So Katrina be gone now from her bod

So Katrina be gone now from her body?" he asked in his dialect. People from the Fen were oddly different. Always identifiable by their strange speech and crude manners, they were looked down upon by most people. But not by Kira. She was very fond of Matt.
She nodded. "My mother's spirit has gone," she acknowledged. "I watched it leave her body. It was like mist. It drifted away."
Matt came over to her, still carrying an armful of twigs. He squinted at her ruefully and wrinkled his nose. "Your cott is horrid burnt," he told her.
Kira nodded. She knew that her home had been destroyed, though secretly she had hoped she was mistaken. "Yes," she sighed. "And everything in it? My frame? Did they burn my threading frame?"
Matt frowned. "I tried to save things but it's mostly all burnt. Just your cott, Kira. Not like when there's a big sickness. This time it just be your mum."
"I know." Kira sighed again. In the past there had been sicknesses that spread from one cott to the next, with many deaths. When that happened, a huge burning would take place, followed by a rebuilding that became almost festive with the noise of workers smearing wet mud over the fitted wooden sides of new structures, methodically slapping it into smoothness. The charred smell of the burning would remain in the air even as the new cotts rose.

ผลลัพธ์ (ไทย) 1:

ดังนั้นคารีน่าหายไปตอนนี้ร่างกายของเธอ "เขาถามในภาษาของเขา คนจาก Fen ได้แตกต่างกันน่า เสมอระบุเสียงแปลกและมารยาทที่หยาบ พวกเขาถูกมองลง โดยคนส่วนใหญ่ แต่ไม่ใช่ โดยคิระ เธอรักมากแมตต์ เธอพยักหน้า เธอยอมรับ "จิตวิญญาณของคุณแม่ได้ไป "ฉันดูมันออกจากร่างกายของเธอ มันเป็นเหมือนหมอก มันลอยออกไป" แมตต์มาเพื่อเธอ ยังคง ดำเนินการ armful ของกิ่งไม้ เขา squinted ที่เธอ ruefully และรอยย่นจมูก "คุณ cott เป็น horrid เผา เขาบอกเธอว่า คิระที่พยักหน้า เธอรู้ว่า บ้านของเธอได้ถูกทำลาย ว่าเธอแอบมีหวังเธอถูกเข้าใจผิด "Yes เธอ sighed "และทุกอย่างในนั้น กรอบของฉัน ไม่ได้จะเขียนกรอบเธรดของฉันได้อย่างไร" แมตต์ frowned "พยายามบันทึกสิ่งต่าง ๆ แต่ส่วนใหญ่จะเผาทั้งหมด เพียงคุณ cott คิระ ไม่ชอบเมื่อมีโรคใหญ่ เวลานี้มันแค่เป็นแม่ของคุณ" "ฉันรู้จัก" คิระ sighed อีกครั้ง ในอดีต เคยมีโรคภัยไข้เจ็บที่แพร่กระจายจาก cott หนึ่งไป กับผู้เสียชีวิตจำนวนมาก เมื่อเกิดขึ้น ที่เขียนขนาดใหญ่จะใช้สถานที่ ตาม ด้วยการบูรณะที่กลายเป็นเทศกาลเกือบกับเสียงของคนเปื้อนโคลนเปียกผ่านตู้ไม้ด้านโครงสร้างใหม่ ต้องกลับโกนไปเรียบ กลิ่นย่างของการเผาไหม้จะอยู่ในอากาศเป็นกุหลาบ cotts ใหม่

ผลลัพธ์ (ไทย) 2:

ดังนั้นแคทรีนาจะหายไปในขณะนี้จากร่างกายของเธอ? "เขาถามในภาษาของเขา. คนที่มาจากที่ลุ่มที่แตกต่างกันอย่างผิดปกติ. ระบุตัวตนได้เสมอโดยคำพูดแปลก ๆ ของพวกเขาและมารยาทน้ำมันดิบที่พวกเขากำลังมองลงมาโดยคนส่วนใหญ่. แต่ไม่ได้โดย Kira. เธอเป็น รักมากของม ธ .
เธอพยักหน้า. "จิตวิญญาณแม่ของฉันได้หายไป" เธอได้รับการยอมรับ. "ผมเฝ้าดูมันออกจากร่างกายของเธอ มันเป็นเหมือนหมอก มันลอยห่างออกไป. "
แมตต์มามากกว่าที่เธอยังคงถือหอบกิ่งไม้. เขา squinted เธอเศร้าและรอยย่นจมูกของเขา." Cott ของคุณคือน่าเกลียดน่ากลัวเผา "เขาบอกเธอ.
คิระพยักหน้า. เธอรู้ว่าบ้านของเธอได้รับ ทำลาย แต่แอบหวังว่าเธอได้เธอถูกเข้าใจผิด. "ใช่" เธอถอนหายใจ. "และทุกอย่างในนั้น? กรอบของฉัน? พวกเขาเผากรอบเกลียวของฉัน "
แมตต์ขมวดคิ้ว." ผมพยายามที่จะบันทึกสิ่ง แต่มันเป็นส่วนใหญ่ทั้งหมดถูกเผาไหม้ เพียงแค่คุณ Cott คิระ ไม่ชอบเมื่อมีการเจ็บป่วยใหญ่ เวลานี้มันก็จะเป็นแม่ของคุณ. "
" ฉันรู้ว่า. "คิระถอนหายใจอีกครั้ง. ในอดีตที่ผ่านมาได้มีการการป่วยด้วยโรคที่แพร่กระจายจากที่หนึ่ง Cott ต่อไปโดยมีผู้เสียชีวิตจำนวนมาก. ที่เกิดขึ้นเมื่อการเผาไหม้ขนาดใหญ่ที่จะเกิดขึ้นตามมา โดยการบูรณะที่แทบจะกลายเป็นเทศกาลที่มีสัญญาณรบกวนของแรงงานละเลงโคลนเปียกมากกว่าด้านไม้ติดตั้งของโครงสร้างใหม่มีระบบตบมันลงไปในความเรียบเนียนได้. กลิ่นไหม้เกรียมของการเผาไหม้จะยังคงอยู่ในอากาศเช่นเดียวกับ Cotts ใหม่เพิ่มขึ้น