Computer programmingComputer progra

Computer programming
Computer programming (often shortened to programming) is a process that leads from an original formulation of a computing problem to executable computer programs. Programming involves activities such as analysis, developing understanding, generating algorithms, verification of requirements of algorithms including their correctness and resources consumption, and implementation (commonly referred to as coding[1][2]) of algorithms in a target programming language. Source code is written in one or more programming languages (such as C, Fortran, JavaScript, Lisp, Python, Ruby, Smalltalk, etc.). The purpose of programming is to find a sequence of instructions that will automate performing a specific task or solving a given problem. The process of programming thus often requires expertise in many different subjects, including knowledge of the application domain, specialized algorithms and formal logic.
Related tasks include testing, debugging, and maintaining the source code, implementation of the build system, and management of derived artifacts such as machine code of computer programs. These might be considered part of the programming process, but often the term "software development" is used for this larger process with the term "programming", "implementation", or "coding" reserved for the actual writing of source code. Software engineering combines engineering techniques with software development practices.
Overview[edit]
Within software engineering, programming (the implementation) is regarded as one phase in a software development process.
There is an ongoing debate on the extent to which the writing of programs is an art form, a craft, or an engineering discipline.[3] In general, good programming is considered to be the measured application of all three, with the goal of producing an efficient and evolvable software solution (the criteria for "efficient" and "evolvable" vary considerably). The discipline differs from many other technical professions in that programmers, in general, do not need to be licensed or pass any standardized (or governmentally regulated) certification tests in order to call themselves "programmers" or even "software engineers." Because the discipline covers many areas, which may or may not include critical applications, it is debatable whether licensing is required for the profession as a whole. In most cases, the discipline is self-governed by the entities which require the programming, and sometimes very strict environments are defined (e.g. United States Air Force use of AdaCore and security clearance). However, representing oneself as a "professional software engineer" without a license from an accredited institution is illegal in many parts of the world.
Another ongoing debate is the extent to which the programming language used in writing computer programs affects the form that the final program takes.[citation needed] This debate is analogous to that surrounding the Sapir–Whorf hypothesis[4] in linguistics and cognitive science, which postulates that a particular spoken language's nature influences the habitual thought of its speakers. Different language patterns yield different patterns of thought. This idea challenges the possibility of representing the world perfectly with language, because it acknowledges that the mechanisms of any language condition the thoughts of its speaker community.
History[edit]
See also: History of programming languages

Ada Lovelace based on the work of Luigi Menabrea, created the first algorithm designed for processing by a computer and is usually recognized as history's first computer programmer.
Ancient cultures had no conception of computing beyond arithmetic, algebra, and geometry, occasionally aping elements of calculus (e.g. the method of exhaustion). The only mechanical device that existed for numerical computation at the beginning of human history was the abacus, invented in Sumeria circa 2500 BC. Later, the Antikythera mechanism, invented some time around 100 BC in ancient Greece, is the first known mechanical calculator utilizing gears of various sizes and configuration to perform calculations,[5] which tracked the metonic cycle still used in lunar-to-solar calendars, and which is consistent for calculating the dates of the Olympiads.[6] The Kurdish medieval scientist Al-Jazari built programmable automata in 1206 AD. One system employed in these devices was the use of pegs and cams placed into a wooden drum at specific locations, which would sequentially trigger levers that in turn operated percussion instruments. The output of this device was a small drummer playing various rhythms and drum patterns.[7] The Jacquard loom, which Joseph Marie Jacquard developed in 1801, uses a series of pasteboard cards with holes punched in them. The hole pattern represented the pattern that the loom had to follow in weaving cloth. The loom could produce entirely different weaves using different sets of cards. Charles Babbage adopted the use of punched cards around 1830 to control his Analytical Engine. Some believe that the first computer program was written for the Analytical Engine by mathematician Ada Lovelace to calculate a sequence of Bernoulli numbers.[8] The synthesis of numerical calculation, predetermined operation and output, along with a way to organize and input instructions in a manner relatively easy for humans to conceive and produce, led to the modern development of computer programming. Development of computer programming accelerated through the Industrial Revolution.

Data and instructions were once stored on external punched cards, which were kept in order and arranged in program decks.
In the 1880s, Herman Hollerith invented the recording of data on a medium that could then be read by a machine. Prior uses of machine readable media, above, had been for lists of instructions (not data) to drive programmed machines such as Jacquard looms and mechanized musical instruments. "After some initial trials with paper tape, he settled on punched cards..."[9] To process these punched cards, first known as "Hollerith cards" he invented the keypunch, sorter, and tabulator unit record machines.[10] These inventions were the foundation of the data processing industry. In 1896 he founded the Tabulating Machine Company (which later became the core of IBM). The addition of a control panel (plugboard) to his 1906 Type I Tabulator allowed it to do different jobs without having to be physically rebuilt. By the late 1940s, there were several unit record calculators, such as the IBM 602 and IBM 604, whose control panels specified a sequence (list) of operations and thus were programmable machines.
The invention of the von Neumann architecture allowed computer programs to be stored in computer memory. Early programs had to be painstakingly crafted using the instructions (elementary operations) of the particular machine, often in binary notation. Every model of computer would likely use different instructions (machine language) to do the same task. Later, assembly languages were developed that let the programmer specify each instruction in a text format, entering abbreviations for each operation code instead of a number and specifying addresses in symbolic form (e.g., ADD X, TOTAL). Entering a program in assembly language is usually more convenient, faster, and less prone to human error than using machine language, but because an assembly language is little more than a different notation for a machine language, any two machines with different instruction sets also have different assembly languages.

Wired control panel for an IBM 402 Accounting Machine
In 1954, FORTRAN was invented; it was the first widely-used high level programming language to have a functional implementation, as opposed to just a design on paper.[11][12] (A high-level language is, in very general terms, any programming language that allows the programmer to write programs in terms that are more abstract than assembly language instructions, i.e. at a level of abstraction "higher" than that of an assembly language.) It allowed programmers to specify calculations by entering a formula directly (e.g. Y = X*2 + 5*X + 9). The program text, or source, is converted into machine instructions using a special program called a compiler, which translates the FORTRAN program into machine language. In fact, the name FORTRAN stands for "Formula Translation". Many other languages were developed, including some for commercial programming, such as COBOL. Programs were mostly still entered using punched cards or paper tape. (See computer programming in the punch card era). By the late 1960s, data storage devices and computer terminals became inexpensive enough that programs could be created by typing directly into the computers. Text editors were developed that allowed changes and corrections to be made much more easily than with punched cards. (Usually, an error in punching a card meant that the card had to be discarded and a new one punched to replace it.)
As time has progressed, computers have made giant leaps in processing power, which have allowed the development of programming languages that are more abstracted from the underlying hardware. Popular programming languages of the modern era include ActionScript, C, C++, C#, Haskell, PHP, Java, JavaScript, Objective-C, Perl, Python, Ruby, Smalltalk, SQL, Visual Basic, and dozens more.[13] Although these high-level languages usually incur greater overhead, the increase in speed of modern computers has made the use of these languages much more practical than in the past. These increasingly abstracted languages are typically easier to learn and allow the programmer to develop applications much more efficiently and with less source code. However, high-level languages are still impractical for a few programs, such as those where low-level hardware control is necessary or where maximum processing speed is vital. Computer programming ha

ผลลัพธ์ (ไทย) 1:

การเขียนโปรแกรมคอมพิวเตอร์การเขียนโปรแกรมคอมพิวเตอร์ (มักจะสั้นเพื่อเขียนโปรแกรม) เป็นกระบวนการที่นำไปจากกำหนดเดิมมีปัญหาคอมพิวเตอร์โปรแกรมคอมพิวเตอร์ปฏิบัติ การเขียนโปรแกรมที่เกี่ยวข้องกับกิจกรรมวิเคราะห์ เข้าใจพัฒนา สร้างอัลกอริทึม การตรวจสอบความต้องการของอัลกอริทึมรวมถึงการความถูกต้อง และการใช้ทรัพยากร และการใช้งาน (โดยทั่วไปเรียกว่า coding[1][2]) ของอัลกอริทึมในการเขียนโปรแกรมภาษาเป้าหมาย รหัสแหล่งที่มาจะถูกเขียนในภาษาเขียนโปรแกรมอย่าง น้อยหนึ่ง (เช่น C ภาษาฟอร์แทรน JavaScript ภาษาลิสป์ งูเหลือม ทับทิม ภาษาสมอลล์ทอล์ก ฯลฯ) วัตถุประสงค์ของการเขียนโปรแกรมในการ ค้นหาลำดับของคำสั่งที่จะทำการดำเนินงานที่เฉพาะเจาะจง หรือแก้ปัญหาให้ ได้ ขั้นตอนการเขียนโปรแกรมจึงมักต้องการความเชี่ยวชาญในหลายวิชาต่าง ๆ รวมถึงความรู้ของโดเมนของแอพลิเคชัน อัลกอริทึมเฉพาะ และแบบทางตรรกะงานที่เกี่ยวข้องรวมถึงการทดสอบ ตรวจแก้จุดบกพร่อง และรักษารหัสแหล่งที่มา ดำเนินงานสร้างระบบ และการจัดการของสิ่งประดิษฐ์ที่ได้รับเช่นเครื่องรหัสของโปรแกรมคอมพิวเตอร์ เหล่านี้อาจถือเป็นส่วนหนึ่งของการเขียนโปรแกรม แต่บ่อยครั้งคำว่า "พัฒนาซอฟต์แวร์" ใช้สำหรับกระบวนการขนาดใหญ่นี้ ด้วยคำว่า "เขียนโปรแกรม" "นำ" หรือ "โค้ด" สงวนไว้สำหรับการเขียนจริงของรหัสแหล่งที่มา วิศวกรรมซอฟต์แวร์รวมเทคนิควิศวกรรมกับแนวทางการพัฒนาซอฟต์แวร์ภาพรวม [แก้ไข]ในวิศวกรรมซอฟต์แวร์ เขียนโปรแกรม (ใช้งาน) จะถือว่าเป็นขั้นตอนหนึ่งในกระบวนการพัฒนาซอฟต์แวร์ยังมีการอภิปรายอย่างต่อเนื่องในขอบเขตที่เขียนโปรแกรมเป็นแบบศิลปะ การฝีมือ หรือวินัยการวิศวกรรม [3] โดยทั่วไป การเขียนโปรแกรมที่ดีถือเป็น แอพลิเคชันที่วัดทั้งสาม มีเป้าหมายการผลิตในโซลูชันซอฟต์แวร์ที่มีประสิทธิภาพ และ evolvable (เงื่อนไขสำหรับ "ประสิทธิภาพ" และ "evolvable" แตกต่างกันมาก) วินัยแตกต่างจากสาขาอาชีพทางเทคนิคอื่น ๆ หลายที่โปรแกรมเมอร์ ทั่วไป ไม่จำเป็นต้องได้รับอนุญาต หรือผ่านการทดสอบมาตรฐาน (หรือ governmentally ควบคุม) รับรองใด ๆ จะเรียกตัวเอง "โปรแกรมเมอร์" หรือแม้แต่ "วิศวกรซอฟต์แวร์" เนื่องจากวินัยครอบคลุมพื้นที่มาก ซึ่งอาจ หรืออาจไม่รวมการดูแล ได้คุยว่าอนุญาตให้ใช้สิทธิ์จำเป็นสำหรับอาชีพทั้งหมด ในกรณีส่วนใหญ่ วินัยเป็น governed ด้วยตนเอง โดยเอนทิตีที่ต้องการเขียนโปรแกรม และสภาพแวดล้อมที่เข้มงวดบางครั้งมากจะกำหนด (เช่นกองทัพอากาศสหรัฐอเมริกาใช้เคลียร์ AdaCore และความปลอดภัย) อย่างไรก็ตาม แสดงตัวเป็นแบบ "มืออาชีพวิศวกรซอฟต์แวร์" โดยไม่มีใบอนุญาตจากสถาบันที่ได้รับการรับรองไม่ถูกต้องในหลายส่วนของโลกอภิปรายอย่างต่อเนื่องอีกเป็นขอบเขตซึ่งภาษาที่ใช้ในการเขียนโปรแกรมคอมพิวเตอร์มีผลแบบฟอร์มที่บรรทัดสุดท้าย [ต้องการอ้างอิง] อภิปรายนี้เป็นคู่ไปที่สมมติฐาน Sapir – Whorf [4] ในภาษาศาสตร์และประชานศาสตร์ postulates ที่ว่า ธรรมชาติของภาษาพูดเฉพาะมีผลต่อที่เคยคิดว่า ลำโพงของ รูปแบบภาษาต่าง ๆ ผลตอบแทนรูปแบบของความคิด ความคิดนี้ความท้าทายของโลกอย่างสมบูรณ์แบบ ด้วยภาษา การแสดงเนื่องจากได้รับทราบว่า กลไกของภาษาใด ๆ เงื่อนไขความคิดของชุมชนของลำโพง[แก้ไข] ประวัติศาสตร์ดูเพิ่ม: ประวัติของการเขียนโปรแกรมภาษา เอดาเลิฟเลซจากงานของ Luigi Menabrea สร้างอัลกอริทึมแรกที่ออกแบบมาสำหรับการประมวลผล โดยคอมพิวเตอร์ และเป็นที่รู้จักมักจะเป็นโปรแกรมเมอร์คอมพิวเตอร์แรกของประวัติศาสตร์วัฒนธรรมโบราณมีไม่คิดคอมพิวเตอร์นอกเหนือจากเลขคณิต พีชคณิต เรขาคณิต aping บางองค์ประกอบของแคลคูลัส (เช่นวิธีการเกษียณ) อุปกรณ์เครื่องจักรกลเท่านั้นที่มีอยู่สำหรับการคำนวณตัวเลขที่เริ่มต้นของประวัติศาสตร์มนุษย์อบาคัส คิดค้นเข้ามาอยู่ในเซอร์กา 2500 BC ภายหลัง กลไก Antikythera คิดค้นบางครั้งประมาณ 100 BC ในกรีซโบราณ เป็นที่แรกรู้จักคิดเลขเชิงกลใช้เกียร์ของขนาดและการกำหนดค่าต่าง ๆ ในการคำนวณ, [5] ซึ่งติดตามรอบ metonic ยังคง ใช้ปฏิทินจันทรคติไปแสงอาทิตย์ และซึ่งจะสอดคล้องกันสำหรับการคำนวณวัน Olympiads [6] นักวิทยาศาสตร์ที่เคิร์ดยุคกลาง Al Jazari แห่งโกเบโปรแกรม 1206 AD ระบบหนึ่งทำงานในอุปกรณ์เหล่านี้มีการใช้ครูและกล้องที่อยู่ในกลองไม้พื้นที่เฉพาะ การเรียงลำดับจะทริกเกอร์การกลไกที่จะดำเนินการเครื่องเพอร์คัชชัน แสดงผลของอุปกรณ์นี้มีการตีกลองขนาดเล็กแบบต่าง ๆ และรูปแบบของกลอง [7] Jacquard ทอผ้า ซึ่งโจเซฟมารี Jacquard พัฒนาใน 1801 ใช้ชุดไพ่ pasteboard กับหลุมเจาะรูได้ รูปหลุมแสดงรูปแบบการทอผ้ามีตามในผ้าทอ กี่สามารถผลิตหารวีฟส์แตกต่างกันทั้งหมดที่ใช้ชุดไพ่ ชาลส์แบบบิจนำใช้ punched บัตรรอบ 1830 เพื่อควบคุมเครื่องยนต์ของเขาวิเคราะห์ บางคนเชื่อว่า เป็นเขียนโปรแกรมแรกสำหรับโปรแกรมวิเคราะห์ โดยนักคณิตศาสตร์เอดาเลิฟเลซเพื่อคำนวณลำดับเลข Bernoulli [8] การสังเคราะห์ของคำนวณตัวเลข การดำเนินงานที่กำหนดไว้ และผล ผลิต รวมทั้งวิธีการจัดระเบียบ และคำแนะนำในลักษณะค่อนข้างง่ายสำหรับมนุษย์ในการตั้งครรภ์ และ ผลิต การป้อนข้อมูลนำไปสู่การพัฒนาที่ทันสมัยของการเขียนโปรแกรมคอมพิวเตอร์ เร่งพัฒนาเขียนโปรแกรมผ่านการปฏิวัติอุตสาหกรรม ข้อมูลและคำแนะนำได้เมื่อเก็บไว้ภายนอก punched บัตร ซึ่งถูกสั่งเก็บ และจัดเรียงในโปรแกรมชั้นในปัจจุบัน Herman Hollerith คิดค้นการบันทึกข้อมูลบนสื่อกลางที่สามารถอ่านได้ โดยเครื่องจักรแล้ว ก่อนใช้เครื่องอ่านสื่อ เหนือ ได้สำหรับรายการของคำแนะนำ (ไม่ข้อมูล) ขับโปรแกรมเครื่องเช่น Jacquard looms และ mechanized เครื่องดนตรี "หลังจากทดลองบางอย่างเริ่มต้นด้วยกระดาษเทป เขาตัดสิน punched บัตร..." [9] การประมวลผลบัตรเหล่านี้ punched แรก เรียกว่า "บัตร Hollerith" เขาคิดค้น keypunch คัดแยก และ tabulator หน่วยบันทึกเครื่องจักร [10] สิ่งประดิษฐ์เหล่านี้เป็นพื้นฐานของอุตสาหกรรมการประมวลผลข้อมูลได้ ใน 1896 เขาก่อตั้ง บริษัทเครื่องหมาย Tabulating (ซึ่งภายหลังกลายเป็นหลักของ IBM) การเพิ่มของแผงควบคุม (plugboard) เพื่อเขา 1906 ชนิด I Tabulator อนุญาตให้ทำงาน โดยไม่ต้องมีสร้างจริง โดย 2483 มีหลายหน่วยบันทึกเครื่องคิดเลข IBM 602 และ IBM 604 แผงควบคุมที่ระบุลำดับ (รายการ) ของการดำเนินงาน และจึง มีเครื่องโปรแกรมการประดิษฐ์ของสถาปัตยกรรมฟอน Neumann โปรแกรมคอมพิวเตอร์จะถูกเก็บในหน่วยความจำของคอมพิวเตอร์ได้ โปรแกรมก่อนจะบรรจงทำขึ้นโดยใช้คำแนะนำ (การดำเนินการระดับประถมศึกษา) ของเครื่องเฉพาะ มักในสัญกรณ์แบบไบนารีได้ ทุกรุ่นของคอมพิวเตอร์มักจะใช้คำแนะนำต่าง ๆ (ภาษาเครื่อง) จะทำงานเดียวกัน ภายหลัง ภาษาแอสเซมบลีที่ถูกพัฒนาขึ้นที่ช่วยให้โปรแกรมเมอร์ที่ระบุแต่ละคำสั่งในรูปแบบข้อความ ป้อนตัวย่อสำหรับแต่ละรหัสการดำเนินการแทนตัวเลข และระบุอยู่ในแบบฟอร์มสัญลักษณ์ (เช่น เพิ่ม X รวม) ป้อนโปรแกรมภาษาแอสเซมบลีจะสะดวก และรวดเร็ว กว่า น้อยโอกาสผิดพลาดมนุษย์มากกว่าการใช้ภาษา แต่เนื่องจากภาษาแอสเซมบลีมีน้อยกว่าเครื่องหมายต่าง ๆ ในภาษาเครื่อง เครื่องจักรใด ๆ สองกับชุดคำสั่งต่าง ๆ ยังมีภาษาแอสเซมบลี แผงควบคุมแบบมีสาย IBM 402 บัญชีเครื่องใน 1954 ภาษาฟอร์แทรนคิดค้น มันถูกใช้อย่างกว้างขวางสูงระดับแรกเขียนภาษาให้ดำเนินการทำงาน จำกัดเพียงแค่การออกแบบบนกระดาษ [11] [12] (ภาษาระดับสูงเป็น ในเงื่อนไขโดยทั่วไป ภาษาโปรแกรมใด ๆ ที่ช่วยให้โปรแกรมเมอร์เขียนโปรแกรมในเงื่อนไขที่เป็นนามธรรมมากขึ้นกว่าคำสั่งภาษาแอสเซมบลี เช่นในระดับ "สูง" กว่าของภาษาแอสเซมบลีการ abstraction) มันอนุญาตให้โปรแกรมเมอร์สามารถคำนวณ โดยการป้อนสูตรโดยตรง (เช่น Y = X * 2 + 5 * X + 9) โปรแกรมข้อความ หรือแหล่งที่มา จะถูกแปลงเป็นคำแนะนำเครื่องที่ใช้โปรแกรมพิเศษที่เรียกว่าคอมไพเลอร์ การแปลโปรแกรมภาษาฟอร์แทรนเป็นภาษาเครื่อง ในความเป็นจริง ภาษาฟอร์แทรนชื่อยืนสำหรับ "สูตรแปล" ภาษาอื่น ๆ ได้รับการพัฒนา รวมถึงแบบการเขียนโปรแกรมเชิงพาณิชย์ เช่นภาษาโคบอล โปรแกรมส่วนใหญ่ยังคงป้อนใช้ punched บัตรหรือกระดาษเทป (ดูคอมพิวเตอร์เขียนโปรแกรมในยุคเจาะบัตร) โดยปลายปี 1960 อุปกรณ์จัดเก็บข้อมูลและคอมพิวเตอร์เทอร์มินัลเป็นราคาไม่แพงพอที่จะสร้างโปรแกรม โดยพิมพ์ลงในคอมพิวเตอร์โดยตรง ตัวแก้ไขข้อความได้รับการพัฒนาที่ได้รับอนุญาตเปลี่ยนแปลงและแก้ไขได้ง่ายมากขึ้นกว่าพร้อมเจาะรูบัตร (ปกติ ข้อผิดพลาดในการเจาะบัตรหมายความ ว่า บัตรที่ได้ถูกละทิ้ง และเจาะรูใหม่เพื่อแทน)เป็นเวลามีความก้าวหน้า คอมพิวเตอร์ทำ leaps ยักษ์ในประมวลผลอำนาจ ซึ่งยอมให้มีการพัฒนาภาษาที่มากขึ้นได้ออกจากฮาร์ดแวร์พื้นฐานการเขียนโปรแกรม ภาษาเขียนโปรแกรมยอดนิยมของยุคสมัยใหม่มี ActionScript, C, c ++, C#, Haskell, PHP, Java, JavaScript วัตถุประสงค์ C ภาษาเพิร์ล งูเหลือม ทับทิม ภาษาสมอลล์ทอล์ก SQL, Visual Basic และหลายสิบเพิ่มเติม [13] ถึงแม้ว่าภาษาระดับสูงเหล่านี้มักจะใช้ค่าใช้จ่ายมากกว่าใน เพิ่มความเร็วเครื่องคอมพิวเตอร์ที่ทันสมัยมีได้ใช้ภาษาเหล่านี้เป็นประโยชน์มากขึ้นกว่าในอดีต ภาษาเหล่านี้มากขึ้นเรื่อย ๆ บทบาทโดยทั่วไปสามารถเรียนรู้ และช่วยให้โปรแกรมเมอร์สามารถพัฒนาโปรแกรมได้อย่างมีประสิทธิภาพมากขึ้น และน้อยกว่ารหัสแหล่งที่มาได้ อย่างไรก็ตาม ภาษาระดับสูงยังทำไม่ได้สำหรับบางโปรแกรม เช่นควบคุมฮาร์ดแวร์ระดับต่ำที่มีความจำเป็นหรือสำคัญความเร็วในการประมวลผลสูงสุด คอมพิวเตอร์เขียนฮา

ผลลัพธ์ (ไทย) 2:

การเขียนโปรแกรมคอมพิวเตอร์
ในการเขียนโปรแกรมคอมพิวเตอร์ (มักจะสั้นกับการเขียนโปรแกรม) เป็นกระบวนการที่นำมาจากสูตรเดิมของปัญหาคอมพิวเตอร์โปรแกรมคอมพิวเตอร์ปฏิบัติการ การเขียนโปรแกรมที่เกี่ยวข้องกับกิจกรรมต่าง ๆ เช่นการวิเคราะห์ความเข้าใจการพัฒนา, การสร้างขั้นตอนวิธีการตรวจสอบความต้องการของขั้นตอนวิธีการรวมทั้งถูกต้องและใช้ทรัพยากรของพวกเขาและการดำเนินงาน (ปกติจะเรียกว่าการเขียนโปรแกรม [1] [2]) ของขั้นตอนวิธีในการเขียนโปรแกรมภาษาเป้าหมาย รหัสที่มาเขียนในหนึ่งหรือมากกว่าหนึ่งภาษาโปรแกรม (เช่น C, Fortran, JavaScript, ชัด, Python, Ruby, สมอลล์ทอล์ค ฯลฯ ) วัตถุประสงค์ของการเขียนโปรแกรมคือการหาลำดับของคำสั่งที่จะทำให้การปฏิบัติงานที่เฉพาะเจาะจงหรือการแก้ปัญหาที่กำหนด กระบวนการของการเขียนโปรแกรมจึงมักจะต้องใช้ความเชี่ยวชาญในสาขาวิชาที่แตกต่างกันจำนวนมากรวมทั้งความรู้เกี่ยวกับโดเมนการประยุกต์ใช้ขั้นตอนวิธีการเฉพาะและตรรกะที่เป็นทางการ.
งานที่เกี่ยวข้องรวมถึงการทดสอบการแก้จุดบกพร่องและการบำรุงรักษารหัสแหล่งที่มาการดำเนินงานของการสร้างระบบและการบริหารจัดการของสิ่งประดิษฐ์ที่ได้รับมา เช่นเครื่องรหัสโปรแกรมคอมพิวเตอร์ เหล่านี้อาจได้รับการพิจารณาเป็นส่วนหนึ่งของกระบวนการการเขียนโปรแกรม แต่บ่อยครั้งที่คำว่า "การพัฒนาซอฟแวร์" จะใช้สำหรับกระบวนการนี้ขนาดใหญ่ที่มีคำว่า "การเขียนโปรแกรม", "การดำเนินการ" หรือ "การเข้ารหัส" สงวนไว้สำหรับการเขียนที่เกิดขึ้นจริงของรหัสที่มา วิศวกรรมซอฟต์แวร์รวมเทคนิควิศวกรรมที่มีการพัฒนาซอฟแวร์.
ภาพรวม [แก้ไข]
ภายในวิศวกรรมซอฟต์แวร์การเขียนโปรแกรม (การดำเนินงาน) ได้รับการยกย่องว่าเป็นหนึ่งในขั้นตอนในกระบวนการพัฒนาซอฟแวร์.
มีการอภิปรายอย่างต่อเนื่องในขอบเขตที่การเขียนโปรแกรมที่เป็นคือ รูปแบบศิลปะ, งานฝีมือหรือวินัยวิศวกรรม. [3] โดยทั่วไปการเขียนโปรแกรมที่ดีจะถือเป็นแอพลิเคชันที่วัดของทั้งสามที่มีเป้าหมายในการผลิตโซลูชั่นซอฟต์แวร์ที่มีประสิทธิภาพและ Evolvable (เกณฑ์สำหรับ "ประสิทธิภาพ" และ " Evolvable "แตกต่างกันมาก) มีระเบียบวินัยที่แตกต่างจากอาชีพทางเทคนิคอื่น ๆ จำนวนมากในการเขียนโปรแกรมที่โดยทั่วไปไม่จำเป็นต้องได้รับใบอนุญาตหรือผ่านมาตรฐานใด ๆ (หรือควบคุม governmentally) ได้รับการรับรองการทดสอบเพื่อที่จะเรียกตัวเองว่า "โปรแกรมเมอร์" หรือแม้แต่ "วิศวกรซอฟต์แวร์." เพราะวินัยครอบคลุมหลายพื้นที่ซึ่งอาจจะหรืออาจจะไม่รวมถึงการใช้งานที่สำคัญมันเป็นที่ถกเถียงกันว่าการออกใบอนุญาตเป็นสิ่งจำเป็นสำหรับอาชีพที่เป็นทั้ง ในกรณีส่วนใหญ่มีระเบียบวินัยเป็นตัวควบคุมโดยหน่วยงานที่ต้องใช้การเขียนโปรแกรมและบางครั้งสภาพแวดล้อมที่เข้มงวดมากมีการกำหนดไว้ (เช่นสหรัฐอเมริกาใช้กองทัพอากาศ AdaCore และกวาดล้างการรักษาความปลอดภัย) อย่างไรก็ตามตัวแทนของตัวเองว่าเป็น "วิศวกรซอฟต์แวร์มืออาชีพ" โดยไม่มีใบอนุญาตจากสถาบันการศึกษาได้รับการรับรองเป็นสิ่งผิดกฎหมายในหลายส่วนของโลก.
อภิปรายอย่างต่อเนื่องอีกเป็นขอบเขตที่การเขียนโปรแกรมภาษาที่ใช้ในการเขียนโปรแกรมคอมพิวเตอร์ที่มีผลกระทบต่อรูปแบบที่โปรแกรมสุดท้าย ใช้เวลา. [อ้างจำเป็น] การอภิปรายนี้จะคล้ายคลึงกับที่โดยรอบสมมติฐาน Sapir-Whorf [4] ภาษาศาสตร์และวิทยาศาสตร์ทางปัญญาซึ่งสมมุติฐานว่าธรรมชาติของภาษาพูดโดยเฉพาะอย่างยิ่งที่มีอิทธิพลต่อความคิดนิสัยของลำโพง รูปแบบภาษาที่แตกต่างรูปแบบที่แตกต่างกันให้ผลผลิตของความคิด ความคิดนี้เป็นไปได้ของความท้าทายที่เป็นตัวแทนของโลกอย่างสมบูรณ์แบบด้วยภาษาเพราะมันยอมรับว่ากลไกของสภาพภาษาใด ๆ ความคิดของชุมชนลำโพง.
ประวัติ [แก้ไข]
ดูเพิ่มเติม: ประวัติศาสตร์ของการเขียนโปรแกรมภาษาเอดาเลิฟเลซขึ้นอยู่กับการทำงานของ Luigi Menabrea สร้างอัลกอริทึมแรกที่ออกแบบมาสำหรับการประมวลผลโดยคอมพิวเตอร์และเป็นที่ยอมรับมักจะเป็นโปรแกรมคอมพิวเตอร์ครั้งแรกของประวัติศาสตร์. วัฒนธรรมโบราณไม่มีความคิดของการใช้คอมพิวเตอร์เกินเลขคณิตพีชคณิตและเรขาคณิตบางครั้ง aping องค์ประกอบของแคลคูลัส (เช่นวิธีการของความอ่อนล้า) เครื่องกลไกเดียวที่มีอยู่ในการคำนวณตัวเลขที่จุดเริ่มต้นของประวัติศาสตร์ของมนุษย์เป็นลูกคิดคิดค้นใน Sumeria ประมาณ 2,500 ปีก่อนคริสตกาล ต่อมา Antikythera กลไกการประดิษฐ์คิดค้นเวลาประมาณ 100 ปีก่อนคริสตกาลในสมัยกรีกโบราณเป็นเครื่องคิดเลขกลรู้จักกันครั้งแรกที่ใช้เกียร์ขนาดต่างๆและการกำหนดค่าการดำเนินการคำนวณ [5] ซึ่งติดตาม Metonic วงจรยังคงใช้ในปฏิทินจันทรคติเพื่อพลังงานแสงอาทิตย์ และเป็นที่สอดคล้องกันสำหรับการคำนวณวันแข่ง. [6] นักวิทยาศาสตร์ยุคดิชอัลออโต Jazari สร้างโปรแกรมใน ค.ศ. 1206 ระบบหนึ่งที่ใช้ในการอุปกรณ์เหล่านี้คือการใช้เข็มและกล้องอยู่ในกลองไม้ในสถานที่เฉพาะเจาะจงซึ่งจะลำดับคันทริกเกอร์ที่ในการเปิดดำเนินการเครื่องมือเครื่องเคาะ การส่งออกของอุปกรณ์นี้เป็นกลองขนาดเล็กเล่นจังหวะต่างๆและรูปแบบกลอง. [7] Jacquard กี่ซึ่งโจเซฟรี Jacquard การพัฒนาใน 1801 ใช้ชุดของบัตรทำด้วยกระดาษแข็งที่มีรูเจาะในพวกเขา รูปแบบหลุมเป็นตัวแทนของรูปแบบการทอผ้าที่ต้องปฏิบัติตามในการทอผ้า กี่สามารถผลิตใบที่แตกต่างกันอย่างสิ้นเชิงโดยใช้ชุดที่แตกต่างของบัตร Charles Babbage นำมาใช้การใช้บัตรเจาะรอบ 1830 เพื่อควบคุมการวิเคราะห์ Engine ของเขา บางคนเชื่อว่าโปรแกรมคอมพิวเตอร์เป็นครั้งแรกที่เขียนขึ้นสำหรับวิเคราะห์ Engine โดยนักคณิตศาสตร์ Ada เลิฟเลซในการคำนวณลำดับหมายเลข Bernoulli. [8] การสังเคราะห์ของการคำนวณตัวเลขการดำเนินงานที่กำหนดไว้และการส่งออกพร้อมกับวิธีการจัดระเบียบและคำแนะนำในการป้อนข้อมูล ลักษณะที่ค่อนข้างง่ายสำหรับมนุษย์ที่จะตั้งครรภ์และการผลิตที่นำไปสู่การพัฒนาที่ทันสมัยของการเขียนโปรแกรมคอมพิวเตอร์ การพัฒนาโปรแกรมคอมพิวเตอร์เร่งผ่านการปฏิวัติอุตสาหกรรม. ข้อมูลและคำแนะนำที่ถูกเก็บไว้ครั้งเดียวในบัตรเจาะภายนอกซึ่งถูกเก็บไว้ในการสั่งซื้อและจัดอยู่ในโปรแกรมชั้น. ในยุค 1880, เฮอร์แมน Hollerith คิดค้นการบันทึกข้อมูลในสื่อนั้นอาจจะเป็น อ่านโดยเครื่อง ก่อนการใช้งานของสื่อที่สามารถอ่านได้เครื่องดังกล่าวข้างต้นได้รับรายชื่อของคำสั่ง (ไม่ได้ข้อมูล) ที่จะขับรถเครื่องโปรแกรมเช่น looms Jacquard และเครื่องดนตรียานยนต์ "หลังจากการทดลองครั้งแรกกับเทปกระดาษเขานั่งบนบัตรเจาะ ... " [9] ในการประมวลผลเหล่านี้บัตรเจาะเป็นที่รู้จักกันครั้งแรก "บัตร Hollerith" เขาคิดค้นเครื่องเจาะบัตรตัวเรียงลำดับและตีตารางเครื่องบันทึกหน่วย. [10] สิ่งประดิษฐ์เหล่านี้เป็นรากฐานของอุตสาหกรรมการประมวลผลข้อมูล ในปี 1896 เขาก่อตั้ง บริษัท เครื่องทำเป็นตาราง (ซึ่งต่อมากลายเป็นแกนหลักของ IBM) นอกเหนือจากแผงควบคุม (plugboard) เพื่อ 1906 ประเภท Tabulator ของเขาได้รับอนุญาตให้ทำงานที่แตกต่างกันได้โดยไม่ต้องได้รับการสร้างขึ้นมาใหม่ทางร่างกาย ในช่วงปลายทศวรรษที่ 1940 มีหลายหน่วยคิดเลขบันทึกเช่น IBM 602 และ IBM 604 ซึ่งมีแผงควบคุมที่ระบุลำดับ (รายชื่อ) ของการดำเนินงานและทำให้เครื่องมีโปรแกรม. ประดิษฐ์ของสถาปัตยกรรม von Neumann ได้รับอนุญาตให้โปรแกรมคอมพิวเตอร์ที่จะเป็น ที่เก็บไว้ในหน่วยความจำคอมพิวเตอร์ โปรแกรมในช่วงต้นจะต้องมีการสร้างขึ้นมาอย่างระมัดระวังโดยใช้คำแนะนำ (การดำเนินงานระดับประถมศึกษา) ของเครื่องโดยเฉพาะอย่างยิ่งมักจะอยู่ในสัญกรณ์ไบนารี รูปแบบของคอมพิวเตอร์ทุกเครื่องมีแนวโน้มว่าจะใช้คำสั่งที่แตกต่างกัน (ภาษาเครื่อง) จะทำงานเดียวกัน ต่อมาภาษาการชุมนุมได้รับการพัฒนาที่ช่วยให้โปรแกรมเมอร์ที่ระบุแต่ละคำสั่งในรูปแบบข้อความเข้าตัวย่อสำหรับแต่ละรหัสการดำเนินการแทนหมายเลขและระบุที่อยู่ในรูปแบบสัญลักษณ์ (เช่น ADD X, รวม) เข้าโปรแกรมในภาษาประกอบมักจะเป็นความสะดวกสบายมากขึ้นเร็วขึ้นและน้อยแนวโน้มที่จะผิดพลาดของมนุษย์มากกว่าการใช้ภาษาเครื่อง แต่เนื่องจากภาษาประกอบจะน้อยกว่าโน้ตที่แตกต่างกันสำหรับภาษาเครื่องสองเครื่องที่มีการเรียนการสอนที่แตกต่างกันชุดยังมี . ภาษาที่แตกต่างกันประกอบแผงควบคุมสายสำหรับเครื่อง IBM 402 บัญชีในปี 1954, FORTRAN ถูกคิดค้น; มันเป็นครั้งแรกที่ใช้กันอย่างแพร่หลายในระดับสูงภาษาการเขียนโปรแกรมที่จะมีการดำเนินการการทำงานเมื่อเทียบกับเพียงแค่การออกแบบบนกระดาษ. [11] [12] (ภาษาระดับสูงเป็นในแง่ทั่วไปมาก, การเขียนโปรแกรมภาษาใด ๆ ที่จะช่วยให้ โปรแกรมเมอร์เขียนโปรแกรมในแง่ที่เป็นนามธรรมมากขึ้นกว่าคำแนะนำภาษาประกอบเช่นในระดับของนามธรรม "สูง" กว่าที่ของภาษาประกอบ.) มันได้รับอนุญาตให้เขียนโปรแกรมเพื่อระบุการคำนวณโดยการป้อนสูตรโดยตรง (เช่น Y = X * 2 + 5 * X + 9) ข้อความโปรแกรมหรือแหล่งที่มาจะถูกแปลงเป็นคำแนะนำเครื่องใช้โปรแกรมพิเศษที่เรียกว่าคอมไพเลอร์ซึ่งแปลโปรแกรม FORTRAN เป็นภาษาเครื่อง ในความเป็นจริงชื่อ FORTRAN ย่อมาจาก "แปลสูตร" ภาษาอื่น ๆ ได้รับการพัฒนารวมทั้งบางส่วนสำหรับการเขียนโปรแกรมเชิงพาณิชย์เช่นภาษาโคบอล โปรแกรมส่วนใหญ่ยังคงเข้ามาใช้บัตรเจาะหรือเทปกระดาษ (ดูที่การเขียนโปรแกรมคอมพิวเตอร์ในยุคบัตรเจาะ) ในช่วงปลายทศวรรษที่ 1960, อุปกรณ์จัดเก็บข้อมูลและเครื่องคอมพิวเตอร์กลายเป็นราคาไม่แพงพอที่โปรแกรมจะถูกสร้างขึ้นโดยการพิมพ์โดยตรงลงในเครื่องคอมพิวเตอร์ แก้ไขข้อความได้รับการพัฒนาที่ได้รับอนุญาตการเปลี่ยนแปลงและการแก้ไขที่จะทำได้ง่ายกว่ากับบัตรเจาะ (มักจะมีข้อผิดพลาดในการไล่บัตรหมายความว่าบัตรจะต้องถูกทิ้งและเจาะใหม่ที่จะเปลี่ยนมัน.) เมื่อเวลามีความก้าวหน้าคอมพิวเตอร์ได้ทำให้กระโดดยักษ์ในพลังการประมวลผลที่ได้รับอนุญาตให้การพัฒนาของการเขียนโปรแกรมภาษาที่ จะถูกแยกออกจากฮาร์ดแวร์พื้นฐาน การเขียนโปรแกรมภาษาที่นิยมในยุคปัจจุบันรวมถึง ActionScript, C, C ++, C #, Haskell, PHP, Java, JavaScript, Objective-C, Perl, Python, Ruby, สมอลล์ทอล์ค, SQL, Visual Basic และอีกหลายสิบ. [13] ถึงแม้ว่าเหล่านี้ ภาษาระดับสูงมักจะต้องเสียค่าใช้จ่ายมากขึ้นเพิ่มขึ้นในความเร็วของเครื่องคอมพิวเตอร์ที่ทันสมัยได้ทำให้การใช้ภาษาเหล่านี้มากในทางปฏิบัติมากขึ้นกว่าในอดีตที่ผ่านมา ภาษาใจลอยมากขึ้นเหล่านี้มักจะง่ายต่อการเรียนรู้และช่วยให้โปรแกรมเมอร์ในการพัฒนาโปรแกรมมีประสิทธิภาพมากขึ้นและมีรหัสแหล่งที่มาน้อย แต่ภาษาระดับสูงยังคงทำไม่ได้สำหรับบางโปรแกรมเช่นผู้ที่ควบคุมฮาร์ดแวร์ระดับต่ำมีความจำเป็นหรือที่มีความเร็วในการประมวลผลที่มีความสำคัญสูงสุด ฮ่าการเขียนโปรแกรมคอมพิวเตอร์

ผลลัพธ์ (ไทย) 3:

การเขียนโปรแกรมคอมพิวเตอร์
การเขียนโปรแกรมคอมพิวเตอร์ ( มักจะสั้นโปรแกรม ) เป็นขั้นตอนที่นำจากสูตรดั้งเดิมของคอมพิวเตอร์ปัญหาคอมพิวเตอร์โปรแกรมปฏิบัติการ โปรแกรมที่เกี่ยวข้องกับกิจกรรมต่างๆ เช่น การวิเคราะห์ การพัฒนาความเข้าใจ การสร้างกลไกการตรวจสอบความต้องการของขั้นตอนวิธีรวมทั้งความถูกต้องและการบริโภคทรัพยากรและใช้งาน ( ปกติจะเรียกว่า [ 1 ] [ 2 ] นะครับ ) ของขั้นตอนวิธีในเป้าหมายการเขียนโปรแกรมภาษา รหัสที่มาเขียนในหนึ่งหรือมากกว่าหนึ่งภาษา เช่น C , c , JavaScript , พูดไม่ชัด , Python , Ruby , Smalltalk , ฯลฯ ) จุดประสงค์ของการเขียนโปรแกรมเพื่อหาลำดับของคำแนะนำที่จะทำให้การปฏิบัติงานที่เฉพาะเจาะจงหรือการระบุปัญหากระบวนการของการเขียนโปรแกรมจึงมักจะต้องใช้ความเชี่ยวชาญในวิชาต่าง ๆ มากมาย รวมถึงความรู้เกี่ยวกับโดเมนโปรแกรมขั้นตอนวิธีการเฉพาะ และงานที่เกี่ยวข้องทางตรรกะ
รวมถึงการทดสอบ การดีบัก และรักษาแหล่งที่มารหัส , การสร้างและจัดการระบบของสิ่งประดิษฐ์ เช่น ใช้เครื่องรหัสโปรแกรมคอมพิวเตอร์เหล่านี้อาจเป็นส่วนหนึ่งของขั้นตอนการเขียนโปรแกรม แต่มักจะใช้คำว่า " พัฒนา " ซอฟต์แวร์ที่ใช้สำหรับกระบวนการขนาดใหญ่ที่มีคำว่า " โปรแกรม " , " การใช้ " หรือ " รหัส " สงวนไว้สำหรับการเขียนที่แท้จริงของรหัสแหล่งที่มา วิศวกรรมซอฟต์แวร์วิศวกรรมเทคนิคผสมผสานกับแนวทางการพัฒนาซอฟต์แวร์ [ แก้ไข ]
.
ภาพรวมในวิศวกรรมซอฟต์แวร์โปรแกรม ( การใช้ ) ถือเป็นขั้นตอนหนึ่งในกระบวนการพัฒนาซอฟต์แวร์
มีการอภิปรายอย่างต่อเนื่องในขอบเขตที่เขียนโปรแกรมเป็นศิลปะยาน หรือสาขาวิศวกรรม [ 3 ] โดยทั่วไปการเขียนโปรแกรมที่ดีถือว่าเป็นวัดโปรแกรมทั้งสามโดยมีเป้าหมายในการผลิตที่มีประสิทธิภาพ และ evolvable ซอฟต์แวร์โซลูชั่น ( เกณฑ์ " มีประสิทธิภาพ " และ " evolvable " แตกต่างกันมาก ) วินัยแตกต่างจากหลายสาขาอาชีพทางเทคนิคอื่น ๆที่โปรแกรมเมอร์ , ทั่วไปไม่ต้องมีใบอนุญาต หรือผ่านมาตรฐาน ( หรือ governmentally ระเบียบ ) การทดสอบการรับรองเพื่อที่จะเรียกตัวเองว่า " โปรแกรมเมอร์ " หรือแม้แต่ " วิศวกรซอฟต์แวร์ " เพราะวินัยครอบคลุมหลายพื้นที่ ซึ่งอาจ หรืออาจไม่รวมการใช้งานที่สําคัญ มันเป็นที่ถกเถียงกันว่า การออกใบอนุญาตจำเป็นสำหรับอาชีพที่เป็นทั้ง ในกรณีส่วนใหญ่วินัยตนเองควบคุมโดยองค์กรซึ่งต้องมีการเขียนโปรแกรม และบางครั้งสภาพแวดล้อมที่เข้มงวดมาก มีการกำหนด ( เช่นสหรัฐอเมริกากองทัพอากาศและใช้ adacore ความปลอดภัย ) อย่างไรก็ตาม แทนตัวเองเป็น " ซอฟต์แวร์วิศวกรมืออาชีพ " โดยไม่มีใบอนุญาตจากสถาบันได้รับการรับรองเป็นสิ่งผิดกฎหมายในหลายส่วนของโลก
อีกอย่างการอภิปรายเป็นขอบเขตที่ภาษาการเขียนโปรแกรมที่ใช้ในการเขียนโปรแกรมคอมพิวเตอร์มีผลต่อฟอร์มที่โปรแกรมสุดท้ายใช้เวลา . อ้างอิง [ จำเป็น ] การอภิปรายนี้เทียบกับรอบซาเพียร์–จมสมมติฐาน [ 4 ] ในภาษาศาสตร์และวิทยาศาสตร์ซึ่งสมมุติฐานที่ธรรมชาติโดยเฉพาะภาษาพูดของอิทธิพลความคิดนิสัยของ ลำโพงของรูปแบบภาษาต่าง ๆผลผลิตรูปแบบที่แตกต่างกันของความคิด ความคิดนี้ท้าทายโอกาสเป็นตัวแทนของโลกอย่างสมบูรณ์แบบด้วยภาษา เพราะยอมรับว่ากลไกของภาษาใด ๆ ภาพความคิดของชุมชนผู้พูดของประวัติศาสตร์ [ แก้ไข ] .

ดูเพิ่มเติม : ประวัติของการเขียนโปรแกรมภาษา

โพลาแคนทัสขึ้นอยู่กับการทำงานของ menabrea Luigi ,สร้างขึ้นครั้งแรกนี้ออกแบบมาสำหรับการประมวลผลโดยคอมพิวเตอร์ และมักจะได้รับการยอมรับว่าเป็นโปรแกรมเมอร์คนแรกของประวัติศาสตร์ .
วัฒนธรรมโบราณไม่มีความคิดของคอมพิวเตอร์นอกเหนือจากเลขคณิต พีชคณิต และเรขาคณิต บางครั้ง aping องค์ประกอบของแคลคูลัส ( เช่นวิธีของความเหนื่อย )เฉพาะอุปกรณ์เครื่องจักรกลที่มีอยู่สำหรับการคำนวณเชิงตัวเลขที่จุดเริ่มต้นของประวัติศาสตร์ของมนุษย์ คือ ลูกคิด ที่คิดค้นในซูเมอร์เรียประมาณ 2 , 500 ปีก่อนคริสตกาล ต่อมา กลไก Antikythera คิดค้นขึ้นมา เวลาประมาณ 100 ปีก่อนคริสตกาล ในสมัยกรีกโบราณ เป็นครั้งแรกที่รู้จักกลเครื่องคิดเลขใช้เฟืองขนาดต่างๆและการกำหนดค่าให้แสดงการคำนวณ[ 5 ] ซึ่งติดตาม metonic วงจรยังใช้ปฏิทินทางจันทรคติและพลังงานแสงอาทิตย์ ซึ่งสอดคล้องกับการคำนวณวันที่ของการแข่ง [ 6 ] นักวิทยาศาสตร์ยุคดิชอัล jazari สร้างโปรแกรมจำกัดในตอนโฆษณา ระบบที่ใช้ในอุปกรณ์เหล่านี้คือการใช้เข็มและกล้องอยู่ในกลองไม้ในสถานที่เฉพาะ ,ซึ่งจะเป็นเครื่องมือในการเปิดการเรียกกาที่เคาะ การแสดงผลของอุปกรณ์นี้คือมือกลองขนาดเล็ก การเล่นต่าง ๆและรูปแบบจังหวะกลอง [ 7 ] Jacquard loom ซึ่งโจเซฟ Marie Jacquard พัฒนาใน 1801 , ใช้ชุดของแผ่นกระดาษแข็งใบที่มีรูเจาะในพวกเขา หลุมแบบแสดงแบบแผนที่ทอผ้าได้ตามในการทอผ้า