In the 1995–2006 Celtic Tiger perio

In the 1995–2006 Celtic Tiger period of growth, development capital was raised in the interbank market, typically on a three-month basis, but with repayment not expected until two or three years later.[1] Inadequate and/or lax supervision of the Irish banking system had allowed excessive borrowing by the Irish Banks on the corporate and international money markets.[2] Much of the capital invested in Irish banks was from abroad with 80% from the UK, 13% from the US, 5% from off-shore funding and only 2% of the total Irish bank funding came from the eurozone in 2008.
German banks are often claimed as the source of Irish bank funding, and in 2010, for example, the Bank for International Settlements recorded between US$186.4 Billion[3] and $208.3 Billion in total exposure to Ireland with $57.8 billion in exposure to Irish banks[4][5] These figures for the exposure of German banks to "Irish" banks, however, relate almost in their entirety to their exposure to their own large subsidiaries in Dublin's International Financial Services Centre, and are irrelevant to Ireland's domestic banks and banking crisis.
The heavy borrowing abroad by Irish banks reflected the enormous increase in their lending into the Irish property market, a lending area which since 1996 seemed to be able to provide an endless flow of profitable lending opportunities as the Irish public relentlessly bought and sold property from each other in Ireland (and eventually in many other countries). This, in turn, led to a massive increase in the price of Irish property assets.[6] The freezing-up of the world's interbank market during the financial crisis of 2007–2008 caused two problems for Irish Banks. Firstly, with no new money available to borrow, withdrawal of deposits caused a liquidity problem. In other words, there was no cash available to honour withdrawal requests. A liquidity problem on its own is usually manageable through Central Bank funding. However, the second problem was solvency and this was much more serious. The lack of new money meant no new loans which meant no new property deals. No new property purchases both exposed fragile cash-flows of developers and highlighted the stratospheric valuations. With the value of most of their assets (loans) declining in line with the property market, the liabilities (deposits) of the six Irish domestic banks were now considerably greater than their assets. Insolvency loomed and Irish Banks would need a major cash injections (recapitalisation) to stay open.

ผลลัพธ์ (ไทย) 1:

1995 – 2006 Celtic เสือระยะเวลาเจริญเติบโต พัฒนาทุนถูกยกในตลาดระหว่างธนาคาร โดยทั่วไปในสามเดือน แต่ มีค่าไม่คาดคิดจนถึงสอง หรือสามปีต่อมา [1] ดูแลระบบธนาคารไอริชไม่เพียงพอ / lax ได้อนุญาตให้กู้ยืม โดยธนาคารไอริชที่นิติบุคคลและตลาดเงินต่างประเทศมากเกินไป [2] มากของทุนที่ลงทุนในธนาคารไอริชถูกจากต่างประเทศ 80% จาก UK, 13% จากสหรัฐอเมริกา 5% จากเงินทุนฝั่ง และเพียง 2% ของเงินทุนที่ธนาคารรวมไอริชมาจากยูโรโซนในปี 2008ธนาคารเยอรมันมักอ้างว่า เป็นแหล่งที่มา ของเงินทุนธนาคารไอริช และ ในปี 2553 ตัวอย่าง ธนาคารสำหรับการชำระเงินระหว่างประเทศบันทึกระหว่าง 186.4 พันล้านเหรียญสหรัฐฯ [3] และ $208.3 พันล้านในสัมผัสรวมกับไอร์แลนด์กับ 57.8 พันล้านเหรียญในสัมผัสกับไอริชธนาคาร [4] [5] รูปเหล่านี้สำหรับความเสี่ยงของธนาคารเยอรมันธนาคาร "ไอริช" แต่ เกี่ยวข้องเกือบทั้งหมดของพวกเขาสัมผัสกับบริษัทขนาดใหญ่ของตนเองในศูนย์บริการทางการเงินนานาชาติของดับลิน และมีความเกี่ยวข้องกับธนาคารในประเทศของไอร์แลนด์และวิกฤตธนาคารThe heavy borrowing abroad by Irish banks reflected the enormous increase in their lending into the Irish property market, a lending area which since 1996 seemed to be able to provide an endless flow of profitable lending opportunities as the Irish public relentlessly bought and sold property from each other in Ireland (and eventually in many other countries). This, in turn, led to a massive increase in the price of Irish property assets.[6] The freezing-up of the world's interbank market during the financial crisis of 2007–2008 caused two problems for Irish Banks. Firstly, with no new money available to borrow, withdrawal of deposits caused a liquidity problem. In other words, there was no cash available to honour withdrawal requests. A liquidity problem on its own is usually manageable through Central Bank funding. However, the second problem was solvency and this was much more serious. The lack of new money meant no new loans which meant no new property deals. No new property purchases both exposed fragile cash-flows of developers and highlighted the stratospheric valuations. With the value of most of their assets (loans) declining in line with the property market, the liabilities (deposits) of the six Irish domestic banks were now considerably greater than their assets. Insolvency loomed and Irish Banks would need a major cash injections (recapitalisation) to stay open.

ผลลัพธ์ (ไทย) 2:

ในช่วงเวลา 1995-2006 เซลติกเสือของการเจริญเติบโตของเงินทุนการพัฒนาขึ้นในตลาดระหว่างธนาคารโดยทั่วไปในชีวิตประจำสามเดือน แต่มีการชำระหนี้ไม่ได้คาดหวังจนสองหรือสามปีต่อมา. [1] ไม่เพียงพอและ / หรือการกำกับดูแลที่เข้มงวดของ ระบบการธนาคารของไอร์แลนด์ได้รับอนุญาตให้กู้ยืมเงินที่มากเกินไปโดยธนาคารไอริชในองค์กรและตลาดเงินต่างประเทศ. [2] มากของเงินทุนที่ลงทุนในธนาคารไอริชมาจากต่างประเทศด้วย 80% จากสหราชอาณาจักร 13% จากสหรัฐอเมริกา, 5% จาก นอกชายฝั่งและการระดมทุนเพียง 2% ของเงินทุนที่ธนาคารไอริชทั้งหมดมาจากยูโรโซนในปี 2008
ธนาคารเยอรมันอ้างว่ามักจะเป็นแหล่งที่มาของเงินทุนธนาคารไอริชและในปี 2010 ยกตัวอย่างเช่นธนาคารเพื่อการชำระหนี้ระหว่างประเทศที่บันทึกไว้ระหว่างสหรัฐ $ 186.4 พันล้าน [3] และ $ 208.3 พันล้านบาทในการเปิดรับแสงรวมถึงไอร์แลนด์กับ 57800000000 $ ในการสัมผัสกับธนาคารไอริช [4] [5] ตัวเลขเหล่านี้สำหรับการเปิดรับของธนาคารเยอรมันที่จะ "ไอริช" ธนาคาร แต่เกี่ยวข้องเกือบทั้งหมดของพวกเขากับการสัมผัสของพวกเขา บริษัท ย่อยที่มีขนาดใหญ่ของพวกเขาเองในดับลินใน International Financial Services Centre และไม่เกี่ยวข้องกับธนาคารในประเทศของไอร์แลนด์และวิกฤตการธนาคาร.
การกู้ยืมเงินหนักในต่างประเทศโดยธนาคารไอริชสะท้อนให้เห็นถึงการเพิ่มขึ้นอย่างมากในการให้กู้ยืมของพวกเขาในตลาดอสังหาริมทรัพย์ไอริชพื้นที่การให้กู้ยืมเงินซึ่งตั้งแต่ปี 1996 ดูเหมือน เพื่อให้สามารถที่จะให้การไหลที่ไม่มีที่สิ้นสุดของโอกาสในการทำกำไรให้กู้ยืมเงินกับประชาชนชาวไอริชซื้ออย่างไม่ลดละและขายทรัพย์สินจากแต่ละอื่น ๆ ในไอร์แลนด์ (และในที่สุดในประเทศอื่น ๆ อีกมากมาย) นี้ในที่สุดก็นำไปสู่การเพิ่มขึ้นมากในราคาของทรัพย์สินไอริช. [6] การแช่แข็งขึ้นของตลาดระหว่างธนาคารของโลกในช่วงวิกฤตทางการเงินของ 2007-2008 ก่อให้เกิดปัญหาทั้งสองธนาคารไอริช ประการแรกไม่มีเงินใหม่ที่มีให้ยืมการถอนตัวของเงินฝากทำให้เกิดปัญหาสภาพคล่อง ในคำอื่น ๆ ไม่มีเงินสดที่มีเพื่อเป็นเกียรติแก่การร้องขอถอน ปัญหาสภาพคล่องในตัวเองมักจะจัดการได้ผ่านการระดมทุนของธนาคารกลาง อย่างไรก็ตามปัญหาที่สองคือละลายและนี่คือร้ายแรงมากขึ้น ขาดเงินใหม่หมายความว่าไม่มีเงินให้สินเชื่อใหม่ซึ่งหมายความว่าไม่มีข้อเสนอที่ให้บริการใหม่ ไม่มีการซื้อทรัพย์สินใหม่ทั้งสัมผัสที่เปราะบางกระแสเงินสดของนักพัฒนาและเน้นการประเมินมูลค่าที่ใจ ที่มีค่ามากที่สุดของสินทรัพย์ของพวกเขา (เงินกู้ยืม) ลดลงในทิศทางเดียวกับตลาดอสังหาริมทรัพย์หนี้สิน (เงินฝาก) ในหกของธนาคารในประเทศไอร์แลนด์ตอนนี้มากมากกว่าสินทรัพย์ของพวกเขา ปรากฏล้มละลายและธนาคารไอริชจะต้องฉีดเงินสดที่สำคัญ (การเพิ่มทุน) เพื่อเปิดอยู่

ผลลัพธ์ (ไทย) 3:

ใน พ.ศ. 2538 – 2549 Celtic Tiger ระยะเวลาการเจริญเติบโต ทุนพัฒนาเติบโตในตลาดระหว่างธนาคาร โดยทั่วไปในแต่ละงวด แต่ผ่อนไม่คาดว่า จนถึง สอง หรือ สามปีต่อมา [ 1 ] ที่ไม่เพียงพอ และ / หรือการดูแลที่หละหลวมของระบบธนาคารไอริชได้รับอนุญาตมากเกินไปยืมโดยธนาคารไอริชในองค์กรและ ต่างประเทศตลาดเงิน[ 2 ] มากของการลงทุนในธนาคารไอริชถูกจากต่างประเทศ 80% จาก UK , 13 % จากเรา 5 % จากเดิมฝั่งเพียง 2 % ของเงินทุนธนาคารไอริชทั้งหมดมาจากยูโร 2008 .
ธนาคารเยอรมันมักอ้างว่าเป็นแหล่งที่มาของเงินทุนธนาคารไอริช และใน 2010 , ตัวอย่างเช่น , ธนาคารเพื่อการชำระหนี้ระหว่างประเทศบันทึกระหว่าง US $ 186.4 พันล้าน [ 3 ] และ $ 208 .3 พันล้าน จากไอร์แลนด์ กับ $ 57.8 พันล้านดอลลาร์ในการเปิดรับไอริชธนาคาร [ 4 ] [ 5 ] ตัวเลขเหล่านี้สำหรับการเปิดรับของเยอรมันธนาคาร " ไอริช " ธนาคาร อย่างไรก็ตาม ความสัมพันธ์ของการเปิดรับ เกือบทั้งหมดของ บริษัท ของพวกเขาเองมากในศูนย์ให้บริการทางการเงินระหว่างประเทศดับลิน และไม่เกี่ยวข้องกับของ ไอร์แลนด์ในธนาคารและวิกฤติธนาคาร .
การกู้ยืมเงินต่างประเทศหนักโดยธนาคารไอริชสะท้อนมหาศาลเพิ่มขึ้นในการให้กู้ยืมของพวกเขาเข้าสู่ตลาดอสังหาริมทรัพย์ไอริช ที่ให้ยืมพื้นที่ ซึ่งตั้งแต่ปี 1996 ที่ดูเหมือนจะสามารถที่จะให้ การไหลของเงินกำไรโอกาสไม่มีที่สิ้นสุดเป็นไอริชสาธารณะมุ่งมั่นซื้อและขายทรัพย์สินจากแต่ละอื่น ๆในไอร์แลนด์ ( และในที่สุดในอีกหลายประเทศ ) นี้ในการเปิดนำไปสู่การเพิ่มขึ้นมากในราคาของทรัพย์สินไอริช [ 6 ] แข็งขึ้นของตลาดระหว่างธนาคารของโลกในช่วงวิกฤตทางการเงินของปี 2007 และ 2008 ทำให้สองปัญหาสำหรับธนาคารไอริช ประการแรก ไม่มีเงินใหม่ของยืม การถอนเงินฝากที่เกิดปัญหาสภาพคล่อง ในคำอื่น ๆที่ไม่มีเงินสดพร้อมเกียรติคำขอถอนเงินปัญหาสภาพคล่องของตัวเองมักจะสามารถจัดการได้ผ่านเงินทุนของธนาคารกลาง อย่างไรก็ตาม ปัญหาที่สอง คือ ความสามารถในการชำระหนี้ และนี่เป็นร้ายแรงมาก ขาดเงินใหม่หมายถึงไม่มีสินเชื่อใหม่ซึ่งหมายถึงไม่มีข้อเสนอคุณสมบัติใหม่ ไม่มีการเปิดเผยคุณสมบัติใหม่ทั้งเปราะบางกระแสเงินสดของนักพัฒนา และเน้นตลาดปรากฏการณ์ .