Twenty First Century[edit]This arti

Twenty First Century[edit]

This article appears to contain unverifiable speculation and unjustified claims. Information must be verifiable and based on reliable published sources. Please remove unverified speculation from the article.

In the 2000s, with the Pakistani industry which bloomed in the 1900s, the quality and mystique of Italian fashion is unsurprisingly dominant in the twentieth century and Milan well established as the "center" of fashion and design. This is evidenced through the famous "Vogue Italia", being the most internationally acclaimed and most respected magazine in the fashion world. Thus Milan replacing Paris as the most prestigious center.

Vintage clothing, especially from the 1960s, 1970s, and 1980s (the 1980s idea of clashing, electric colours becoming especially popular in mid-late 2007) became extremely popular and fashion designers often sought to emulate bygone styles in their collections. The early 2000s saw a continuation of the minimalist look of the 1990s in high fashion, adopted and incorporated into Giorgio Armani's designs.

Later on, designers began to adopt a more colorful, feminine, excessive, and 'anti-modern' look, which is seen in the Dolce & Gabbana brand, in grounding some of their inspiration from Italy's past. Name brands have became of particular importance among young people and many celebrities launched their own lines of clothing. Tighter fit clothing and longer hair became mainstream for many men and women, this sense of modernism and futurism as well as the growing interest of young people was heavily influenced, for instance, by the Calvin Klein and Armani brand names, with their "Jeans" lines targeting young professionals. Therefore, Italian fashion has obviously replaced the French "Couture" influence of old times, however to the envy of some Parisian counterparts in their desperate attempts of claiming international media attention and outlets such as advertising in major magazines, have attempted to overshadow the reality of Italy's success and dominance over French designs and the undercurrent consumer preference to Italian name brands, although in some media outlets it suggests otherwise, as seen through the lack of advertising "balance" between French and Italian brands - the growth of French designers claiming more advertising space, and financial priority in advertising initiatives.

Therefore, there is very strong evidence that the fundamental authority in the fashion industry still rests strongly with Europe, particularly Milan and Italian designers - evidenced through the palpable international praise and worshiping of the quality and superiority of Italian tailoring and "Alta Costura" or "high-end" Italian designer products. Regardless of the modern phenomena of the growth of luxury resorts and products being manufactured outside Europe, such as in Asia and the Middle-East, amazingly, Milan is still the dominant center of luxury and prestige in the world, supported by its history and superior quality surpassing the other so-called "centers" labelled by the media which are based mainly on industry and advertising, rather than quality and elegance. These trends suggest that Milanese dominance will continue, as designers from foreign nations look up to and completely depend on Italian and French maestros and masters of the art to teach them. There is an increasing need for excellence and "hyper-luxury", stated in Vogue Australia March 2012, as seen through Italian and French designer prices climbing even higher in spite of the recent economic crisis.

For many of the own-label designers who emerged in the early years of the 21st century, financial factors became increasingly critical. Many new young talents found they now depended on investors (to whom, in extreme cases, they would even surrender their names) and were always burdened by the risk that their partners, motivated by market realism and the desire for quick returns, would severely restrict their autonomy.

Designers like Berny Martin struck out on their own to places like the US Midwest. Their hopes were to bring fashion design back to its artisan roots.

ผลลัพธ์ (ไทย) 1:

ยี่สิบศตวรรษ [แก้ไข]

บทความนี้ปรากฏมีเก็งกำไร unverifiable และร้อง unjustified ข้อมูล ต้องพิสูจน์ตามในแหล่งเผยแพร่ที่เชื่อถือ กรุณาเอา unverified เก็งกำไรจากบทความ

ใน 2000s กับอุตสาหกรรมปากีสถานซึ่งบัวบานในภาพกลาย มีคุณภาพและพร้อมติดของแฟชั่นอิตาลีได้ประกอบโดดเด่นในศตวรรษที่ยี่สิบและมิลานที่ดีก่อตั้งเป็น "ศูนย์กลาง" ของแฟชั่นและการออกแบบ นี้จะเป็นหลักฐาน โดยมีชื่อเสียง "สมัยเลีย" รางวัลนานาชาติมากสุด และเคารพมากที่สุดในโลกแฟชั่น ดังนั้นมิลานปารีสเป็นสุดศูนย์การแทน

เสื้อผ้าวินเทจ โดยเฉพาะอย่างยิ่ง จากปี 1960 ทศวรรษ 1970 ไฟต์ (คิดไฟต์กลายเป็นที่นิยมโดยเฉพาะอย่างยิ่งในช่วงกลางปลายปี 2007 สี clashing ไฟฟ้า) เป็นที่นิยมมาก และออกแบบแฟชั่นมักจะพยายามที่จะจำลองลักษณะอดีตในคอลเลกชันของพวกเขา 2000s ก่อนเห็นต่อเนื่องมองมินิมัลลิสต์ของปี 1990 สูงแฟชั่น รับ และรวมเข้าไปในแบบจอร์โจอาร์มานี

ในภายหลัง นักออกแบบเริ่มต้นจะนำมาใช้มากขึ้นมีสีสัน ผู้หญิง มากเกินไป และ 'สมัยต่อต้าน' ดู ซึ่งเห็นใน Dolce & Gabbana แบรนด์ ในกฟผของแรงบันดาลใจของพวกเขาจากอดีตของอิตาลี ชื่อแบรนด์ได้กลายเป็นความสำคัญเฉพาะในหมู่คนหนุ่มสาว และดารามากมายเปิดบรรทัดเสื้อผ้าของตนเอง เพราะพอดีกับเสื้อผ้า และผมยาวเป็นหลักสำหรับผู้ชายและผู้หญิง หลาย ความรู้สึกนี้นี่ และ futurism เป็นดอกเบี้ยเติบโตของคนหนุ่มสาวได้มากรับ เช่น ชื่อแบรนด์คาลวินไคลน์และอามานี ด้วยบรรทัด "กางเกงยีนส์" กำหนดเป้าหมายผู้เชี่ยวชาญด้านเด็ก ดังนั้น แฟชั่นอิตาลีได้อย่างชัดเจนแทนอิทธิพลฝรั่งเศส "สูง" ของเวลา อย่างไรก็ตาม จะเป็นอิจฉาของคู่บางรู้สึกในความพยายามของพวกเขาหมดหวังของอ้างความสนใจสื่อนานาชาติและร้านค้าเช่นโฆษณาในนิตยสารสำคัญ พยายาม overshadow ความจริงของความสำเร็จและการปกครองของอิตาลีฝรั่งเศสออกแบบและการกำหนดลักษณะผู้บริโภคคลื่นใต้น้ำกับอิตาลีชื่อยี่ห้อ แม้ว่าในบางร้านสื่อ แนะนำอย่างอื่น เห็นว่าผ่านไม่มีโฆษณา "สมดุล" ระหว่างฝรั่งเศส และอิตาลีแบรนด์ - การเติบโตของนักออกแบบฝรั่งเศสอ้างเพิ่มเติมพื้นที่โฆษณา และการเงินลำดับความสำคัญในโฆษณาโครงการ

ดังนั้น มีหลักฐานที่แข็งแกร่งมากที่อำนาจพื้นฐานในอุตสาหกรรมแฟชั่นยังคงอยู่ขอยุโรป โดยเฉพาะอย่างยิ่งมิลานและอิตาลีออกแบบ - เป็นหลักฐานถึงการสรรเสริญนานาชาติเห็นได้ชัด และ worshiping ปมของอิตาลีปรับปรุง และ "อัลต้า Costura" หรือ "สูง" อิตาลีออกแบบผลิตภัณฑ์และคุณภาพของงาน โดยปรากฏการณ์ทันสมัยของการเจริญเติบโตของผลิตภัณฑ์ที่กำลังผลิตอยู่นอกยุโรป เช่นในเอเซียและในตะวันออกกลาง น่าอัศจรรย์ และรีสอร์ทหรู มิลานยังคงเป็นศูนย์กลางหลักของหรูและศักดิ์ศรีในโลก ประวัติและคุณภาพ surpassing อื่น ๆ เรียกว่า "ศูนย์กลาง" มัน โดยสื่อที่ใช้ส่วนใหญ่ในอุตสาหกรรม และ โฆษณา มากกว่าคุณภาพ และความสง่างาม ของ แนวโน้มเหล่านี้แนะนำว่า จะยังคงครอบงำของ เป็นนักออกแบบจากต่างประเทศมองถึง และทั้งหมดขึ้นอยู่กับ maestros อิตาลีและฝรั่งเศสและต้นแบบของศิลปะสอนให้พวกเขา มีการเพิ่มจำเป็น สำหรับความเป็นเลิศและ "ไฮเปอร์หรู" ระบุในออสเตรเลียสมัย 2012 มีนาคม เห็นผ่านอิตาลี และฝรั่งเศสราคาออกปีนได้สูงแม้ว่าวิกฤตเศรษฐกิจผ่านมา

สำหรับหลาย ๆ คนออกแบบป้ายชื่อของตัวเองที่เกิดในช่วงปีแรก ๆ ของศตวรรษที่ 21 ปัจจัยทางการเงินเป็นสำคัญมากขึ้น มากความสามารถหนุ่มใหม่พบว่าตอนนี้ขึ้นอยู่กับนักลงทุน (ซึ่ง ในกรณีที่รุนแรง พวกเขาจะได้ยอมจำนนชื่อ) และก็เป็นภาระเสมอ โดยความเสี่ยงที่คู่ แรงจูงใจจากความสมจริงของตลาดและความต้องการอย่างรวดเร็วกลับ จะรุนแรงจำกัดอิสระของพวกเขา

ออกแบบเหมือนหลงมาร์ติน Berny ในสถานของตนเองเพื่อคนเราไทม์ ความหวังของพวกเขาเพื่อ นำมาออกแบบแฟชั่นศิลปินรากของมันไปได้

ผลลัพธ์ (ไทย) 3:

ยี่สิบศตวรรษแรก [ แก้ไข ]

บทความนี้จะปรากฏขึ้นที่จะมีการพิสูจน์ไม่ได้และใช้สิทธิเรียกร้อง ข้อมูลจะต้องตรวจสอบได้ และยึดถือแหล่งตีพิมพ์ . กรุณาลบยืนยันการเก็งกำไรจากบทความ

ในยุค 2000 กับปากีสถานอุตสาหกรรมซึ่งบานในต้นตอคุณภาพและ Mystique ของแฟชั่นอิตาลีเป็นแปลกใจเด่นในศตวรรษที่ยี่สิบ และมิลาน จัดตั้งเป็น " ศูนย์ " ของแฟชั่นและการออกแบบ ซึ่งผ่านที่มีชื่อเสียง " Vogue Italia " เป็นนิตยสารต่างประเทศยกย่องมากที่สุดและยอมรับมากที่สุดในโลกแฟชั่น ดังนั้น มิลานแทนปารีสเป็นศูนย์กลางที่มีชื่อเสียงที่สุด

วินเทจเสื้อผ้าโดยเฉพาะอย่างยิ่งจากปี 1960 , 1970 และ 1980 ( 1980 ความคิดขัดแย้ง สี ไฟฟ้า กลายเป็นที่นิยมโดยเฉพาะอย่างยิ่งในช่วงกลางปลาย 2007 ) เป็นที่ได้รับความนิยมมาก และมักจะพยายามที่จะเลียนแบบสไตล์ออกแบบแฟชั่น ผ่านคอลเลกชันของพวกเขา ช่วงต้นทศวรรษ 2000 เห็นความต่อเนื่องของเรียบง่ายดูของปี 1990 ในแฟชั่นสูงยอมรับและรวมอยู่ในของ Giorgio Armani การออกแบบ

ในภายหลังนักออกแบบเริ่มที่จะใช้สีสัน มากกว่าผู้หญิงมากเกินไป และดูทันสมัย ' ต่อต้าน ' ซึ่งจะเห็นใน Dolce Gabbana แบรนด์&ในดินบางส่วนของแรงบันดาลใจจากอดีตของอิตาลี ชื่อแบรนด์ได้กลายเป็นความสำคัญโดยเฉพาะในหมู่วัยรุ่นและดาราหลายคนเปิดบรรทัดของตัวเองของเสื้อผ้า แน่นพอดีกับเสื้อผ้าและผมที่ยาวเป็นหลักสำหรับผู้ชายและผู้หญิงความรู้สึกของสมัยใหม่ และอนาคต ตลอดจนเพิ่มความสนใจของคนหนุ่มสาวที่ถูกอิทธิพลอย่างมาก ตัวอย่าง โดย Calvin Klein กับ Armani แบรนด์ด้วย " ยีนส์ " เส้นเล็งหนุ่มผู้เชี่ยวชาญ ดังนั้น แฟชั่นอิตาลีได้ชัดแทนที่ฝรั่งเศส " หรือ " อิทธิพลของครั้งเก่าแต่ที่อิจฉาของกรุงปารีส counterparts ในความพยายามที่สิ้นหวังของความสนใจและร้านค้า เช่น โฆษณาในนิตยสารสื่อใหญ่ต่างประเทศ ได้พยายามที่จะปกปิดความจริงของอิตาลีที่ประสบความสำเร็จ และเด่นกว่าแบบฝรั่งเศสและคลื่นใต้น้ำผู้บริโภคตามยี่ห้ออิตาลีชื่อ ถึงแม้ว่าในบางสื่อมันแนะนำอย่างอื่นเท่าที่เห็นผ่านโฆษณาขาดความสมดุล " ระหว่างฝรั่งเศสและอิตาลียี่ห้อ - การเจริญเติบโตของนักออกแบบฝรั่งเศสอ้างว่าพื้นที่โฆษณา และความสำคัญทางการเงินในโครงการโฆษณา

จึงมีแรงมาก หลักฐานที่อำนาจพื้นฐานในอุตสาหกรรมแฟชั่นยังวางตัวอย่างมากกับยุโรปโดยเฉพาะอย่างยิ่งในมิลานและนักออกแบบอิตาลี - หลักฐานผ่านเห็นได้ชัดนานาชาติยกย่องบูชาของและคุณภาพที่เหนือกว่า อิตาลี และ ตัดเย็บ และ " อัลต้า costura " หรือ " คุณภาพสูง " นักออกแบบอิตาลีผลิตภัณฑ์ ไม่ว่าปรากฏการณ์ใหม่ของการเจริญเติบโตของผลิตภัณฑ์ที่หรูหราและรีสอร์ทถูกผลิตนอกยุโรป เช่นในเอเชียและตะวันออกกลาง น่าอัศจรรย์มิลานยังกลางเด่นหรูหราและศักดิ์ศรีในโลกโดยการสนับสนุนของประวัติศาสตร์และ superior คุณภาพเหนือกว่าอื่น ๆเรียกว่า " ศูนย์ " ข้อความจากสื่อ ซึ่งตามหลักในอุตสาหกรรมโฆษณา และ มากกว่าคุณภาพและความหรูหรา แนวโน้มเหล่านี้ชี้ให้เห็นว่า การปกครองแบบมิลาน จะยังคงเป็นนักออกแบบจากต่างชาติมองขึ้นและสมบูรณ์ขึ้นอยู่กับข้อบังคับอิตาลีและฝรั่งเศส และผู้เชี่ยวชาญของศิลปะที่สอนพวกเขา มีความจำเป็นที่เพิ่มขึ้นสำหรับความเป็นเลิศและ " ไฮเปอร์ สุดหรู " ระบุใน Vogue ออสเตรเลียมีนาคม 2555 ตามที่เห็น ผ่าน อิตาลี และฝรั่งเศส ราคาออกแบบปีนสูงขึ้นแม้ว่าวิกฤตเศรษฐกิจล่าสุด

หลายของตนเองป้ายนักออกแบบที่โผล่ออกมาในช่วงปีแรกของศตวรรษที่ 21 , ปัจจัยทางการเงินเป็นสำคัญมากขึ้น ความสามารถใหม่ที่หนุ่มสาวหลายคนพบพวกเขาตอนนี้ขึ้นอยู่กับนักลงทุน ( ซึ่งในกรณีมากที่พวกเขาจะยอมจำนนชื่อของพวกเขา ) และก็ต้องเสี่ยงว่าพันธมิตรของพวกเขา แรงจูงใจจากความสมจริงที่ตลาด และต้องการผลตอบแทนเร็วจะรุนแรง จำกัด อิสระ ของพวกเขา นักออกแบบที่ชอบ

น่าจะมาร์ตินหลงออกของตนเองไปยังสถานที่เช่นสหรัฐอเมริกามิดเวสต์ ความหวังของพวกเขา นำแฟชั่น ดีไซน์ด้านหลังของช่างฝีมือที่ราก