When addressing the issue of supply

When addressing the issue of supply chain risks, a complexity perspective has recently
appeared to provide a more holistic picture. For example, much has been written in the supply chain literature regarding whether a single or multiple sourcing strategy can be used as a risk mitigation strategy. While it in general may reduce administrative and transaction costs, e.g., by concentrating greater purchase volumes with fewer suppliers, a single sourcing strategy leads to the over-dependence on one single supply source, thus exposing great vulnerability to negative events that may occur at the supplier’s plants. Multiple suppliers have thus been viewed as a means of mitigating supply risk, but this implies that more efforts are required to coordinate the supply base (Vachon and Klassen 2002). On the other hand, single sourcing facilitates the building of long-term relationships with suppliers, which in turn facilitates effectively managing supply risk. From a complexity perspective, in addition to the number of elements, the level of coupling among differentiated elements within a system also affects the level of complexity (Dooley 2001). In line with this, Choi and Krause (2006) argue that, as the number of suppliers increases, we should also consider the level of inter-relationships among suppliers in a supply base, another factor contributing to the complexity of a supply chain. With a low level of inter-relationships among suppliers it would be difficult for one supplier to step in for another supplier in case of an unexpected event. That is, the low level of inter-relationships would be associated with a high risk. By contrast, as the inter-relationships increase, the risk mitigation strategies could be implemented more readily and thus the level of risk would decrease.

ผลลัพธ์ (ไทย) 1:

เมื่อกำหนดประเด็นความเสี่ยงโซ่อุปทาน มุมซับซ้อนมีล่า
ปรากฏให้รูปภาพแบบองค์รวมมากขึ้น ตัวอย่าง มากได้ถูกเขียนในวรรณคดีโซ่อุปทานเกี่ยวกับว่าเดียวหรือหลายกลยุทธ์การจัดหาใช้เป็นกลยุทธ์การลดความเสี่ยง ในขณะนั้นโดยทั่วไปอาจลดบริหาร และธุรกรรมค่าใช้ จ่าย เช่น โดย concentrating มากกว่าซื้อกับซัพพลายเออร์ให้น้อยลง กลยุทธ์การจัดหาเดียวนำไปสู่การเกินพึ่งหนึ่งแหล่งจัดหาเดียว จึง เปิดเผยช่องโหว่มากลบเหตุการณ์ที่อาจเกิดขึ้นที่โรงงานของซัพพลายเออร์ จึงมีการดูเออร์ของการบรรเทาความเสี่ยงอุปทาน แต่หมายความว่า ความพยายามเพิ่มเติมจะต้องประสานงานฐานซัพพลาย (Vachon และ Klassen 2002) บนมืออื่น ๆ เดียวจัดหาอำนวยความสะดวกการสร้างความสัมพันธ์ระยะยาวกับซัพพลายเออร์ ซึ่งจะช่วยจัดหาความเสี่ยงที่จัดการได้อย่างมีประสิทธิภาพ จากมุมมองซับซ้อน นอกจากจำนวนขององค์ประกอบ ระดับของ coupling ระหว่างองค์ประกอบต่าง ๆ ภายในระบบยังมีผลต่อระดับของความซับซ้อน (Dooley 2001) ตามนี้ Choi และ Krause (2006) โต้แย้งว่า เป็นจำนวนซัพพลายเออร์เพิ่มขึ้น เราควรระดับของความสัมพันธ์ระหว่างระหว่างซัพพลายเออร์ในการจัดหาวัสดุพื้นฐาน ปัจจัยอื่นที่สนับสนุนความซับซ้อนของห่วงโซ่อุปทาน กับระดับต่ำสุดของความสัมพันธ์ระหว่างระหว่างซัพพลายเออร์ มันจะยากสำหรับผู้จัดจำหน่ายหนึ่งไปยังขั้นตอนในการผลิตอื่นในกรณีที่มีเหตุการณ์ไม่คาดคิด นั่นคือ ความสัมพันธ์ระหว่างระดับต่ำสุดที่จะเชื่อมโยงกับความเสี่ยงสูง โดยคมชัด เป็นความสัมพันธ์ระหว่างเพิ่ม อาจจะดำเนินกลยุทธ์ลดความเสี่ยงได้มากขึ้น และจะลดระดับความเสี่ยงจึง

ผลลัพธ์ (ไทย) 2:

เมื่ออยู่ในเรื่องของความเสี่ยงที่ห่วงโซ่อุปทานที่มุมมองของความซับซ้อนได้เมื่อเร็ว ๆ นี้
ดูเหมือนจะให้ภาพแบบองค์รวมมากขึ้น ตัวอย่างเช่นมากได้รับการเขียนในวรรณคดีห่วงโซ่อุปทานที่เกี่ยวข้องกับการไม่ว่าจะเป็นกลยุทธ์การจัดหาเดียวหรือหลายสามารถนำมาใช้เป็นกลยุทธ์การลดความเสี่ยง ในขณะที่มันโดยทั่วไปอาจจะลดค่าใช้จ่ายในการบริหารและการทำธุรกรรมเช่นโดยมุ่งเน้นปริมาณการซื้อมากขึ้นกับซัพพลายเออร์น้อยลงกลยุทธ์การจัดหาเดียวนำไปสู่การมากกว่าการพึ่งพาแหล่งอุปทานเดียวจึงเผยให้เห็นช่องโหว่ที่ดีในการจัดกิจกรรมเชิงลบที่อาจเกิดขึ้น พืชของซัพพลายเออร์ ซัพพลายเออร์หลายได้รับการจึงมองว่าเป็นวิธีการบรรเทาความเสี่ยงอุปทาน แต่นี้แสดงให้เห็นว่าพยายามมากขึ้นเป็นสิ่งจำเป็นในการประสานงานฐานการผลิต (ชนและ Klassen 2002) ในขณะที่เดี่ยวอำนวยความสะดวกในการจัดหาการสร้างความสัมพันธ์ระยะยาวกับซัพพลายเออร์ซึ่งจะอำนวยความสะดวกในการจัดการความเสี่ยงได้อย่างมีประสิทธิภาพอุปทาน จากมุมมองของความซับซ้อนนอกเหนือไปจากจำนวนขององค์ประกอบระดับของการมีเพศสัมพันธ์ระหว่างองค์ประกอบที่แตกต่างในระบบยังมีผลต่อระดับของความซับซ้อน (Dooley 2001) ในบรรทัดที่มีนี้ชอยและกรอส (2006) ยืนยันว่าในขณะที่การเพิ่มขึ้นของจำนวนซัพพลายเออร์ที่เราควรพิจารณาระดับของความสัมพันธ์ระหว่างซัพพลายเออร์ในหมู่ฐานการผลิต, ปัจจัยที่เอื้อต่อความซับซ้อนของห่วงโซ่อุปทานอื่น ที่มีระดับต่ำของความสัมพันธ์ระหว่างซัพพลายเออร์ในหมู่มันจะเป็นเรื่องยากสำหรับผู้ผลิตหนึ่งที่จะก้าวเข้ามาหาผู้ผลิตอื่นในกรณีที่มีเหตุการณ์ที่ไม่คาดคิด นั่นคือในระดับต่ำของความสัมพันธ์ระหว่างจะได้รับการเชื่อมโยงกับความเสี่ยงสูง ในทางตรงกันข้ามขณะที่การเพิ่มขึ้นของความสัมพันธ์ระหว่างกลยุทธ์การลดความเสี่ยงที่อาจจะนำมาใช้มากขึ้นอย่างรวดเร็วและทำให้ระดับความเสี่ยงจะลดลง

ผลลัพธ์ (ไทย) 3:

เมื่อจัดการกับปัญหาของการจัดหาความเสี่ยงโซ่ความซับซ้อนมุมมองเพิ่ง
ปรากฏเพื่อให้ภาพแบบองค์รวมมากขึ้น ตัวอย่างเช่น มากได้รับการเขียนในห่วงโซ่อุปทานวรรณกรรมเกี่ยวกับว่าเดียวหรือหลายกลยุทธ์การจัดหาสามารถใช้เป็นบรรเทาความเสี่ยงกลยุทธ์ ในขณะที่โดยทั่วไปอาจลดต้นทุนธุรกรรมการบริหารและเช่นโดยคำนึงถึงปริมาณการซื้อมากกว่าจำนวนซัพพลายเออร์จัดหากลยุทธ์เดียว ไปสู่ มากกว่าการพึ่งพาหนึ่งแหล่งเดียว ดังนั้น การเปิดเผยช่องโหว่มากลบเหตุการณ์ที่อาจเกิดขึ้นที่โรงงานของซัพพลายเออร์ ซัพพลายเออร์หลายจึงถูกมองว่าเป็นวิธีการบรรเทาความเสี่ยงด้านอุปทานแต่อย่างไรก็ตาม ความพยายามเพิ่มเติมจะต้องประสานงานจัดหาฐาน ( แวเชิ่น และแคลสสัน 2002 ) บนมืออื่น ๆ , การจัดหาเดียวในตึกของความสัมพันธ์ระยะยาวกับซัพพลายเออร์ ซึ่งจะทำให้ความเสี่ยงได้อย่างมีประสิทธิภาพการจัดการอุปทาน จากความซับซ้อนของมุมมอง นอกจากนี้จำนวนขององค์ประกอบระดับของการเชื่อมต่อระหว่างองค์ประกอบต่างๆ ในระบบที่ยังมีผลต่อระดับของความซับซ้อน ( Dooley 2001 ) ในบรรทัด กับ ชอย และ เคราส์ ( 2006 ) ยืนยันว่า เป็นจำนวนที่เพิ่มขึ้นของซัพพลายเออร์ เราก็ควรพิจารณาระดับอินเตอร์ ความสัมพันธ์ระหว่างซัพพลายเออร์ในการจัดหาที่ฐาน ปัจจัยอื่นที่เอื้อต่อความซับซ้อนของโซ่อุปทานกับระดับต่ำของอินเตอร์ ความสัมพันธ์ระหว่างซัพพลายเออร์ มันคงจะยากสำหรับผู้ผลิตที่ทำหน้าที่แทนผู้ผลิตอื่นในกรณีของเหตุการณ์ที่ไม่คาดคิด นั่นคือ ความสัมพันธ์ระหว่างระดับต่ำจะเกี่ยวข้องกับความเสี่ยงสูง โดยคมชัดเป็นอินเตอร์ ความสัมพันธ์เพิ่มความเสี่ยงการกลยุทธ์สามารถใช้มากขึ้นอย่างรวดเร็ว และดังนั้นจึง ระดับความเสี่ยงจะลดลง