นจนไปถึงท้องฟ้า
โดยใช้ใบและเถาวกวนเหมือน rungs ของบันได แจ็คปีนแล้วปีนอีก จนในที่สุด เขาไปถึงท้องฟ้า และเมื่อเขาได้พบ มีเขายาว กว้าง ถนนคดเคี้ยวทางผ่านเมฆสูงปราสาทสี่เหลี่ยมไปไกล
แจ็ควิ่งขึ้นถนนไปสู่ปราสาท และพอเขามาถึงแล้ว ประตูเปิดออก เผยเป็นยักษ์ผู้หญิงร้ายกับดีตาตรงกลางหน้าผากของเธอ
ทันทีที่แจ็คเห็นเธอเขาหันหลังวิ่งหนี แต่เธอจับเขา และลากเขาเข้าไปในปราสาท
" ไม่ต้องรีบขนาดนั้น ผมมั่นใจว่าเด็กจะเติบโตเป็นคนดีอาหารเช้ามื้อใหญ่ กล่าวว่า ตัวใหญ่ สูงผู้หญิง " มันนานมากแล้ว ที่ฉันต้องทำอาหารเช้าสำหรับเด็ก . "
ดี , ยักษ์ผู้หญิงก็ไม่ได้เป็นประเภทที่ไม่ดีหลังจากทั้งหมด . . . แม้ว่าเธอจะเป็นบิตแปลก เธอเอาแจ็คเข้าไปในครัว และให้เขาก้อนชีสและนมหนึ่งแก้ว แต่แจ็คเพิ่งถ่ายไม่กี่กัดเมื่อตุบ ! ตุบ ! ตุบ !บ้านทั้งหลังก็เริ่มสั่นกับเสียงใครมา
" ตายแล้วฉัน นี่สามีของฉัน " กล่าวว่า นางยักษ์ จับมือเธอ " มีอะไรจะให้ฉันทำอะไร ไม่มีอะไรที่เขาชอบ ดีกว่าพวกย่างบนขนมปังและผมไม่มีขนมปังเหลืออยู่ โอ้ ที่รัก ฉันไม่ควรปล่อยให้เธออยู่ สำหรับอาหารเช้า มาเร็ว และกระโดดในที่นี่" เธอรีบแจ็คเข้าไปใหญ่ ทองแดง หม้อนั่งข้างเตาก็เป็นสามีของนางยักษ์เข้ามา
เขาดำน้ำเข้าไปในครัว และกล่าวว่า " ผมพร้อมสำหรับอาหารเช้าของฉัน . . . ฉันหิวมากกินวัว 3 ตัว อ้า กลิ่นอะไรกันเนี่ย ?
ค่าฟีโฟเปราะ
, ข้าได้กลิ่นเลือดของชาวอังกฤษ
เขามีชีวิตอยู่หรือจะตาย
ฉันมีกระดูกบดขนมปังของฉัน
" เรื่องเหลวไหล , ที่รัก , " กล่าวว่าภรรยาของเขา" เราไม่เคยมีเด็กสำหรับอาหารเช้าในปี ตอนนี้คุณไปล้างหน้าแล้วกลับมาเช้าของคุณจะพร้อมสำหรับคุณ "
ดังนั้นยักษ์ไปเรียบร้อย . . . แจ๊คกำลังจะหนีเมื่อหญิงสาวหยุดเขา " รอจนกว่าเขาจะหลับ " เธอกล่าวว่า " เขามักงีบหลับน้อย "
หลังจากอาหารเช้าแจ๊คแอบมองออกมาจากทองแดงหม้อเช่นเดียวกับยักษ์กลับไปที่ครัวแบกตะกร้าที่เต็มไปด้วยไข่สีทองและไก่ขี้โรค ดูดี ขาว ยักษ์จิ้มไก่ ร้อง " ปู " และแม่ไก่ออกไข่ทําจากทองซึ่งยักษ์เพิ่มตะกร้า
หลังจากอาหารเช้าของเขา ยักษ์ไปที่ตู้เสื้อผ้า และดึงออก พิณทอง กับใบหน้าของหญิงสาวเศร้า .ยักษ์โผล่ฮาร์ป คำราม " เล่น " และ พิณก็เริ่มเล่นเพลงที่อ่อนโยนในขณะที่ใบหน้าของเธอน่ารัก ร้องเพลงกล่อม แล้วเจ้ายักษ์ก็เริ่มผงกหัว และกรนจนบ้านสั่นสะเทือน
เมื่อเขาค่อนข้างแน่ใจว่า ยักษ์หลับ แจ็คคลานออกมาจากทองแดงหม้อและเริ่มเดินออกไปจากห้องครัว เช่นเดียวกับที่เขากำลังจะจากไป เขาได้ยินเสียงของพิณสาวร้องไห้แจ็คกัดริมฝีปากของเขา ถอนหายใจและกลับไปที่ครัว เขาคว้าไก่ขี้โรค และเสียงพิณเขาคู่ และเริ่มเดินกลับออกมา แต่คราวนี้ แม่ไก่ให้หัวเราะเสียงดังแหลมซึ่งปลุกยักษ์ และเช่นเดียวกับแจ๊คออกจากบ้าน เขาได้ยินเขาเรียก " ภรรยา , ภรรยา , คุณทำอะไรกับไก่สีขาวของฉันและพิณทองของฉัน ?
แจ็ควิ่งให้เร็วที่สุดเท่าที่เขาสามารถและยักษ์ ทราบว่าเขาได้รับล่ะมาวิ่งหลัง–ห่างจากปราสาทและลงกว้างถนนที่คดเคี้ยว เมื่อเขาไปถึง ต้นถั่วยักษ์เป็นเพียงยี่สิบเมตรห่าง เมื่อจู่ๆ เขาก็เห็นแจ๊คหายไป–สับสน ยักษ์ peered ผ่านเมฆและเห็นแจ็คปีนลงใต้สำหรับชีวิตที่รัก ยักษ์กระทืบเท้าของเขาและคำรามอย่างโกรธเกรี้ยว ค่าฟีโฟเปราะ
ผม , กลิ่นเลือดของชาวอังกฤษ
เขาจะมีชีวิตอยู่หรือเขาจะตาย
ฉันมีกระดูกของเขาบดขนมปังของฉัน
ยักษ์เหวี่ยงตัวลงบนถั่วที่สั่นด้วยน้ำหนักของเขา แจ็ค ลื่น ลื่นและปีนลง ต้นถั่วให้เร็วที่สุดเท่าที่เขาสามารถและหลังจากที่เขาปีนยักษ์
เขา neared ด้านล่าง , แจ็ค เรียก ว่า " แม่ ! ได้โปรด ! เร็วเข้า เอาขวาน เอาขวาน" และแม่ของเขามาวิ่งกับแจ็ค ไม้ สับขวานในมือของเธอ แต่เมื่อเธอมามหาศาลถั่วเธอยืนหุ้นยังตกใจ
แจ็คกระโดดลง ได้ถือขวานและเริ่มสับไปที่ต้นถั่ว โชคดี เพราะทุกงานที่เขาทำได้มากกว่าปีเขาจะกลายเป็นค่อนข้างดีในการสับและมันไม่ได้ใช้เวลานานสำหรับเขาที่จะสับผ่านพอ ต้นถั่วมันเริ่มเดินโซเซ . ต้นถั่วยักษ์รู้สึกสั่น และสั่นเพื่อให้เขาหยุดเพื่อดูสิ่งที่เกิดขึ้น แล้วแจ็คให้หนึ่งใหญ่สับด้วยขวาน และ ต้นถั่วเริ่มคว่ำ . แล้วยักษ์ล้มลงและยากจนมงกุฎของเขาและถั่วมา toppling
หลังจาก .พิณร้องเพลงขอบคุณแจ็คที่ช่วยเธอจากเจ้ายักษ์ – เธอเกลียดการถูกขังในตู้ ทั้งวัน ทั้งคืน และต้องการอะไรมากไปกว่าที่จะนั่งในหน้าต่างบ้านและร้องเพลงกับนกและผีเสื้อในแสงแดด
กับบิตของความอดทนและแม่ของเขาช่วยมันไม่ได้ใช้เวลานานสำหรับแจ็คได้รับไก่ขี้โรคกลับในสุขภาพที่ดีและแม่ไก่ออกไข่ทองคำให้กตัญญูต่อสดทุกวัน
แจ็คใช้เงินจากการขายทองเพื่อซื้อไข่เก่า เบส , เมล็ดซื้อฤดูใบไม้ผลิพืชและการแก้ไขของแม่ของเขาในฟาร์ม เขายังมีเหลือพอที่จะเชิญทุกๆ หนึ่งในเพื่อนบ้านของเขามากกว่าสำหรับอาหารที่ดีพร้อมด้วยเพลงจากเพลงพิณ
และแจ็ค , แม่ , พ่อของเบส พิณสีทองและไก่ขาวอยู่อย่างมีความสุขตลอดไป
แจ็คและฝักถั่ว
กาลครั้งหนึ่งแม่ม่ายที่ยากจนมีบุตรชายชื่อ แจ็ค และวัวที่ชื่อ น้ำนมสีขาว และพวกเขาต้องอยู่เป็นวัวนมให้ทุกๆเช้าที่พวกเขาดำเนินการเพื่อการตลาดและการขายแต่ตอนเช้าคราบขาวให้ไม่มีนมและพวกเขาไม่ได้รู้ว่าสิ่งที่ต้องทำ
" เราจะทำยังไงดี เราจะทำยังไงดี " บอกว่าม่าย จับมือเธอ
" สู้ๆ แม่หนูไปทำงานที่ไหน " กล่าวว่าแจ็ค
" เราเคยลองมาก่อน และไม่มีใครจะนำคุณ " แม่ของเขาว่า " เราต้องขายนมขาวกับเงินทำเริ่มต้นร้าน หรือบางสิ่งบางอย่าง . "
" เอาล่ะแม่ว่า " แจ็ค " มันวันตลาดในวันนี้ และผมก็จะขายน้ำนมสีขาว และเราจะเห็นสิ่งที่เราสามารถทำได้ "
เขาเอาวัวบังเหียนในมือของเขาและเขาจะเริ่มต้น เขาไม่ได้ไปไหนไกล เมื่อเขาได้พบกับ ตลก มองชายชราที่พูดกับเขา : " อรุณสวัสดิ์ แจ๊ค "
" สวัสดีครับ คุณ " กล่าวว่า แจ็ค และสงสัยว่าเขารู้จักชื่อของเขา . . . . . .
" เออ แจ๊ค แล้วจะไปไหน" ชายผู้นั้นกล่าว
" ผมจะไปตลาดขายวัวของเราที่นี่ . "
" โอ้ คุณดูการจัดเรียงที่เหมาะสมคนขายวัวกล่าวว่า " ผู้ชาย " ผมสงสัยว่าถ้าคุณรู้กี่เมล็ดให้ห้า "
" สองในแต่ละมือและหนึ่งใน ปากว่า " แจ็ค เป็นคมเป็นเข็ม
" คุณพูดถูก " เขาพูด " และที่นี่พวกเขาเป็นถั่ว themsel
การแปล กรุณารอสักครู่..
ภาษาอื่น ๆ
การสนับสนุนเครื่องมือแปลภาษา: กรีก, กันนาดา, กาลิเชียน, คลิงออน, คอร์สิกา, คาซัค, คาตาลัน, คินยารวันดา, คีร์กิซ, คุชราต, จอร์เจีย, จีน, จีนดั้งเดิม, ชวา, ชิเชวา, ซามัว, ซีบัวโน, ซุนดา, ซูลู, ญี่ปุ่น, ดัตช์, ตรวจหาภาษา, ตุรกี, ทมิฬ, ทาจิก, ทาทาร์, นอร์เวย์, บอสเนีย, บัลแกเรีย, บาสก์, ปัญจาป, ฝรั่งเศส, พาชตู, ฟริเชียน, ฟินแลนด์, ฟิลิปปินส์, ภาษาอินโดนีเซี, มองโกเลีย, มัลทีส, มาซีโดเนีย, มาราฐี, มาลากาซี, มาลายาลัม, มาเลย์, ม้ง, ยิดดิช, ยูเครน, รัสเซีย, ละติน, ลักเซมเบิร์ก, ลัตเวีย, ลาว, ลิทัวเนีย, สวาฮิลี, สวีเดน, สิงหล, สินธี, สเปน, สโลวัก, สโลวีเนีย, อังกฤษ, อัมฮาริก, อาร์เซอร์ไบจัน, อาร์เมเนีย, อาหรับ, อิกโบ, อิตาลี, อุยกูร์, อุสเบกิสถาน, อูรดู, ฮังการี, ฮัวซา, ฮาวาย, ฮินดี, ฮีบรู, เกลิกสกอต, เกาหลี, เขมร, เคิร์ด, เช็ก, เซอร์เบียน, เซโซโท, เดนมาร์ก, เตลูกู, เติร์กเมน, เนปาล, เบงกอล, เบลารุส, เปอร์เซีย, เมารี, เมียนมา (พม่า), เยอรมัน, เวลส์, เวียดนาม, เอสเปอแรนโต, เอสโทเนีย, เฮติครีโอล, แอฟริกา, แอลเบเนีย, โคซา, โครเอเชีย, โชนา, โซมาลี, โปรตุเกส, โปแลนด์, โยรูบา, โรมาเนีย, โอเดีย (โอริยา), ไทย, ไอซ์แลนด์, ไอร์แลนด์, การแปลภาษา.
- 你还学习汉语很多
- convert information needs into awswerabl
- คุณชอบศิลปะ.
- มีใครไปกับเราบ้าง
- ขอให้ใจฉันนั้นยอมทนทนเพื่อรอถ้อยคำว่ารัก
- Sometimes even people will understand th
- its not to much
- ดังนั้นจึงไม่อาจจัด
- แก้มน่ารัก
- Hotel receptionists are responsible for
- ฉันกำลังกลับไปที่บ้าน
- Cross the traffic lights
- บทคัดย่อกิตติกรรมประกาศ สารบัญ สารบัญภาพ
- วันนี้ทิโมธีไปโรงเรียนครั้งแรก
- Concernant le choix des coffee-shop :
- shy
- ผู้จดรายงานการประชุม
- I'm go to back home.
- and has its long history as it was the l
- I endured.
- there is not yet, but soon will
- was used for fermentative PHB production
- I still did not have a girlfriend
- เด็กสายวิทย์
