Valley Region of Tennessee and Virg

Valley Region of Tennessee and Virginia (DeFriese, 1884; Braun,
1950; Rhoades and Park, 2001). Historically, chestnut was most
abundant on well-drained, acidic soils and rare on limestonederived
soils (Saucier, 1973; Russell, 1987). In both eastern and
west-central Kentucky, chestnut was concentrated on ridge-top
and south-facing upper topographic positions with sandstone
parent material (Braun, 1935, 1950; Hussey, 1884; McEwan et al.,
2005). However, large-diameter chestnuts also occurred on mesic
lower slopes and coves on a variety of soil types (DeFriese, 1884;
Braun, 1935; Muller, 2003; Vandermast and Van Lear, 2002).
Experimental trials will help determine which portions of the
southern Appalachian landscape are best-suited for chestnut
reintroduction (Fei et al., 2007).
The rapid growth of American chestnut seedlings and sprouts
was well-recognized across the Appalachian Region prior to arrival
of the blight (Zon, 1904; Hawley and Hawes, 1912; Ronderos,
2000) and has been documented in controlled experiments
(Latham, 1992; Joesting et al., 2007). After clearing in pre-blight
forests, chestnut was reported to sprout vigorously, outgrow many
species and increase in relative abundance with successive
harvests (Hawley and Hawes, 1912; Wacker, 1964; Smith, 1977;
Griffin, 1989). Under controlled greenhouse conditions, chestnut
seedlings have been shown to outgrow a variety of eastern North
American forest species, including yellow-poplar (Liriodendron
tulipifera L.; Latham, 1992). In a recent study on fine-silty and
coarse-loamy soils in Wisconsin’s unglaciated Driftless Region,
direct-seeded American chestnut outgrew both black walnut
(Juglans nigra L.) and northern red oak (Quercus rubra L.) during an
eight-year study (Jacobs and Severeid, 2004).
The performance of American chestnut seedlings planted after
various overstory and midstory silvicultural manipulations has not
been widely tested (Jacobs, 2007). Based on physiological and
morphological parameters, American chestnut is characterized as
tolerant or intermediately-tolerant to shade (Wang et al., 2006;
Joesting et al., 2007, 2009). Field studies have noted greater
survival of chestnut sprouts and seedlings under moderate shade
compared to full-sun (Griffin, 1989; Anagnostakis, 2007), though
greater initial seedling growth is typically measured in high-light
environments (McNab, 2003; McCament and McCarthy, 2005). In
full-sun openings, competition with yellow-poplar reduces establishment
success of another intermediate shade tolerant species,
northern red oak (Quercus rubra) (Loftis, 1990; Oswalt et al., 2006)
and yellow-poplar is likely to have a similar competitive influence
on chestnut seedlings (McNab, 2003; Jacobs, 2007). As has been
learned for northern red oak, successful artificial regeneration of
American chestnut may require silvicultural techniques that
combine the species’ tolerance of moderate-light with its rapid
growth in high-light environments.
A silvicultural method has been developed that is intended to
enhance growth of intermediate-shade-tolerant species, while
hindering establishment of shade-intolerant species (Loftis, 1993;
Smith, 1993; Buckley et al., 1998). The method is a two-stage
shelterwood in which the first step is a non-commercial removal of
the midstory canopy, resulting in a moderate (e.g., 10–15%)
increase in light reaching the forest floor. Removal of the overstory
is delayed until the desired naturally-regenerating or planted
seedlings gain a height advantage over shade-intolerant species
that establish and grow once the overstory is removed (i.e., 8–10
years for northern red oak). American chestnut seedlings have not
been planted in stands following midstory removal, and it is
unclear how the species will respond to the midstory light
environment or if this silvicultural technique can promote
chestnut establishment by restricting competition.
In anticipation of future efforts to restore chestnut to its native
range, this study evaluates initial establishment of seedlings
planted on two distinct topographic positions and a range of

ผลลัพธ์ (ไทย) 1:

เขตหุบเขาเทนเนสซีและเวอร์จิเนีย (DeFriese, 1884 วอนเบราน์1950 Rhoades และสวน 2001) อดีต เกาลัดเป็นส่วนใหญ่อุดมสมบูรณ์ในดินที่ระบายน้ำดี เปรี้ยว และหายากบน limestonederivedดิน (Saucier, 1973 รัสเซล 1987) ทั้งตะวันออก และเคนตั๊กกี้ตะวันตก-กลาง เกาลัดได้เข้มข้นบนสันเขาและหันหน้าไปทางใต้ตำแหน่ง topographic ด้านบน ด้วยหินทรายวัสดุหลัก (วอนเบราน์ 1935, 1950 Hussey, 1884 McEwan et al.,2005) . อย่างไรก็ตาม เกาลัดขนาดใหญ่ยังเกิดขึ้นบน mesicลาดต่ำและอ่าวบนความหลากหลายของชนิดดิน (DeFriese, 1884วอนเบราน์ 1935 มูลเลอร์ 2003 Vandermast และ Van Lear, 2002)ทดลองทดลองจะช่วยตรวจสอบส่วนใดภูมิทัศน์ Appalachian ที่ภาคใต้จะดีที่สุดเหมาะสำหรับเกาลัดคืน (เฟย et al. 2007)การเติบโตอย่างรวดเร็วของเกาลัดอเมริกันกล้าและถั่วงอกถูกรู้จักทั่วภูมิภาค Appalachian ก่อนความยากลำบาก (Zon, 1904 ฮอว์เลย์และ Hawes, 1912 Ronderos2000) และได้รับการรับรองในการทดลองควบคุม(Latham, 1992 Joesting et al. 2007) หลังจากล้างในไหม้ก่อนป่า เกาลัดรายงานสมในการงอกอย่างจริงจัง การเจริญเติบโตมากสายพันธุ์และเพิ่มขึ้นมากมายญาติมีต่อเนื่องพ.ศ. (ฮอว์เลย์และ Hawes, 1912 Wacker, 1964 สมิธ 1977กริฟฟอน 1989) ภายใต้สภาวะเรือนกระจกควบคุม เกาลัดต้นกล้าได้รับการแสดงเพื่อความหลากหลายของตะวันออกเหนือสายพันธุ์ป่าอเมริกัน รวมทั้งสีเหลืองลาร์ (Liriodendrontulipifera L.; Latham, 1992). In a recent study on fine-silty andcoarse-loamy soils in Wisconsin’s unglaciated Driftless Region,direct-seeded American chestnut outgrew both black walnut(Juglans nigra L.) and northern red oak (Quercus rubra L.) during aneight-year study (Jacobs and Severeid, 2004).The performance of American chestnut seedlings planted aftervarious overstory and midstory silvicultural manipulations has notbeen widely tested (Jacobs, 2007). Based on physiological andmorphological parameters, American chestnut is characterized astolerant or intermediately-tolerant to shade (Wang et al., 2006;Joesting et al., 2007, 2009). Field studies have noted greatersurvival of chestnut sprouts and seedlings under moderate shadecompared to full-sun (Griffin, 1989; Anagnostakis, 2007), thoughgreater initial seedling growth is typically measured in high-lightenvironments (McNab, 2003; McCament and McCarthy, 2005). Infull-sun openings, competition with yellow-poplar reduces establishmentsuccess of another intermediate shade tolerant species,northern red oak (Quercus rubra) (Loftis, 1990; Oswalt et al., 2006)and yellow-poplar is likely to have a similar competitive influenceon chestnut seedlings (McNab, 2003; Jacobs, 2007). As has beenlearned for northern red oak, successful artificial regeneration ofAmerican chestnut may require silvicultural techniques thatcombine the species’ tolerance of moderate-light with its rapidgrowth in high-light environments.A silvicultural method has been developed that is intended toenhance growth of intermediate-shade-tolerant species, whilehindering establishment of shade-intolerant species (Loftis, 1993;Smith, 1993; Buckley et al., 1998). The method is a two-stageshelterwood in which the first step is a non-commercial removal ofthe midstory canopy, resulting in a moderate (e.g., 10–15%)increase in light reaching the forest floor. Removal of the overstoryis delayed until the desired naturally-regenerating or plantedseedlings gain a height advantage over shade-intolerant speciesthat establish and grow once the overstory is removed (i.e., 8–10years for northern red oak). American chestnut seedlings have notbeen planted in stands following midstory removal, and it isunclear how the species will respond to the midstory lightenvironment or if this silvicultural technique can promotechestnut establishment by restricting competition.In anticipation of future efforts to restore chestnut to its nativerange, this study evaluates initial establishment of seedlingsplanted on two distinct topographic positions and a range of

ผลลัพธ์ (ไทย) 3:

เขตของหุบเขาเทนเนสซีและเวอร์จิเนีย ( defriese 1884 ; ซ่า ,1950 ; โรดส์และสวนสาธารณะ , 2001 ) ในอดีต เกาลัด ถูกมากที่สุดมากมายในการระบายน้ำดี ดินที่เป็นกรด และหายากใน limestonederivedดิน ( ซอส , 1973 ; รัสเซล , 1987 ) ทั้งในตะวันออกและภาคกลางตะวันตกเคนตั๊กกี้ , เกาลัดจากบนยอดเขาแล้วหันหน้าไปทางทิศใต้บนภูมิประเทศตำแหน่งด้วยหินทรายวัตถุต้นกำเนิด ( Braun 2478 1950 ; ฮัสซีย์ 1884 ; แม็กอีแวน et al . ,2005 ) อย่างไรก็ตาม ขนาดใหญ่เส้นผ่าศูนย์กลางเกาลัดยังเกิดขึ้นในเมสิกลาดต่ำและอ่าวบนความหลากหลายของชนิดดิน ( defriese 1884 ;บราวน์ 2478 ; Muller , 2003 ; vandermast และ Van Lear , 2002 )การทดลองการทดลองจะช่วยตรวจสอบ ซึ่งส่วนของภาคใต้เชียนภูมิจะเหมาะที่สุดสำหรับเกาลัดคืนสู่ธรรมชาติ ( เฟย et al . , 2007 )การเติบโตอย่างรวดเร็วของต้นกล้าเกาลัดอเมริกันและถั่วงอกถูกรู้จักดีในภูมิภาคแนวก่อนที่จะมาถึงของความเสียหาย ( ซน ) ; และ , ฮอลลีฮาวส์ ronderos 1912 ; ,2000 ) และได้รับการบันทึกไว้ในที่ควบคุมการทดลอง( เลแธม , 1992 ; joesting et al . , 2007 ) หลังจากล้างก่อนไหม้ป่าเกาลัดมีแตกหน่อชะมัด เจริญเร็วกว่ามากชนิดและความชุกชุมสัมพัทธ์กับเพิ่มขึ้นต่อเนื่องและผลผลิต ( ฮอลลีฮาวส์ , 1912 ; Wacker , 1964 ; Smith , 1977 ;กริฟฟิน , 1989 ) ควบคุมสภาพเรือนกระจก , เกาลัดต้นกล้าที่ได้ถูกแสดงไปความหลากหลายของภาคตะวันออกเฉียงเหนือป่าสายพันธุ์อเมริกัน รวมทั้ง ( liriodendron ต้นไม้ชนิดหนึ่งสีเหลืองtulipifera ล. Latham , 1992 ) ในการศึกษาล่าสุดในการปรับและปนทรายแป้งหยาบดินร่วนดินใน Wisconsin unglaciated driftless ภูมิภาคตรงเมล็ดเกาลัดอเมริกันโตมากับทั้งสีดำวอลนัท( juglans ไนกร้า L . ) และทางเหนือโอ๊คแดง ( Quercus รูบร้า L . ) ในช่วงเป็นแปดปี ศึกษา ( Jacobs และ severeid , 2004 )ประสิทธิภาพของต้นกล้าที่ปลูกหลังจากอเมริกันเกาลัดoverstory ต่างๆและ midstory วัฒน manipulations ได้ไม่ได้รับการทดสอบอย่างกว้างขวาง ( Jacobs , 2007 ) พื้นฐานทางสรีรวิทยาพารามิเตอร์อเมริกันเกาลัด มีลักษณะ เป็นลักษณะใจกว้างหรือ intermediately ใจกว้างให้ร่มเงา ( Wang et al . , 2006 ;joesting et al . , 2007 , 2009 ) การศึกษาภาคสนามได้สังเกตมากขึ้นการอยู่รอดของถั่วงอก เกาลัด และต้นกล้าใต้เงาปานกลางเมื่อเทียบกับดวงอาทิตย์เต็ม ( Griffin , 1989 ; anagnostakis , 2007 ) แม้ว่าต้นกล้าเติบโตมากขึ้นเริ่มต้นมักจะวัดแสงสูงสภาพแวดล้อม ( McNab , 2003 ; และ mccament McCarthy , 2005 ) ในเปิดเต็มรูปแบบ การแข่งขันกับต้นไม้ชนิดหนึ่งสีเหลืองช่วยจัดตั้งความสำเร็จของกลางอื่น ร่มเงา ใจกว้าง ชนิดเหนือโอ๊คแดง ( Quercus รูบรา ) ( ลอฟติส , 2533 ; ออสวอลท์ et al . , 2006 )ต้นไม้ชนิดหนึ่งสีเหลือง และมีแนวโน้มที่จะมีการแข่งขันที่คล้ายกันอิทธิพลบนต้นเกาลัด ( McNab , 2003 ; Jacobs , 2007 ) ตามที่ได้รับเรียนรู้สำหรับภาคเหนือโอ๊คแดงเทียมของการประสบความสำเร็จอเมริกันเกาลัด อาจต้องใช้เทคนิคที่วัฒนรวมสายพันธุ์ของความอดทนของแสงปานกลางกับอย่างรวดเร็วการเจริญเติบโตในสภาพแวดล้อมที่มีแสงสูงวิธีวัฒนได้รับการพัฒนาที่มีวัตถุประสงค์เพื่อส่งเสริมการเจริญเติบโตของกลางร่ม ใจกว้าง ชนิด ในขณะที่ขัดขวางก่อตั้งของเงาแพ้ชนิด ( ลอฟติส , 1993 ;สมิ ธ , 1993 ; บัคลี่ย์ et al . , 1998 ) วิธีการสองขั้นตอนshelterwood ซึ่งในขั้นตอนแรกคือการลบไม่ใช่เชิงพาณิชย์หลังคา midstory ผลในระดับปานกลาง ( เช่น 10 – 15 % )เพิ่มแสงถึงพื้นป่า การกำจัดของ overstoryล่าช้าจนถึงที่ต้องการปฏิรูปหรือปลูกตามธรรมชาติต้นกล้าที่ได้รับความสูงเหนือเงาแพ้ชนิดที่สร้างและเติบโตเมื่อ overstory ออก ( เช่น 8 – 10ปี สำหรับภาคเหนือโอ๊คแดง ) ต้นเกาลัดอเมริกันได้ไม่การปลูกในที่ยืนตาม midstory กำจัดมันชัดเจนว่าสายพันธุ์จะตอบสนองต่อแสง midstoryสิ่งแวดล้อม หรือถ้าเทคนิคนี้สามารถส่งเสริมวัฒนเกาลัดก่อตั้งโดยการจํากัดการแข่งขันในความคาดหมายของความพยายามในอนาคตที่จะเรียกคืนเกาลัดของพื้นเมืองระยะการศึกษาประเมินสถานประกอบการเริ่มต้นของต้นกล้าปลูกใน 2 ตำแหน่งที่แตกต่างกันและช่วงของภูมิประเทศ