We can often recognise a noun byits

We can often recognise a noun by
its position in the sentence.
Nouns often come after a determiner (a determiner is a word like a, an, the, this, my, such):
• a relief
• an afternoon
• the doctor
• this word
• my house
• such stupidity
Nouns often come after one or more adjectives:
• a great relief
• a peaceful afternoon
• the tall, Indian doctor
• such crass stupidity

ผลลัพธ์ (ไทย) 1:

เราสามารถจำแนกคำนามโดยมักจะตำแหน่งในประโยคคำนามมักจะมาหลังนิ. (นิ.เป็นคำเช่น นี่ ของ ฉัน ดังกล่าว):•บรรเทา• มีช่วงบ่าย•แพทย์•คำนี้•บ้านของฉัน•สมองดังกล่าวคำนามมักจะมาหลังคำคุณศัพท์อย่าง น้อยหนึ่ง:•ชื้น•ที่ช่วงบ่ายที่เงียบสงบ•แพทย์สูง ชาวอินเดีย•สมองดังกล่าวหยาบคาย

ผลลัพธ์ (ไทย) 2:

เรามักจะสามารถรับรู้คำนามโดย
ตำแหน่งในประโยค.
คำนามมักจะมาหลังจากที่มุ่งมั่น (จำนวนมุ่งมั่นเป็นคำเหมือนที่ให้นี้ของฉันเช่น):
•บรรเทา
•ช่วงบ่าย
•แพทย์
•นี้ คำ
•บ้านของฉัน
•ความโง่เขลาเช่น
คำนามมักจะมาหลังจากที่หนึ่งหรือมากกว่าคำคุณศัพท์:
•บรรเทาที่ดี
•ช่วงบ่ายที่เงียบสงบ
•สูงแพทย์อินเดีย
•ความโง่เขลางี่เง่าเช่น

ผลลัพธ์ (ไทย) 3:

เรามักจะจำนามโดยตำแหน่งในประโยคคำนามมักมาหลังจากตัดสินใจ ( ซึ่งเป็นคำที่ชอบ , , , , , เช่น :- โล่งอก- ช่วงบ่าย- หมอ- คำว่า- บ้าน- โมหะ เช่นคำนามคำคุณศัพท์มักจะมาหลังจากที่หนึ่งหรือมากกว่า :บริการดีมากๆ เลยจ้ะ- ช่วงบ่ายที่เงียบสงบ- สูง หมออินเดีย- งี่เง่า - เช่น