ConclusionThe foregoing analysis le

Conclusion
The foregoing analysis leads us to three conclusions. First, the stark juxtaposition of regionalism against globalism is unhelpful in East Asia, where economic regionalisation has been remarkably open and externally-oriented. This functional characteristic fundamentally limits the prospects for the ‘closed’ regionalism project. It also means that the regional re-negotiation of economic order is deeply interwoven with that at the global level. Second, the realm of macro-economic and financial governance has undergone dynamic change and renegotiation since the 1980s. At the global level, the provision of the financial public goods that has long been regarded as a hegemonic imperative does remain dominated by the U.S. and its allies – for example, it continues to provide the world’s reserve currency – but there has been gradual burden-sharing in terms of contributions to and disbursement of capital liquidity, for instance. These ongoing global renegotiations impact on the major East Asian economic powers. Japan and China are both unwilling or unable to monopolise the supply of regional financial public goods, not just because of capacity considerations, but also because they have multiple aims at the global level – to limit exposure to different types of risk commensurate with their financial profiles, to block each other’s potential gains in status, and to preserve certain beneficial aspects of the existing order while reforming less desirable aspects. Finally, therefore, the point is not that the western-led global liberal ideology and institutions cannot be challenged by regionalist impulses in East Asia and elsewhere, but rather that these existing global institutions are extremely
costly to replace. Thus, it is more likely that regional economic powers will use regionalism as leverage to seek inclusion in the core group of global economic leaders, rather than to alter the nature of global economic order and its constitutive norms.
* Evelyn Goh is a Shedden Professor in Strategic Policy Studies, Strategic and Defence Studies Centre

ผลลัพธ์ (ไทย) 1:

บทสรุปการวิเคราะห์เหล่านี้นำเราไปสู่บทสรุปสาม ครั้งแรก juxtaposition สิ้นเชิงของ regionalism กับ globalism เป็นแอร์ในเอเชียตะวันออก ที่ regionalisation เศรษฐกิจได้รับเชิญเปิด และมุ่ง เน้นภายนอก ลักษณะการทำงานนี้ภาระจำกัดแนวโน้มโครงการ regionalism 'ปิด' มันยังหมายถึง การที่ เจรจาใหม่ภูมิภาคเศรษฐกิจสั่งเป็นลึกเน้นที่ระดับสากล สอง ขอบเขตการปกครองโคเศรษฐกิจ และการเงินได้เปลี่ยนเปลี่ยนแปลงแบบไดนามิกและการเจรจาต่อรองใหม่ตั้งแต่ทศวรรษ 1980 ระดับสากล จัดสินค้าสาธารณะทางการเงินที่ยาวถูกถือเป็นจำเจ้ายังคง dominated โดยสหรัฐฯ และพันธมิตรของ– ตัวอย่าง ยังมีสกุลเงินสำรองของโลก – ได้มีสมดุลภาระร่วมกันสรรค์สร้างและชำระคืนเงินทุนสภาพคล่อง เช่น Renegotiations สากลเหล่านี้อย่างต่อเนื่องผลกระทบในหลักการอำนาจเศรษฐกิจเอเชียตะวันออก ญี่ปุ่นและจีนจะยอม หรือไม่ monopolise จัดหาสินค้าการเงินสาธารณะระดับภูมิภาค ไม่เพียง เพราะกำลังพิจารณา แต่ยัง เพราะพวกเขามีจุดมุ่งหมายหลายในระดับสากล – จำกัดแสงชนิดต่าง ๆ ของความเสี่ยงที่สอดรับกับค่าเงินของพวกเขา บล็อกแต่ละอื่น ๆ ของศักยภาพ กำไร ในสถานะ และ เพื่อรักษาประโยชน์ในลักษณะต่าง ๆ ที่มีอยู่สั่งขณะปฏิรูปด้านน้อยสมควร ในที่สุด ดังนั้น จุดที่จะนำตะวันตกโลกเสรีนิยมอุดมการณ์ และไม่ท้าทายสถาบัน โดย regionalist แรงกระตุ้นในเอเชียตะวันออกและอื่น ๆ แต่แทนที่สถาบันระดับโลกเหล่านี้อยู่มากค่าใช้จ่ายแทน ดังนั้น จึงมีแนวโน้มว่า อำนาจทางเศรษฐกิจระดับภูมิภาคจะใช้ regionalism เป็นยกระดับ เพื่อค้นหารวมในกลุ่มหลักของผู้นำทางเศรษฐกิจโลก แทนเปลี่ยนธรรมชาติสั่งทางเศรษฐกิจโลกและบรรทัดฐานของขึ้น* โก๊ะ Evelyn เป็นอาจารย์ Shedden ใน ศูนย์ศึกษาป้องกัน และเชิงกลยุทธ์ กลยุทธ์นโยบายการศึกษา

ผลลัพธ์ (ไทย) 2:

สรุป
การวิเคราะห์ดังกล่าวข้างต้นทำให้เราสามข้อสรุป ครั้งแรกที่ตีข่าวสิ้นเชิงของภูมิภาคกับ globalism คือช่วยเหลือในเอเชียตะวันออกที่ภูมิภาคทางเศรษฐกิจที่ได้รับอย่างน่าทึ่งเปิดและภายนอกที่มุ่งเน้น ลักษณะนี้การทำงานพื้นฐาน จำกัด โอกาสในการ "ปิด" โครงการภูมิภาค ก็หมายความว่าการเจรจาต่อรองในระดับภูมิภาคอีกครั้งของการสั่งซื้อทางเศรษฐกิจอย่างลึกซึ้งเป็นสานกับที่ในระดับโลก ประการที่สองขอบเขตของการกำกับดูแลเศรษฐกิจมหภาคและการเงินมีระดับการเปลี่ยนแปลงแบบไดนามิกและการเจรจาต่อรองใหม่ตั้งแต่ปี 1980 ในระดับโลก, การจัดหาสินค้าสาธารณะทางการเงินที่ได้รับการยกย่องว่าเป็นความจำเป็น hegemonic ไม่ยังคงครอบงำโดยสหรัฐและพันธมิตร - ตัวอย่างเช่นมันยังคงให้สกุลเงินสำรองของโลก - แต่ได้มีการ burden- ค่อยๆ ร่วมกันในแง่ของการมีส่วนร่วมและการเบิกจ่ายเงินทุนสภาพคล่องเช่น เหล่านี้อย่างต่อเนื่องทั่วโลก renegotiations ผลกระทบต่ออำนาจทางเศรษฐกิจที่สำคัญในเอเชียตะวันออก ญี่ปุ่นและจีนมีทั้งเต็มใจหรือไม่สามารถที่จะผูกขาดอุปทานของภูมิภาคสินค้าสาธารณะทางการเงินไม่เพียงเพราะการพิจารณาความสามารถ แต่ยังเป็นเพราะพวกเขามีจุดมุ่งหมายหลายในระดับโลก - การ จำกัด การสัมผัสกับประเภทที่แตกต่างกันของความเสี่ยงความมีค่าทางการเงินของพวกเขา เพื่อป้องกันแต่ละกำไรที่มีศักยภาพอื่น ๆ ในสถานะและเพื่อรักษาผลประโยชน์ของบางแง่มุมของการสั่งซื้อที่มีอยู่ในขณะที่การปฏิรูปด้านที่ต้องการน้อย ในที่สุดจึงจุดไม่ว่าอุดมการณ์เสรีนิยมตะวันตกนำระดับโลกและสถาบันไม่สามารถท้าทายโดยแรงกระตุ้น regionalist ในเอเชียตะวันออกและที่อื่น ๆ แต่ที่เหล่านี้สถาบันทั่วโลกที่มีอยู่เป็นอย่างมาก
ค่าใช้จ่ายที่จะมาแทนที่ ดังนั้นจึงมีโอกาสมากขึ้นที่อำนาจทางเศรษฐกิจในภูมิภาคจะใช้ภูมิภาคเป็นประโยชน์ที่จะแสวงหาการรวมอยู่ในกลุ่มแกนของผู้นำเศรษฐกิจโลกมากกว่าที่จะปรับเปลี่ยนลักษณะของการสั่งซื้อของเศรษฐกิจโลกและบรรทัดฐานที่เป็นส่วนประกอบของมัน.
* Evelyn Goh เป็นศาสตราจารย์ Shedden ใน ยุทธศาสตร์การศึกษานโยบายกลยุทธ์และการป้องกันศูนย์การศึกษา

ผลลัพธ์ (ไทย) 3:

สรุปการวิเคราะห์ดังกล่าวทำให้เรา
สรุป 3 แรก , การต่อต้านโลกาภิวัตน์จะไม่ช่วยเหลือ สตาร์ค ของภูมิภาคเอเชียตะวันออก ซึ่ง regionalisation ทางเศรษฐกิจได้รับการเปิดอย่างน่าทึ่ง และภายนอกที่มุ่งเน้น ลักษณะการทำงานนี้อาจ จำกัด โอกาสที่ ' ปิด ' ภูมิภาคโครงการมันยังหมายถึงว่า การเจรจาเพื่อเศรษฐกิจภูมิภาคอีกครั้ง ลึก ผสมผสานกับที่ในระดับสากล ประการที่สอง อาณาจักรของเศรษฐกิจมหภาค และการบริหารการเงินได้รับการเปลี่ยนแปลงแบบไดนามิกและ renegotiation ตั้งแต่ไฟต์ ในระดับสากล ส่วนของการคลังสินค้า ที่ได้รับการยกย่องให้เป็น ขวางเจ้ายังคงครอบงำโดยสหรัฐ .และพันธมิตร ( ตัวอย่างเช่น มันยังคงให้สำหรับสกุลเงินสำรองของโลก แต่ยังมีภาระที่ค่อยๆแบ่งปันในแง่ของผลงานและการเบิกจ่ายเงินทุน สภาพคล่อง เช่น เหล่านี้ทั่วโลกอย่างต่อเนื่องการต่อรองอีกผลกระทบต่อสาขาเอเชียตะวันออก ทางพลังญี่ปุ่นและจีนมีทั้งเต็มใจหรือไม่สามารถที่จะทำให้มีสิทธิ์เพียงผู้เดียวอุปทานของสินค้าการคลังในภูมิภาค ไม่ใช่แค่เพราะการพิจารณาศักยภาพ แต่ยังเพราะพวกเขามีหลายเป้าหมายที่ระดับสากล จำกัด และประเภทที่แตกต่างกันของความเสี่ยงที่สอดคล้องกับสภาพทางการเงินของพวกเขา เพื่อป้องกันผลประโยชน์ที่มีศักยภาพของแต่ละคน ในสถานะและเพื่อรักษาบางอย่างเป็นประโยชน์ด้านของใบสั่งที่มีอยู่ในขณะที่การปฏิรูปด้านที่พึงประสงค์น้อยลง ในที่สุด ดังนั้น จุดที่ไม่ใช่ตะวันตกนำอุดมการณ์เสรีนิยมสากล และสถาบันจะถูกท้าทายโดย regionalist แรงกระตุ้นในเอเชียตะวันออก และที่อื่น ๆ แต่ที่เหล่านี้ที่มีอยู่ทั่วโลกสถาบันเป็นอย่างยิ่ง
ราคาแพงแทน ดังนั้นมันมีแนวโน้มว่าเศรษฐกิจในภูมิภาคจะใช้พลังทลายเป็นประโยชน์ที่จะแสวงหาการรวมอยู่ในกลุ่มหลักของผู้นำเศรษฐกิจโลก มากกว่าที่จะเปลี่ยนลักษณะของการสั่งซื้อทางเศรษฐกิจทั่วโลกและพฤติกรรมบรรทัดฐาน .
* เอโกเป็นเชดเดิ้นศาสตราจารย์ในยุทธศาสตร์นโยบายศึกษา ศูนย์ศึกษายุทธศาสตร์และกลาโหม