For Briganti, the edible glasses ar

For Briganti, the edible glasses are an environmental no-brainer. "You can throw them in the grass or disintegrate them in a matter of minutes with hot water," she explains. The problem with disposable cups – including those made from corn plastic – is that they take months and sometimes years to degrade, often leaking chemicals in the process. "For every cup eaten [or composted], we are saving a plastic cup from entering the landfill," says Briganti. "Billions of plastic cups are entering the landfill every year. If Loliware replaces even a small percentage, that would have far-reaching impact."

Advertisement

There are doubts, however, over the cost (a pack of four is currently $11.95/£7) and long-term sustainability. Cost is an issue for any new start-up; Loliware recently launched a campaign to raise $1m to roll the product out across the US – scaling up production would help reduce the price. Briganti is confident that people will buy into the idea and hopes in the future to package the cups in some sort of edible box.

And from edible glasses to bubbles of food. WikiPearls are small balls of food covered in an edible membrane made from biodegradable polymer and food particles. Or, in lay terms, food casing that mimics the design of the skin of soft fruit. These are the creation of food-technology connoisseur and Harvard bioengineer David Edwards. He and his team have produced an orange membrane containing orange juice, a tomato membrane filled with gazpacho and a grape membrane that holds wine. He believes the technology can be applied to contain any liquid, emulsion, foam or solid food substance and create any flavour. The resulting "bubble" can be carried around in your pocket and rinsed before consuming, in the same way as you might wash an apple before eating it.

Similar to WikiPearls with a fruit-like skin is the Ooho!, an edible water bottle created by three students at Imperial College London. They used spherification, the technique much beloved of Ferran Adrià and introduced at his Spanish restaurant elBulli. Initial demonstrations suggest that the product would need to be scaled up if it's to hold a significant amount of water and become commercially viable. The technology has potential though, says Edwards. "People in a village in Africa could become plastic-bottle-free and make things for themselves," he told the Harvard Crimson in 2012. "It's really exciting from a humanitarian point of view."

Edible packaging isn't without its critics. Some people feel that it being edible defeats the whole point of packaging – to protect the food from dirt and microbes. And there's a psychological barrier that people need to overcome when ingesting dissolving film or plastic. Food safety regulators will be concerned about the number of hands and surfaces food wrapped in edible packaging is likely to touch on its way to a shop shelf. And if it is decided that any edible packaging must be protected by more packaging, then it becomes self-defeating, to put it mildly.

Briganti believes the way to allay people's fears is to design a product that is as fun as it is environmentally friendly. Flavouring the edible glass "is designed to complement the drink so it becomes the twist to a cocktail, or an accent", to encourage people to make "the switch from plastic". Would it work for you?

ผลลัพธ์ (ไทย) 1:

สำหรับ Briganti แว่นตากินจะไม่มีสิ่งแวดล้อมรู้มั้ย "คุณสามารถโยนในหญ้า หรือสลายไปในไม่กี่นาทีน้ำร้อน เธออธิบาย ปัญหากับถ้วยทิ้ง –รวมทั้งที่ทำจากข้าวโพดพลาสติก – คือ ว่า จะไปเดือน และบางปีลดลง มักรั่วไหลสารเคมีในกระบวนการ "สำหรับทุกถ้วยกิน [หรือ composted ] เรากำลังบันทึกถ้วยพลาสติกจากการฝังกลบ การป้อน" Briganti กล่าวว่า "พันถ้วยพลาสติกป้อนฝังกลบทุกปี ถ้า Loliware แทนแม้เล็กน้อย ที่จะมีผลกระทบต่อผับ"โฆษณามีข้อสงสัย อย่างไรก็ตาม ต้นทุน (ของ 4 คือปัจจุบัน $11.95 / £7) และระยะยาวความยั่งยืน ต้นทุนเป็นประเด็นสำหรับการเริ่มต้นใหม่ Loliware เพิ่งเปิดตัวแคมเปญยก $1m จะม้วนออกผลิตภัณฑ์ในสหรัฐอเมริกา – มาตราส่วนผลิตจะช่วยลดราคา Briganti มั่นใจว่า คนจะซื้อเป็นความคิดและความหวังในอนาคตจะบรรจุถ้วยในบางจัดเรียงของกล่องกินได้จากแว่นตาที่กินฟองของอาหาร WikiPearls มีลูกเล็กอาหารครอบคลุมอยู่ในเมมเบรนมีกินทำจากอนุภาคพอลิเมอร์และอาหารที่ย่อยสลายยาก หรือ ในวางเงื่อนไข อาหารปลอกที่เลียนแบบการออกแบบผิวของผลไม้นุ่ม เหล่านี้เป็นการสร้างเทคโนโลยีการอาหารนักเลงและฮาร์วาร์ด bioengineer David เอ็ดเวิร์ด เขาและทีมของเขามีผลิตเป็นเยื่อสีส้มประกอบด้วยน้ำส้ม เมมเบรนมะเขือเทศที่เต็มไป ด้วย gazpacho และเยื่อองุ่นที่เก็บไวน์ เขาเชื่อว่า สามารถใช้เทคโนโลยีประกอบด้วยของเหลว อิมัลชัน โฟม หรือสารอาหารที่เป็นของแข็ง และสร้างกลิ่นใด ๆ "ฟอง" เป็นผลลัพธ์สามารถทำรอบในกระเป๋าของคุณ และ rinsed ก่อนใช้ เช่นเดียวกับคุณอาจล้างแอปเปิลก่อนรับประทานอาหารมันเช่นเดียวกับ WikiPearls กับผิวเหมือนผลไม้เป็น Ooho !, ขวดน้ำการกินโดยสามนักศึกษาวิทยาลัยอิมพีเรียลลอนดอน พวกเขาใช้ spherification เทคนิคการนำ และเป็นที่รักของ Ferran Adrià มากที่ elBulli เขาร้านอาหารสเปน สาธิตการเริ่มต้นแนะนำว่า ผลิตภัณฑ์ที่จะต้องปรับค่าที่เก็บจำนวนเงินสำคัญของน้ำ และใช้ในเชิงพาณิชย์ได้ เทคโนโลยีมีศักยภาพแม้ว่า กล่าวว่า เอ็ดเวิร์ด "คนในหมู่บ้านในแอฟริกาอาจเป็นพลาสติกขวดฟรี และทำสิ่งต่าง ๆ ด้วยตนเอง เขาบอกแดงฮาร์วาร์ดใน 2012 "ก็ตื่นเต้นจริง ๆ จากมุมของมนุษยธรรมมอง"บรรจุภัณฑ์ที่กินไม่ได้ โดยนักวิจารณ์ของ บางคนรู้สึกที่มัน defeats กิน จุดทั้งหมดบรรจุภัณฑ์ – อาหารป้องกันสิ่งสกปรกและจุลินทรีย์ และมีอุปสรรคทางจิตวิทยาที่คนต้องการเอาชนะเมื่อ ingesting ยุบฟิล์มหรือพลาสติก หน่วยงานกำกับดูแลความปลอดภัยของอาหารที่จะกังวลเกี่ยวกับหมายเลขของมือ และห่อบรรจุกินอาหารผิวจะสัมผัสไปร้านชั้นวางของ และถ้าตัดสินใจว่า ต้องป้องกันบรรจุภัณฑ์ใด ๆ กิน โดยบรรจุภัณฑ์เพิ่มเติม แล้วมันจะฝึกตนเอง วาง mildlyBriganti เชื่อไปทาง allay ประชาชนกลัวจะออกแบบผลิตภัณฑ์ที่สนุกเป็นมิตร Flavouring กินในแก้ว "ถูกออกแบบมาเพื่อเติมเต็มการดื่มเพื่อให้มันกลายเป็นบิดไปค็อกเทล การเน้น" เพื่อส่งเสริมให้คนต้อง "สลับจากพลาสติก" จะทำงานสำหรับคุณ

ผลลัพธ์ (ไทย) 2:

สำหรับ Briganti, แว่นตากินเป็นสิ่งแวดล้อมที่ไม่มีเกมง่ายๆ "คุณสามารถโยนพวกเขาในสนามหญ้าหรือสลายตัวพวกเขาในไม่กี่นาทีด้วยน้ำร้อน" เธออธิบาย ปัญหาเกี่ยวกับการทิ้งถ้วย - รวมทั้งผู้ที่ทำจากข้าวโพดพลาสติก - การที่พวกเขาใช้เวลาเป็นเดือนและบางครั้งปีที่ผ่านมาลดลงมักจะรั่วไหลสารเคมีในกระบวนการ "สำหรับทุกถ้วยกิน [หรือหมัก] เรากำลังบันทึกถ้วยพลาสติกเข้ามาในหลุมฝังกลบ" Briganti กล่าวว่า "พันล้านถ้วยพลาสติกกำลังเข้าสู่หลุมฝังกลบเป็นประจำทุกปี. ถ้า Loliware แทนที่แม้ร้อยละขนาดเล็กที่จะมีผลกระทบกว้างไกล." โฆษณามีข้อสงสัยมี แต่กว่าค่าใช้จ่าย (แพ็คของสี่อยู่ในขณะนี้ 11.95 $ / £ 7 ) และความยั่งยืนในระยะยาว ค่าใช้จ่ายเป็นปัญหาสำหรับใหม่ ๆ เริ่มต้นขึ้น; Loliware เพิ่งเปิดตัวการรณรงค์เพื่อยกระดับ $ 1 เมตรที่จะแผ่ออกสินค้าทั่วสหรัฐ - การผลิตปรับขึ้นจะช่วยลดราคา Briganti มีความมั่นใจว่าคนจะซื้อเข้ามาในความคิดและความหวังในอนาคตที่จะแพคเกจถ้วยในการเรียงลำดับจากกล่องที่กินได้บางส่วน. และจากแว่นตาที่จะกินฟองของอาหาร WikiPearls มีลูกเล็ก ๆ ของอาหารที่ได้รับการคุ้มครองในเมมเบรนที่กินได้ที่ทำจากพอลิเมอย่อยสลายได้และเศษอาหาร หรือในแง่วางท่ออาหารที่เลียนแบบการออกแบบของผิวของผลไม้อ่อน เหล่านี้คือการสร้างนักเลงอาหารเทคโนโลยีและฮาร์วาร์ bioengineer เดวิดเอ็ดเวิร์ด เขาและทีมงานของเขาได้มีการผลิตเยื่อสีส้มที่มีน้ำส้มมะเขือเทศเมมเบรนที่เต็มไปด้วยคาสปาโช่และเมมเบรนองุ่นที่เก็บไวน์ เขาเชื่อว่าเทคโนโลยีที่สามารถนำมาใช้เพื่อให้มีของเหลวอิมัลชันโฟมหรือสารอาหารแข็งและสร้างรสใดก็ได้ ส่งผลให้ "ฟอง" สามารถดำเนินการประมาณในกระเป๋าของคุณและล้างก่อนที่จะบริโภคในลักษณะเดียวกับที่คุณอาจล้างแอปเปิ้ลก่อนที่จะรับประทานอาหารมัน. คล้ายกับ WikiPearls กับผิวผลไม้เหมือนเป็น Ooho !, ขวดน้ำกินได้สร้างขึ้น โดยสามนักเรียนที่อิมพีเรียลคอลเลจลอนดอน พวกเขาใช้ spherification เทคนิคมากที่รักของ Ferran Adria และแนะนำที่ร้านอาหารสเปน elBulli การสาธิตการเริ่มต้นขอแนะนำว่าผลิตภัณฑ์ที่จะต้องมีการปรับขึ้นถ้ามันจะถือเป็นจำนวนมากของน้ำและกลายเป็นเชิงพาณิชย์ เทคโนโลยีที่มีศักยภาพ แต่เอ็ดเวิร์ดพูดว่า "ผู้คนในหมู่บ้านในแอฟริกาอาจจะกลายเป็นพลาสติกขวดฟรีและทำในสิ่งที่ตัวเอง" เขาบอกแดงฮาร์วาร์ในปี 2012 "มันเป็นเรื่องที่น่าตื่นเต้นจริงๆจากจุดของมุมมองด้านมนุษยธรรม." บรรจุภัณฑ์ที่กินไม่ได้โดยไม่มีนักวิจารณ์ บางคนรู้สึกว่ามันเป็นความพ่ายแพ้ที่กินได้จุดรวมของบรรจุภัณฑ์ - เพื่อป้องกันอาหารจากสิ่งสกปรกและจุลินทรีย์ และมีอุปสรรคทางจิตวิทยาที่ผู้คนต้องการที่จะเอาชนะเมื่อบริโภคละลายฟิล์มหรือพลาสติก หน่วยงานกำกับดูแลความปลอดภัยของอาหารจะมีความกังวลเกี่ยวกับจำนวนของมือและพื้นผิวอาหารห่อบรรจุภัณฑ์ที่กินได้มีโอกาสที่จะสัมผัสในทางที่จะเก็บรักษาร้าน และหากมีการตัดสินใจว่าบรรจุภัณฑ์ที่กินได้ใด ๆ จะต้องได้รับการคุ้มครองโดยบรรจุภัณฑ์มากขึ้นแล้วมันจะกลายเป็นตัวเองเอาชนะที่จะนำมันอย่างอ่อนโยน. Briganti เชื่อว่าวิธีที่จะบรรเทาความกลัวของผู้คนคือการออกแบบผลิตภัณฑ์ที่เป็นที่สนุกมันเป็นมิตรกับสิ่งแวดล้อม . Flavouring แก้วกิน "ถูกออกแบบมาเพื่อเติมเต็มเครื่องดื่มเพื่อให้มันกลายเป็นบิดเพื่อค๊อกเทลหรือสำเนียง" เพื่อส่งเสริมให้คนที่จะทำให้ "เปลี่ยนจากพลาสติก" มันจะทำงานสำหรับคุณ?

ผลลัพธ์ (ไทย) 3:

สำหรับ briganti , แว่นตาที่กินได้เป็นสิ่งแวดล้อมเกมง่ายๆ " . คุณสามารถโยนพวกเขาในหญ้า หรือล่มสลายไปในเวลาไม่กี่นาทีด้วยน้ำร้อน " เธออธิบาย ปัญหากับถ้วยทิ้ง – รวมทั้งผู้ที่ทำจากข้าวโพดซึ่งเป็นพลาสติกที่พวกเขาใช้เวลาเป็นเดือนและบางครั้งปีลดลง มักจะรั่ว สารเคมีในกระบวนการ . " ทุกถ้วยกิน [ หรือ composted ]เราต้องช่วยชีวิตแก้วพลาสติกจากการป้อนขยะ กล่าวว่า briganti ” พันล้าน ถ้วยพลาสติกมีการฝังกลบ ทุก ปี ถ้า loliware แทนที่แม้เล็กน้อย ซึ่งจะมีผลกระทบกว้างขวาง โฆษณา "



มีข้อสงสัย แต่กว่าต้นทุน ( แพ็คของ 4 ปัจจุบันที่มีกว่า $ / 7 ) และความยั่งยืนในระยะยาว ต้นทุนเป็นปัญหาใหม่ใด ๆเริ่มต้นขึ้น ;loliware เมื่อเร็ว ๆนี้เปิดตัวแคมเปญเพื่อเพิ่ม $ 1M จะม้วนผลิตภัณฑ์ออกไปทั่วสหรัฐและการเพิ่มการผลิตจะช่วยลดราคา briganti มั่นใจว่าประชาชนจะซื้อเข้ามาในความคิด และความหวังในอนาคตที่จะแพคเกจถ้วยในบางประเภทของกล่องกินได้ . .

และแว่นตากินฟองของอาหารwikipearls เป็นลูกเล็ก ๆของอาหารที่ครอบคลุมในเมมเบรนที่ทำจากพอลิเมอร์ย่อยสลายได้และอนุภาคของอาหาร หรือในแง่วางอาหารปลอก ที่เลียนแบบการออกแบบผิวของผลอ่อน เหล่านี้คือการสร้างผู้เชี่ยวชาญและฮาวาร์ด bioengineer เดวิด เอ็ดเวิร์ด เทคโนโลยีการอาหาร เขาและทีมงานของเขาได้ผลิตส้ม เมมเบรนที่มีน้ำผลไม้สีส้มมะเขือเทศเยื่อเต็มไปด้วยคาสปาโช่และองุ่นเยื่อที่เก็บไวน์ เขาเชื่อว่าเทคโนโลยีสามารถใช้บรรจุของเหลวใด ๆ ชนิดโฟม หรือ สารอาหารที่เป็นของแข็งและมีกลิ่น . เกิด " ฟองสบู่ " สามารถดำเนินการประมาณในกระเป๋าของคุณและล้างก่อนบริโภค ในลักษณะเดียวกับที่คุณอาจล้างแอปเปิ้ลก่อนกินนะ

คล้ายกับ wikipearls กับผลไม้ เช่นผิวที่เป็น ooho ! , กินขวดน้ำที่สร้างขึ้นโดยนักเรียนที่อิมพีเรียลคอลเลจลอนดอน พวกเขาใช้ spherification เทคนิคมากที่รักของแฟร์เริ่น Adri ล่าสุดและแนะนำที่ elbulli ร้านอาหารสเปนการสาธิตเบื้องต้นชี้ให้เห็นว่าผลิตภัณฑ์จะต้องมีการปรับขนาดขึ้นถ้ามันถือจำนวนเงินที่สำคัญของน้ำและกลายเป็นเชิงพาณิชย์ เทคโนโลยีที่มีศักยภาพ แต่บอกว่า " เอ็ดเวิร์ด คนในหมู่บ้านในแอฟริกาได้กลายเป็นพลาสติกขวดฟรีและทำสิ่งต่างๆ เพื่อตัวพวกเขาเอง " เขาบอกว่าฮาร์วาร์ดคริมสันใน 2012 . มันน่าตื่นเต้นจริงๆจากจุดของมุมมองด้านมนุษยธรรม "

ไม่ใช่บรรจุภัณฑ์อาหารโดยไม่ต้องของนักวิจารณ์ บางคนรู้สึกว่ามันเป็นอาหารทำให้ประเด็นของ–บรรจุภัณฑ์เพื่อป้องกันอาหารจากดินและจุลินทรีย์ และมีอุปสรรคทางจิตวิทยาที่ผู้คนต้องการที่จะเอาชนะ เมื่อกินเข้าไปละลายฟิล์มพลาสติกควบคุมความปลอดภัยของอาหารจะกังวลเกี่ยวกับจำนวนของมือและพื้นผิวอาหารห่อในบรรจุภัณฑ์อาหารมีแนวโน้มที่จะแตะในทางที่จะไปร้านชั้น และถ้ามันเป็น ตัดสินใจ ที่ ใด ๆต้องได้รับการคุ้มครองโดยบรรจุภัณฑ์บรรจุภัณฑ์บริโภคได้มากขึ้น มันก็จะกลายเป็นการเอาชนะตนเอง การใส่

อย่างอ่อนโยนbriganti เชื่อว่าวิธีการเพื่อบรรเทาความกลัวของผู้คน เพื่อออกแบบผลิตภัณฑ์ที่สนุกอย่างมันเป็นมิตรกับสิ่งแวดล้อม มีแก้ว " ได้ถูกออกแบบมาเพื่อเสริมดื่มให้มันกลายเป็นบิดเพื่อค็อกเทล หรือสำเนียง " เพื่อส่งเสริมให้คนเพื่อให้ " เปลี่ยนจากพลาสติก " มันจะทำงานให้คุณ ?