The first thing I did was to sort o

The first thing I did was to sort out my phone so I could get data and have maps available to me. I then had a decidedly western breakfast of eggs and some veggies, and headed out to explore.

It was Sunday morning and because I was on Sydney time I was up early. As I quickly learned, Hong Kong has a lot of shopping centers connected with bridges. Because it wasn’t even 10am on a Sunday yet, most of the stores were closed.

As I continued to walk from building to building I noticed a strange pattern of people on the bridges. There were these women who were sitting on flattened cardboard boxes talking to each other. Some were unpacking food and it seemed like they were having a picnic.

Initially I thought the women might be homeless, but they didn’t give me that impression based on appearance and how many of them I eventually came across. As I walked past more and more of them I thought perhaps they might be protestors left over from the Hong Kong rallies that had occurred the previous year.

After wandering for an hour or so I ended up standing in front of a symbol known all around the world – the big white apple. I don’t know why it is, but whenever I explore a new city I always seem to randomly end up in the main mall at some point. It must be the flow of people… all roads lead to shopping malls in our modern times.

ผลลัพธ์ (ไทย) 1:

สิ่งแรกที่ฉันไม่ได้เรียงลำดับออกจากโทรศัพท์ของฉันเพื่อที่ฉันสามารถได้รับข้อมูล และมีแผนที่จะฉัน ฉันมีการหลับเช้าไข่และผักบางอย่าง แล้วมุ่งหน้าออกไปสำรวจมันเป็นเช้าวันอาทิตย์ และเนื่องจากผมเวลาซิดนีย์ ผมขึ้นก่อน เป็นฉันได้อย่างรวดเร็วเรียนรู้ Hong Kong มีจำนวนมากช้อปปิ้งที่เชื่อมต่อกับสะพาน เนื่องจากมันไม่ได้แม้แต่ 10.00 น.ในวันอาทิตย์ ได้ ส่วนใหญ่ของร้านค้าถูกปิดฉันยังคงเดินจากอาคารอาคาร ผมสังเกตเห็นรูปแบบแปลก ๆ ของคนบนสะพาน ผู้หญิงเหล่านี้นั่งบนกล่องกระดาษล...ที่พูดคุยกันได้ บางส่วนถูกแยกอาหาร และดูเหมือนพวกเขาถูกปิกนิกตอนแรกฉันคิดว่า ผู้หญิงอาจจรจัด แต่พวกเขาไม่ได้ให้ฉันประทับใจที่ขึ้นอยู่กับลักษณะและจำนวนของพวกเขาฉันก็มาข้าม ขณะที่ฉันเดินผ่านมาเพิ่มเติมและเพิ่มเติมของพวกเขา ฉันคิดว่า บางทีอาจเป็นผู้ประท้วงที่เหลือจากชุมนุม Hong Kong ที่มีเกิดขึ้นก่อนหน้าปีหลังจากเดินหนึ่งชั่วโมงหรือดังนั้น ฉันสิ้นสุดขึ้นยืนหน้าเป็นสัญลักษณ์ที่รู้จักกันทั่วโลก – แอปเปิ้ลสีขาวขนาดใหญ่ ฉันไม่รู้ว่าทำไมมัน แต่เมื่อผมสำรวจเมืองใหม่ ฉันเสมอดูเหมือนจะสิ้นสุดโดยการสุ่มค่าในห้างสรรพสินค้าหลักในบางจุด ต้องการกระแสคน...ถนนทุกสายนำไปสู่การค้าในยุคของเรา

ผลลัพธ์ (ไทย) 2:

สิ่งแรกที่ผมทำก็คือการจัดเรียงออกโทรศัพท์ของฉันดังนั้นฉันได้รับข้อมูลและมีแผนที่มีให้ฉัน จากนั้นผมก็มีอาหารเช้าแบบตะวันตกเด็ดของไข่และผักบางและมุ่งหน้าออกไปสำรวจ. มันเป็นเช้าวันอาทิตย์และเพราะผมในเวลาที่ซิดนีย์ผมก็ตื่น แต่เช้า ขณะที่ผมได้เรียนรู้ได้อย่างรวดเร็วฮ่องกงมีจำนวนมากของศูนย์ช้อปปิ้งที่เชื่อมต่อกับสะพาน เพราะมันก็ไม่ได้ 10:00 ในวันอาทิตย์ แต่ส่วนใหญ่ของร้านค้าถูกปิด. ขณะที่ผมยังคงเดินจากอาคารไปยังอาคารที่ผมสังเกตเห็นรูปแบบที่แปลกประหลาดของคนที่อยู่บนสะพาน มีผู้หญิงเหล่านี้ที่กำลังนั่งอยู่ในกล่องกระดาษแข็งบี้พูดคุยกันอยู่ บางคนถูกเปิดออกอาหารและมันดูเหมือนว่าพวกเขามีปิกนิก. ตอนแรกผมคิดว่าผู้หญิงอาจจะไม่มีที่อยู่อาศัย แต่พวกเขาก็ไม่ให้ฉันรู้สึกว่าขึ้นอยู่กับลักษณะและจำนวนของพวกเขาในที่สุดฉันมาข้าม ขณะที่ผมเดินผ่านมามากขึ้นของพวกเขาผมคิดว่าบางทีพวกเขาอาจจะมีการประท้วงที่เหลือจากการชุมนุมฮ่องกงที่เกิดขึ้นเมื่อปีที่แล้ว. หลังจากเดินสำหรับชั่วโมงหรือดังนั้นผมจึงจบลงด้วยการยืนอยู่ด้านหน้าของสัญลักษณ์ที่รู้จักกันทั่วที่ โลก - แอปเปิ้ลสีขาวขนาดใหญ่ ผมไม่ทราบว่าทำไมมันเป็น แต่ทุกครั้งที่ผมสำรวจเมืองใหม่ฉันเสมอดูเหมือนจะสุ่มสิ้นสุดในห้างสรรพสินค้าหลักในบางจุด จะต้องมีการไหลของคน ... ถนนทุกสายนำไปสู่การช้อปปิ้งที่ห้างสรรพสินค้าในยุคปัจจุบันของเรา

ผลลัพธ์ (ไทย) 3:

สิ่งแรกที่ทำคือการจัดเรียงออกโทรศัพท์ของฉันดังนั้นฉันสามารถได้รับข้อมูลและแผนที่ให้ฉัน ผมมีเด็ดตะวันตกอาหารเช้าของไข่และผัก และมุ่งหน้าไปสำรวจ

มันคือเช้าวันอาทิตย์ และเพราะว่าผมอยู่ซิดนีย์ เวลาผมได้เร็วขึ้น ฉันได้เรียนรู้ได้อย่างรวดเร็ว , ฮ่องกงมีหลายศูนย์ช้อปปิ้งที่เชื่อมต่อกับสะพาน เพราะมันไม่ได้เป็น 10 : 00 ในวันอาทิตย์เลยร้านค้าส่วนใหญ่ปิด

ตอนเดินจากตึกไปตึกที่ผมสังเกตเห็นรูปแบบแปลกของผู้คนบนสะพาน ที่นั่นมีผู้หญิงนั่งอยู่บนแผ่นกระดาษแข็งกล่องพูดคุยกับแต่ละอื่น ๆ คือ จัดอาหาร และดูเหมือนว่าพวกเขากำลังปิคนิค .

ตอนแรกฉันคิดว่าผู้หญิงอาจจะไม่มีบ้านอยู่แต่พวกเขาไม่ได้ให้ฉันประทับใจตามลักษณะและวิธีการมากของพวกเขาในที่สุดฉันมาข้าม ขณะที่ผมเดินผ่านมากขึ้นและเพิ่มเติมของพวกเขา ฉันคิดว่า บางที พวกเขาอาจเป็นผู้ชุมนุมที่เหลือจากฮ่องกงชุมนุมเกิดขึ้นเมื่อปีที่แล้ว

หลังจากเดินสำหรับชั่วโมงหรือดังนั้นฉันสิ้นสุดขึ้นการยืนอยู่ด้านหน้าของสัญลักษณ์ที่รู้จักกันทั่วโลก–แอปเปิ้ลสีขาวใหญ่ฉันไม่รู้ว่าทำไมมันถึงเป็น แต่เมื่อใดก็ตามที่ผมสำรวจใหม่เมืองฉันเสมอดูเหมือนจะสุ่มอยู่ในห้างสรรพสินค้าหลักในบางจุด มันต้องมีการไหลของคน . . . . . . . ถนนทุกสายมุ่งสู่ห้างสรรพสินค้าสมัยใหม่ของเรา