Talaromyces flavus is also a fungal

Talaromyces flavus is also a fungal antagonist which
has been used in the biological control of several plant
pathogenic fungi. Talaromyces flavus has been used on
Verticillium dahliae which is the causal agent of wilt disease
on several plants (Naraghi et al. 2006; Naraghi et al.
2010; Naraghi et al. 2013). This antagonistic fungus has
also been used in a recent study conducted by Kakvan et
al. (2013) for controlling the damping-off disease of sugar
beet, and has produced promising results.
The majority of antagonistic microorganisms, including
fungi, perform well in controlled environmental conditions
but fail to do so in the field. This failure is due
to several reasons including inappropriate application
methods. One of the most important reasons for the failure
of fungal antagonists in the field may been related
to the lack of the use of a proper formulation. The most
practical method for the application of biocontrol agents
in the field is to develop and prepare powdery formulations
for farmers to use them as seed treatment, particularly
for controlling seed and root diseases. Studies have
shown that the efficacy of some microbial antagonists in
biological control of different plant diseases has been preserved
after they have been mixed with organic and inorganic carriers (Heydari and Pessarakli 2010; Kakvan et al.
2013; Samavat et al. 2014).
Garlic is an important nutritional crop grown in many
countries around the world, including Iran (Clarkson et
al. 2002; Davis et al. 2007; Mahdizadehnaraghi et al. 2007;
Bakonyi et al. 2011). Like many other crop plants, garlic
is also susceptible to several plant pathogenic agents including
soil-born fungi (Clarkson et al. 2002; Davis et al.
2007; Francisco et al. 2011). White rot is one of the most
important garlic diseases in the world, including Iran
(Clarkson et al. 2002; Keller et al. 2005; Mahdizadehnaraghi
et al. 2007). The causal agent of the disease is Sclerotium
cepivorum which is a fungal pathogen and usually
produces sclerotia in the soil (Ulacio-Osorio et al. 2006).
The produced sclerotia remain in the soil and begin to
germinate in response to plant root exudates. The sclerotia
penetrate their host plant causing white rot disease
(Davis et al. 2007). The use of chemical fungicides as seed
treatment is the most common strategy for controlling
this disease in the field. Most of the time, this strategy is
not effective due to the long application time, and the appearance
of resistant races of the pathogen (Heydari and
Passarakli 2010). In addition, the high production cost of
the chemical fungicides and the negative impacts on nontarget
organisms must be considered.
In order to evaluate the efficacy of fungal antagonists
when mixed with carriers, this study was conducted and
executed to develop some new bioformulations using
three fungal antagonists (Trichoderma harzianum, T. asperellum,
and T. flavus) and an organic and an inorganic
carrier (rice bran and talc). Their effects of the new bioformulations
on garlic white rot disease in the greenhouse
conditions were investigated.ture medium. The grown fungal colonies were then purified
and were identified using the standard identification
keys of Barnett and Hunter (1998). Based on the abovementioned
experiments, five isolates of S. cepivorum were
identified.
The pathogenicity test (Koch postulate) was also conducted
and performed to confirm the role of the isolated
fungus in disease occurrence and symptom appearance.
The test was performed on five isolates of S. cepivorum
in a greenhouse experiment with five treatments each with
four replicates. A replicate consisted of a plastic pot containing
2 kg of garlic-field, pasteurised soil pre-inoculated
with S. cepivorum and sown with three garlic seeds (bulbs).
After the appearance of symptoms on garlic plants, the
pathogenic agent was re-isolated from the infected tissues,
identified as described in the above sections, and evaluated
for pathogenicity according to the respective disease
percent induction (Mahdizadehnaraghi et al. 2007). Based
on the above experiments, the most pathogenic isolate of
S. cepivorum was selected to be used for the rest of the study

ผลลัพธ์ (ไทย) 1:

Talaromyces flavus เป็นกล้ามเนื้อต้านเชื้อราที่มีการใช้ในการควบคุมทางชีวภาพของพืชหลายเชื้อรา pathogenic มีการใช้ Talaromyces flavus บนDahliae Verticillium ซึ่งเป็นตัวแทนเชิงสาเหตุโรคเหี่ยวในหลายพืช (Naraghi et al. 2006 Naraghi et al2010 Naraghi et al. 2013) เชื้อรานี้เป็นปรปักษ์ได้นอกจากนี้ยัง ถูกใช้ในการศึกษาล่าสุดจาก Kakvan ร้อยเอ็ดal. (2013) ในการควบคุมโรคลดออกน้ำตาลผักชนิดหนึ่ง และมีแนวโน้มผลผลิตส่วนใหญ่จุลินทรีย์ต่อต้าน การรวมเชื้อรา ทำดีในสภาพแวดล้อมที่ควบคุมแต่ล้มเหลวในฟิลด์ ความล้มเหลวนี้จะครบกำหนดเพื่อเหตุผลต่าง ๆ รวมทั้งโปรแกรมประยุกต์ที่ไม่เหมาะสมวิธี หนึ่งในเหตุผลสำคัญของความล้มเหลวของตัวเชื้อราในฟิลด์อาจถูกเกี่ยวข้องการขาดการใช้กำหนดที่เหมาะสม มากสุดวิธีการปฏิบัติสำหรับแอพลิเคชันของตัวแทน biocontrolในฟิลด์นี้คือการ พัฒนา และเตรียมสูตรทรายขาวละเอียดสำหรับเกษตรกรเพื่อใช้เป็นเมล็ดรักษา โดยเฉพาะอย่างยิ่งสำหรับควบคุมเมล็ดและรากโรค มีการศึกษาแสดงที่ประสิทธิภาพของบางตัวจุลินทรีย์ในควบคุมโรคพืชต่าง ๆ ได้ถูกเก็บรักษาไว้หลังจากที่มีการผสมกับอินทรีย์ และอนินทรีย์สาย (Heydari และ Pessarakli 2010 Kakvan et al2013 Samavat et al. 2014)กระเทียมเป็นพืชโภชนาการสำคัญปลูกในประเทศทั่วโลก รวมทั้งอิหร่าน (เซียร้อยเอ็ดal. 2002 Davis et al. 2007 Mahdizadehnaraghi et al. 2007Bakonyi et al. 2011) เช่นหลายอื่น ๆ พืช กระเทียมจึงยังไวต่อหลายโรง pathogenic ตัวแทนรวมถึงดินเกิดเชื้อรา (เซีย et al. 2002 Davis et al2007 Francisco et al. 2011) Rot ขาวเป็นหนึ่งในสุดโรคสำคัญกระเทียมในโลก รวมทั้งอิหร่าน(เซีย et al. 2002 เคลเลอร์ et al. 2005 Mahdizadehnaraghiร้อยเอ็ด al. 2007) Sclerotium จะแทนสาเหตุของการเกิดโรคcepivorum ซึ่งเป็นการศึกษาเชื้อรา และมักจะสร้าง sclerotia ในดิน (Ulacio Osorio et al. 2006)Sclerotia ผลิตยังคงอยู่ในดิน และเริ่มgerminate ตอบ exudates รากพืช การ sclerotiaบุกโรงงานโฮสต์ทำให้เกิดโรค rot ขาว(Davis et al. 2007) การใช้สารเคมีซึ่งเกิดจากเชื้อเป็นเมล็ดรักษาเป็นกลยุทธ์ทั่วไปสำหรับการควบคุมโรคนี้ในฟิลด์ ส่วนใหญ่เวลา กลยุทธ์นี้เป็นไม่มีประสิทธิภาพเนื่องจากเวลาแอพลิเคชันยาว และลักษณะที่ปรากฏของการแข่งขันทนของการศึกษา (Heydari และPassarakli 2010) นอกจากนี้ การผลิตสูงต้นทุนการซึ่งเกิดจากเชื้อเคมีและผลกระทบด้านลบใน nontargetต้องพิจารณาสิ่งมีชีวิตเพื่อประเมินประสิทธิภาพของตัวเชื้อราเมื่อผสมกับสายการบิน การศึกษานี้ได้ดำเนินการ และดำเนินการเพื่อพัฒนาบางใหม่ bioformulations ใช้ตัวเชื้อรา 3 (Trichoderma harzianum ต. asperellumและต. flavus) และการเกษตรอินทรีย์และอนินทรีย์เป็นบริษัทขนส่ง (รำข้าวและแป้ง) ลักษณะที่พิเศษของ bioformulations ใหม่ในกระเทียมขาวเน่าโรคในเรือนกระจกสภาพปานกลาง investigated.ture ได้ อาณานิคมเชื้อราเติบโตได้บริสุทธิ์แล้วและได้ใช้รหัสมาตรฐานคีย์ของบาร์เนตและฮันเตอร์ (1998) ตามดังกล่าวข้างต้นทดลอง ห้าแยกของ S. cepivorum ได้ระบุนอกจากนี้ยังได้ดำเนินการทดสอบ pathogenicity (คอ postulate)และทำการยืนยันบทบาทของการแยกเชื้อราในลักษณะเกิดขึ้นและอาการของโรคการทดสอบทำตามห้าแยกของ S. cepivorumในการทดลองเรือนกระจกกับห้านวดแต่ละสามารถจำลอง 4 แบบจำลองประกอบด้วยกระถางพลาสติกประกอบด้วยกก. 2 ของ ฟิลด์กระเทียม pasteurised ดินล่วงหน้า inoculatedมี S. cepivorum และหว่าน ด้วยเมล็ดกระเทียมสาม (หลอด)หลังจากปรากฏอาการในกระเทียมพืช การตัวแทน pathogenic ถูกใหม่แยกต่างหากจากเนื้อเยื่อติดเชื้อเป็นการอธิบายในส่วนด้านบน และค่าสำหรับ pathogenicity ตามโรคนั้น ๆเปอร์เซ็นต์เหนี่ยวนำ (Mahdizadehnaraghi et al. 2007) ตามในการทดลองข้างต้น pathogenic สุดแยกของS. cepivorum เลือกที่จะใช้สำหรับส่วนเหลือของการศึกษา

ผลลัพธ์ (ไทย) 2:

Talaromyces flavus ยังเป็นศัตรูของเชื้อราซึ่ง
ถูกนำมาใช้ในการควบคุมทางชีวภาพของพืชหลาย
เชื้อราที่ทำให้เกิดโรค Talaromyces flavus ถูกนำมาใช้ใน
Verticillium dahliae ซึ่งเป็นสาเหตุของการเกิดโรคเหี่ยว
ในพืชหลาย (Naraghi et al, 2006;. Naraghi et al.
2010; Naraghi et al, 2013). เชื้อราปฏิปักษ์นี้ได้
นอกจากนี้ยังถูกนำมาใช้ในการศึกษาล่าสุดที่จัดทำโดย Kakvan et
al, (2013) ในการควบคุมโรคโรคโคนเน่าของน้ำตาล
บีทรูทและมีการผลิตที่มีแนวโน้มผล.
ส่วนใหญ่ของจุลินทรีย์ปฏิปักษ์รวมทั้ง
เชื้อราทำงานได้ดีในสภาพแวดล้อมที่ควบคุม
แต่ล้มเหลวที่จะทำในสนาม ความล้มเหลวนี้เกิดจาก
สาเหตุหลายประการรวมทั้งแอพลิเคชันที่ไม่เหมาะสม
วิธีการ หนึ่งในเหตุผลที่สำคัญที่สุดสำหรับความล้มเหลว
ของคู่อริเชื้อราในสนามอาจเกี่ยวข้อง
การขาดการใช้สูตรที่เหมาะสม ส่วนใหญ่
วิธีการปฏิบัติสำหรับการประยุกต์ใช้สารควบคุมทางชีวภาพ
ในด้านคือการพัฒนาและเตรียมความพร้อมสูตรแป้ง
สำหรับเกษตรกรที่จะใช้พวกเขาเป็นรักษาเมล็ดพันธุ์โดยเฉพาะอย่างยิ่ง
ในการควบคุมโรคของเมล็ดและราก มีการศึกษา
แสดงให้เห็นว่าประสิทธิภาพของคู่อริจุลินทรีย์บางอย่างใน
การควบคุมทางชีวภาพของโรคพืชที่แตกต่างกันได้รับการรักษา
หลังจากที่พวกเขาได้รับการผสมกับผู้ให้บริการอินทรีย์และอนินทรี (Heydari และ Pessarakli 2010; Kakvan et al.
2013; Samavat et al, 2014)..
กระเทียม เป็นพืชที่ปลูกทางโภชนาการที่สำคัญในหลาย
ประเทศทั่วโลกรวมทั้งอิหร่าน (Clarkson et
al, 2002;. เดวิส et al, 2007;. Mahdizadehnaraghi et al, 2007;.
. Bakonyi et al, 2011) เช่นเดียวกับพืชอื่น ๆ อีกมากมายกระเทียม
นอกจากนี้ยังมีความเสี่ยงที่จะทำให้เกิดโรคตัวแทนหลายโรงงานรวมทั้ง
เชื้อราในดินเกิด (Clarkson et al, 2002;. เดวิส et al.
2007;. ฟรานซิส et al, 2011) เน่าสีขาวเป็นหนึ่งในที่สุด
โรคกระเทียมสำคัญในโลกรวมทั้งอิหร่าน
(Clarkson et al, 2002;. เคลเลอร์ et al, 2005;. Mahdizadehnaraghi
. et al, 2007) สาเหตุของการเกิดโรคคือ Sclerotium
cepivorum ซึ่งเป็นเชื้อโรคเชื้อราและมักจะ
ผลิต sclerotia ในดิน (Ulacio-Osorio et al. 2006).
sclerotia ผลิตยังคงอยู่ในดินและเริ่มที่จะ
งอกในการตอบสนองต่อสารที่หลั่งรากพืช sclerotia
เจาะพืชของพวกเขาก่อให้เกิดโรคเน่าสีขาว
(เดวิส et al. 2007) การใช้สารฆ่าเชื้อราสารเคมีที่เป็นเมล็ดพันธุ์
การรักษาเป็นกลยุทธ์ที่พบมากที่สุดในการควบคุม
โรคนี้ในสนาม เวลาส่วนใหญ่ของกลยุทธ์นี้คือ
ไม่ได้มีประสิทธิภาพเนื่องจากการประยุกต์ใช้เวลานานและการปรากฏตัว
ของการแข่งขันทนของเชื้อโรค (Heydari และ
Passarakli 2010) นอกจากนี้ต้นทุนการผลิตที่สูงของ
สารฆ่าเชื้อราและสารเคมีที่ส่งผลกระทบในทางลบต่อ nontarget
มีชีวิตจะต้องได้รับการพิจารณา.
เพื่อที่จะประเมินประสิทธิภาพของเชื้อราคู่อริ
เมื่อผสมกับผู้ให้บริการการศึกษาครั้งนี้ได้ดำเนินการและ
ดำเนินการเพื่อพัฒนา bioformulations ใหม่โดยใช้
สามเชื้อรา คู่อริ (Trichoderma harzianum ต asperellum,
ตันและ flavus) และอินทรีย์และอนินทรี
ผู้ให้บริการ (รำข้าวและแป้งโรยตัว) ผลกระทบของพวกเขา bioformulations ใหม่
เกี่ยวกับโรคเน่าขาวกระเทียมในเรือนกระจก
เงื่อนไขที่กลาง investigated.ture การเจริญเติบโตของเชื้อราเป็นอาณานิคมแล้วบริสุทธิ์
และถูกระบุโดยใช้บัตรประจำตัวมาตรฐาน
คีย์ของบาร์เน็ตต์และฮันเตอร์ (1998) ดังกล่าวขึ้นอยู่กับ
การทดลองห้าแยก cepivorum เอสได้รับการ
ระบุ.
การทดสอบโรค (Koch สมมุติ) นอกจากนี้ยังได้ดำเนินการ
และดำเนินการเพื่อยืนยันบทบาทของแยก
เชื้อราในการเกิดโรคและลักษณะอาการ.
ได้ดำเนินการทดสอบในห้าแยก เอส cepivorum
ในการทดลองเรือนกระจกที่มีห้ารักษาแต่ละคนมี
สี่ซ้ำ ซ้ำประกอบด้วยหม้อพลาสติกที่มี
2 กิโลกรัมกระเทียมสนามดินพาสเจอร์ไรส์เชื้อก่อน
ด้วย cepivorum เอสและหว่านเมล็ดพันธุ์ที่มีสามกระเทียม (หลอดไฟ).
หลังจากการปรากฏตัวของอาการในพืชกระเทียม
ตัวแทนที่ทำให้เกิดโรคได้อีกครั้งที่แยก จากเนื้อเยื่อที่ติดเชื้อที่
ระบุว่าเป็นส่วนที่อธิบายไว้ในข้างต้นและประเมินผล
สำหรับโรคตามโรคที่เกี่ยวข้อง
เหนี่ยวนำร้อยละ (Mahdizadehnaraghi et al. 2007) จาก
การทดลองดังกล่าวข้างต้นแยกที่ทำให้เกิดโรคส่วนใหญ่ของ
เอส cepivorum ได้รับเลือกที่จะใช้เวลาที่เหลือของการศึกษา

ผลลัพธ์ (ไทย) 3:

talaromyces flavus เป็นเชื้อราปฏิปักษ์ที่
ถูกใช้ในการควบคุมทางชีวภาพของ
พืชหลาย เชื้อโรค เชื้อรา talaromyces flavus ได้ถูกใช้ใน dahliae
จำแนกชนิดซึ่งเป็นสาเหตุโรคเหี่ยว โรคพืชต่าง ๆ (
naraghi et al . 2006 ; naraghi et al .
2010 naraghi et al . 2013 ) เชื้อราปฏิปักษ์นี้
ยังถูกใช้ในการศึกษาล่าสุดที่จัดทำโดย kakvan et
อัล( 2013 ) เพื่อควบคุมโรคที่เกิดจากน้ำตาล
บีท และได้ผลิตผลมีแนวโน้ม .
ส่วนใหญ่ของจุลินทรีย์ ได้แก่ เชื้อราได้ดี
,
แต่ล้มเหลวในการควบคุมสภาวะแวดล้อมที่จะทำในฟิลด์ ความล้มเหลวนี้เกิดจากหลายสาเหตุ ได้แก่ วิธีการสมัคร

ไม่เหมาะสม หนึ่งในเหตุผลที่สำคัญที่สุดสำหรับความล้มเหลว
ของเชื้อราปฏิปักษ์ในเขตข้อมูลอาจถูกสัมพันธ์
การขาดการใช้สูตรที่เหมาะสม ที่สุด
วิธีปฏิบัติสำหรับการใช้สารไบโอคอนโทรล
ในฟิลด์เพื่อพัฒนาและเตรียมความพร้อม
สูตรแป้งสำหรับเกษตรกรเพื่อใช้เป็นเมล็ดพันธุ์ โดยเฉพาะ
ควบคุมและโรคราก การศึกษาได้แสดงให้เห็นว่าประสิทธิภาพของ

บางคู่อริของจุลินทรีย์ในการควบคุมทางชีวภาพของโรคพืชต่าง ๆที่ได้รับการรักษา
หลังจากที่พวกเขาได้ผสมกับอินทรีย์และอนินทรีและผู้ให้บริการ ( heydari pessarakli 2010 kakvan et al .
2013 ; samavat et al . 2014 .
กระเทียมเป็นสำคัญทางโภชนาการปลูกในหลายประเทศ
ทั่วโลก รวมทั้งอิหร่าน ( Clarkson et
อัล 2002 ; Davis et al . 2007 ; mahdizadehnaraghi et al . 2007 ;
bakonyi et al . 2011 )ชอบหลายพืชพืชอื่น ๆ , กระเทียม
ยังเสี่ยงต่อโรคต่าง ๆรวมทั้งตัวแทนโรงงาน
ดินเกิดเชื้อรา ( Clarkson et al . 2002 ; Davis et al .
2007 ; ฟราน et al . 2011 ) เน่าสีขาวเป็นหนึ่งในโรคที่สำคัญที่สุด
กระเทียมในโลก รวมทั้งอิหร่าน
( Clarkson et al . 2002 ; เคลเลอร์ et al . 2005 mahdizadehnaraghi
et al . 2007 ) สาเหตุโรคของเชื้อ Sclerotium
cepivorum ซึ่งเป็นเชื้อโรคเชื้อราและมักจะ
ผลิต เป็นในดิน ( ulacio โอโซริโอ et al . 2006 ) .
ผลิตเส้นใยยังคงอยู่ในดินและเริ่มงอกรากพืช
ในการตอบสนองต่อสารที่หลั่ง . โดย
เจาะเป็นโฮสต์ของพืชที่ก่อให้เกิดโรคเน่าสีขาว
( Davis et al . 2007 ) การใช้สารเคมีฆ่าเชื้อรา เช่น เมล็ดเป็นวิธีการที่พบมากที่สุด

สำหรับการควบคุมโรคนี้ในนาม ส่วนใหญ่ของเวลา , กลยุทธ์นี้
ไม่มีประสิทธิภาพ เนื่องจากเวลางานนาน และลักษณะ
ป้องกันแข่งของเชื้อโรค ( heydari และ
passarakli 2010 ) นอกจากนี้ ต้นทุนการผลิตสูง
เคมีฆ่าเชื้อราและผลกระทบที่มีต่อสิ่งมีชีวิต nontarget

ต้องพิจารณา เพื่อประเมินประสิทธิภาพของเชื้อราปฏิปักษ์
เมื่อผสมกับพาหะ การศึกษานี้มีวัตถุประสงค์เพื่อพัฒนาและดำเนินการใหม่

bioformulations โดยใช้เชื้อราปฏิปักษ์ ( Trichoderma harzianum สาม ต. asperellum
T , และเชื้อรา ) และอินทรีย์และอนินทรีย์ )
( รำข้าวและแป้ง ) ผลกระทบของ
bioformulations ใหม่ขาวกระเทียม โรคเน่าในภาวะเรือนกระจก
ถูก investigated.ture ปานกลางการปลูกเชื้อราอาณานิคมจึงบริสุทธิ์
และระบุการใช้ปุ่มมาตรฐานรหัส
ของ Barnett และฮันเตอร์ ( 1998 ) จากการทดลองดังกล่าวข้างต้น
5 ไอโซเลตของ S )

cepivorum ระบุ การทดสอบ ( Koch สัจพจน์ ) ยังดำเนินการ
และดำเนินการเพื่อยืนยันบทบาทของเชื้อราในเหตุการณ์และลักษณะแยก

อาการโรคการทดสอบการแยก cepivorum 5 S .
ในเรือนทดลองกับห้ารักษาแต่ละ
4 ได้แก่ แบบจําลองประกอบด้วย พลาสติก หม้อที่มี
2 กิโลกรัมของดินก่อนปลูกทุ่งกระเทียม พาสเจอร์ไรซ์
กับ s และ cepivorum หว่านกับสามเมล็ดกระเทียม ( หัว ) .
หลังจากการปรากฏตัวของอาการพืชกระเทียม
เจ้าหน้าที่ เชื้อโรค เป็นอีกครั้งที่แยกได้จากเนื้อเยื่อที่ติดเชื้อ ,
ระบุตามที่อธิบายไว้ในส่วนข้างต้น และการประเมิน
ตามแต่ละโรค
% การเหนี่ยวนำ ( mahdizadehnaraghi et al . 2007 ) โดย
ในข้างต้นนี้ แยกโรคมากที่สุด
. cepivorum คือการเลือกที่จะใช้สำหรับส่วนที่เหลือของการศึกษา