Antimicrobial therapy may be more b

Antimicrobial therapy may be more beneficial
when a treatable pathogen is identified than when a treatable pathogen is not identified. For example,anti-influenza agents (including oseltamivir and zanamivir) decrease the duration of symptoms by approximately 1 day and result in an earlier return to normal activity (by 0.5 day) among patients with infections caused by susceptible viruses. Prompt antibiotic treatment of patients with pertussis is indicated to limit transmission, but(with the possible exception of therapy initiated during the first week of symptoms) there are no compelling data to support the prospect that cough will be less severe or less prolonged with antibiotic therapy. Similarly, although several classes of antibiotics have in vitro activity against M. pneumoniae and C. pneumoniae, it is unclear whether antibiotic treatment of bronchitis linked to these organisms influences outcomes. Table 1 includes suggested antimicrobial therapy for cases in which such therapy is considered.

ผลลัพธ์ (ไทย) 2:

การรักษาด้วยยาต้านจุลชีพอาจจะเป็นประโยชน์มากขึ้นเมื่อมีการติดเชื้อที่รักษาได้ถูกระบุกว่าเมื่อเชื้อโรคเยียวยาไม่ได้ระบุ ยกตัวอย่างเช่นสารต้านไข้หวัดใหญ่ (รวม oseltamivir และ zanamivir) ลดลงในช่วงระยะเวลาของอาการประมาณ 1 วันและส่งผลให้เกิดผลตอบแทนที่ก่อนหน้านี้เพื่อกิจกรรมปกติ (0.5 วัน) ในผู้ป่วยที่มีการติดเชื้อที่เกิดจากไวรัสที่ไวต่อ ยาปฏิชีวนะ Prompt ของผู้ป่วยที่มีโรคไอกรนจะแสดงที่จะ จำกัด การส่ง แต่ (ยกเว้นเป็นไปได้ของการรักษาด้วยการเริ่มต้นในช่วงสัปดาห์แรกของอาการ) ไม่มีข้อมูลที่น่าสนใจที่จะสนับสนุนโอกาสที่ไอจะรุนแรงน้อยลงหรือเป็นเวลานานไม่น้อยกับการรักษาด้วยยาปฏิชีวนะ . ในทำนองเดียวกันแม้หลายชั้นเรียนของยาปฏิชีวนะมีกิจกรรมในหลอดทดลองกับเอ็ม pneumoniae และ C pneumoniae ก็ยังไม่ชัดเจนว่ายาปฏิชีวนะของโรคหลอดลมอักเสบที่เชื่อมโยงกับชีวิตเหล่านี้มีอิทธิพลต่อผล ตารางที่ 1 รวมถึงการรักษาด้วยยาต้านจุลชีพที่แนะนำสำหรับกรณีที่การรักษาดังกล่าวเป็นที่ยอมรับว่า

ผลลัพธ์ (ไทย) 3:

ยาต้านจุลชีพอาจจะเป็นประโยชน์มากขึ้น
เมื่อเชื้อโรคคุดทะราด ระบุว่า เมื่อเชื้อโรคคุดทะราดไม่ระบุ ตัวอย่างเช่นตัวแทนป้องกันไข้หวัดใหญ่ ( และรวมถึงทามิฟลูซานามิเวียร์ ) ลดระยะเวลาของอาการประมาณ 1 วันและผลในก่อนหน้านี้กลับสู่ปรกติ ( 0.5 วัน ) ในผู้ป่วยที่มีการติดเชื้อเกิดจากมีไวรัสให้ยาปฏิชีวนะของผู้ป่วยด้วยโรคไอกรน แสดง เพื่อ จำกัด การส่ง แต่ ( กับข้อยกเว้นที่เป็นไปได้ของการเริ่มต้นในช่วงสัปดาห์แรกของอาการ ) ไม่มีข้อมูลที่น่าสนใจเพื่อสนับสนุนโอกาสที่ไอจะน้อยกว่าที่รุนแรงหรือยืดเยื้อน้อยลงด้วยยาปฏิชีวนะรักษา ในทำนองเดียวกัน แม้ว่าหลายชั้นของยาปฏิชีวนะในกิจกรรมการต่อม.โรคปอดบวมและ C . pneumoniae , มันยังไม่ชัดเจนว่า ยาปฏิชีวนะในโรคหลอดลมอักเสบที่เชื่อมโยงกับสิ่งมีชีวิตเหล่านี้มีอิทธิพลต่อผลลัพธ์ ตารางที่ 1 รวมถึงแนะนำยาต้านจุลชีพสำหรับกรณี ซึ่งการรักษาดังกล่าว ถือว่า