The situation model is a mental rep

The situation model is a mental representation of the situation described by the text (Kintsch, 1988, 1989). While the textbase is propositional, the situation model can be constructed from propositions or spatial information. The situation model is connected to and constructed from information in the text base and from knowledge structures evoked from long-term memory by information appearing early in the text or that activated by the reader's purpose. These structures, called variously schemata (Anderson, Spiro, & Anderson, 1978), frames (Minsky, 1975) and scripts (Schank & Abelson, 1977), can be characterized as a framework with a set of labelled slots in which values are inserted for particular situations. These structures serve two related purposes: they provide a "scaffold" upon which the situation model is constructed from the textbase, and they provide default values so that the reader can make inferences about the local situation that were not explicitly mentioned in the text. Learning from text involves the integration of these representations into the comprehender's knowledge system by updating the schemata currently in long-term memory or by constructing a new schema for an unfamiliar situation.

ผลลัพธ์ (ไทย) 1:

แบบจำลองสถานการณ์เป็นตัวแทนจิตใจของสถานการณ์ที่อธิบาย โดยข้อความ (Kintsch, 1988, 1989) ในขณะ textbase เป็น propositional สามารถสร้างแบบจำลองสถานการณ์กับข้อเสนอหรือข้อมูลปริภูมิ แบบจำลองสถานการณ์การเชื่อมต่อ และสร้างขึ้น จากข้อมูลในข้อความพื้นฐาน และโครงสร้างความรู้ evoked ตามข้อมูลที่ปรากฏในข้อความช่วงจากหน่วยความจำระยะยาวหรือที่เรียกใช้งานตามวัตถุประสงค์ของผู้อ่าน โครงสร้างเหล่านี้ เรียกว่าเพิ่ม schemata (แอนเดอร์สัน Spiro และ 1978), เฟรม (Minsky, 1975) และสคริปต์ (Schank และ Abelson, 1977), สามารถมีลักษณะเป็นกรอบด้วยชุดที่ใส่ค่าสำหรับสถานการณ์เฉพาะช่องมันได้ โครงสร้างเหล่านี้ใช้วัตถุประสงค์ที่เกี่ยวข้องสอง: พวกเขาให้เป็น "นั่งร้าน" ซึ่งสร้างขึ้นจาก textbase ในแบบจำลองสถานการณ์ และให้ค่าเริ่มต้นเพื่อให้ผู้อ่านสามารถทำ inferences เกี่ยวกับสถานการณ์เฉพาะที่ได้อย่างชัดเจนดังกล่าวในข้อความ เรียนรู้จากข้อความเกี่ยวข้องกับการรวมของเหล่านี้เป็นตัวแทนในระบบความรู้ของ comprehender schemata อยู่ในหน่วยความจำระยะยาวการปรับปรุง หรือสร้างแบบแผนใหม่ในสถานการณ์ที่ไม่คุ้นเคย

ผลลัพธ์ (ไทย) 2:

แบบจำลองสถานการณ์เป็นตัวแทนจิตของสถ​​านการณ์ที่อธิบายโดยข้อความ (Kintsch, 1988, 1989) ในขณะที่ textbase เป็นประพจน์รุ่นสถานการณ์ที่สามารถสร้างขึ้นมาจากข้อเสนอหรือข้อมูลเชิงพื้นที่ แบบจำลองสถานการณ์มีการเชื่อมต่อไปและสร้างขึ้นมาจากฐานข้อมูลในข้อความและจากโครงสร้างความรู้ที่ปรากฏจากหน่วยความจำระยะยาวโดยข้อมูลที่ปรากฏในช่วงต้นของข้อความหรือที่เปิดใช้งานโดยวัตถุประสงค์ของผู้อ่าน โครงสร้างเหล่านี้เรียกว่านานัปการ schemata (เดอร์สัน, สปิโรและแอนเดอ, 1978), เฟรม (มินสกี, 1975) และสคริปต์ (Schank & Abelson, 1977) สามารถจะมีลักษณะเป็นกรอบการทำงานกับชุดของช่องที่มีข้อความในการที่ค่าจะถูกแทรก สำหรับสถานการณ์โดยเฉพาะอย่างยิ่ง โครงสร้างเหล่านี้มีจุดประสงค์สองที่เกี่ยวข้อง: พวกเขาให้เป็น "นั่งร้าน" ซึ่งแบบจำลองสถานการณ์ที่มีการสร้างขึ้นมาจาก textbase และพวกเขาให้ค่าเริ่มต้นเพื่อให้ผู้อ่านสามารถทำให้การหาข้อสรุปเกี่ยวกับสถานการณ์ในประเทศที่ไม่ได้กล่าวถึงอย่างชัดเจนในข้อความ การเรียนรู้จากข้อความที่เกี่ยวข้องกับการรวมตัวกันของการแสดงเหล่านี้เข้าไปในระบบความรู้ของ comprehender โดยการปรับปรุง schemata ปัจจุบันในหน่วยความจำระยะยาวหรือโดยการสร้างสคีมาใหม่สำหรับสถานการณ์ที่ไม่คุ้นเคย

ผลลัพธ์ (ไทย) 3:

สถานการณ์แบบเป็นตัวแทนจิตของสถานการณ์ที่อธิบายด้วยข้อความ ( kintsch , 1988 , 1989 ) ในขณะที่ textbase เป็นข้อเสนอ สถานการณ์แบบสามารถถูกสร้างขึ้นจากข้อเสนอหรือข้อมูลเชิงพื้นที่สถานการณ์แบบเชื่อมต่อและสร้างขึ้นจากข้อมูลในข้อความที่ฐานและโครงสร้างความรู้ที่เกิดจากความจำระยะยาว โดยข้อมูลที่ปรากฏในช่วงต้นหรือข้อความที่ใช้งานได้ โดยจุดประสงค์ของผู้อ่าน โครงสร้างเหล่านี้เรียกว่านานาเนกลู ( Anderson , โร& , แอนเดอร์สัน , 1978 ) เฟรม ( มินสกี , 1975 ) และสคริปต์ ( schank &แอบิลสัน , 1977 )สามารถจะมีลักษณะเป็นกรอบกับชุดของข้อความสล็อตซึ่งค่าจะถูกแทรกสำหรับสถานการณ์ที่เฉพาะเจาะจง โครงสร้างเหล่านี้ให้บริการสองวัตถุประสงค์ที่พวกเขามี " นั่งร้าน " ซึ่งเมื่อสถานการณ์โมเดลที่สร้างจาก textbase ,และพวกเขาให้เป็นค่าเริ่มต้นเพื่อให้ผู้อ่านสามารถให้ข้อสรุปเกี่ยวกับท้องถิ่น สถานการณ์ที่ไม่ชัดแจ้งกล่าวถึงในข้อความ เรียนรู้จากข้อความที่เกี่ยวข้องกับการบูรณาการแนวทางเหล่านี้ลงในระบบความรู้ของ comprehender โดยการปรับปรุงลูอยู่ในความจำระยะยาวหรือโดยการสร้าง schema ใหม่ สำหรับสถานการณ์ที่ไม่คุ้นเคย