This paper examines the underdeterm

This paper examines the underdetermination between the Ptolemaic, Copernican, and the Tychonic theories of planetary motions and its attempted resolution by Kepler. I argue that past philosophical analyses of the problem of the planetary motions have not adequately grasped a method through which the underdetermination might have been resolved. This method involves a procedure of what I characterize as decomposition and identification. I show that this procedure is used by Kepler in the first half of the Astronomia Nova, where he ultimately claims to have refuted the Ptolemaic theory, thus partially overcoming the underdetermination. Finally, I compare this method with other views of scientific inference such as bootstrapping.

ผลลัพธ์ (ไทย) 1:

Underdetermination ระหว่าง Ptolemaic ตรวจสอบเอกสารนี้ Copernican และทฤษฎี Tychonic ดังดาวเคราะห์และแก้ปัญหาความพยายามทำตามกฎ โต้แย้งว่า วิเคราะห์ปรัชญาที่ผ่านมาปัญหาดังดาวเคราะห์มีไม่เพียงพอ grasped วิธีที่ underdetermination ที่อาจได้รับการแก้ไข วิธีการนี้เกี่ยวข้องกับขั้นตอนของสิ่งที่ฉันกำหนดลักษณะแยกส่วนประกอบและระบุ แสดงว่า ขั้นตอนนี้จะใช้กฎในครึ่งแรกของโนวา Astronomia ที่เขาสุดอ้างว่า ได้โต้แย้งทฤษฎี Ptolemaic ดังนั้น บางส่วน overcoming underdetermination ที่ ในที่สุด ฉันเปรียบเทียบวิธีนี้กับมุมมองอื่นของข้อวิทยาศาสตร์เช่น bootstrapping

ผลลัพธ์ (ไทย) 2:

กระดาษนี้จะตรวจสอบ underdetermination ระหว่าง Ptolemaic ที่โคเปอร์นิคัและทฤษฎีของ Tychonic เคลื่อนไหวของดาวเคราะห์และความละเอียดความพยายามของตนโดยเคปเลอร์ ผมยืนยันว่าการวิเคราะห์ปรัชญาที่ผ่านมาของปัญหาที่เกิดจากการเคลื่อนที่ของดาวเคราะห์ที่ยังไม่ได้ลงโทษอย่างเพียงพอวิธีผ่านที่ underdetermination อาจจะได้รับการแก้ไข วิธีนี้เกี่ยวข้องกับขั้นตอนของสิ่งที่ฉันเป็นลักษณะของการสลายตัวและการระบุ ผมแสดงให้เห็นว่าขั้นตอนนี้จะถูกใช้โดยเคปเลอร์ในช่วงครึ่งแรกของ Astronomia Nova ซึ่งท้ายที่สุดเขาก็อ้างว่าได้ข้องแวะทฤษฎี Ptolemaic จึงเอาชนะบางส่วน underdetermination สุดท้ายผมเปรียบเทียบวิธีการนี​​้มีมุมมองอื่น ๆ ของการอนุมานทางวิทยาศาสตร์เช่นการร่วมมือ