“When I was four years old, mother

“When I was four years old, mother suddenly regained her memories… She left, like a fairy she flew away and left… When she left, she hugged me and my brother while crying pitifully, saying that if she didn’t leave, she would bring calamity to the whole family. She said that where she was going, was a place called the Domain of the Gods. It was a place that we could never get to… After that, even though father stayed strong, I often see him shed tears quietly when he was alone. After more than ten years, he never remarried… Brother was so young and ignorant, but when growing up, the thing that he envied the most, was that others people had mothers…”

ผลลัพธ์ (ไทย) 1:

"เมื่อผมอายุสี่ปี แม่ก็คืนความทรงจำของเธอ... เธอซ้าย เช่นนางฟ้าที่เธอบินไปและซ้าย... เมื่อเธอทิ้ง เธอทุกกอดฉันและพี่ชายของฉันในขณะที่ร้องไห้น่าสมเพช บอกว่า หากเธอไม่ได้ เธอจะนำภาวนาเพื่อครอบครัว เธอบอกว่า เธอกำลังจะ เรียกว่าโดเมนของพระเจ้า มันเป็นสถานที่ที่เราไม่เคยได้รับการ... หลังจากนั้น แม้ว่าพ่อพักแข็งแรง ฉันมักจะเห็นเขาหลั่งน้ำตาอย่างเงียบ ๆ เมื่อพระองค์ หลังจากกว่าสิบปี เขาไม่เคยแต่งงาน... พี่ก็ไม่รู้ และหนุ่ม แต่เมื่อโตขึ้น สิ่งว่า เขาอิจฉามากที่สุด ที่อื่น ๆ คนมีแม่... "

ผลลัพธ์ (ไทย) 2:

"เมื่อฉันอายุสี่ขวบแม่จู่ ๆ ฟื้นความทรงจำของเธอ ... เธอทิ้งเหมือนนางฟ้าเธอบินหนีไปและทิ้ง ... เมื่อเธอทิ้งเธอกอดฉันและพี่ชายของฉันในขณะที่ร้องไห้อย่างน่าสงสารบอกว่าถ้าเธอไม่ได้ออกจากเธอ จะนำมาซึ่งความหายนะให้กับทุกคนในครอบครัว เธอบอกว่าที่เธอกำลังจะเป็นสถานที่ที่เรียกว่าโดเมนของพระเจ้า มันเป็นสถานที่ที่เราไม่เคยได้รับการ ... หลังจากนั้นแม้ว่าพ่ออยู่ที่แข็งแกร่งผมมักจะเห็นเขาหลั่งน้ำตาอย่างเงียบ ๆ เมื่อเขาเป็นคนเดียว หลังจากใช้เวลานานกว่าสิบปีที่ผ่านมาเขาไม่เคยแต่งงาน ... บราเดอร์จึงหนุ่มสาวและไม่รู้ แต่เมื่อเติบโตขึ้นมาสิ่งที่เขาอิจฉามากที่สุดคือการที่คนอื่น ๆ คนที่มีแม่ ... "

ผลลัพธ์ (ไทย) 3:

" เมื่อผมอายุได้ 4 ขวบ แม่ก็ฟื้นความทรงจำ . . . เธอทิ้งเหมือนนางฟ้า เธอบินไป . . . เมื่อเธอออกไป เธอกอดผมและพี่ชายของฉันในขณะที่ร้องไห้อย่างน่าเวทนา บอกว่า ถ้าเธอไม่ไป เธอจะนำความหายนะมาสู่ครอบครัว เธอบอกว่าเธอจะไปไหน ก็เป็นที่เรียกว่าโดเมนของพระเจ้า มันเป็นสถานที่ที่เราไม่เคยไป . . . . . . . หลังจากนั้น ถึงแม้คุณพ่อยังแข็งแรง ผมมักจะเห็นเขาร้องไห้อย่างเงียบๆ เมื่อเขาอยู่คนเดียว หลังจากกว่าสิบปี เขาไม่เคยแต่งงานใหม่ . . . . . . . น้องยังเด็กและโง่เขลา แต่เมื่อเติบโตขึ้น สิ่งที่เขาอิจฉาที่สุดก็คือ คนอื่นมีแม่ . . . . . . . "