Good! Good! Death is near at hand a

Good! Good! Death is near at hand and you still won’t admit to it! There was evidence given against you, and you still dare to not admit!” Su Jingyu was so angry that almost his entire body was trembling. The finger he had pointed at Su Luo continued to tremble non-stop. His anger seemed to have reached the peak and turned his head towards Mr. Mo. “Mr. Mo, whenever tasks are issued at the Mercenary Union, there should be a record, right?”

Mr. Mo sighed, nodded his head and silently took out a book from his chest area. He lifted up both hands to hand it over to His Highness the crown prince.

His Highness the crown prince took it under Mr. Mo’s prompt, his slender and sculpted finger unhurriedly flipped to the designated page.

“Unexpectedly, it really is here. However, this handwriting seems to be quite elegant and spirited. As expected, the personality compared to the writing is very different.” The crown prince tossed the book to Su Jingyu, staring at Su Luo with a smile. His eyes radiated an evil laugh that could devour a person.

The expression that he looked at Su Luo was similar to looking at a prisoner locked in the cell on the eve of her execution with nowhere to escape to.

Not needing to do the job himself in order to deal with this loathsome girl to give vent to his anger was also pretty good.

After everybody had seen and passed it around, finally, the book ended up in Su Zian’s hand. In a rage, he tossed the book at Su Luo. “Human testimony and material evidence are all here. What more do you have to say?”

The human testimony was naturally from Mr. Mo.

The material evidence…

Su Luo had a smile that was not quite a smile and loudly read, “ The person who signed, Su Luo…”

All of a sudden, she burst into loud laughter. She was laughing so hard that she held her stomach, as if she was unable to breathe.

ผลลัพธ์ (ไทย) 1:

ดี ดี ความตายอยู่ใกล้มือ และคุณยังจะไม่ยอมรับมัน มีหลักฐานให้กับคุณ และคุณยังกล้าที่จะไม่ยอมรับ" Su Jingyu ก็โกรธที่เขาร่างกายทั้งหมดเกือบได้ตัวสั่น นิ้วเขาเขาชี้ที่ Su ลูยังคงสั่นไม่หยุด ความโกรธของเขาดูเหมือนจะมีถึงจุดสูงสุด และเปิดหัวต่อเดือนนาย "นาย Mo ทุกครั้งที่ออกงานมีสหภาพแรงงาน จ้างควรถูกบันทึกไว้ ขวา"นาย Mo ศีรษะของเขาพยักหน้าหายใจ และเงียบเอาออกหนังสือจากบริเวณหน้าอกของเขา เขายกขึ้นมือทั้งสองมือมันผ่านการสมเด็จพระยุพราชสมเด็จพระยุพราชเอาภายใต้พร้อมท์นาย Mo นิ้วของเขาเรียว และกระชับ unhurriedly พลิกไปหน้า"โดยไม่คาดคิด จริง ๆ ได้ที่นี่ อย่างไรก็ตาม นี้ลายมือดูเหมือน จะค่อนข้างสวยงาม และมีชีวิตชีวา ตามที่คาดไว้ บุคลิกภาพเมื่อเทียบกับการเขียนเป็นแตกต่างกันมาก" ยุพราชโยนหนังสือให้ Su Jingyu จ้องลู Su ด้วยรอยยิ้ม ตาของเขาแผ่การหัวเราะชั่วร้ายที่สามารถกินคนนิพจน์ที่เขามองลู Su ได้คล้ายกับนักโทษถูกล็อคในเซลล์ในวันดำเนินการของเธอกับไม่หลบหนีไปไม่จำเป็นต้องทำงานตัวเองเพื่อที่จะจัดการกับสาว loathsome นี้เพื่อให้ระบายความโกรธของเขาก็สวยดีหลังจากที่ทุกคนมองเห็น และผ่านไปมา ในที่สุด หนังสือสิ้นสุดใน Su Zian มือ ในความโกรธ เขาโยนหนังสือที่ Su ลู "พยานบุคคลและหลักฐานวัตถุดิบอยู่ที่นี่ อะไรพูด? "พยานบุคคลได้ตามธรรมชาติจากนายเดือนหลักฐานวัสดุ...Su ลูมีรอยยิ้มที่ไม่ได้ค่อนข้างดี และอ่านเสียงดัง "ผู้ที่ลงชื่อ Su ลู..."อย่างกะทันหัน เธอออกมาเป็นเสียงหัวเราะเสียงดัง เธอถูกหัวเราะยากว่า เธอจัดท้องของเธอ ว่าเธอไม่สามารถหายใจ

ผลลัพธ์ (ไทย) 2:

ดี! ดี! ความตายอยู่ใกล้กับที่อยู่ในมือและคุณยังจะไม่ยอมรับกับมัน! มีหลักฐานที่ได้รับกับคุณได้และคุณยังกล้าที่จะไม่ยอมรับ! "ซู Jingyu ก็โกรธมากว่าเกือบทั้งร่างกายของเขาถูกสั่น นิ้วเขาได้ชี้ไปที่ซู Luo ยังคงสั่นไม่หยุด ความโกรธของเขาดูเหมือนจะได้ถึงจุดสูงสุดและหันศีรษะของเขาที่มีต่อนายโม "นาย Mo เมื่อใดก็ตามที่มีการออกงานที่รับจ้างสหภาพควรจะมีการบันทึกใช่มั้ย? " นาย โมถอนหายใจพยักหน้าของเขาและเงียบ ๆ เอาออกหนังสือจากบริเวณหน้าอกของเขา ทรงยกพระหัตถ์ทั้งสองมือมันไปยังเสด็จมกุฎราชกุมาร. เสด็จมกุฎราชกุมารเอาไว้ภายใต้พรอมต์นายโมเรียวและนิ้วแกะสลักพลิกไม่รีบร้อนไปยังหน้าเว็บที่กำหนดของเขา. "กะทันหันจริงๆมันอยู่ที่นี่ อย่างไรก็ตามการเขียนด้วยลายมือนี้ดูเหมือนว่าจะค่อนข้างหรูหราและมีชีวิตชีวา เป็นที่คาดหวังบุคลิกภาพเมื่อเทียบกับการเขียนที่แตกต่างกันมาก. "มกุฎราชกุมารโยนหนังสือไปยังซู Jingyu จ้องมองที่ซู Luo ด้วยรอยยิ้ม ดวงตาของเขาแผ่หัวเราะชั่วร้ายที่อาจกินคน. การแสดงออกว่าเขามองไปที่ซู Luo ก็คล้ายคลึงกับมองไปที่นักโทษถูกขังอยู่ในมือถือในวันของการดำเนินการของเธอกับที่ไหนเลยที่จะหลบหนีไป. ไม่จำเป็นต้องทำผลงานของตัวเอง เพื่อที่จะจัดการกับผู้หญิงที่น่าขยะแขยงนี้เพื่อให้ระบายความโกรธของเขาก็ยังเป็นสิ่งที่ดีงาม. หลังจากที่ทุกคนได้เห็นและผ่านมันไปรอบ ๆ ในที่สุดหนังสือเล่มนี้จบลงในมือของซูเซียน โกรธเขาโยนหนังสือที่ซู Luo "พยานหลักฐานบุคคลและหลักฐานวัสดุทั้งหมดที่นี่ อะไรมากกว่าที่คุณจะพูด? " คำเบิกความของมนุษย์เป็นธรรมชาติจากนายโมหลักฐานวัสดุ ... ซู Luo มีรอยยิ้มที่ไม่ได้ค่อนข้างรอยยิ้มและเสียงดังอ่านเป็น" คนที่ลงนามซู Luo ... " ทั้งหมด ทันทีที่เธอระเบิดเสียงหัวเราะออกมาดัง ๆ เธอเป็นคนที่หัวเราะอย่างหนักเพื่อที่เธอจัดขึ้นท้องของเธอราวกับว่าเธอก็ไม่สามารถที่จะหายใจ

ผลลัพธ์ (ไทย) 3:

ดี ! ดี ! ความตายอยู่ใกล้แค่เอื้อม และคุณยังไม่ยอมรับมัน มีหลักฐานให้กับคุณและคุณยังกล้ายอมรับไม่ได้ ! " ซูจินยูจึงโกรธที่เกือบทั้งหมดของเขา ร่างกายยังสั่นเทา นิ้วที่เขาชี้ที่ ซู ลู ยังคงสั่นไม่หยุด ความโกรธของเขาดูเหมือนจะถึงจุดสูงสุด และหันศีรษะของเขาที่มีต่อคุณโม คุณโม เมื่อใดก็ตามที่งานออกที่สมาพันธ์พ่อค้า ควรมีการบันทึก ใช่ไหม ? "คุณโมถอนหายใจพยักหน้าและเงียบหยิบหนังสือจากบริเวณหน้าอกของเขา เขายกสองมือยื่นให้องค์รัชทายาทองค์รัชทายาทได้ภายใต้คุณโมท์ของเขา เรียวและนิ้วแบบเรื่อยเฉื่อยพลิกไปยังเขตหน้า" ก็มันจริงนี่ อย่างไรก็ตาม ลายมือนี้ดูเหมือนว่าจะค่อนข้างหรูหราและมีชีวิตชีวา เป็นไปตามคาด บุคลิกภาพเมื่อเทียบกับการเขียนที่แตกต่างกันมาก " เจ้าชายโยนหนังสือให้ซูจินยู จ้อง ซู ลู ด้วยรอยยิ้ม ดวงตาของเขาเปล่งประกายร้ายหัวเราะที่กินคนสีหน้าเขาดู ซู ลู คล้ายกับมองนักโทษขังไว้ในคุกในวันประหารเธอด้วย ไม่มีที่ไหนที่จะหลบหนีไปไม่ต้องทำเองเพื่อจัดการกับผู้หญิงน่ารังเกียจนี้เพื่อให้ระบายความโกรธของเขาก็สวยดีหลังจากทุกคนได้เห็นและผ่านรอบสุดท้ายหนังสือตกอยู่ในมือซูเซียน . ด้วยความแค้น เขาโยนหนังสือที่ซูหลอ . " พยานบุคคล และหลักฐานทั้งหมดก็อยู่ที่นี่ เธอมีอะไรอยากจะพูดอีกเหรอ ? "คำให้การของมนุษย์ถูกธรรมชาติจากคุณโมหลักฐานวัสดุ . . . . . . .ซู หลัว มีรอยยิ้มที่ไม่ค่อยยิ้ม และอู้อ่าน " คนที่ลงชื่อ ซู ลู . . . . . . . "จู่ๆ เธอก็หัวเราะออกมา . เธอหัวเราะอย่างหนักเพื่อที่เธออุ้มท้องของเธอ ถ้าเธอไม่สามารถหายใจได้