3.5. Comparison of solvent extracts

3.5. Comparison of solvent extracts
The relative amounts of phenolics in pulses differed significantly
(Pb0.0001) among types, millstreams and extracting solvents
(Tables 1–4). Maximum differences were observed in total phenolics
of the lentil and yellow peas only when extracted with aqueous
acetone comparable to those reported earlier (Xu & Chang, 2008),
with two different aqueous acetone concentrations. Aqueous acetone
extracted over twice (2.2–2.5×) the antioxidant level than hot water
or aqueous ethanol from whole lentils, but less than half (0.4–0.5×)
the amount from yellow peas. The lentil hull presented the best source
(material) for antioxidant recovery, since the acetone extract
exhibited almost three times (2.9–3×) the antioxidant activity of
the ethanol extract. Ethanol, known as an effective solvent for the
recovery of phenolic compounds, was the best antioxidant extractant
for yellow peas, similar to aqueous acetone and, 1.4–2× more efficient
than water extract. Aqueous ethanol extracted the least amount
(about 3 times less than extracted with acetone) of total phenolic. The
highest amount of total phenolic was extracted with hot water and
water from whole seed and residue and with acetone from the hull.
However, these high phenolic water extracts exhibited weak
antioxidant activity relative to acetone extracts. Hot water and
water actually extracted more total phenolics than aqueous acetone
or ethanol from the whole, hull and residue of yellow pea. This is in
contrast to the superior polyphenol extraction of pea seed coat with
acetone–water system compared with ethanol–water system
reported by Troszyńska et al. (2002).

ผลลัพธ์ (ไทย) 1:

3.5 การเปรียบเทียบสารสกัดจากตัวทำละลายจำนวน phenolics ในกะพริบสัมพัทธ์แตกต่างอย่างมีนัยสำคัญ(Pb0.0001) ชนิด millstreams และขยายหรือสารทำละลาย(ตารางที่ 1-4) ความแตกต่างสูงสุดสุภัค phenolics รวมของสีเหลืองและถั่วเลนทิลใส่ถั่วลันเตาเมื่อสกัด ด้วยอควีอะซีโตนที่เปรียบเทียบได้กับรายงานก่อนหน้านี้ (Xu และช้าง 2008),มีความเข้มข้นของอะซีโตนสเอาท์ที่แตกต่างกัน 2 อะซีโตนอควีแยกผ่านสองครั้ง (2.2-2.5 ×) ระดับสารต้านอนุมูลอิสระมากกว่าเครื่องทำน้ำอุ่นหรือเอทานอลอควีจากทั้ง lentils แต่น้อยกว่าครึ่ง (0.4 – 0.5 ×)ยอดเงินจากถั่วเหลือง ตัวเรือถั่วเลนทิลใส่แสดงแหล่งดีที่สุด(วัสดุ) สำหรับการกู้คืน สารต้านอนุมูลอิสระเนื่องจากอะซีโตนแยกจัดแสดงเกือบ 3 เท่า (× 2.9-3) กิจกรรมการต้านอนุมูลอิสระของสารสกัดเอทานอล เอทานอล เป็นตัวทำละลายมีประสิทธิภาพในการกู้คืน ม่อฮ่อมเป็น extractant ต้านอนุมูลอิสระดีที่สุดสำหรับถั่วเหลือง คล้ายกับอะซีโตนอควี, × 1.4-2 ที่มีประสิทธิภาพมากขึ้นกว่าน้ำสกัด เอทานอลอควีแยกน้อยที่สุด(เกี่ยวกับ 3 ครั้งน้อยกว่าสกัด ด้วยอะซิโตน) ของฟีนอรวม ที่ยอดสูงสุดของฟีนอรวมถูกสกัด ด้วยน้ำร้อน และน้ำ จากทั้งเมล็ดและสารตกค้าง และอะซีโตนจากฮัลล์อย่างไรก็ตาม สารสกัดจากน้ำฟีนอสูงเหล่านี้จัดแสดงความอ่อนแอกิจกรรมการต้านอนุมูลอิสระสารสกัดจากอะซีโตนสัมพันธ์ เครื่องทำน้ำอุ่น และน้ำสกัด phenolics เพิ่มเติมรวมกว่าอะซีโตนอควีจริงหรือเอทานอลจากทั้งหมด ฮัลล์และสารตกค้างของถั่วเหลือง นี้เป็นความคมชัดเพื่อสกัด polyphenol ที่เหนือกว่าที่หุ้มเมล็ดถั่วด้วยอะซีโตน – น้ำเปรียบเทียบกับเอทานอลน้ำรายงานโดย Troszyńska et al. (2002)

ผลลัพธ์ (ไทย) 2:

3.5 การเปรียบเทียบสารสกัดด้วยตัวทำละลาย
จำนวนญาติของฟีนอลในพัลส์ที่แตกต่างกันอย่างมีนัยสำคัญ
(Pb0.0001) ในหมู่ประเภท millstreams และการสกัดตัวทำละลาย
(ตารางที่ 1-4) ความแตกต่างสูงสุดพบในฟีนอลทั้งหมด
ของถั่วถั่วและสีเหลืองเฉพาะเมื่อสกัดด้วยน้ำ
อะซิโตนเทียบได้กับรายงานก่อนหน้านี้ (Xu และช้าง, 2008)
ที่มีสองความเข้มข้นที่แตกต่างกันน้ำอะซิโตน อะซีโตนน้ำ
สกัดมากกว่าสองครั้ง (2.2-2.5 ×) ระดับสารต้านอนุมูลอิสระมากกว่าน้ำร้อน
หรือเอทานอลจากน้ำถั่วทั้งหมด แต่น้อยกว่าครึ่งหนึ่ง (0.4-0.5 ×)
จำนวนเงินที่ได้จากถั่วสีเหลือง เรือถั่วที่นำเสนอแหล่งที่ดีที่สุด
(วัสดุ) สำหรับการกู้คืนสารต้านอนุมูลอิสระเนื่องจากสารสกัดจากอะซิโตน
จัดแสดงเกือบสามเท่า (2.9-3 ×) สารต้านอนุมูลอิสระของ
สารสกัดเอทานอล เอทานอลที่รู้จักกันเป็นตัวทำละลายที่มีประสิทธิภาพสำหรับ
การกู้คืนของสารประกอบฟีนอลเป็นสารต้านอนุมูลอิสระสารสกัดที่ดีที่สุด
สำหรับถั่วสีเหลืองคล้ายกับอะซีโตนน้ำและ 1.4-2 ×มีประสิทธิภาพมากขึ้น
กว่าสารสกัดจากน้ำ เอทานอลที่สกัดน้ำจำนวนน้อย
(ประมาณ 3 ครั้งน้อยกว่าที่สกัดด้วยอะซิโตน) ของฟีนอลทั้งหมด
จำนวนเงินสูงสุดของฟีนอลทั้งหมดถูกสกัดด้วยน้ำร้อนและ
น้ำจากทั้งเมล็ดและกากและด้วยอะซิโตนจากเรือ.
แต่เหล่านี้สารสกัดจากน้ำฟีนอลสูงแสดงอ่อนแอ
ญาติฤทธิ์ต้านอนุมูลอิสระสารสกัดอะซีโตน น้ำร้อนและ
น้ำสกัดจริงมากขึ้นฟีนอลรวมกว่าน้ำอะซิโตน
หรือเอทานอลจากทั้งเรือและกากถั่วเหลือง นี้อยู่ใน
ทางตรงกันข้ามกับการสกัดโพลีฟีนที่เหนือกว่าของเยื่อหุ้มเมล็ดถั่วกับ
ระบบอะซีโตนน้ำเมื่อเทียบกับระบบน้ำเอทานอล
รายงานโดยTroszyńska et al, (2002)

ผลลัพธ์ (ไทย) 3:

3.5 . การเปรียบเทียบสารสกัดตัวทำละลาย
ปริมาณสัมพัทธ์ของโพลีฟีนอลในกะพริบความแตกต่างอย่างมีนัยสำคัญ
( pb0.0001 ) ระหว่างประเภท กระแสน้ำที่ไหลเข้าสู่กังหันและการสกัดตัวทำละลาย
( ตารางที่ 1 – 4 ) ความแตกต่างสูงสุดที่พบในปริมาณ total phenolics
ของถั่วและถั่วเหลืองเท่านั้น เมื่อสกัดด้วยสารละลาย
) เปรียบเทียบกับรายงานก่อนหน้านี้ ( Xu &ช้าง , 2008 ) ,
กับสองความเข้มข้นต่างๆ ) โดย . สารละลายอะซิโตน
สกัดมากกว่าสองครั้ง ( 2.2 - 2.5 × ) สารต้านอนุมูลอิสระระดับกว่าน้ำร้อน
หรือสารละลายเอทานอลจากถั่วทั้ง , แต่น้อยกว่าครึ่ง ( 0.4 - 0.5 × )
ยอดเงินจากถั่วเหลือง เปลือกถั่วเสนอ
แหล่งที่ดีที่สุด ( วัสดุ ) สารต้านอนุมูลอิสระ กู้คืน เนื่องจากสารสกัดอะซีโตน
มีเกือบสามครั้ง ( 29 – 3 × ) สารต้านอนุมูลอิสระของ
, สารสกัด เอทานอล , ที่รู้จักกันเป็นตัวทำละลายที่มีประสิทธิภาพสำหรับ
การฟื้นตัวของสารประกอบฟีนอลเป็นสารต้านอนุมูลอิสระที่ดีที่สุดสำหรับถั่วเหลืองสกัด
คล้ายกับสารละลายอะซิโตนและ 1.4 – 2 ×มีประสิทธิภาพมากขึ้น
กว่าน้ำสกัดเข้มข้น สารละลายเอทานอลที่สกัดน้อยที่สุด
( น้อยกว่าสกัดด้วยอะซีโตนประมาณ 3 ครั้ง ) รวมฟีนอล .
มีปริมาณรวมสารสกัดด้วยน้ำร้อนและน้ำจากเมล็ดทั้งหมด
กากและอะซิโตนจากเรือ .
แต่เหล่านี้สูง สารสกัดน้ำและสารต้านอนุมูลอิสระเทียบกับอ่อนแอ
) สารสกัด น้ำร้อน และน้ำสกัดผลจริงๆ

หรือรวมกว่าสารละลายอะซิโตน เอทานอล จากทั้ง เรือ และกากถั่วเหลือง นี่คือ
ความคมชัดที่เหนือกว่าปริมาณการสกัดเยื่อหุ้มเมล็ดถั่วกับ
) –ระบบน้ำเมื่อเทียบกับเอทานอลและน้ำระบบ
รายงานโดย troszy ńสกา et al .
( 2002 )