Normative Ethics does not rest cont

Normative Ethics does not rest content to take the customary or individual answers that are given to the ethical questions--the claims that this is a right action, this is the value to realize, this is a good person--as necessarily the correct or proper ones. Our particular judgements in these matters may be mistaken. We may be deciding or choosing out of ignorance, or prejudice, on the basis of inadequate reflection or sheer willful perversity and self-deception. Ethicists (those who are our moral philosophers )in fulfilling the task of Normative Ethics, therefore, propose to us guides for action and choosing, that is, principles(norms, rules or standards) which we ought to adopt to guide us in making our moral and value judgements(i.e. in deciding what is right and wrong or good, better or bad in particular situations), if we are to decide wisely and well as human beings, and not ignorantly or foolishly.

ผลลัพธ์ (ไทย) 1:

จริยธรรม normative เหลือเนื้อหาจะใช้จารีตประเพณี หรือแต่ละคำที่กำหนดให้คำถามจริยธรรม - อ้างว่า เป็นการกระทำที่เหมาะสม เป็นค่าทราบ นี้เป็นคนดี - จำเป็นต้องถูกต้อง หรือเหมาะสม Judgements ของเราโดยเฉพาะในเรื่องเหล่านี้อาจหลง เราอาจจะตัดสินใจ หรือเลือกจากความไม่รู้ หรืออคติ โดยสะท้อนไม่เพียงพอ หรือ perversity เต็มที่ดื้อรั้น และ self-deception การ Ethicists (ผู้ที่มีปรัชญาทางศีลธรรมของเรา) สนองงานของ Normative จริยธรรม ดังนั้น เสนอให้เราแนะนำสำหรับการดำเนินการและเลือก คือ หลัก (บรรทัดฐาน กฎ หรือมาตรฐาน) ซึ่งเราควรจะนำคำแนะนำในการทำของเรา judgements ศีลธรรมและค่า (เช่นในการตัดสินใจด้านขวา และไม่ถูกต้องหรือดี ดี หรือไม่ดีในบางสถานการณ์) ถ้าเราจะตัดสินใจอย่างชาญฉลาด และดี เป็น มนุษย์ และไม่อย่างโง่ หรือโง่

ผลลัพธ์ (ไทย) 2:

กฎเกณฑ์จริยธรรมไม่ได้ส่วนที่เหลือเนื้อหาที่จะใช้คำตอบจารีตประเพณีหรือบุคคลที่จะได้รับคำถามจริยธรรม - การเรียกร้องว่านี่คือการกระทำที่ถูกต้องนี้เป็นมูลค่าที่จะตระหนักถึงนี้เป็นคนดี - ตามที่จำเป็นต้องถูกต้องหรือ คนที่เหมาะสม คำตัดสินของเราโดยเฉพาะอย่างยิ่งในเรื่องเหล่านี้อาจจะเข้าใจผิด เราอาจจะตัดสินใจหรือเลือกจากความไม่รู้หรือความอยุติธรรมบนพื้นฐานของการสะท้อนความวิปริตไม่เพียงพอหรือเจตนาที่แท้จริงและการหลอกลวงตัวเอง จริยศาสตร์ (ผู้ที่มีปรัชญาทางศีลธรรมของเรา) ในการตอบสนองการทำงานของกฎเกณฑ์จริยธรรมจึงเสนอให้เราแนะนำสำหรับการดำเนินการและการเลือกที่เป็นหลักการ (บรรทัดฐานกฎระเบียบหรือมาตรฐาน) ซึ่งเราควรจะนำมาใช้เพื่อให้คำแนะนำเราในการทำของเรา คำตัดสินทางศีลธรรมและความคุ้มค่า (เช่นในการตัดสินใจเลือกสิ่งที่ถูกต้องและไม่ถูกต้องหรือดีดีหรือไม่ดีโดยเฉพาะอย่างยิ่งในสถานการณ์) ถ้าเรามีการตัดสินใจอย่างชาญฉลาดและความเป็นมนุษย์และไม่โง่หรือโง่เขลา

ผลลัพธ์ (ไทย) 3:

จริยศาสตร์เชิงบรรทัดฐานไม่ได้พักผ่อนเนื้อหาที่จะใช้จารีตประเพณี หรือแต่ละคำตอบให้กับคำถามทางจริยธรรม . . . อ้างว่านี้คือการกระทำที่ถูกต้อง คือ มูลค่าที่จะได้รับนี้เป็นคนดี ซึ่งเป็นคนที่ถูกต้องหรือเหมาะสม การตัดสินใจของเราโดยเฉพาะในเรื่องเหล่านี้อาจจะเข้าใจผิด เราอาจจะตัดสินใจ หรือ เลือกจากความไม่รู้ หรือความอคติบนพื้นฐานของการสะท้อนแสงไม่เพียงพอหรือจงใจเลี่ยงความชั่วช้าและการหลอกลวงตัวเอง ethicists ( ผู้ที่เป็นนักปรัชญาทางศีลธรรมของเรา ) ในการปฏิบัติงาน จริยธรรม บรรทัดฐาน ดังนั้นขอเราแนะนำสำหรับการกระทำและเลือก นั่นคือ หลักการ ( เกณฑ์ , กฎหรือมาตรฐาน ) ซึ่งเราควรจะใช้เพื่อเป็นแนวทางในการพิจารณาจริยธรรมและคุณค่าของเรา ( เช่นในการตัดสินว่าอะไรถูกอะไรผิด หรือ ดี ดี หรือ ไม่ดี ในสถานการณ์ที่เฉพาะเจาะจง ) ถ้าเราตัดสินใจอย่างชาญฉลาดและเป็นมนุษย์และไม่โง่เขลา หรือ โง่ ๆ