The poor face a scarcity of resourc

The poor face a scarcity of resources more often than the rich because they have more limited resources (most importantly, money). But everyone's resources are technically limited. The rich have more money than the poor, but if they spend it all or lose it all, they also face scarcity. If there is a scarcity of a product or a natural resource, it will affect both the rich and the poor, but as prices rise for resources high in demand, the rich will have more access to them, until there is no more for anyone: both rich and poor

ผลลัพธ์ (ไทย) 1:

คนจนหน้าขาดแคลนทรัพยากรบ่อยมากกว่าคนรวยเนื่องจากพวกเขามีจำกัดมากทรัพยากร (สุดสำคัญ เงิน) แต่ของทุกอย่างเทคนิคจำกัด คนรวยมีเงินให้มากกว่าคนจน แต่ถ้าพวกเขาใช้จ่ายทั้งหมด หรือเสียทั้งหมด พวกเขายังเผชิญกับการขาดแคลน หากมีการขาดแคลนของสินค้าหรือทรัพยากรธรรมชาติ มันจะมีผลต่อทั้งคนรวยและคนจน เป็นราคาเพิ่มขึ้นสูงในความต้องการทรัพยากร คนรวยจะมีสิทธิ์เข้าไป จนกว่าจะมีไม่มากสำหรับทุกคน: รวย และยากจน

ผลลัพธ์ (ไทย) 2:

ใบหน้าที่ยากจนขาดแคลนทรัพยากรบ่อยกว่าที่อุดมไปด้วยเพราะพวกเขามีทรัพยากรที่ จำกัด มากขึ้น (ที่สำคัญที่สุดคือเงิน) แต่ทรัพยากรของทุกคนจะถูก จำกัด ทางเทคนิค ที่อุดมไปด้วยมีเงินมากกว่าคนยากจน แต่ถ้าพวกเขาใช้มันทั้งหมดหรือเสียมันทั้งหมดที่พวกเขาต้องเผชิญกับการขาดแคลนยัง หากมีความขาดแคลนของสินค้าหรือทรัพยากรที่ธรรมชาติก็จะส่งผลกระทบต่อทั้งคนรวยและคนจน แต่เป็นราคาสูงขึ้นสำหรับทรัพยากรความต้องการสูงที่อุดมไปด้วยจะมีการเข้าถึงมากขึ้นเพื่อให้พวกเขาจนกว่าจะมีไม่มากสำหรับทุกคน: ทั้งคนรวยและคนจน