Outstanding Universal ValueBrief sy

Outstanding Universal Value
Brief synthesis
The Historic City of Ayutthaya, founded in 1350, was the second capital of the Siamese Kingdom. It flourished from the 14th to the 18th centuries, during which time it grew to be one of the world’s largest and most cosmopolitan urban areas and a center of global diplomacy and commerce. Ayutthaya was strategically located on an island surrounded by three rivers connecting the city to the sea. This site was chosen because it was located above the tidal bore of the Gulf of Siam as it existed at that time, thus preventing attack of the city by the sea-going warships of other nations. The location also helped to protect the city from seasonal flooding.
The city was attacked and razed by the Burmese army in 1767 who burned the city to the ground and forced the inhabitants to abandon the city. The city was never rebuilt in the same location and remains known today as an extensive archaeological site.
At present, it is located in Phra Nakhon Si Ayutthaya District, Phra Nakhon Si Ayutthaya Province. The total area of the World Heritage property is 289 ha.
Once an important center of global diplomacy and commerce, Ayutthaya is now an archaeological ruin, characterized by the remains of tall prang (reliquary towers) and Buddhist monasteries of monumental proportions, which give an idea of the city’s past size and the splendor of its architecture.
Well-known from contemporary sources and maps, Ayutthaya was laid out according to a systematic and rigid city planning grid, consisting of roads, canals, and moats around all the principal structures. The scheme took maximum advantage of the city’s position in the midst of three rivers and had a hydraulic system for water management which was technologically extremely advanced and unique in the world.
The city was ideally situated at the head of the Gulf of Siam, equi-distant between India and China and well upstream to be protected from Arab and European powers who were expanding their influence in the region even as Ayutthaya was itself consolidating and extending its own power to fill the vacuum left by the fall of Angkor. As a result, Ayutthaya became a center of economics and trade at the regional and global levels, and an important connecting point between the East and the West. The Royal Court of Ayutthaya exchanged ambassadors far and wide, including with the French Court at Versailles and the Mughal Court in Delhi, as well as with imperial courts of Japan and China. Foreigners served in the employ of the government and also lived in the city as private individuals. Downstream from the Ayutthaya Royal Palace there were enclaves of foreign traders and missionaries, each building in their own architectural style. Foreign influences were many in the city and can still be seen in the surviving art and in the architectural ruins.
The Ayutthaya school of art showcases the ingenuity and the creativity of the Ayutthaya civilization as well as its ability to assimilate a multitude of foreign influences. The large palaces and the Buddhist monasteries constructed in the capital, for example at Wat Mahathat and Wat Phra Si Sanphet, are testimony to both the economic vitality and technological prowess of their builders, as well as to the appeal of the intellectual tradition they embodied. All buildings were elegantly decorated with the highest quality of crafts and mural paintings, which consisted of an eclectic mixture of traditional styles surviving from Sukhothai, inherited from Angkor, and borrowed from the 17th and 18th century art styles of Japan, China, India, Persia and Europe, creating a rich and unique expression of a cosmopolitan culture and laying the foundation for the fusion of styles of art and architecture popular throughout the succeeding Rattanakosin Era and onwards.
Indeed, when the capital of the restored kingdom was moved downstream and a new city built at Bangkok, there was a conscious attempt to recreate the urban template and architectural form of Ayutthaya. Many of the surviving architects and builders from Ayutthaya were brought in to work on building the new capital. This pattern of urban replication is in keeping with the urban planning concept in which cities of the world consciously try to emulate the perfection of the mythical city of Ayodhaya. In Thai, the official name for the new capital at Bangkok retains “Ayutthaya” as part of its formal title.
Criterion (iii): The Historic City of Ayutthaya bears excellent witness to the period of development of a true national Thai art.
Integrity
The integrity of the property as the ruins of the former Siamese capital is found in the preservation of the ruined or reconstructed state of those physical elements which characterized this once great city. These consist of first and foremost the urban morphology, the originality of which is known from contemporary maps of the time prepared by several of the foreign emissaries assigned to the Royal Court. These maps reveal an elaborate, but systematic pattern of streets and canals throughout the entire island and dividing the urban space into strictly controlled zones each with its own characteristic use and therefore architecture. The urban planning template of the entire island remains visible and intact, along with the ruins of all the major temples and monuments identified in the ancient maps. Wherever the ruins of these structures had been built over after the city was abandoned, they are now uncovered.
In addition, the ruins of all the most important buildings have been consolidated, repaired and sometimes reconstructed.
The designated area of the World Heritage property, which is confined to the former Royal Palace precinct and its immediate surrounding and covers the most important sites and monuments and ensures the preservation of the property’s Outstanding Universal Value. Initially it was intended to manage the remaining historic monuments through complementary planning and protection controls, however, present economic and social factors warrant an extension of the historical park to cover the whole of Ayutthaya Island for the protection of all associated ancient monuments and sites as well as to strengthen the integrity of the World Heritage property. Extending the boundaries of the World Heritage property to include the whole of Ayutthaya Island will bring the boundaries of the property into exact conformity with those of the historic city.
Authenticity
The Historic City of Ayutthaya is well-known from historical records. As one of the world’s largest cities of its time and a major political, economic and religious center, many visitors recorded facts about the city and their experiences there. The Siamese Royal Court also kept meticulous records; many were destroyed in the sack of the city, but some have remained and are an important source of authenticity. The same can be said for the testimony of works of art, wall painting, sculpture, and palm leaf manuscripts which survive from the period. Of particular note are the surviving mural paintings in the crypt of Wat Ratchaburana. Careful attention to the accurate interpretation of the ruins to the public for educational purposes also contributes to the property’s authenticity.
Protection and management requirements
The Historic City of Ayutthaya is managed as a historical park. It is gazetted and protected by Thai law under the Act on Ancient Monuments, Antiques, Objects of Art and National Museums, B.E. 2504 (1961) as amended by Act (No.2), B.E. 2535 (1992), enforced by the Fine Arts Department, Ministry of Culture. There are other related laws enforced by related government units such as the Ratchaphatsadu Land Act, B.E. 2518 (1975), the City Planning Act B.E. 2518 (1975), the Enhancement and Conservation of National Environmental Quality Act, B.E. 2535 (1992), the Building Control Act B.E. 2522 (1979) as amended by Act No. 2, B.E. 2535 (1992), and municipal regulations.
In addition to formal legal protection, there is a Master Plan for the property which has Cabinet approval. Committees for the protection and development of the Historic City of Ayutthaya at the national and local and levels have been established and there are a number of special-interest heritage conservation groups among the non-governmental community.
The budget for the conservation and development of the Historic City of Ayutthaya is allocated by the Government and the private sector.
An extension of the World Heritage property is under preparation which will cover the complete footprint of the city of Ayutthaya as it existed in the 18th century, when it was one of the world’s largest urban areas. This will bring other important ancient monuments, some of which are outside of the presently-inscribed area under the same protection and conservation management afforded to the current World heritage property. In addition, new regulations for the control of construction within the property’s extended boundaries are being formulated to ensure that the values and views of the historic city are protected. With these changes, all new developments in the modern city of Ayutthaya will be directed to areas outside of the historic city’s footprint and the inscribed World Heritage property.

ผลลัพธ์ (ไทย) 1:

ค่าสากลที่โดดเด่นสังเคราะห์โดยสังเขปในประวัติศาสตร์เมืองอยุธยา ก่อตั้งขึ้นใน 1350 เป็นเมืองหลวงที่สองของราชอาณาจักรสยาม มันเจริญรุ่งเรืองจากที่ 14 ถึงศตวรรษ 18 ช่วงเวลาที่จะเติบโตเป็น หนึ่งในที่ใหญ่ที่สุดในโลก และพื้นที่มากที่สุดแห่งเมือง และศูนย์การค้าและการทูตทั่วโลก อยุธยาห้องตั้งอยู่บนเกาะล้อมรอบ ด้วยแม่น้ำสามที่เชื่อมต่อเมืองทะเล เว็บไซต์นี้ถูกเลือก เพราะมันตั้งอยู่เหนือกระบอกสูบบ่าของอ่าวไทยเป็นมันอยู่ที่นั้น ป้องกันการโจมตีของเมือง โดยเรือรบทะเลไปประเทศอื่น ๆ สถานที่ยัง ช่วยปกป้องเมืองจากน้ำท่วมตามฤดูกาลเมืองถูกโจมตี และพินาศวอดวาย โดยกองทัพพม่าในปีพ.ศ. 2310 ผู้เขียนเมืองกับพื้น และบังคับให้คนละทิ้งเมือง เมืองไม่เคยมีการสร้างใหม่ในตำแหน่งเดิม และยังคงรู้จักวันนี้เป็นสถานกว้างขวาง ปัจจุบัน มันอยู่ในอำเภอพระนครศรีอยุธยา จังหวัดพระนครศรีอยุธยา พื้นที่มรดกโลกแห่งนี้อยู่ 289 ฮาเมื่อศูนย์การสำคัญของการทูตทั่วโลกและพาณิชย์ อยุธยาเป็นการทำลายทางโบราณคดี ลักษณะของสูง ปรางค์ (หีบวัตถุมงคลอาคาร) และพุทธอารามของสัดส่วนอนุสาวรีย์ ซึ่งทำให้ความคิดของอดีตขนาดและงดงามของสถาปัตยกรรมรู้จักกันดีจากแหล่งร่วมสมัยและแผนที่ อยุธยาถูกวางตามเมืองระบบ และเข้มงวดการวางแผนตาราง ประกอบด้วยถนน คลอง และฮันนี้รอบโครงสร้างหลักทั้งหมด แผนงานการเอาประโยชน์สูงสุดของตำแหน่งกลางแม่น้ำสาม และมีระบบไฮโดรลิคสำหรับการจัดการน้ำซึ่งถูกมากเทคโนโลยีขั้นสูง และเฉพาะในโลก เมืองที่พักในอ่าวไทย equi ไกลระหว่างอินเดียและจีน และดีขั้นต้นน้ำจะได้รับการป้องกันจากอำนาจอาหรับและยุโรปที่ถูกขยายอิทธิพลในภูมิภาคแม้เป็นอยุธยาเองรวม และขยายอำนาจของตนเองเพื่อเติมเต็มสุญญากาศที่เหลือจากการล่มสลายของนคร ดัง อยุธยากลายเป็น ศูนย์กลางของเศรษฐกิจและการค้าในระดับภูมิภาค และระดับโลก และเป็นจุดเชื่อมต่อสำคัญระหว่างตะวันออกและตะวันตก ศาลอยุธยารอยัลแลกแอมบาสเดอร์อื้อฉาว รวมทั้งศาลฝรั่งเศสที่เวอเซียลเลสและศาล Mughal ในเดลี เช่น เดียว กับศาลที่อิมพีเรียลของญี่ปุ่นและจีน ชาวต่างชาติในการว่าจ้างของรัฐบาล และยัง อาศัยอยู่ในเมืองเป็นส่วนตัวบุคคล ปลายน้ำจากอยุธยาพระราชวังมี enclaves ผู้ค้าต่างประเทศและผู้สอนศาสนา แต่ละอาคารในสถาปัตยกรรมของตนเอง อิทธิพลต่างประเทศมีหลายแห่ง และยังสามารถเห็นได้ ในศิลปะรอดตาย และการพังวิชาศิลปะอยุธยาโชว์ผลงานการประดิษฐ์คิดค้นและสร้างสรรค์อารยธรรมอยุธยารวมทั้งความสามารถในการสะท้อนความหลากหลายของต่างประเทศที่มีอิทธิพลต่อ พระราชวังใหญ่และอารามพุทธสร้างขึ้นในเมืองหลวง ตัวอย่างที่วัดมหาธาตุและวัดพระศรีสรรเพชญ์ เป็นพยานทั้งพลังทางเศรษฐกิจและเทคโนโลยีศักดา ของผู้สร้างของพวกเขา เช่น เดียว กับการอุทธรณ์ของประเพณีทางปัญญาพวกเขารวบรวมไว้ อาคารทั้งหมดถูกตกแต่ง ด้วยคุณภาพงานฝีมือและฝาผนัง ซึ่งประกอบด้วยการผสม eclectic ลักษณะดั้งเดิมที่รอดจากสุโขทัย สืบทอดจากอังกอร์ และยืมมาจาก 17 และศตวรรษที่ 18 ลักษณะศิลปะของญี่ปุ่น จีน อินเดีย เปอร์เซีย และ ยุโรป สร้างนิพจน์ที่มีความเฉพาะ และหลากหลายของวัฒนธรรมสากล และวางรากฐานสำหรับการผสมผสานรูปแบบของศิลปะและสถาปัตยกรรมที่นิยมรัตนโกสินทร์ประสบความสำเร็จ และเป็นต้นไป แน่นอน เมื่อมีย้ายเมืองหลวงของราชอาณาจักรคืนน้ำ และสร้างเมืองใหม่ที่กรุงเทพ มีความพยายามใส่ใจการสร้างต้นแบบเมืองและสถาปัตยกรรมแบบอยุธยา สถาปนิกและผู้สร้างจากอยุธยารอดตายถูกนำในการทำงานในการสร้างเมืองหลวงใหม่ รูปแบบเมืองจำลองนี้จะเน้นแนวคิดวางแผนเมืองการเมืองของโลกสติพยายามจำลองที่สมบูรณ์แบบของเมืองในตำนานของอโยธยา ภาษาไทย ชื่ออย่างเป็นทางการสำหรับเมืองหลวงใหม่ที่กรุงเทพยังคง "อยุธยา" เป็นส่วนหนึ่งของชื่อเรื่องอย่างเป็นทางการCriterion (iii): The Historic City of Ayutthaya bears excellent witness to the period of development of a true national Thai art.IntegrityThe integrity of the property as the ruins of the former Siamese capital is found in the preservation of the ruined or reconstructed state of those physical elements which characterized this once great city. These consist of first and foremost the urban morphology, the originality of which is known from contemporary maps of the time prepared by several of the foreign emissaries assigned to the Royal Court. These maps reveal an elaborate, but systematic pattern of streets and canals throughout the entire island and dividing the urban space into strictly controlled zones each with its own characteristic use and therefore architecture. The urban planning template of the entire island remains visible and intact, along with the ruins of all the major temples and monuments identified in the ancient maps. Wherever the ruins of these structures had been built over after the city was abandoned, they are now uncovered. In addition, the ruins of all the most important buildings have been consolidated, repaired and sometimes reconstructed. พื้นที่ที่กำหนดทรัพย์สินมรดกโลก ซึ่งถูกขังห้องพระราชวังเดิมและรอบของมันทันที และครอบคลุมไซต์และอนุสรณ์สถานสำคัญแห่งนี้โดดเด่นสากลค่าการบำรุงรักษาเพื่อให้แน่ใจ เริ่มสร้างขึ้นเพื่ออนุสรณ์สถานทางประวัติที่เหลือผ่านเพิ่มเติมเพื่อวางแผนและการป้องกันควบคุมจัดการ ไร ปัจจัยทางเศรษฐกิจ และสังคมปัจจุบันรับประกันจากอุทยานประวัติศาสตร์เพื่อให้ครอบคลุมทั้งหมดของเกาะอยุธยาการคุ้มครองทั้งหมดเกี่ยวข้องอนุสาวรีย์โบราณและอเมริการวมทั้งเป็นการเสริมสร้างความสมบูรณ์แห่งมรดกโลก ขยายขอบเขตของทรัพย์สินมรดกโลกรวมทั้งหมดของเกาะอยุธยาจะเป็นการนำขอบเขตแห่งนี้เป็นแน่นอนให้สอดคล้องกับการเมืองความถูกต้องThe Historic City of Ayutthaya is well-known from historical records. As one of the world’s largest cities of its time and a major political, economic and religious center, many visitors recorded facts about the city and their experiences there. The Siamese Royal Court also kept meticulous records; many were destroyed in the sack of the city, but some have remained and are an important source of authenticity. The same can be said for the testimony of works of art, wall painting, sculpture, and palm leaf manuscripts which survive from the period. Of particular note are the surviving mural paintings in the crypt of Wat Ratchaburana. Careful attention to the accurate interpretation of the ruins to the public for educational purposes also contributes to the property’s authenticity.Protection and management requirementsThe Historic City of Ayutthaya is managed as a historical park. It is gazetted and protected by Thai law under the Act on Ancient Monuments, Antiques, Objects of Art and National Museums, B.E. 2504 (1961) as amended by Act (No.2), B.E. 2535 (1992), enforced by the Fine Arts Department, Ministry of Culture. There are other related laws enforced by related government units such as the Ratchaphatsadu Land Act, B.E. 2518 (1975), the City Planning Act B.E. 2518 (1975), the Enhancement and Conservation of National Environmental Quality Act, B.E. 2535 (1992), the Building Control Act B.E. 2522 (1979) as amended by Act No. 2, B.E. 2535 (1992), and municipal regulations.In addition to formal legal protection, there is a Master Plan for the property which has Cabinet approval. Committees for the protection and development of the Historic City of Ayutthaya at the national and local and levels have been established and there are a number of special-interest heritage conservation groups among the non-governmental community.The budget for the conservation and development of the Historic City of Ayutthaya is allocated by the Government and the private sector.An extension of the World Heritage property is under preparation which will cover the complete footprint of the city of Ayutthaya as it existed in the 18th century, when it was one of the world’s largest urban areas. This will bring other important ancient monuments, some of which are outside of the presently-inscribed area under the same protection and conservation management afforded to the current World heritage property. In addition, new regulations for the control of construction within the property’s extended boundaries are being formulated to ensure that the values and views of the historic city are protected. With these changes, all new developments in the modern city of Ayutthaya will be directed to areas outside of the historic city’s footprint and the inscribed World Heritage property.

ผลลัพธ์ (ไทย) 3:

ดีเด่นถ้วนหน้าค่า

สรุปการสังเคราะห์นครประวัติศาสตร์พระนครศรีอยุธยา ก่อตั้งในปี 1350 เป็นเมืองหลวงที่สองของ สยามอาณาจักร มันเจริญรุ่งเรืองจาก 14 ถึงศตวรรษที่ 18 ในช่วงที่เวลามันโตเป็นหนึ่งของโลกที่ใหญ่ที่สุดในเขตเมือง และสากลที่สุด และเป็นศูนย์กลางของโลก และทูตพาณิชย์อยุธยาเป็นตั้งอยู่บนเกาะที่ล้อมรอบด้วยแม่น้ำสามที่เชื่อมต่อเมืองในทะเล เว็บไซต์นี้ได้รับเลือกเพราะมันตั้งอยู่เหนือเจาะน้ำขึ้นน้ำลงในอ่าวไทยมันเกิดขึ้นในเวลานั้น จึงป้องกันการโจมตีของเมืองทะเลกำลังเรือรบของประเทศอื่น ๆ สถานที่ นอกจากนี้ ยังช่วยในการปกป้องเมืองจากน้ำท่วมตามฤดูกาล
เมืองที่ถูกโจมตีและทำลายโดยกองทัพพม่าใน 1767 คนเผาเมืองไปที่พื้นดินและบังคับชาวทิ้งเมือง เมืองที่เคยสร้างขึ้นมาใหม่ในตำแหน่งเดิม และยังคงเป็นที่รู้จักในวันนี้ เป็นแหล่งโบราณคดีที่กว้างขวาง
ปัจจุบัน ตั้งอยู่ในเขตอำเภอพระนครศรีอยุธยา จังหวัดพระนครศรีอยุธยาพื้นที่ทั้งหมดของโลก มรดกทรัพย์สิน 289 ฮา .
เมื่อศูนย์กลางสำคัญของทูตพาณิชย์ทั่วโลก และ อยุธยา เป็นลายทางโบราณคดี ลักษณะซากปรางค์สูง ( อาคารธาตุ ) และชาวพุทธสัดส่วนยิ่งใหญ่ ที่ให้ความคิดของขนาดของเมืองในอดีต และความงดงามของสถาปัตยกรรม .
เป็นที่รู้จักจากแหล่งร่วมสมัย และแผนที่ พระนครศรีอยุธยาถูกวางไว้ตามระบบและตารางการวางแผนเมืองแข็ง ประกอบด้วย ถนน คลอง และคูน้ำรอบหลักโครงสร้างโครงการเอาประโยชน์สูงสุดของตำแหน่งของเมืองอยู่ในแม่น้ำสามและมีระบบไฮดรอลิก สำหรับการบริหารจัดการน้ำ ซึ่งเป็นเทคโนโลยีขั้นสูงและที่ไม่ซ้ำกันมากที่สุดในโลก
เป็นเมืองตั้งอยู่ที่หัวของอ่าวไทยเท่ากันห่างไกลระหว่างอินเดียและจีน และได้รับการคุ้มครองจากต้นน้ำของอาหรับและยุโรปอำนาจที่ขยายอิทธิพลของตนในภูมิภาคเช่นเดียวกับอยุธยาตัวเองรวมและขยายพลังของตัวเองเพื่อกรอกสูญญากาศทางซ้ายโดยการล่มสลายของนคร เป็นผลให้กรุงศรีอยุธยาเป็นศูนย์เศรษฐศาสตร์และการค้าในระดับภูมิภาค และระดับโลกและที่สำคัญ จุดเชื่อมระหว่างตะวันออกและตะวันตก ราชสำนักอยุธยาส่งทูตที่ไกลและกว้าง รวมทั้งกับศาลฝรั่งเศสที่แวร์ซายและโมกุลศาลในนิวเดลีเช่นเดียวกับราชวงศ์ของญี่ปุ่นและจีน ชาวต่างชาติที่ให้บริการในการว่าจ้างของรัฐบาลและยังอาศัยอยู่ในเมืองส่วนตัวบุคคลต่อเนื่องจากพระราชวังโบราณมี enclaves ของผู้ค้าต่างประเทศและมิชชันนารี แต่ละอาคารในรูปแบบสถาปัตยกรรมของพวกเขาเอง อิทธิพลต่างประเทศหลายคนในเมืองและยังสามารถเห็นได้ในการศิลปะและโบราณสถาน สถาปัตยกรรม
พระนครศรีอยุธยา โรงเรียนศิลปะ โชว์ความฉลาดและความคิดสร้างสรรค์ของอารยธรรมอยุธยา ตลอดจนความสามารถในการสร้างความหลากหลายของอิทธิพลต่างประเทศ พระราชวังขนาดใหญ่และชาวพุทธสร้างขึ้นในเมืองหลวง เช่น ที่ วัดพระมหาธาตุและวัดพระศรีสรรเพชญ์ เป็นพยานให้ทั้งพลังและอำนาจทางเศรษฐกิจ เทคโนโลยีของผู้สร้างของพวกเขาเช่นเดียวกับการอุทธรณ์ของทางประเพณีที่พวกเขาใช้ . ทุกอาคารที่ถูกตกแต่งอย่างหรูหราด้วยคุณภาพสูงสุดของงานฝีมือ และภาพจิตรกรรมฝาผนัง ซึ่งประกอบด้วยการผสมผสานของส่วนผสมแบบดั้งเดิมสไตล์ที่รอดตายจากสุโขทัย ได้รับการถ่ายทอดจากอังกอร์ และยืมจากศตวรรษที่ 17 และ 18 รูปแบบศิลปะของญี่ปุ่น จีน อินเดีย เปอร์เซีย และ ยุโรป