A main known culprit causing amnesi

A main known culprit causing amnesic shellfish poisoning in humans is domoic acid (DA). The toxin appearance
in sea waters (by counting the toxin producing algae) and consequently in shellfish is closely monitored
to prevent acute intoxications with gastrointestinal symptoms and neurological signs. However it is assumed
that there might be some chronic problems with repetitive exposures to the toxin in animals. In humans this
is greatly unknown and it is mostly assessed by relating reported toxin episodes and representative consumption
data. Although in Belgium no alarming outbreaks have been reported in recent years, different concentrations
of DA have been found in shellfish samples. In this study the human acute and chronic exposure
to DA through shellfish consumption was evaluated by linking the data of DA concentrations in samples
collected in the scope of the National Food control program in the period 2004–2009 and consumption
data obtained from the National Belgian Food Consumption Survey including 3245 adults. The found level
of toxin was highest in scallops while lowest in mussels. The mean usual long-term intake of molluscs
such as scallops, mussels and oysters for the whole Belgian population was from 0.10 g/day for scallops to
1.21 g/day for mussels. With average portion size estimated to be 56–108 g/day depending on the shellfish
source it was calculated that less than 1% of the population would be at risk of acute intoxication. Using a medium
bound approach, 5–6% of the population shows chronic exposure exceeding the tolerable daily intake of
0.075 μg/kg bw per day with scallops being the most probable toxin vector when using lower (68.5%) and
medium (45.6%) bound concentrations.

ผลลัพธ์ (ไทย) 2:

ผู้กระทำผิดที่รู้จักกันในหลักที่ทำให้เกิดพิษหอย amnesic ในมนุษย์เป็นกรด domoic (DA) ลักษณะสารพิษ
ในน้ำทะเล (โดยการนับจำนวนการผลิตสาหร่ายพิษ) และดังนั้นในหอยจะถูกตรวจสอบอย่างใกล้ชิด
เพื่อป้องกันไม่ให้พิษเฉียบพลันที่มีอาการทางเดินอาหารและระบบประสาทสัญญาณ แต่มันจะสันนิษฐาน
ว่าอาจจะมีบางปัญหาเรื้อรังที่มีความเสี่ยงที่จะซ้ำสารพิษในสัตว์ ในมนุษย์นี้
เป็นอย่างมากที่ไม่รู้จักและได้รับการประเมินโดยส่วนใหญ่ที่เกี่ยวข้องกับรายงานเอสารพิษและการบริโภคตัวแทน
ข้อมูล แม้ว่าในเบลเยียมไม่มีการระบาดของโรคที่น่ากลัวได้รับการรายงานในปีที่ผ่านมาความเข้มข้นที่แตกต่างกัน
ของอัยการมีการตรวจพบในตัวอย่างหอย ในการศึกษาครั้งนี้เปิดรับเฉียบพลันและเรื้อรังของมนุษย์
ที่จะ DA ผ่านการบริโภคหอยถูกประเมินโดยการเชื่อมโยงข้อมูลความเข้มข้นของ DA ในตัวอย่าง
ที่เก็บรวบรวมในขอบเขตของโปรแกรมการควบคุมอาหารในช่วง 2004-2009 และการใช้
ข้อมูลที่ได้รับจากอาหารแห่งชาติเบลเยียม สำรวจการใช้รวมทั้งผู้ใหญ่ 3245 พบระดับ
ของสารพิษที่เป็นที่สูงที่สุดในหอยเชลล์ในขณะที่ต่ำสุดในหอยแมลงภู่ ค่าเฉลี่ยปกติบริโภคในระยะยาวของหอย
เช่นหอยเชลล์หอยแมลงภู่และหอยนางรมสำหรับประชากรเบลเยียมทั้งจาก 0.10 กรัม / วันสำหรับหอยเชลล์ไป
1.21 กรัม / วันสำหรับหอยแมลงภู่ ส่วนที่มีขนาดเฉลี่ยคาดว่าจะ 56-108 กรัม / วันขึ้นอยู่กับหอย
แหล่งที่มาของมันที่คำนวณได้ว่าน้อยกว่า 1% ของประชากรจะมีความเสี่ยงของการเป็นพิษเฉียบพลัน โดยใช้สื่อ
วิธีการที่ถูกผูกไว้ที่ 5-6% ของประชากรที่แสดงให้เห็นถึงการเปิดรับเรื้อรังเกินการบริโภคประจำวันของทน
0.075 ไมโครกรัม / กก bw ต่อวันกับหอยเชลล์เป็นพิษเวกเตอร์น่าจะเป็นที่สุดเมื่อมีการใช้ลดลง (68.5%) และ
ปานกลาง (45.6%) ความเข้มข้นที่ถูกผูกไว้

ผลลัพธ์ (ไทย) 3:

เป็นผู้ร้ายหลักรู้จักที่ก่อให้เกิดพิษในมนุษย์ domoic ความจำเสื่อมหอยเป็นกรด ( ดา ) พิษปรากฏตัว
ในน้ำทะเล ( โดยนับสารพิษผลิตสาหร่าย ) และจากนั้นในหอยมีการติดตามอย่างใกล้ชิด
เพื่อป้องกัน intoxications เฉียบพลัน อาการทางระบบประสาท อย่างไรก็ตามก็ถือว่า
มันอาจจะมีปัญหาเรื้อรังกับการไปซ้ำพิษในสัตว์ ในมนุษย์นี้
เป็นอย่างมาก ไม่รู้จัก และเป็นส่วนใหญ่ที่ประเมิน โดยรายงานตอนเกี่ยวกับสารพิษและการบริโภคข้อมูล
ตัวแทน แม้ว่าในเบลเยียมไม่มีการระบาดที่น่ากลัวได้รับการรายงานปีล่าสุด ที่ความเข้มข้นต่างๆ
ดาได้รับการพบในหอย ตัวอย่างในการศึกษาของมนุษย์และการเปิดรับเรื้อรังเฉียบพลัน
ดาผ่านการบริโภคหอยที่ถูกประเมิน ด้วยการเชื่อมโยงข้อมูลจากดาความเข้มข้นในตัวอย่าง
เก็บในขอบเขตของโปรแกรมควบคุมอาหารแห่งชาติในช่วงปี 2004 - 2009 และการบริโภค
ข้อมูลที่ได้จากการสำรวจการบริโภคอาหารชาติเบลเยียม รวมทั้งผู้ใหญ่ 3245 . พบว่าระดับ
สารพิษในหอยมากที่สุดในขณะที่ถูกที่สุดในหอยแมลงภู่ การบริโภคระยะยาวหมายถึงปกติของหอย
เช่นหอยแครง หอยแมลงภู่ หอยนางรม สำหรับประชากรทั้งจากเบลเยียม 0.10 กรัม / วัน หอยเชลล์กับ
1.21 กรัม / วันในหอยแมลงภู่ ส่วนที่มีขนาดเฉลี่ยประมาณจะ 56 – 108 กรัม / วันขึ้นอยู่กับหอย
แหล่งมันมีค่าน้อยกว่า 1 % ของประชากรจะอยู่ที่ความเสี่ยงของการเป็นพิษเฉียบพลัน ใช้วิธีการผูกกลาง
5 – 6 % ของประชากร แสดงให้เห็นถึงการเปิดรับเรื้อรังเกินบริโภคทุกวัน ได้ของ
0.075 μกรัม / น้ำหนักตัว 1 กิโลกรัมต่อวัน กับหอยเชลล์เป็นเวกเตอร์พิษน่าจะเป็นมากที่สุดเมื่อใช้ลด ( 68.5 % ) และขนาดกลาง ( 45.6 %
) ผูกไว้เข้มข้น