Initial treatment of multiple myelo

Initial treatment of multiple myeloma depends on the patient’s age and comorbidities. In recent years, high-dose chemotherapy with autologous hematopoietic stem-cell transplantation has become the preferred treatment for patients under the age of 65. Prior to stem-cell transplantation, these patients receive an initial course of induction chemotherapy. The most common induction regimens used today are lenalidomide–dexamethasone, bortezomib based regimens, and lenalidomide–dexamethasone.[18][19] Autologous stem cell transplantation (ASCT), the transplantation of a patient’s own stem cells after chemotherapy, is the most common type of stem cell transplantation for multiple myeloma. It is not curative, but does prolong overall survival and complete remission. Allogeneic stem cell transplantation, the transplantation of a healthy person’s stem cells into the affected patient, has the potential for a cure, but is used in a very small percentage of patients (and in the relapsed setting, not as part of initial treatment).[15] Furthermore, there is a 5–10% treatment-associated mortality rate.

Patients over age 65 and patients with significant concurrent illness often cannot tolerate stem cell transplantation. For these patients, the standard of care has been chemotherapy with melphalan and prednisone. Recent studies among this population[20] suggest improved outcomes with new chemotherapy regimens, e.g., with bortezomib.[21] Treatment with bortezomib, melphalan, and prednisone had an estimated overall survival of 83% at 30 months, lenalidomide plus low-dose dexamethasone an 82% survival at 2 years and melphalan, prednisone and lenalidomide had a 90% survival at 2 years. Head-to-head studies comparing these regimens have not been performed.[22]

ผลลัพธ์ (ไทย) 1:

รักษาเบื้องต้นของ myeloma หลายขึ้นอยู่กับอายุของผู้ป่วยและ comorbidities ในปีที่ผ่านมา สูงยาเคมีบำบัด ด้วยการปลูกถ่ายแบบ autologous กำเนิดของเม็ดเลือดสเต็มเซลล์ได้กลายเป็น การรักษาที่ผู้ป่วยอายุ 65 ก่อนการปลูกถ่ายเซลล์ต้นกำเนิด ผู้ป่วยเหล่านี้ได้รับเป็นหลักสูตรเบื้องต้นของเคมีบำบัดในการเหนี่ยวนำ Regimens เหนี่ยวนำทั่วไปที่ใช้ในปัจจุบันมี lenalidomide – dexamethasone, bortezomib ตาม regimens และ lenalidomide – dexamethasone [18] [19] ปลูกถ่ายเซลล์ต้นกำเนิด autologous (ASCT), ปลูกของตัวผู้ป่วยเองเกิดเซลล์หลังเคมีบำบัด เป็นการปลูกถ่ายเซลล์ต้นกำเนิดสำหรับ myeloma หลายชนิดมากที่สุด มันไม่ curative แต่ยืดอยู่รอดโดยรวมและปลดสมบูรณ์ การปลูกถ่ายเซลล์ต้นกำเนิด allogeneic ปลูกถ่ายเซลล์ต้นกำเนิดของผู้ที่มีสุขภาพดีในผู้ป่วยได้รับผลกระทบ มีศักยภาพในการรักษา แต่ใช้ ในเปอร์เซ็นต์ที่น้อยมากของผู้ป่วย (และ ในการตั้ง ค่า relapsed ไม่เป็นส่วนหนึ่งของการรักษาเบื้องต้น) [15] นอกจากนี้ มีอัตราการตายที่เกี่ยวข้องรักษา 5-10%ผู้ป่วยอายุ 65 มากกว่าและผู้ป่วยอย่างมีนัยสำคัญเกิดขึ้นพร้อมกันเจ็บป่วยมักไม่สามารถทนต่อการปลูกถ่ายเซลล์ต้นกำเนิด ผู้ป่วยเหล่านี้ มาตรฐานของที่ได้รับเคมีบำบัดด้วย melphalan prednisone การศึกษาล่าสุดในประชากรนี้ [20] แนะนำผลปรับปรุง ด้วยใหม่เคมีบำบัด regimens เช่น กับ bortezomib [21] รักษา กับ bortezomib, melphalan, prednisone มีรอดโดยรวมมีประมาณ 83% ในเดือนที่ 30, lenalidomide บวกต่ำยา dexamethasone ที่รอด 82% ใน 2 ปี และ melphalan, prednisone และ lenalidomide ได้ 90% อยู่รอดที่ 2 ปี กันศึกษาเปรียบเทียบ regimens เหล่านี้ยังไม่ได้ดำเนิน [22]

ผลลัพธ์ (ไทย) 2:

การรักษาเริ่มต้นของหลาย myeloma ขึ้นอยู่กับอายุของผู้ป่วยและป่วย ในปีที่ผ่านมายาเคมีบำบัดขนาดสูงที่มีการปลูกเม็ดเลือด autologous เซลล์ต้นกำเนิดได้กลายเป็นที่ต้องการสำหรับการรักษาผู้ป่วยที่มีอายุต่ำกว่า 65 ก่อนที่จะมีการปลูกถ่ายเซลล์ต้นกำเนิด, ผู้ป่วยเหล่านี้ได้รับการเรียนการสอนเริ่มต้นของการรักษาด้วยเคมีบำบัดเหนี่ยวนำ สูตรการเหนี่ยวนำใช้กันมากที่สุดในวันนี้มี lenalidomide-dexamethasone, bortezomib ยาที่ใช้และ lenalidomide-dexamethasone. [18] [19] การปลูกถ่ายเซลล์ต้นกำเนิด Autologous (ASCT) การปลูกถ่ายเซลล์ต้นกำเนิดของผู้ป่วยเองหลังจากรักษาด้วยเคมีบำบัดเป็นที่พบมากที่สุด ชนิดของการปลูกถ่ายเซลล์ต้นกำเนิดสำหรับหลาย myeloma มันไม่ได้แก้ แต่ไม่ยืดการรอดชีวิตโดยรวมและการให้อภัยที่สมบูรณ์ การปลูกถ่ายเซลล์ต้นกำเนิด allogeneic ปลูกของคนที่มีสุขภาพของเซลล์ต้นกำเนิดลงในผู้ป่วยที่ได้รับผลกระทบที่มีศักยภาพในการรักษา แต่จะใช้ในการร้อยละขนาดเล็กมากของผู้ป่วย (และในการตั้งค่ากำเริบที่ไม่เป็นส่วนหนึ่งของการรักษาเริ่มต้น) [15] นอกจากนี้ยังมีอัตราการตายการรักษาที่เกี่ยวข้อง 5-10%. ผู้ป่วยที่มีอายุเกินกว่า 65 ปีและผู้ป่วยที่มีการเจ็บป่วยที่เกิดขึ้นพร้อมกันอย่างมีนัยสำคัญมักจะไม่สามารถทนต่อการปลูกถ่ายเซลล์ต้นกำเนิด สำหรับผู้ป่วยเหล่านี้มาตรฐานของการดูแลที่ได้รับการรักษาด้วยเคมีบำบัดกับ melphalan และ prednisone การศึกษาล่าสุดในหมู่ประชากรกลุ่มนี้ [20] แนะนำให้ผลลัพธ์ที่ดีขึ้นด้วยยาเคมีบำบัดใหม่เช่นกับ bortezomib. [21] การรักษาด้วย bortezomib, melphalan และ prednisone มีการรอดชีวิตโดยรวมประมาณ 83% ณ วันที่ 30 เดือนบวก lenalidomide dexamethasone ขนาดต่ำ การอยู่รอด 82% ใน 2 ปีและ melphalan prednisone และ lenalidomide มีการอยู่รอด 90% ใน 2 ปี ศึกษาหัวหัวไปเปรียบเทียบยาเหล่านี้ยังไม่ได้รับการดำเนินการ. [22]

ผลลัพธ์ (ไทย) 3:

การรักษาเบื้องต้นการอาศัยขึ้นอยู่กับอายุของผู้ป่วยและโรคร่วม . ใน ปี ล่าสุด ยาเคมีบำบัดด้วยวิธีการของ stem-cell ได้กลายเป็นที่ต้องการการรักษาสำหรับผู้ป่วยอายุ 65 ปี ก่อนการปลูกถ่าย stem-cell ผู้ป่วยเหล่านี้ได้รับเป็นหลักสูตรเบื้องต้นของยาเคมีบำบัด inductionที่พบมากที่สุดในวันนี้มีการใช้ยา Dexamethasone บอเทโซมิบดิส– , ใช้รักษา และดิส - เก้าแต้ม . [ 18 ] [ 19 ] ปลูก autologous เซลล์ต้นกำเนิด ( asct ) , การปลูกถ่ายเซลล์ต้นกำเนิดของผู้ป่วยเองหลังจากเคมีบำบัด เป็นชนิดที่พบมากที่สุดของการปลูกถ่ายเซลล์ต้นกำเนิดเพื่อการอาศัย . มันไม่ใช่งานแต่ความรอดโดยรวมและการให้อภัยที่สมบูรณ์ allogeneic สเต็มเซลล์ปลูกถ่าย , การปลูกถ่ายเซลล์ต้นกําเนิดของคนปกติในผู้ป่วยที่ได้รับผลกระทบ มีศักยภาพในการรักษา แต่จะใช้ในอัตราร้อยละขนาดเล็กมากของผู้ป่วย ( และในกลับไปตั้งค่า ไม่ได้เป็นส่วนหนึ่งของการรักษาเบื้องต้น ) [ 15 ] นอกจากนี้ยังมี 5 – 10% การรักษา ที่เกี่ยวข้องอัตราการตาย .

ผู้ป่วยอายุ 65 และผู้ป่วยที่มีการเจ็บป่วยที่สำคัญมักจะทนไม่ได้กับการปลูกถ่ายสเต็มแบบเซลล์ ผู้ป่วยเหล่านี้ มาตรฐานของการดูแลที่ได้รับเคมีบำบัดกับเมลฟาแลน และ ยาต้านภูมิแพ้ชนิดหนึ่ง . การศึกษาในประชากรนี้ [ 20 ] แนะนำการปรับปรุงผลลัพธ์กับยาเคมีบำบัด , ใหม่เช่นกับบอเทโซมิบ [ 21 ] การรักษาด้วยบอเทโซมิบเมลฟาแลน , ,กับความต้องการ ของมีประมาณโดยรวมและการอยู่รอดของ 83 เปอร์เซ็นต์ ที่ 30 เดือน ดิสบวกขนาดยาต่ำ dexamethasone เป็น 82% การอยู่รอดใน 2 ปี และ เมลฟาแลน Prednisones ดิสได้ 90% และการอยู่รอดใน 2 ปี หัวเพื่อหัวการศึกษาเปรียบเทียบยาเหล่านี้ยังไม่ได้รับการปฏิบัติ [ 22 ]