Chen Rong furrowed her brow, her mi

Chen Rong furrowed her brow, her mind turning almost instantly.

She quietly glanced to the door. Just as their figures arrived at the courtyard, Chen Rong’s voice sounded, calling Old Shang.

“Aye, miss.”

“Luo’yang had fallen and the Hu now run rampant. If not for General Sun’s stationing in Nan’yang, we wouldn’t have our present peace.”

Old Shang peeked up and quizzically looked at her, not getting why she was speaking such banality all of a sudden.

Without warning, Chen Rong gave him a shrewd smile and said in a crisp, resounding voice: “Old Shang, lead the guards to load ten carriages with grains from our warehouse and send them to General Sun.”

Chen Yuan and his stewards were entering the courtyard at the same time these words landed.

Among them, one had already stepped into the door and poised to speak. He froze on the spot when he heard Chen Rong’s words. Whirl – they all turned their heads to look at Chen Yuan.

Chen Yuan, too, was dumbfounded.

He stayed silly for a moment before clearing his throat, stepped into the courtyard and called Chen Rong. “Ah Rong.”

Surprised, Chen Rong quickly stepped away from her seat, respectfully curtsied to him and said, “Uncle, you’re here.”

Chen Yuan nodded and then cleared his throat again. “Ah Rong, when I came in, you were saying…”

This was all he managed before Chen Rong interrupted him. Like a child wanting to win the adult’s praises, she excitedly explained: “Oh, did you hear me? If General Sun hadn’t led his army to protect Nan’yang this time, I as a woman wouldn’t have this peace to enjoy. Uncle, uncle, I just told Old Shang that I want to send them half of my food. I’m sure General Sun will be delighted.”

Chen Rong turned around, shot Old Shang a look and shouted, “What are you freezing there for? Go load the food! Remember, you must bring it over with big fanfare so that the world will know that this food is sent by the house of Chen!”

She said one sentence after another, giving no room for Chen Yuan to interrupt.

After Old Shang left with her orders, Chen Rong turned around to see her uncle. She again curtsied and said to him: “Dear me, I kept talking about my own matter. Don’t mind me, uncle. Is there anything I can do for you today?”

Chen Yuan opened his mouth but could not spit out half a word.

He had come to take Chen Rong’s grains under the pretext of General Sun’s supply urgency. He had intended to take about ten carriages and then with his own name give Sun Yan five while keeping the rest for himself. It should be known that food in Nan’yang at present was becoming increasingly scarcer. Possessing food was much more important than possessing gold and gems.

For this, he even brought four stewards along and thought of all the excuses and pretexts that could be used. Chen Rong was under his control to begin with. If he asked for food from her, it was but for the overall good and there was nothing anyone could say.

But he never imagined that this young girl, whatever mental illness she might have contracted, had taken it upon herself to announce she would be giving food to General Sun and even sent all of ten carriages in her own name before he could open his mouth to speak!

He was livid, but what could he do? There was no longer any excuse for him to demand for her grains.

Chen Rong turned around and blinked her large eyes curiously at a tongue-tied Chen Yuan. “Uncle, uncle?”

Only after she called a few times in a row did Chen Yuan snap awake. He again cleared his throat and wanted to open his mouth, but stopped himself after looking around and seeing the admiration his stewards accorded Chen Rong. After a length, he nodded and somberly said, “Excellent, excellent. Ah Rong, though you’re only a young lady, it is very good that you know how to handle tough situations.”

He gave another cough. “I only came by to visit you. Now I see that you are very commendable.”

Chen Rong blushed as she happily bowed toward him saying: “Thank you, uncle.”

“All right, let’s go,” he barked at the others.

Chen Rong swiftly sent him out with due respect. “Uncle, take you time.”

After Chen Yuan was sent away, Nurse Ping asked in surprise, “Miss, what does the master mean?”

What does he mean? What else but scheming against me? Chen Rong inwardly sneered.

Not receiving a reply, Nurse Ping sighed and muttered: “Miss, aren’t you a little too generous? Gifting all of ten carriages of food. Ten carriages of food, we’re talking about! Even the entire Chen estate cannot come up with so much food.”

Chen Rong lowered her eyes and thought to herself: If I didn’t come up with this number, would Chen Yuan have let me off the hook?

She naturally wouldn’t explain to Nurse Ping, only telling her: “Let Old Shang know that when he gives the grains away, he needs to smile and, if anyone asks, tell them loudly that the person who sends the grains is Ah Rong of the Chen house – a young lady from the Chen estate who’s not yet fifteen. If they seem interested, you may

ผลลัพธ์ (ไทย) 2:

เฉินร่องรอยย่นคิ้วของเธอเปลี่ยนความคิดของเธอเกือบจะทันที. เธออย่างเงียบ ๆ ชำเลืองมองไปที่ประตู เช่นเดียวกับตัวเลขของพวกเขามาถึงที่ลานเสียงเฉินของโรงเป่าเรียกเก่า Shang. "Aye นางสาว." "Luo'yang ได้ลดลงและหูตอนนี้วิ่งพล่าน หากไม่ได้สำหรับการตั้งทั่วไปของดวงอาทิตย์ใน Nan'yang เราจะได้มีความสงบสุขในปัจจุบันของเรา. " เก่า Shang แอบมองอย่างแปลกขึ้นและมองไปที่เธอไม่ได้รับเหตุผลที่เธอกำลังพูดอยู่ดาษดื่นดังกล่าวทั้งหมดในทันที. โดยไม่มีการเตือนเฉินร่องให้ เขามีรอยยิ้มที่ชาญฉลาดและกล่าวว่าในความคมชัดเสียงดังก้อง: "เก่า Shang นำยามที่จะโหลดสิบม้ากับธัญพืชจากคลังสินค้าของเราและส่งพวกเขาไปทั่วไปดวงอาทิตย์" เฉินหยวนและเสนาบดีของเขาได้เข้าสู่ลานในเวลาเดียวกัน คำเหล่านี้เป็นเจ้าของที่ดิน. ในหมู่พวกเขาหนึ่งก้าวแล้วในประตูและพร้อมที่จะพูดคุย เขาแช่แข็งในจุดที่เมื่อเขาได้ยินคำพูดของเฉินร่อง วน - พวกเขาทั้งหมดหันหัวของพวกเขาจะมองไปที่เฉินหยวน. เฉินหยวนเกินไปตะลึง. เขาอยู่โง่สักครู่ก่อนที่จะล้างคอของเขาก้าวเข้าไปในคอร์ทยาร์ดและเรียกเฉินร่อง "อาร่อง." ประหลาดใจเฉินร่องอย่างรวดเร็วก้าวออกจากที่นั่งของเธอกราบ curtsied กับเขาและกล่าวว่า "ลุงคุณอยู่ที่นี่." เฉินหยวนพยักหน้าและลำคอแล้วล้างของเขาอีกครั้ง "อาร่องเมื่อฉันเดินเข้ามาในที่คุณกำลังพูด ... " นี่คือทั้งหมดที่เขามีการจัดการก่อนที่เฉินร่องขัดจังหวะเขา เหมือนเด็กที่ต้องการที่จะชนะสรรเสริญผู้ใหญ่เธอตื่นเต้นอธิบายว่า: "โอ้คุณไม่ได้ยินไหม หากทั่วไปดวงอาทิตย์ไม่ได้นำกองทัพของเขาเพื่อปกป้อง Nan'yang เวลานี้ผมเป็นผู้หญิงจะไม่ได้มีความสงบสุขนี้จะเพลิดเพลินไปกับ ลุงลุงผมก็บอกว่าเก่าชางที่ผมอยากจะส่งพวกเขาครึ่งหนึ่งของอาหารของฉัน ฉันแน่ใจว่าดวงอาทิตย์ทั่วไปจะมีความยินดี. " เฉินร่องหันไปรอบ ๆ ยิงเก่าซางดูและตะโกน" คุณมีอะไรแช่แข็งที่นั่น? ไปโหลดอาหาร! จำไว้ว่าคุณจะต้องนำมันไปด้วยการประโคมใหญ่ดังนั้นว่าโลกจะรู้ว่าอาหารพวกนี้จะถูกส่งไปตามเรือนเฉิน! " เธอกล่าวประโยคหนึ่งหลังจากที่อื่นให้ห้องพักสำหรับเฉินหยวนที่จะขัดขวางไม่. หลังจากเก่า Shang ทิ้งให้อยู่กับเธอ การสั่งซื้อ, เฉินร่องหันไปรอบ ๆ จะเห็นลุงของเธอ เธออีกครั้ง curtsied และพูดกับเขาว่า "ที่รักฉันฉันยังคงพูดคุยเกี่ยวกับเรื่องของตัวเอง ไม่ทราบผมลุง มีอะไรที่ฉันสามารถทำเพื่อคุณในวันนี้? " เฉินหยวนเปิดปากของเขา แต่ไม่สามารถคายออกครึ่งหนึ่งคำ. เขาได้มาเพื่อนำเอาเมล็ดเฉินของโรงภายใต้ข้ออ้างของอุปทานเร่งด่วนทั่วไปดวงอาทิตย์ เขาตั้งใจว่าจะใช้เวลาประมาณสิบม้าแล้วมีชื่อของตัวเองให้ดวงอาทิตย์ยันห้าขณะที่การรักษาส่วนที่เหลือให้กับตัวเอง มันควรจะเป็นที่รู้จักกันในอาหารที่ Nan'yang ในปัจจุบันได้กลายเป็นเวชภัณฑ์มากขึ้น ถือเป็นอาหารที่สำคัญมากขึ้นกว่าที่มีสีทองและอัญมณี. สำหรับเรื่องนี้เขายังนำสี่เสนาบดีพร้อมและความคิดของข้อแก้ตัวทั้งหมดและอ้างว่าสามารถนำมาใช้ เฉินร่องอยู่ภายใต้การควบคุมของเขาจะเริ่มต้นด้วย ถ้าเขาขออาหารจากเธอมันเป็น แต่โดยรวมที่ดีและมีอะไรที่ทุกคนอาจจะบอกว่า. แต่เขาไม่เคยคิดว่าเด็กสาวคนนี้สิ่งที่เจ็บป่วยทางจิตเธออาจจะได้ทำสัญญาได้เอามันต่อตัวเองที่จะประกาศว่าเธอจะ การให้อาหารให้นายพลดวงอาทิตย์และส่งแม้ทั้งหมดของสิบม้าในชื่อของเธอเองก่อนที่เขาจะเปิดปากของเขาที่จะพูดเขาก็โกรธ แต่สิ่งที่เขาจะทำอย่างไร ไม่มีอีกต่อไปข้อแก้ตัวใด ๆ สำหรับเขาที่จะมีความต้องการเมล็ดของเธอ. เฉินร่องหันไปรอบ ๆ และกระพริบตาดวงตากลมโตของเธออยากรู้อยากเห็นที่ลิ้นแข็งเฉินหยวน "ลุงลุง?" แต่หลังจากที่เธอเรียกว่าไม่กี่ครั้งในแถวไม่เฉินหยวนแน็ปตื่นตัว อีกครั้งที่เขากระแอมและต้องการที่จะเปิดปากของเขา แต่หยุดตัวเองหลังจากที่มองไปรอบ ๆ และเห็นชื่นชมเสนาบดีของเขาคบหาเฉินร่อง หลังจากระยะเวลาที่เขาพยักหน้าและเศร้าหมองกล่าวว่า "ดีเยี่ยม, ที่ดีเยี่ยม อาร่องแม้ว่าคุณเพียง แต่หญิงสาวก็เป็นสิ่งที่ดีมากที่คุณรู้วิธีที่จะจัดการกับสถานการณ์ที่ยากลำบาก. " เขาให้ไออีก "ผมเพียงมาโดยจะไปเยี่ยมคุณ ตอนนี้ผมเห็นว่าคุณเป็นที่น่ายกย่องมาก ". เฉินร่องเขินขณะที่เธอมีความสุขโค้งคำนับต่อเขาพูดว่า:". ขอบคุณลุง " " สิทธิทั้งหมดให้เป็นไป "เขาเห่าที่คนอื่น ๆ . เฉินร่องอย่างรวดเร็วส่งเขาออกมาด้วยเนื่องจาก เคารพ. "ลุงใช้เวลาของคุณ." หลังจากที่เฉินหยวนถูกส่งออกไป, พยาบาลปิงถามในความประหลาดใจ "มิสสิ่งที่ไม่ต้นแบบหมายถึงอะไร?" เขาหมายความว่าอย่างไร อะไรอย่างอื่น แต่วางแผนกับฉัน? เฉินร่องใจ sneered. ไม่ได้รับการตอบกลับ, พยาบาลปิงถอนหายใจและพึมพำ "มิสไม่ได้เล็ก ๆ น้อย ๆ ที่คุณใจกว้างเกินไป? Gifting ทั้งหมดของสิบม้าของอาหาร สิบม้าของอาหารที่เรากำลังพูดถึง! แม้ทั้งเฉินทรัพย์ไม่สามารถเกิดขึ้นกับอาหารมาก ". เฉินร่องตาของเธอลดลงและคิดว่าตัวเอง: ถ้าฉันไม่ได้เกิดขึ้นกับจำนวนนี้จะเฉินหยวนได้แจ้งให้เราออกจากเบ็ดเธอจะไม่เป็นธรรมชาติ อธิบายให้พยาบาลปิงเพียงบอกเธอ: "Let เก่า Shang รู้ว่าเมื่อเขาให้เมล็ดออกไปเขาต้องการที่จะยิ้มและถ้าใครถามก็บอกเขาเสียงดังว่าคนที่ส่งธัญพืชคืออาร่องของบ้านเฉิน - หญิงสาวจากทรัพย์เฉินที่ยังไม่สิบห้า หากพวกเขาดูเหมือนจะสนใจคุณอาจ

ผลลัพธ์ (ไทย) 3:

เฉิน ร่องหน้าผากเป็นรอยย่นของเธอ จิตใจของเธอเปิดเกือบจะทันทีเธอค่อยๆ เหลือบมองไปที่ประตู เช่นเดียวกับตัวเลขมาถึงสนาม เสียงเฉินหยงเป่าเรียกเก่า Shang" ครับ คุณหนู "" luo"yang ได้ลดลงและหู ตอนนี้วิ่งอาละวาด ถ้าไม่ทั่วไปของดวงอาทิตย์ที่อยู่ใน nan"yang เราไม่สงบปัจจุบันของเราเก่าที่แอบมอง และการสอบถามได้มองเธอ ทำไมเธอถึงได้พูดแบบนี้ไม่น่าเบื่อเลยโดยไม่มีการเตือน , เฉินหยงยิ้มให้เขาเป็นฉลาดและกล่าวว่า ในกรอบ ก้องเสียง : เก่า " ชาง นำทหารไปโหลด 10 รถม้ากับธัญพืชจากคลังสินค้าของเราและส่งพวกเขาไปยังดวงอาทิตย์ทั่วไป”เฉินหยวนและผู้ดูแลของเขาเข้าสู่สนามในเวลาเดียวกัน คำเหล่านี้ลงในหมู่พวกเขา หนึ่งได้ก้าวเข้ามาในประตู และหันมาพูด เขาชะงักในจุดที่เมื่อเขาได้ยิน เฉิน โรงคำ หมุนคว้างและพวกเขาทั้งหมดก็หันไปมองเฉินหยวนเฉิน หยวน ก็พูดไม่ออกเค้าโง่สำหรับสักครู่ก่อนที่จะกระแอมของเขาก้าวเข้าสู่สนามและเรียก Chen ร่อง " อ๊ะ ร่ .ประหลาดใจ , เฉินหยงรีบก้าวออกไปจากที่นั่งของเธอ ด้วยความนับถือ ดูแต๋วๆนะเขาและกล่าวว่า " คุณลุงอยู่ที่นี่เฉินหยวนพยักหน้าแล้วล้างคอของเขาอีกครั้ง " อาหยง เมื่อฉันมา คุณบอกว่า . . . . . . . "ทั้งหมดนี้เขาจัดการก่อนที่เฉินร้องขัดจังหวะเขา เหมือนเด็กอยากเอาชนะผู้ใหญ่สรรเสริญ เธอตื่นเต้นที่อธิบาย : " โอ้ คุณได้ยินผมมั้ย ? ถ้าไม่ได้อาทิตย์ทั่วไปนำกองทัพของเขาเพื่อปกป้อง nan"yang ในครั้งนี้ ฉันเป็นผู้หญิงที่ไม่สงบนี้เพื่อเพลิดเพลินกับ คุณลุง , คุณลุง , ผมแค่บอกแก่ซางที่ฉันต้องการที่จะส่งพวกเขาครึ่งหนึ่งของอาหารของฉัน ฉันแน่ใจว่าดวงอาทิตย์ทั่วไปยินดี”เฉินหยงหันไปยิงเก่า ซางดู และตะโกน , " คุณมีอะไรแจ่มอีก ไปโหลดอาหาร จำไว้ว่าคุณจะต้องนำมันมาด้วย . . . เพื่อให้โลกรู้ว่าอาหารนี้ถูกส่งโดยบ้านเชน "เธอพูดประโยคหนึ่งหลังจากที่อื่นเพื่อให้ห้องพักสำหรับเฉินหยวนครับหลังเก่าที่ทิ้งตามคำสั่งของเธอ เฉินหยงหันไปเห็นลุงของเธอ เธออีกครั้งดูแต๋วๆนะและพูดกับเขา : " ที่รัก ฉันเอาแต่พูดเรื่องของตัวเอง ไม่เป็นไรค่ะ คุณลุง มีอะไรที่ฉันสามารถทำเพื่อคุณในวันนี้ "เฉินหยวนเปิดปากของเขา แต่ไม่สามารถคายออกสักครึ่งคำเขามาเพื่อเอาของ เฉิน ร่ ธัญพืช ภายใต้ข้ออ้างเร่งด่วนจัดหาทั่วไป Sun เขาตั้งใจที่จะใช้เวลาประมาณ 10 รถม้าแล้วกับชื่อของตัวเองให้ซุนยันห้าในขณะที่เก็บที่เหลือเอง มันควรจะเป็นที่รู้จักกันว่าอาหารใน nan"yang ปัจจุบันก็ยิ่งกลายเป็น scarcer . ครอบครองอาหารสำคัญกว่าครอบครองทองและอัญมณีสำหรับเรื่องนี้ เขายังนำสี่ผู้ดูแลพร้อมและคิดว่าทุกข้อแก้ตัวและ pretexts ที่สามารถใช้ เฉินหยงอยู่ภายใต้การควบคุมของเขาเริ่มด้วย ถ้าเขามาขออาหารจากเธอ มันแต่โดยดี และไม่มีอะไรที่ทุกคนสามารถพูดได้แต่เขาไม่เคยคิดเลยว่า สาวนี้ ไม่ว่าการเจ็บป่วยทางจิต เธออาจจะหดตัวได้ยึดมันกับตัวเองเพื่อประกาศว่าเธอจะสามารถให้อาหารทั่วไปและแม้แต่แสงแดดส่งทั้งหมด 10 รถม้าในชื่อของเธอเอง ก่อนที่เขาจะเปิดปากของเขาที่จะพูด !เขากำลังโกรธ แต่เขาจะทำอะไร ? มีไม่แก้ตัวใด ๆสำหรับเขาที่จะอุปสงค์ธัญพืชของเธอเฉินหยงหันไปรอบ ๆและเบิ่งตาใหญ่ของเธออย่างที่ลิ้นผูกเฉินหยวน " ท่านลุง ท่านลุง "หลังจากเธอโทรมาไม่กี่ครั้งในแถวแล้วเฉินหยวนตะครุบตื่น . เขาอีกครั้งล้างคอของเขาและต้องการที่จะเปิดปากของเขา แต่ก็หยุดตัวเอง หลังจากมองไปรอบ ๆและเห็นชื่นชมผู้ดูแลของเขาว่า Chen ร่อง หลังจาก somberly ความยาว เขาพยักหน้าและบอกว่า " เยี่ยม เยี่ยม อาหยง แม้ว่าคุณจะเป็นเพียงสาวน้อย มันดีมากที่คุณรู้ว่าวิธีการจัดการกับสถานการณ์ที่ยากลำบาก "เขาให้แก้อีก " ผมมาเยี่ยมคุณ ตอนนี้ผมเห็นคุณน่าชื่นชมมาก "เฉินหยงหน้าแดงเมื่อเธอมีความสุข กราบต่อเขากล่าวว่า : " ขอบคุณ คุณลุง "" เอาล่ะ ไปกันเถอะ " เขาเห่าใส่คนอื่นเฉินหยงฉิวส่งเขาออกไปด้วยความเคารพ . " ลุง เอาเวลาที่คุณ .หลังจากเฉินหยวนถูกส่งออกไป พยาบาล ผิงถามด้วยความประหลาดใจ " คุณ นายหมายถึงอะไร ? "เขาหมายถึงอะไร ? อะไรอีก แต่วางแผนต่อต้านฉัน เฉินหยงเข้ามาเยาะเย้ยจาก .ไม่รับตอบ พยาบาล ผิงถอนหายใจและพึมพำ " คิดถึง เธอไม่ใช่น้อยเกินไป ? ของขวัญทั้งหมด 10 โบกี้ของอาหาร 10 รถม้าของอาหารที่เรากำลังพูดถึง แม้ทรัพย์เฉินทั้งหมดไม่สามารถมากับอาหารมาก .เฉินหยงลดสายตา และคิดกับตัวเอง : ถ้าฉันไม่มากับเลขนี้ เฉินหยวนได้ปล่อยฉันไปเถอะค่ะ ?เธอย่อมจะไม่อธิบายให้พยาบาล ปิง แค่บอกเธอ : " ให้แก่ ชาง ทราบว่า เมื่อเขาให้เมล็ดห่าง เขาต้องยิ้ม และ ถ้าใครถาม บอกเสียงดังว่าใครส่งธัญพืชคือ