It is usually preferable to obtain

It is usually preferable to obtain all the required gain in the first stage, leaving the second stage to
perform the task of taking the difference between the outputs of the first stage and thereby rejecting the
common-mode signal. In other words, the second stage is usually designed for a gain of 1. Adopting
this approach, we select all the second-stage resistors to be equal to a practically convenient value,
say 10 kΩ. The problem then reduces to designing the first stage to realize a gain adjustable over the
range of 2 to 1000. Implementing 2R1 as the series combination of a fixed resistor R1f and the variable
resistor R1v obtained using the 100-kΩ pot (Fig. 2.21), we can write

ผลลัพธ์ (ไทย) 2:

มันมักจะเป็นที่นิยมที่จะได้รับกำไรทั้งหมดที่จำเป็นต้องใช้ในขั้นตอนแรกที่ออกจากขั้นตอนที่สองในการปฏิบัติงานของการใช้ความแตกต่างระหว่างผลของขั้นตอนแรกและจึงปฏิเสธที่สัญญาณที่พบบ่อยโหมด ในคำอื่น ๆ ขั้นตอนที่สองมักจะถูกออกแบบมาเพื่อผลประโยชน์ของ 1. การนำวิธีการนี้เราเลือกทั้งหมดต้านทานขั้นตอนที่สองจะเท่ากับค่าที่สะดวกจริงบอก10 kΩ ปัญหาที่เกิดขึ้นนั้นจะช่วยลดการออกแบบขั้นตอนแรกที่จะตระหนักถึงกำไรที่ปรับได้มากกว่าช่วง 2 ถึง 1000 การใช้ 2R1 รวมกันเป็นชุดของตัวต้านทานคง R1F และตัวแปรต้านทานได้ใช้R1v หม้อ 100 kΩ (รูป. 2.21) เราสามารถเขียน

ผลลัพธ์ (ไทย) 3:

มันมักจะดีกว่าที่จะได้รับทั้งหมดที่จำเป็นได้ในขั้นตอนแรก ออกจากเวทีที่สอง
ปฏิบัติงานสละความแตกต่างระหว่างผลของขั้นตอนแรกและจึงปฏิเสธ
สัญญาณโหมดทั่วไป ในคำอื่น ๆขั้นตอนที่สองมักจะออกแบบมาสำหรับรับ 1 ใช้
วิธีการนี้เราเลือกตัวต้านทานสองขั้นตอนทั้งหมดจะเท่ากับค่าสะดวกในทางปฏิบัติ
พูด 10 K Ω . แล้วจะช่วยลดปัญหาการออกแบบขั้นตอนแรกที่จะตระหนักได้ปรับมากกว่า
ช่วง 2 ถึง 1000 การใช้ 2r1 เป็นชุดรวมของตัวต้านทานคงที่และตัวแปร r1f
. r1v ได้มาโดย 100-k Ωหม้อ ( ภาพที่ 2.21 ) เราสามารถเขียน