Glass is an amorphous (non-crystall

Glass is an amorphous (non-crystalline) solid material which is often transparent and has widespread practical, technological, and decorative usage in things like window panes, tableware, and optoelectronics. The most familiar, and historically the oldest, types of glass are based on the chemical compound silica (silicon dioxide), the primary constituent of sand. The term glass, in popular usage, is often used to refer only to this type of material, which is familiar from use as window glass and in glass bottles. Of the many silica-based glasses that exist, ordinary glazing and container glass is formed from a specific type called soda-lime glass, composed of approximately 75% silicon dioxide (SiO2), sodium oxide (Na2O) from sodium carbonate (Na2CO3), calcium oxide, also called lime (CaO), and several minor additives. A very clear and durable quartz glass can be made from pure silica; the other compounds above are used to improve the temperature workability of the product.

Many applications of silicate glasses derive from their optical transparency, which gives rise to one of silicate glasses' primary uses as window panes. Glass will both reflect and refract light; these qualities can be enhanced by cutting and polishing to make optical lenses, prisms, fine glassware, and optical fibers for high speed data transmission by light. Glass can be colored by adding metallic salts, and can also be painted. These qualities have led to the extensive use of glass in the manufacture of art objects and in particular, stained glass windows. Although brittle, silicate glass is extremely durable, and many examples of glass fragments exist from early glass-making cultures. Because glass can be formed or molded into any shape, and also because it is a sterile product, it has been traditionally used for vessels: bowls, vases, bottles, jars and drinking glasses. In its most solid forms it has also been used for paperweights, marbles, and beads. When extruded as glass fiber and matted as glass wool in a way to trap air, it becomes a thermal insulating material, and when these glass fibers are embedded into an organic polymer plastic, they are a key structural reinforcement part of the composite material fiberglass.

In science, the term glass is often defined in a broader sense, encompassing every solid that possesses a non-crystalline (i.e. amorphous) atomic-scale structure and that exhibits a glass transition when heated towards the liquid state. Thus, porcelains and many polymer thermoplastics familiar from everyday use, are physically glasses also. These sorts of glasses can be made of quite different kinds of materials: metallic alloys, ionic melts, aqueous solutions, molecular liquids, and polymers. For many applications (bottles, eyewear) polymer glasses (acrylic glass, polycarbonate, polyethylene terephthalate) are a lighter alternative to traditional silica glasses

ผลลัพธ์ (ไทย) 1:

แก้วมีไป (ไม่ใช่ผลึก) แข็งวัสดุซึ่งมักจะเป็นแบบโปร่งใส และมีแพร่หลายใช้ในทางปฏิบัติ เทคโนโลยี และตกแต่งสิ่งต่าง ๆ เช่นบานหน้าต่าง จานชาม และออปโตอิเล็กทรอนิกส์ คุ้นเคยมากที่สุด และอดีตเก่าแก่ที่สุด ชนิดของแก้วขึ้นอยู่กับการเคมีผสมซิลิก้า (ซิลิคอนไดออกไซด์), วิภาคหลักของทราย แก้วคำ การใช้งานยอดนิยม มักใช้อ้างถึงวัสดุ ซึ่งเป็นที่คุ้นเคยจากการใช้กระจก และ ในขวดแก้ว ชนิดนี้เท่านั้น ของหลายซิลิก้าที่ใช้แว่นตาที่มีอยู่ กระจกและขวดแก้วธรรมดาจะเกิดขึ้นจากเรียกแก้วโซดาไลม์ ประกอบประมาณ 75% ซิลิกอนไดออกไซด์ (SiO2), โซเดียมออกไซด์ (Na2O) จากโซเดียมคาร์บอเนต (Na2CO3), แคลเซียมออกไซด์ เรียกว่ามะนาว (เกา), และสารย่อยหลายชนิด แก้วควอตซ์ใส และทนทานสามารถทำจากซิลิก้าบริสุทธิ์ อื่น ๆ สารประกอบดังกล่าวจะใช้ในการปรับปรุงเทอุณหภูมิของผลิตภัณฑ์โปรแกรมประยุกต์จำนวนมากของแก้วซิลิเกมาจากโปร่งแสง ที่ให้เพิ่มขึ้นเป็นหนึ่งของการใช้หลักของแก้วซิลิเกเป็นบานหน้าต่าง กระจกจะสะท้อน และ refract แสง คุณสมบัติเหล่านี้สามารถเพิ่มได้ โดยการตัด และขัดให้เลนส์ออปติคอล prisms กรองมิเรอร์ แก้วดี และเส้นใยแสงสำหรับส่งข้อมูลความเร็วสูง โดยแสง สามารถสีแก้ว โดยการเพิ่มเกลือโลหะ และยังสามารถทาสีได้ คุณภาพเหล่านี้ได้นำไปสู่การใช้กระจก ในการผลิตของศิลปะวัตถุ และหน้าต่างกระจกสีเฉพาะ แม้ว่าเปราะ แก้วซิลิเกเป็นความทนทาน และมีตัวอย่างมากของบางส่วนของแก้วจากต้นแก้วทำวัฒนธรรม เพราะแก้วสามารถเกิดขึ้น หรือแบบเป็นรูปร่างต่าง ๆ และยัง เนื่องจากเป็นผลิตภัณฑ์ฆ่าเชื้อ มีการแกะใช้สำหรับเรือ: bowls แจกัน ขวด ขวด และแก้วเครื่องดื่ม ในรูปแบบของแข็งสุด มันยังถูกใช้ สำหรับ paperweights ลูกหิน ลูกปัด เมื่อ extruded เป็นใยแก้ว และ matted เป็นเส้นใยแก้วในการดักอากาศ มันกลายเป็นความร้อนเป็นฉนวนวัสดุ และเมื่อเส้นใยแก้วเหล่านี้ถูกฝังอยู่ในพลาสติกเป็นพอลิเมอร์อินทรีย์ เป็นส่วนเสริมสำคัญโครงสร้างของใยวัสดุคอมโพสิตมักจะกำหนดไว้คำแก้ววิทยาศาสตร์ ในความรู้สึกกว้าง ครอบคลุมทุกของแข็งที่มีโครงสร้างระดับอะตอม (เช่นไป) ไม่เป็นผลึก และที่จัดแสดงเปลี่ยนแก้วเมื่อผ่านความร้อนต่อสถานะของเหลว ดัง porcelains thermoplastics เมอร์จำนวนมากคุ้นเคยจากการใช้ชีวิตประจำวัน ใจจริงแก้วยังอยู่ สามารถทำเรื่องเหล่านี้แว่นตาชนิดค่อนข้างแตกต่างกันของวัสดุ: โลหะผสมโลหะ ionic ละลาย อควีโซลูชั่น โมเลกุลของเหลว และโพลิเมอร์ได้ สำหรับโปรแกรมประยุกต์จำนวนมาก (ขวด แว่นตา) พอลิเมอร์แก้ว (แก้วอะครีลิค โพลีคาร์บอเนต polyethylene terephthalate) จะเป็นทางเลือกเบาแก้วซิลิก้าดั้งเดิม

ผลลัพธ์ (ไทย) 2:

แก้วอสัณฐาน (ไม่ใช่ผลึก) วัสดุที่เป็นของแข็งซึ่งมักจะมีความโปร่งใสและเป็นที่แพร่หลายในทางปฏิบัติเทคโนโลยีและการใช้งานการตกแต่งในสิ่งที่ต้องการหน้าต่างบานหน้าต่างบนโต๊ะอาหารและใยแก้วนำแสง ส่วนใหญ่คุ้นเคยและประวัติศาสตร์ที่เก่าแก่ที่สุดชนิดของแก้วจะขึ้นอยู่กับสารเคมีซิลิกา (ซิลิคอนไดออกไซด์) ที่เป็นส่วนประกอบหลักของทราย แก้วระยะในการใช้งานที่เป็นที่นิยมมักจะใช้เรียกเฉพาะกับชนิดของวัสดุนี้ซึ่งเป็นที่คุ้นเคยจากการใช้กระจกหน้าต่างและในขวดแก้ว ของแก้วซิลิกาที่ใช้จำนวนมากที่มีอยู่ในกระจกธรรมดาและกระจกตู้คอนเทนเนอร์ถูกสร้างมาจากประเภทที่เฉพาะเจาะจงที่เรียกว่าแก้วโซดาไลม์ประกอบด้วยประมาณ 75% ซิลิคอนไดออกไซด์ (SiO2) โซเดียมออกไซด์ (Na2O) จากโซเดียมคาร์บอเนต (Na2CO3) แคลเซียมออกไซด์ที่เรียกว่ามะนาว (CaO) และสารเติมแต่งหลายผู้เยาว์ แก้วควอทซ์ที่ชัดเจนและคงทนสามารถทำจากซิลิกาบริสุทธิ์ สารประกอบอื่น ๆ ดังกล่าวข้างต้นจะใช้ในการปรับปรุงความสามารถทำงานได้ที่อุณหภูมิของผลิตภัณฑ์. หลายโปรแกรมของแก้วซิลิเกตเป็นผลมาจากความโปร่งใสแสงของพวกเขาซึ่งก่อให้เกิดหนึ่งในแก้วซิลิเกต 'ใช้หลักเป็นหน้าต่างบานหน้าต่าง แก้วทั้งสองจะสะท้อนและหักเหแสง คุณสมบัติเหล่านี้สามารถเพิ่มโดยการตัดและการขัดเพื่อให้เลนส์สายตาปริซึมแก้วดีและเส้นใยแสงสำหรับการส่งข้อมูลความเร็วสูงด้วยแสง แก้วจะมีสีโดยการเพิ่มเกลือโลหะและยังสามารถวาด คุณสมบัติเหล่านี้ได้นำไปสู่การใช้งานที่กว้างขวางของแก้วในการผลิตของศิลปะวัตถุและโดยเฉพาะอย่างยิ่งหน้าต่างกระจกสี แม้ว่าเปราะแก้วซิลิเกตมีความทนทานมากและหลายตัวอย่างของเศษแก้วอยู่จากวัฒนธรรมการทำแก้วในช่วงต้น เพราะกระจกสามารถเกิดขึ้นหรือขึ้นรูปเป็นรูปร่างใด ๆ และยังเพราะมันเป็นสินค้าที่ผ่านการฆ่าเชื้อจะได้รับการประเพณีที่ใช้สำหรับเรือ: ชามแจกันขวดขวดและแก้วน้ำ ในรูปแบบที่แข็งที่สุดของมันยังถูกนำมาใช้ paperweights, หินอ่อนและลูกปัด เมื่ออัดเป็นใยแก้วและสังกะตังเป็นใยแก้วในทางที่จะดักอากาศมันจะกลายเป็นวัสดุฉนวนความร้อนและเมื่อเหล่านี้ใยแก้วจะถูกฝังลงในพลาสติกโพลิเมอร์อินทรีย์พวกเขาจะเป็นส่วนหนึ่งที่เสริมโครงสร้างที่สำคัญของวัสดุผสมไฟเบอร์กลาสในสาขาวิทยาศาสตร์แก้วคำที่กำหนดไว้มักจะอยู่ในความหมายกว้างครอบคลุมทุกของแข็งที่มีคุณสมบัติไม่เป็นผลึก (เช่นสัณฐาน) โครงสร้างอะตอมขนาดและการจัดแสดงนิทรรศการเปลี่ยนกระจกเมื่อถูกความร้อนที่มีต่อสภาพเป็นของเหลว ดังนั้น porcelains และเทอร์โมลิเมอร์หลายคนคุ้นเคยจากการใช้งานในชีวิตประจำวันมีแว่นตาร่างกายยัง ประเภทนี้ของแก้วสามารถทำชนิดที่แตกต่างกันของวัสดุ: โลหะผสมโลหะละลายอิออนสารละลายของเหลวโมเลกุลและโพลีเมอ สำหรับการใช้งานจำนวนมาก (ขวดแว่นตา) แว่นตาลิเมอร์ (แก้วอะคริลิโพลีคาร์บอเนตพลาสติก terephthalate) เป็นทางเลือกที่เบาเพื่อแก้วซิลิกาแบบดั้งเดิม

ผลลัพธ์ (ไทย) 3:

แก้วเป็นอสัณฐาน ( ไม่ใช่ผลึก ) วัสดุของแข็งซึ่งมักจะโปร่งใสและได้แพร่หลายในทางปฏิบัติ , เทคโนโลยี , และการตกแต่งใช้ในสิ่งที่ชอบบาน หน้าต่าง บนโต๊ะอาหารและออปโตอิเล็กทรอนิกส์ . คุ้นเคยมากที่สุด และในประวัติศาสตร์ที่เก่าแก่ที่สุด , ชนิดของกระจกจะขึ้นอยู่กับสารประกอบซิลิกา ( ซิลิคอนไดออกไซด์ ) องค์ประกอบหลักของทราย แก้วระยะยาวในการใช้งานที่เป็นที่นิยมมักถูกใช้เพื่ออ้างถึงเฉพาะของวัสดุชนิดนี้ ซึ่งเป็นที่คุ้นเคยจากใช้เป็นหน้าต่างกระจกและขวดแก้ว ของซิลิกาจากที่มีอยู่หลายแก้ว , กระจกธรรมดาและรูปแบบจากภาชนะแก้วเฉพาะชนิดที่เรียกว่าโซดามะนาวแก้ว , ประกอบด้วยประมาณ 75% ซิลิคอนไดออกไซด์ ( SiO2 ) , โซเดียมออกไซด์ ( na2o ) จากโซเดียมคาร์บอเนต , แคลเซียมออกไซด์เรียกว่าปูนขาว ( CaO ) และหลายรายย่อย เจือปน ที่ชัดเจนมากและทนทานแก้วโป่งข่ามสามารถทำจากซิลิกาบริสุทธิ์ ; อื่น ๆสารประกอบดังกล่าวใช้เพื่อปรับปรุงอุณหภูมิความสามารถของผลิตภัณฑ์ หลายงาน

แก้วซิลิเกตที่สืบทอดมาจากความโปร่งใส ซึ่งจะช่วยให้สูงขึ้นไปหนึ่งแก้วซิลิเกตหลักใช้เป็นบานหน้าต่างกระจกจะสะท้อนหักเหแสงและ ; ลักษณะเหล่านี้สามารถเพิ่มโดยการตัดและขัดเพื่อให้เลนส์แสงปริซึม ดีแก้วและเส้นใยแสงความเร็วสูงการส่งข้อมูลด้วยแสง แก้วสามารถสี โดยการเพิ่มเกลือของโลหะ และยังสามารถทาสี คุณสมบัติเหล่านี้ทำให้การใช้ที่กว้างขวางของกระจกในการผลิตวัตถุศิลปะและโดยเฉพาะอย่างยิ่งหน้าต่างกระจกสี แม้ว่า เปราะ ซิลิเกตกลาสมีความทนทานมากและหลายตัวอย่างของเศษกระจกที่แตกอยู่ จากแก้วก่อนทำวัฒนธรรม เพราะแก้วสามารถปั้นหรือขึ้นรูปเป็นรูปร่างใด ๆและยังเพราะมันเป็นผลิตภัณฑ์ฆ่าเชื้อ มันได้รับการใช้แบบดั้งเดิมสำหรับเรือ : ชาม , แจกัน , ขวด , ขวดและแก้วน้ำในรูปมันเป็นของแข็งที่สุดยังถูกใช้สำหรับ paperweights , หินอ่อน , และลูกปัด เมื่ออัดเป็นใยแก้วและสังกะตังเป็นใยแก้วในวิธีดักอากาศ มันกลายเป็นความร้อน insulating วัสดุ และเมื่อเส้นใยเหล่านี้จะฝังตัวลงในแก้วพลาสติกพอลิเมอร์อินทรีย์ พวกเขาเป็นส่วนหนึ่งที่สำคัญของใยแก้วเสริมแรงโครงสร้างวัสดุคอมโพสิต

ในวิทยาศาสตร์แก้วในระยะมักจะกำหนดในความรู้สึกที่กว้างขึ้นครอบคลุมทุกของแข็งมีคุณสมบัติที่ไม่ใช่ผลึก ( เช่น amorphous ) อะตอมขนาดโครงสร้างและที่จัดแสดงแก้วอุ่น เมื่อเปลี่ยนไปสู่สถานะของเหลว ดังนั้น , porcelains และหลายพอลิเมอร์พลาสติกที่คุ้นเคยจากชีวิตประจำวัน เป็นกายแก้วยังเหล่านี้ประเภทของแว่นตาสามารถทำจากประเภทแตกต่างกันมากของวัสดุ : อัลลอย โลหะไอออนที่ละลาย สารละลายของเหลว โมเลกุลและพอลิเมอร์ สำหรับการใช้งานมาก ( ขวดแก้ว , แว่นตา ) พอลิเมอร์ ( คริลิคกระจกโพลีคาร์บอเนต , polyethylene terephthalate ) เป็นทางเลือกที่เบาเพื่อแก้วซิลิกาแบบดั้งเดิม