When I was a child, I do not like s

When I was a child, I do not like sports. Until I was in grade 5 is now that I have learned gymnastics. Teaching teachers to choose volleyball. I had to play volleyball for the first time. At first I did not like it because me do not . One day I went to see his elders volley ball. And I went to watch them play. I saw them play playfully They laughed merrily It seems they are happy to play it. So I feel like Volley ball since. I have trained myself to get better. Until I was in the 6th grade, I had the chance of being selected as a school athletes to compete. I was playing volleyball Since then. By the time high school students I started playing volley ball more seriously. And have the opportunity go to compete Awards are 1, 2, 3, I do not regret it a sport that I love. Fit to the team, volley ball girl Thailand is more known. And I follow them. And I saw the televised match almost every match. They have had to compete. When I see playing volley of them, so I like volleyball more. And I like to play one of them. She is an idol to me. Her name is Nootsara tomkom she played in the setter (I'm in this play position).
Volleyball is a team sport played. Players must help. It is sports a harmonious. Volley ball a part of my life. It Is what I love, I like, despite not playing every day, but when I play I feel happy every time. And I will play it forever until I played it do not., I will quit.

ผลลัพธ์ (ไทย) 1:

เมื่อเด็ก ฉันไม่ชอบกีฬา จนกระทั่งผมอยู่ใน ชั้นประถมศึกษาปีที่ 5 เป็นที่ฉันได้เรียนรู้ยิมนาสติก ครูสอนให้เลือกวอลเล่ย์บอล ผมเล่นวอลเล่ย์บอลครั้งแรก ตอนแรก ไม่ได้ไม่ชอบเนื่องจากฉันไม่ วันหนึ่งผมไปดูวอลเล่ผู้ใหญ่เขาลูก และผมไปดูพวกเขาเล่น ผมเห็นพวกเขาเล่นพวกเขาหัวเราะเล่น merrily ดูเหมือนว่า พวกเขายินดีที่จะเล่น ดังนั้น ฉันรู้สึกเหมือนวอลเลย์บอลตั้งแต่ ผมได้ฝึกตัวเองให้ดีขึ้น จนกระทั่งผมอยู่ในชั้นประถมศึกษาปี 6 ผมมีโอกาสถูกเลือกเป็นนักกีฬาโรงเรียนเป็นการแข่งขัน ฉันถูกเล่นวอลเลย์บอลตั้งแต่นั้น โดยศึกษาเวลาที่ ผมเริ่มเล่นวอลเลย์บอลอย่างจริงจังมากขึ้น และมีโอกาสไปแข่งขันรางวัล 1, 2, 3 ฉันไม่เสียใจมันเป็นกีฬาที่ผมรัก พอดีกับทีม วอลเล่บอลสาวไทยเป็นที่รู้จักกันมากขึ้น และทำตามนั้น และผมเห็นตรง televised ตรงเกือบทุก พวกเขามีการแข่งขัน เมื่อเห็นเล่นวอลเล่ของพวกเขา ดังนั้นฉันชอบวอลเลย์บอลเพิ่มเติม และชอบการเล่นของพวกเขา เธอเป็นเป็นไอดอลผม ชื่อของเธอคือ Nootsara tomkom เธอเล่นในตัวเซ็ต (ผมเล่นตำแหน่งนี้) วอลเลย์บอลเป็นกีฬาประเภททีมที่เล่นได้ ผู้เล่นต้องช่วย มันเป็นกีฬาที่กลมกลืนกัน วอลเล่บอลเป็นส่วนหนึ่งของชีวิต มันเป็นสิ่งที่รัก ชอบ แม้ไม่เล่นทุกวัน แต่เมื่อเล่น รู้สึกมีความสุขทุกครั้ง และจะเล่นได้ตลอดไปจนกว่าฉันเล่นก็ทำไม่ จะเลิก

ผลลัพธ์ (ไทย) 2:

เมื่อตอนที่ผมยังเป็นเด็กผมไม่ชอบกีฬา จนกระทั่งผมอยู่ในชั้นประถมศึกษาปีที่ 5 เป็นตอนที่ฉันได้เรียนรู้พลศึกษา การเรียนการสอนของครูที่จะเลือกวอลเลย์บอล ฉันได้ไปเล่นวอลเลย์บอลเป็นครั้งแรก ตอนแรกผมไม่ชอบมันเพราะฉันทำไม่ได้ วันหนึ่งผมไปดูผู้สูงอายุของเขาลูกวอลเลย์ และฉันก็ไปดูพวกเขาเล่น ผมเห็นพวกเขาเล่นอย่างสนุกสนานพวกเขาหัวเราะอย่างสนุกสนานมันดูเหมือนว่าพวกเขามีความสุขที่จะเล่นมัน ดังนั้นผมจึงรู้สึกเหมือนลูกวอลเล่ย์ตั้งแต่ ฉันได้รับการฝึกฝนตัวเองให้ได้ดีกว่า จนกระทั่งผมอยู่ในชั้นประถมศึกษาปีที่ 6 ผมมีโอกาสที่จะถูกเลือกให้เป็นนักกีฬาโรงเรียนในการแข่งขัน ผมเล่นวอลเลย์บอลตั้งแต่นั้นมา เมื่อถึงเวลาที่นักเรียนมัธยมผมเริ่มเล่นวอลเลย์บอลอย่างจริงจังมากขึ้น และได้มีโอกาสไปเข้าร่วมการแข่งขันจะได้รับรางวัลที่ 1, 2, 3, ฉันไม่เสียใจมันกีฬาที่ฉันรัก พอดีกับทีมวอลเลย์บอลสาวไทยเป็นที่รู้จักกันมากขึ้น และผมก็ปฏิบัติตามพวกเขา และผมเห็นถ่ายทอดสดการแข่งขันเกือบทุกการแข่งขัน พวกเขาได้มีการแข่งขัน เมื่อฉันเห็นการเล่นวอลเล่ย์ของพวกเขาดังนั้นฉันชอบวอลเลย์บอลมากขึ้น และผมชอบที่จะเล่นหนึ่งของพวกเขา เธอเป็นไอดอลกับผม ชื่อของเธอคือนุศราต้อมคำที่เธอเล่นในหมา (ผมอยู่ในตำแหน่งการเล่นนี้).
วอลเลย์บอลเป็นกีฬาที่เล่นเป็นทีม ผู้เล่นจะต้องช่วย มันเป็นกีฬาสามัคคี วอลเล่ย์บอลส่วนหนึ่งของชีวิตของฉัน มันเป็นสิ่งที่ฉันรักผมชอบแม้จะไม่ได้เล่นทุกวัน แต่เมื่อผมเล่นผมรู้สึกมีความสุขทุกครั้ง และผมจะเล่นมันตลอดไปจนกว่าฉันจะเล่นมันไม่ได้. ฉันจะเลิก

ผลลัพธ์ (ไทย) 3:

เมื่อฉันเป็นเด็ก ฉัน ไม่ ชอบ กีฬา จนผมอยู่ป. 5 ตอนนี้ที่ผมเคยเรียนยิมนาสติก อาจารย์สอนให้เลือกกีฬาวอลเลย์บอล ผมได้เล่นวอลเลย์บอลเป็นครั้งแรก ตอนแรกผมไม่ได้ชอบมัน เพราะผมไม่ วันหนึ่งฉันก็เห็นเขาผู้ใหญ่วอลเลย์บอล . ฉันไปดูพวกเขาเล่น ผมเห็นเขาเล่นอย่างสนุกสนาน พวกเขาหัวเราะกันอย่างสนุกสนาน ดูเหมือนพวกเขามีความสุขที่จะเล่นผมรู้สึกเหมือน วอลเลย์บอล ตั้งแต่ ผมได้ฝึกตัวเองให้ดีขึ้น จนกระทั่งฉันอยู่เกรดหก ผมมีโอกาสในการถูกเลือกเป็นนักกีฬาโรงเรียนเพื่อแข่งขัน ผมเล่นวอลเลย์บอล ตั้งแต่นั้นมา โดยเวลาที่นักเรียน ม.ปลาย ผมเริ่มเล่นวอลเลย์บอลอย่างจริงจังมากขึ้น และได้มีโอกาสไปแข่งขันรางวัล 1 , 2 , 3 , ฉันไม่เสียใจมันเป็นกีฬาที่ผมรักพอดีกับทีมวอลเลย์บอลสาวไทยเป็นที่รู้จักมากขึ้น . และฉันตามพวกเขา และผมได้เห็นการถ่ายทอดสดการแข่งขันเกือบทุกนัด พวกเขาต้องแข่งขัน เมื่อผมเห็นการเล่นวอลเลย์บอลของพวกเขาดังนั้นฉันชอบกีฬาวอลเลย์บอลมากขึ้น และผมชอบที่จะเล่นเป็นหนึ่งในพวกเขา เธอเป็นไอดอลของฉัน ชื่อของเธอคือ นุศรา ต้อมคำ เธอเล่นในเซตเตอร์ ( ผมเล่นตำแหน่งนี้ )
วอลเลย์บอลเป็นกีฬาทีมเล่นผู้เล่นจะต้องช่วย มันเป็นกีฬาสามัคคี ลูกวอลเลย์ เป็นส่วนหนึ่งของชีวิตของฉัน มันเป็นสิ่งที่ผมชอบ ผมชอบ แม้จะไม่ได้เล่นทุกวัน แต่ตอนผมเล่นผมรู้สึกมีความสุขทุกครั้ง และผมจะเล่นมันตลอดไป จนกว่าผมจะเล่นมันไม่ได้ ผมจะลาออก