Spirochaetes belong to a phylum of distinctive diderm bacteria, most of which have long, helicallycoiled (spiral-shaped)cells.Spirochaetes are chemoheterotrophic in nature, with lengths between 5 and 250 µm and diameters around 0.1–0.6 µm.
Spirochaetes are distinguished from other bacterial phyla by the location of their flagella, sometimes called axial filaments, which run lengthwise between the bacterial inner membrane and outer membrane in periplasmic space. These cause a twisting motion which allows the spirochaete to move about. When reproducing, a spirochaete will undergo asexual transverse binary fission.
Most spirochaetes are free-living and anaerobic, but there are numerous exceptions.
A Gram positive bacterium has a thick, multilayered cell wall consisting mainly of peptidoglycan (150 to 500 A) surrounding the cytoplasmic membrane. The peptidoglycan is a meshlike exoskeleton similar in function to the exoskeleton of an insect. Unlike the exoskeleton of the insect, however, the peptidoglycan of the cell is sufficiently porous to allow diffusion of metabolites to the plasma membrane. The peptidoglycan is essential for the structure, for replication, and for survival in the normally hostile conditions in which bacteria grow. During infection, the peptidoglycan can interfere with phagocytosis, is mitogenic (stimulates mitosis of lymphocytes), and has pyrogenic activity (induces fever).
The peptidoglycan can be degraded by treatment with lysozyme. Lysozyme, an enzyme in human tears and mucus, is also produced by bacteria and other organisms. Lysozyme degrades the glycan backbone of the peptidoglycan. Without the peptidoglycan, the bacteria succumb to the large osmotic pressure differences across the cytoplasmic membrane and lyse. Removal of the cell wall produces a protoplast that lyses unless it is osmotically stabilized.
The Gram positive cell wall may also include other components such as teichoic and lipoteichoic acids and complex polysaccharides (usually called C polysaccharides). Proteins such as the M protein of streptococci and R protein of staphylococci also associate with the peptidoglycan. Teichoic acids are water-soluble polymers of polyol phosphates, which are covalently linked to the peptidoglycan. Lipoteichoic acids have a fatty acid and are anchored in the cytoplasmic membrane. These molecules are common surface antigens that distinguish bacterial serotypes and promote attachment to other bacteria as well as to specific receptors on mammalian cell surfaces (adherence). Teichoic acids are important factors in virulence. Lipoteichoic acids are shed into the media and host and, although weaker, can initiate endotoxic-like activities.
Gram Positive Bacteria - The bacteria's cell wall is made up of protein-sugar complex that takes on purple color during gram staining.
Cyanobacteria are aquatic and photosynthetic, that is, they live in the water, and can manufacture their own food. Because they are bacteria, they are quite small and usually unicellular, though they often grow in colonies large enough to see. They have the distinction of being the oldest known fossils, more than 3.5 billion years old, in fact! It may surprise you then to know that the cyanobacteria are still around; they are one of the largest and most important groups of bacteria on earth.
Many Proterozoic oil deposits are attributed to the activity of cyanobacteria. They are also important providers of nitrogen fertilizer in the cultivation of rice and beans. The cyanobacteria have also been tremendously important in shaping the course of evolution and ecological change throughout earth's history. The oxygen atmosphere that we depend on was generated by numerous cyanobacteria during the Archaean and ProterozoicEras. Before that time, the atmosphere had a very different chemistry, unsuitable for life as we know it today.
The other great contribution of the cyanobacteria is the origin of plants. The chloroplast with which plants make food for themselves is actually a cyanobacterium living within the plant's cells. Sometime in the late Proterozoic, or in the early Cambrian, cyanobacteria began to take up residence within certain eukaryote cells, making food for the eukaryote host in return for a home. This event is known as endosymbiosis, and is also the origin of the eukaryotic mitochondrion.
Because they are photosynthetic and aquatic, cyanobacteria are often called "blue-green algae". This name is convenient for talking about organisms in the water that make their own food, but does not reflect any relationship between the cyanobacteria and other organisms called algae. Cyanobacteria are relatives of the bacteria, not eukaryotes, and it is only the chloroplast in eukaryotic algae to which the cyanobacteria are related.
spirochaetes เป็นไฟลัมของแบคทีเรีย diderm ที่โดดเด่นซึ่งส่วนใหญ่มีความยาว, helicallycoiled cells.spirochaetes (มีรูปทรงเกลียว) จะ chemoheterotrophic ในธรรมชาติที่มีความยาวระหว่างวันที่ 5 และ 250 ไมโครเมตรและขนาดเส้นผ่าศูนย์กลางประมาณ 0.1-0.6 ไมโครเมตร. spirochaetes
จะแตกต่างจาก ไฟลัมของเชื้อแบคทีเรียอื่น ๆ โดยที่ตั้งของ flagella ของพวกเขาบางครั้งเรียกว่าเส้นใยแกนซึ่งวิ่งยาวระหว่างเยื่อหุ้มชั้นแบคทีเรียและเยื่อหุ้มชั้นนอกในพื้นที่ periplasmic เหล่านี้ก่อให้เกิดการเคลื่อนไหวบิดซึ่งจะช่วยให้ spirochaete ที่จะย้ายเกี่ยวกับ เมื่อทำซ้ำ, spirochaete จะได้รับการฟิชชันไบนารีกะเทยขวาง.
ที่สุด spirochaetes มีอิสระในชีวิตและไม่ใช้ออกซิเจน แต่มีข้อยกเว้นจำนวนมาก.
แบคทีเรียแกรมบวกมีความหนา,ผนังเซลล์พหุส่วนใหญ่ประกอบด้วย peptidoglycan (150-500) รอบเยื่อหุ้มนิวเคลียส peptidoglycan เป็นรพ meshlike ที่คล้ายกันในการทำงานเพื่อรพแมลง ซึ่งแตกต่างจากรพแมลง แต่ peptidoglycan ของเซลล์เป็นรูพรุนพอที่จะอนุญาตให้มีการแพร่กระจายของสารเมมเบรนพลาสม่าpeptidoglycan เป็นสิ่งจำเป็นสำหรับโครงสร้างสำหรับการจำลองแบบและเพื่อความอยู่รอดในสภาวะที่ไม่เป็นมิตรปกติที่แบคทีเรียเจริญเติบโตได้ ระหว่างการติดเชื้อ, peptidoglycan สามารถใช้เซลล์ทำลายเป็น mitogenic (กระตุ้นเซลล์ของเซลล์เม็ดเลือดขาว) และมีกิจกรรม pyrogenic (ไข้เจือจาง)
peptidoglycan สามารถสลายตัวโดยการรักษาด้วย lysozyme lysozyme,เอนไซม์ในน้ำตาของมนุษย์และเมือกที่ผลิตโดยแบคทีเรียและสิ่งมีชีวิตอื่น ๆ lysozyme degrades กระดูกสันหลัง glycan ของ peptidoglycan โดยไม่ต้อง peptidoglycan แบคทีเรียยอมให้มีขนาดใหญ่ความแตกต่างความดันออสโมติกผ่านเยื่อหุ้มนิวเคลียสและ lyse การกำจัดของผนังเซลล์ที่ผลิตพลาสต์ lyses นอกจากจะมีความเสถียร osmotically
ผนังเซลล์กรัมบวกยังอาจรวมถึงส่วนประกอบอื่น ๆ เช่นกรด teichoic และ lipoteichoic และ polysaccharides ที่ซับซ้อน (มักจะเรียกว่า polysaccharides c) โปรตีนเช่นโปรตีนเมตร streptococci และโปรตีน R จากเชื้อนอกจากนี้ยังเชื่อมโยงกับ peptidoglycan กรด teichoic เป็นโพลิเมอร์ที่ละลายน้ำได้จากโพลีออลฟอสเฟตซึ่งจะเชื่อมโยงไปยัง covalently peptidoglycanกรด lipoteichoic มีกรดไขมันและจอดทอดสมออยู่ในเยื่อหุ้มนิวเคลียส โมเลกุลเหล่านี้เป็นแอนติเจนที่พบโดยทั่วไปที่เห็นความแตกต่างสายพันธุ์ของเชื้อแบคทีเรียและส่งเสริมสิ่งที่แนบมากับแบคทีเรียอื่น ๆ เช่นเดียวกับที่เฉพาะผู้รับบนพื้นผิวเซลล์ของสัตว์เลี้ยงลูกด้วยนม (ยึดมั่น) กรด teichoic เป็นปัจจัยสำคัญในการทำให้เกิดความรุนแรง กรด lipoteichoic จะหลั่งลงสื่อและโฮสต์และแม้ว่าจะปรับตัวลดลงสามารถเริ่มต้นกิจกรรม endotoxic เหมือน
แบคทีเรียแกรมบวก - ผนังเซลล์ของแบคทีเรียถูกสร้างขึ้นจากโปรตีนที่ซับซ้อนน้ำตาลที่ใช้กับสีม่วงในระหว่างการย้อมสีแกรม
ไซยาโนแบคทีเรียที่มีน้ำและสังเคราะห์ซึ่งก็คือพวกเขาอาศัยอยู่ในน้ำและสามารถผลิตอาหารของตัวเอง เพราะพวกเขาเป็นแบคทีเรียพวกเขาจะมีขนาดเล็กมากและจุลินทรีย์ปกติแม้ว่าพวกเขามักจะเจริญเติบโตได้ในดินแดนอาณานิคมที่มีขนาดใหญ่พอที่จะเห็น พวกเขามีความแตกต่างของการเป็นฟอสซิลที่เก่าแก่ที่สุดที่รู้จักกันมากกว่า 3500000000 ปีในความเป็นจริง! มันอาจทำให้คุณประหลาดใจแล้วจะรู้ว่าไซยาโนแบคทีเรียยังคงรอบ. พวกเขาเป็นหนึ่งในกลุ่มที่ใหญ่ที่สุดและสำคัญที่สุดของแบคทีเรียบนโลก
เงินฝากน้ำมัน Proterozoic จำนวนมากจะมีการบันทึกกิจกรรมของไซยาโนแบคทีเรียพวกเขายังมีผู้ให้บริการที่สำคัญของปุ๋ยไนโตรเจนในการปลูกข้าวและถั่ว ไซยาโนแบคทีเรียนอกจากนี้ยังมีความสำคัญอย่างมากในการสร้างหลักสูตรของวิวัฒนาการและการเปลี่ยนแปลงของระบบนิเวศตลอดประวัติศาสตร์ของโลก บรรยากาศออกซิเจนที่เราขึ้นอยู่กับการได้รับการสร้างขึ้นโดยไซยาโนแบคทีเรียจำนวนมากในช่วง Archaean และ proterozoiceras ก่อนที่เวลานั้นบรรยากาศที่มีคุณสมบัติทางเคมีที่แตกต่างกันมากไม่เหมาะสมสำหรับชีวิตที่เรารู้ว่าวันนี้.
ผลงานที่ดีอื่น ๆ ของไซยาโนแบคทีเรียคือที่มาของพืช คลอโรพลากับที่พืชสร้างอาหารสำหรับตัวเองเป็นจริงที่อยู่อาศัยไซยาโนแบคทีเรียภายในเซลล์ของพืช บางครั้งในช่วงปลาย Proterozoic หรือในต้น Cambrian,ไซยาโนแบคทีเรียเริ่มที่จะมีถิ่นที่อยู่ภายในเซลล์ eukaryote บางอย่างทำให้อาหารสำหรับโฮสต์ eukaryote กลับมาอยู่ในบ้าน เหตุการณ์นี้เป็นที่รู้จักกัน endosymbiosis และยังเป็นจุดเริ่มต้นของ mitochondrion eukaryotic.
เพราะพวกเขามีการสังเคราะห์และน้ำไซยาโนแบคทีเรียมักจะเรียกว่า "สาหร่ายสีน้ำเงินแกมเขียว"ชื่อนี้จะสะดวกสำหรับพูดคุยเกี่ยวกับสิ่งมีชีวิตในน้ำที่ทำให้อาหารของตัวเอง แต่ไม่ได้สะท้อนให้เห็นถึงความสัมพันธ์ระหว่างสิ่งมีชีวิตใด ๆ ไซยาโนแบคทีเรียและอื่น ๆ ที่เรียกว่าสาหร่าย ไซยาโนแบคทีเรียเป็นญาติของแบคทีเรีย, ยูคาริโอไม่ได้และมันก็เป็นเพียงในคลอโรพลาสาหร่าย eukaryotic ไซยาโนแบคทีเรียที่มีความสัมพันธ์กัน.
การแปล กรุณารอสักครู่..
![](//thimg.ilovetranslation.com/pic/loading_3.gif?v=b9814dd30c1d7c59_8619)