observed by Baker, Pfeiffer, Sch€on

observed by Baker, Pfeiffer, Sch€oner and SmithLemmon
(2002). Diler and Gokoglu (2004)
demonstrated that carotenoid concentration in
rainbow trout significantly increased by feeding
diets that contained red pepper and astaxanthin.
There seems to be a tendency for an overall
improvement of colour parameters (L* and b*
) in
fish fed diets with high levels of FS in our study.
Although muscle lutein increased with dietary
levels, there was a clear selection in favour of the
deposition of astaxanthin, or alternatively, against
lutein. In this study, lutein tended to decrease
when fish were fed dietary carotenoids for a long
time. The fish showed high values of lutein after
60 days, particularly those fed in the SP6 diet.
This result was similar to early reports on Atlantic
salmon, S. salar (Olsen & Baker 2006). In this
study, canthaxanthin, astaxanthin and b-carotene
concentrations were increasing significantly in
skin and musculature during the experiment
whatever the carotenoid feed content was. These
results showed that canthaxanthin deposition was
higher than astaxanthin and b-carotene. In
contrast, astaxanthin deposition was higher than
canthaxanthin in rainbow trout and Atlantic
salmon flesh (Page & Davies 2006). Pan and Chien
(2009) found that dietary synthetic astaxanthin
provided a similar deposition of astaxanthin in
skin and fin compared to natural astaxanthin, but
a higher content in the gonad than from natural
carotenoid sources. Variations in muscle astaxanthin
concentrations may be explained by different
factors, some of which reflect the nature of carotenoids
using dietary carotenoid concentration, fish
size or physiological state of fish (Torrissen 1989).
Choubert et al. (2009) indicated that a feeding
strategy based on astaxanthin feeding in alternate
meals each day led to a higher astaxanthin muscle
retention compared with continuous astaxanthin
feeding. They also found that pigment retention
values, both of astaxanthin and canthaxanthin,
appear to be utilized to the same extent.
It can be concluded that carotenoid concentrations
in feeds play a major role in skin colouration
of flowerhorn cichlids. The results reported here
provide additional evidence for the potential applicability
of alternative carotenoid feeding on flowerhorn
fish pigmentation, which could affect the
quality and acceptance of fish colouration on the
market. Food amendments with fairy shrimp inclusion
of 20%, as here, provide one way to obtain
better results in terms of total carotenoid content,

ผลลัพธ์ (ไทย) 1:

สังเกต โดยเบเกอร์ เชลล์ไฟฟ์เฟอร์ Sch€ oner และ SmithLemmon(2002) . Diler และ Gokoglu (2004)แสดงว่าความเข้มข้น carotenoid ในเรนโบว์เทราต์ที่เพิ่มขึ้นอย่างมีนัยสำคัญ โดยการให้อาหารอาหารที่ประกอบด้วยพริกแดงและ astaxanthinดูเหมือนจะ เป็นแนวโน้มสำหรับโดยรวมมีปรับปรุงพารามิเตอร์ของสี (L * และ b *) ในปลาได้รับอาหารที่มีระดับสูงของ FS ในการศึกษาของเราถึงแม้ว่าลูทีนกล้ามเนื้อเพิ่มขึ้น ด้วยอาหารสำหรับผู้ระดับ มีการยกเลิกการเลือกใน favour ของสะสม ของ astaxanthin เหนื่อย กับลูทีน ในการศึกษานี้ ลูทีนมีแนวโน้มลดลงเมื่อปลาถูกเลี้ยง carotenoids อาหารระยะยาวเวลา ปลาที่พบค่าสูงของลูทีนหลังจาก60 วัน โดยเฉพาะอย่างยิ่งผู้เลี้ยงในอาหาร SP6ผลลัพธ์นี้เป็นคล้ายกับรายงานแรกในมหาสมุทรแอตแลนติกปลาแซลมอน S. ซาลาร์ (โอลเซ็นและ 2006 เบเกอร์) ในที่นี้ศึกษา canthaxanthin, astaxanthin และบีแคโรทีนความเข้มข้นเพิ่มขึ้นอย่างมีนัยสำคัญในผิวและ musculature ในระหว่างการทดลองสิ่ง carotenoid ที่ดึงเนื้อหาได้ เหล่านี้ผลพบว่า canthaxanthin สะสมถูกสูงกว่า astaxanthin และบีแคโรทีน ในความคมชัด สะสม astaxanthin สูงกว่าcanthaxanthin เรนโบว์เทราต์และแอตแลนติกเนื้อปลาแซลมอน (หน้าและ 2006 เดวีส์) แพนและเจียน(2009) พบว่า astaxanthin สังเคราะห์อาหารให้สะสมเหมือนของ astaxanthin ในผิวหนังและหูเมื่อเทียบกับ astaxanthin ธรรมชาติ แต่เนื้อหาสูงใน gonad กว่าจากธรรมชาติแหล่ง carotenoid ในกล้ามเนื้อ astaxanthinความเข้มข้นอาจจะอธิบายความแตกต่างกันปัจจัย ซึ่งสะท้อนลักษณะของ carotenoidsใช้ความเข้มข้น carotenoid อาหาร ปลาขนาดหรือสภาวะสรีรวิทยาของปลา (Torrissen 1989)Choubert et al. (2009) ระบุที่เป็นอาหารกลยุทธ์ที่ใช้ astaxanthin อาหารในแบบอื่นอาหารแต่ละวันให้กล้าม astaxanthin สูงเก็บข้อมูลเปรียบเทียบกับ astaxanthin ต่อเนื่องอาหาร พวกเขายังพบผงที่เก็บรักษาค่า ทั้ง ของ astaxanthin และ canthaxanthinจะนำไปใช้ประโยชน์ในขอบเขตเดียวกันจึงสามารถสรุปได้ carotenoid ที่ความเข้มข้นในตัวดึงข้อมูลมีบทบาทสำคัญในผิว colourationของปลาหมอสี flowerhorn ผลรายงานที่นี่แสดงหลักฐานเพิ่มเติมสำหรับความเกี่ยวข้องของศักยภาพของอาหารบน flowerhorn carotenoid อื่นปลาผิวคล้ำ ซึ่งอาจมีผลต่อการคุณภาพและการยอมรับปลา colouration ในการตลาด แก้ไขอาหารกับนางฟ้ากุ้งรวม20% เป็นนี่ เป็นวิธีการหนึ่งเพื่อให้ได้ผลดี ในเนื้อหา carotenoid รวม

ผลลัพธ์ (ไทย) 2:

ข้อสังเกตจากเบเกอร์ไฟฟ์เฟอร์ Sch € Oner และ SmithLemmon
(2002) Diler และ Gokoglu (2004)
แสดงให้เห็นว่ามีความเข้มข้นใน carotenoid
เรนโบว์เทราท์ที่เพิ่มขึ้นอย่างมีนัยสำคัญโดยการให้อาหาร
อาหารที่มีพริกแดงและ astaxanthin.
ดูเหมือนจะมีแนวโน้มโดยรวม
ปรับตัวดีขึ้นของพารามิเตอร์สี (L * และ b *
) ใน
ปลาที่ได้รับอาหารที่มี ระดับสูงของเอฟเอสในการศึกษาของเรา.
แม้ว่าลูทีนกล้ามเนื้อเพิ่มขึ้นด้วยการบริโภคอาหาร
ในระดับที่มีการเลือกที่ชัดเจนในความโปรดปรานของ
การสะสมของ astaxanthin หรืออีกทางเลือกหนึ่งกับ
ลูทีน ในการศึกษานี้ลูทีนมีแนวโน้มลดลง
เมื่อปลาได้รับการเลี้ยงดู carotenoids อาหารสำหรับระยะ
เวลา ปลามีค่าสูงของลูทีนหลังจาก
60 วันโดยเฉพาะผู้ที่เลี้ยงในอาหาร SP6.
ผลที่ได้นี้ก็คล้ายคลึงกับรายงานในช่วงต้นของมหาสมุทรแอตแลนติก
แซลมอนเอสแซ (โอลเซ่นและเบเกอร์ 2006) ในการนี้
การศึกษา canthaxanthin, astaxanthin และขแคโรทีน
มีความเข้มข้นเพิ่มมากขึ้นอย่างมีนัยสำคัญใน
ผิวหนังและกล้ามเนื้อในระหว่างการทดลอง
สิ่งที่เนื้อหา carotenoid เป็นอาหาร เหล่านี้
ผลการศึกษาพบว่าการสะสมเป็น canthaxanthin
สูงกว่า astaxanthin และขแคโรทีน ใน
ทางตรงกันข้ามการสะสม astaxanthin สูงกว่า
canthaxanthin ในเรนโบว์เทราท์และมหาสมุทรแอตแลนติก
เนื้อปลาแซลมอน (หน้าและเดวีส์ 2006) แพนและเชียน
(2009) พบว่า astaxanthin สังเคราะห์อาหาร
ให้การของพยานที่คล้ายกันของ astaxanthin ใน
ผิวหนังและครีบเมื่อเทียบกับ astaxanthin ธรรมชาติ แต่
เนื้อหาที่สูงขึ้นในอวัยวะสืบพันธุ์กว่าจากธรรมชาติ
แหล่ง carotenoid รูปแบบในกล้ามเนื้อ astaxanthin
ความเข้มข้นอาจจะอธิบายที่แตกต่างกันโดย
มีปัจจัยบางอย่างที่สะท้อนให้เห็นถึงลักษณะของนอยด์
โดยใช้ความเข้มข้น carotenoid อาหารปลา
ขนาดหรือรัฐทางสรีรวิทยาของปลา (Torrissen 1989).
Choubert et al, (2009) ชี้ให้เห็นว่าการให้อาหารที่
อยู่บนพื้นฐานของกลยุทธ์การให้อาหารใน astaxanthin สลับ
มื้อในแต่ละวันจะนำไปสู่กล้ามเนื้อ astaxanthin ที่สูงขึ้น
เมื่อเทียบกับการเก็บรักษาอย่างต่อเนื่อง astaxanthin
การให้อาหาร นอกจากนี้ยังพบว่าการเก็บรักษาสี
ค่าทั้งสอง astaxanthin และ canthaxanthin,
ปรากฏเพื่อนำไปใช้ในระดับเดียวกับ.
มันสามารถสรุปได้ว่าความเข้มข้นของ carotenoid
ในฟีดมีบทบาทสำคัญในสีผิว
ของ flowerhorn ปลาหมอสี รายงานผลที่นี่
ให้หลักฐานเพิ่มเติมสำหรับการบังคับใช้ที่มีศักยภาพ
ของการให้อาหารทางเลือกใน carotenoid flowerhorn
สีปลาซึ่งอาจส่งผลกระทบต่อ
คุณภาพและการยอมรับของสีปลาใน
ตลาด อาหารที่มีการแก้ไขเพิ่มเติมรวมกุ้งนางฟ้า
20% เป็นที่นี่ให้เป็นวิธีหนึ่งที่จะได้รับ
ผลลัพธ์ที่ดีกว่าในแง่ของเนื้อหาทั้งหมด carotenoid,

ผลลัพธ์ (ไทย) 3:

สังเกตได้จากเบเกอร์ ไฟเฟอร์ , Sch โดยลูกค้า และ smithlemmon
( 2002 ) และโดย gokoglu ( 2004 ) แสดงให้เห็นถึงปริมาณแคโรทีนอยด์ในนั้น

ปลาเทราท์เพิ่มขึ้น โดยให้อาหาร
อาหารที่มีพริกและแอสทาแซนทิน .
ดูเหมือนว่าจะมีแนวโน้มในการปรับปรุงโดยรวม
ค่าสี ( L * และ b *

) ในปลาที่ได้รับอาหารที่มีระดับสูงของ FS ในการศึกษาของเรา .
ถึงแม้ว่า ลูทีน กล้ามเนื้อเพิ่มขึ้นกับระดับอาหาร
, มีการเลือกที่ชัดเจนในความโปรดปรานของ
การสะสมแอสตาแซนทิน หรืออีกวิธีหนึ่งคือ ต่อต้าน
ลูทีน . ในการศึกษานี้ ลูทีน มีแนวโน้มลดลงเมื่อปลาได้รับอาหาร
แคโรทีนอยด์มานานแล้ว

ปลาที่พบค่าสูงของลูทีน หลังจาก
60 วัน โดยเฉพาะอย่างยิ่งผู้ที่เลี้ยงในอาหาร
sp6 .ผลที่ได้นี้คล้ายคลึงกับรายงานในช่วงต้นของปลาแซลมอนแอตแลนติก
, S . ซาลาร์ ( Olsen &เบเกอร์ 2549 ) ในการศึกษานี้
-
แคนทาแซนทินแอสทาแซนทิน , , และความเข้มข้นที่เพิ่มขึ้นอย่างมีนัยสำคัญใน
ผิวหนังและกล้ามเนื้อในระหว่างการทดลอง
ไม่ว่าเนื้อหาฟีดแคโรทีนนอยด์คือ ผลลัพธ์เหล่านี้แสดงให้เห็นว่าการเป็นแคนทาแซนทิน

ที่สูงกว่า แอสตาแซนทินและเบต้าแคโรทีน . ใน
ความคมชัดแอสตาแซนทินสะสมสูงกว่า
แคนทาแซนทินในปลาเทราท์และปลาแซลมอนแอตแลนติก
เนื้อ ( หน้า&เดวีส์ 2006 ) กระทะจีน

( 2009 ) พบว่า แอสตาแซนทินสังเคราะห์อาหารให้คล้ายการสะสมของแอสตาแซนธินใน
ผิวและครีบเมื่อเทียบกับแอสตาแซนธินธรรมชาติแต่
ที่สูงเนื้อหาในท้องน้อยกว่าแคโรทีนอยด์จากธรรมชาติ
แหล่ง การเปลี่ยนแปลงในกล้ามเนื้อ
แอสทาแซนทินความเข้มข้นอาจจะอธิบายได้ด้วยปัจจัยต่าง ๆ
, บางอย่างที่สะท้อนให้เห็นถึงลักษณะของการใช้อาหารปริมาณแคโรทีนแคโรทีนอยด์

ขนาดปลาหรือสภาพทางสรีรวิทยาของปลา ( torrissen 1989 )
choubert et al . ( 2009 ) พบว่า การให้อาหาร
กลยุทธ์ในการให้อาหารแอสตาแซนธินสลับ
แต่ละวันทำให้สูงกว่า แอสตาแซนธินในกล้ามเนื้อ

แอสตาแซนธินต่อเนื่อง เมื่อเทียบกับการให้อาหาร นอกจากนี้ยังพบว่าค่าสีความคงทน
ทั้งแอสตาแซนทิน และแคนตาแซนทิน
, ปรากฏเป็นใช้แบบเดียวกัน สามารถสรุปได้ว่า

) แคโรทีนอยด์ในอาหารมีบทบาทสำคัญในผิวสี
ของปลาหมอฟลาวเวอร์ฮอร์น . ผลรายงานที่นี่
ให้หลักฐานเพิ่มเติมสำหรับศักยภาพในการประยุกต์ใช้

เลี้ยงฟลาวเวอร์ฮอร์นสีปลา ซึ่งอาจมีผลต่อคุณภาพและการยอมรับของปลา

สีในตลาด อาหารการแก้ไขกับนางฟ้ากุ้งรวม
20 % , ที่นี่ , ให้ วิธีหนึ่งที่จะได้รับผลลัพธ์ที่ดีกว่าในแง่ของ

เนื้อหาแคโรทีนอยด์ทั้งหมด