Alice is playing with a white kitte

Alice is playing with a white kitten (whom she calls "Snowdrop") and a black kitten (whom she calls "Kitty")—the offspring of Dinah, Alice's cat in Alice's Adventures in Wonderland—when she ponders what the world is like on the other side of a mirror's reflection. Climbing up on the fireplace mantel, she pokes at the wall-hung mirror behind the fireplace and discovers, to her surprise, that she is able to step through it to an alternative world. In this reflected version of her own house, she finds a book with looking-glass poetry, "Jabberwocky", whose reversed printing she can read only by holding it up to the mirror. She also observes that the chess pieces have come to life, though they remain small enough for her to pick up.

Upon leaving the house (where it had been a cold, snowy night), she enters a sunny spring garden where the flowers have the power of human speech; they perceive Alice as being a "flower that can move about." Elsewhere in the garden, Alice meets the Red Queen, who is now human-sized, and who impresses Alice with her ability to run at breathtaking speeds. This is a reference to the chess rule that queens are able to move any number of vacant squares at once, in any direction, which makes them the most "agile" of pieces.

The Red Queen reveals to Alice that the entire countryside is laid out in squares, like a gigantic chessboard, and offers to make Alice a queen if she can move all the way to the eighth rank/row in a chess match. This is a reference to the chess rule of Promotion. Alice is placed in the second rank as one of the White Queen's pawns, and begins her journey across the chessboard by boarding a train that literally jumps over the third row and directly into the fourth rank, thus acting on the rule that pawns can advance two spaces on their first move.


Tenniel illustration of Tweedledum (centre) and Tweedledee (right) and Alice (left). 1871)

Red King snoring, by John Tenniel
She then meets the fat twin brothers Tweedledum and Tweedledee, whom she knows from the famous nursery rhyme. After reciting the long poem "The Walrus and the Carpenter", the Tweedles draw Alice's attention to the Red King—loudly snoring away under a nearby tree—and maliciously provoke her with idle philosophical banter that she exists only as an imaginary figure in the Red King's dreams (thereby implying that she will cease to exist the instant he wakes up). Finally, the brothers begin acting out their nursery-rhyme by suiting up for battle, only to be frightened away by an enormous crow, as the nursery rhyme about them predicts.


Tenniel illustration of the White Knight. 1871
Alice next meets the White Queen, who is very absent-minded but boasts of (and demonstrates) her ability to remember future events before they have happened. Alice and the White Queen advance into the chessboard's fifth rank by crossing over a brook together, but at the very moment of the crossing, the Queen transforms into a talking Sheep in a small shop. Alice soon finds herself struggling to handle the oars of a small rowboat, where the Sheep annoys her with (seemingly) nonsensical shouting about "crabs" and "feathers". Unknown to Alice, these are standard terms in the jargon of rowing. Thus (for a change) the Queen/Sheep was speaking in a perfectly logical and meaningful way.

After crossing yet another brook into the sixth rank, Alice immediately encounters Humpty Dumpty, who, besides celebrating his unbirthday, provides his own translation of the strange terms in "Jabberwocky". In the process, he introduces Alice (and the reader) to the concept of portmanteau words, before his inevitable fall. "All the king's horses and all the king's men" come to Humpty Dumpty's assistance, and are accompanied by the White King, along with the Lion and the Unicorn, who again proceed to act out a nursery rhyme by fighting with each other. In this chapter, the March Hare and Hatter of the first book make a brief re-appearance in the guise of "Anglo-Saxon messengers" called "Haigha" and "Hatta" (i.e. "Hare" and "Hatter"—these names are the only hint given as to their identities other than John Tenniel's illustrations).

Upon leaving the Lion and Unicorn to their fight, Alice reaches the seventh rank by crossing another brook into the forested territory of the Red Knight, who is intent on capturing the "white pawn"—who is Alice—until the White Knight comes to her rescue. Escorting her through the forest towards the final brook-crossing, the Knight recites a long poem of his own composition called Haddocks' Eyes, and repeatedly falls off his horse. His clumsiness is a reference to the "eccentric" L-shaped movements of chess knights, and may also be interpreted as a self-deprecating joke about Lewis Carroll's own physical awkwardness and stammering in real life.

Bidding farewell to the White Knight, Alice steps across the last brook, and is automatically crowned a queen, with the crown materialising abruptly on her head. She soon finds herself in the company of both the White and Red Queens, who relentlessly confound Alice by using word play to thwart her attempts at logical discussion. They then invite one another to a party that will be hosted by the newly crowned Alice—of which Alice herself had no prior knowledge.

Alice arrives and seats herself at her own party, which quickly turns to a chaotic uproar—much like the ending of the first book. Alice finally grabs the Red Queen, believing her to be responsible for all the day's nonsense, and begins shaking her violently with all her might. By thus "capturing" the Red Queen, Alice unknowingly puts the Red King (who has remained stationary throughout the book) into checkmate, and thus is allowed to wake up.

Alice suddenly awakes in her armchair to find herself holding the black kitten, whom she deduces to have been the Red Queen all along, with the white kitten having been the White Queen. The story ends with Alice recalling the speculation of the Tweedle brothers, that everything may have, in fact, been a dream of the Red King, and that Alice might herself be no more than a figment of his imagination. One final poem is inserted by the author as a sort of epilogue which suggests that life itself is but a dream.

ผลลัพธ์ (ไทย) 1:

อลิซกำลังเล่นกับลูกแมวสีขาว (ที่เขาเรียก "Snowdrop") และแมวสีดำ (ที่เขาเรียก "คิตตี้") คือลูกหลานของ Dinah แคลิซในอลิซท่อง — เมื่อเธอ ponders โลกคืออะไรเช่นในด้านอื่น ๆ ของการสะท้อนของกระจก เธอปีนขึ้นบนหิ้งเตาผิง จิ้มกระจกแขวนผนังหลังเตาไฟ และ พบ ให้เธอแปลกใจ ว่า เธอจะสามารถก้าวผ่านมันไปยังโลกอื่น ในรุ่นนี้สะท้อนบ้านของเธอเอง เธอพบหนังสือที่ มีบทกวีแก้วมอง "Jabberwocky" พิมพ์กลับที่เธอสามารถอ่านได้เฉพาะถือได้กระจก เธอยังพิจารณาว่า ตัวหมากรุกมาชีวิต แม้ว่าพวกเขายังคงมีขนาดเล็กพอที่เธอจะรับเมื่อออกจากบ้าน (ที่จะได้รับคืนเย็น หิมะ), เธอเข้าสวนฤดูใบไม้ผลิที่ดอกไม้มีพลังของเสียงมนุษย์ พวกเขาสังเกตอลิเป็น "ดอกไม้ที่สามารถเคลื่อน" อื่น ๆ ในสวน อลิซพบราชินีแดง ที่ตอนนี้ขนาดมนุษย์ และที่ประทับใจอลิกับความสามารถในการทำงานที่ความเร็วอันน่าทึ่งของเธอ นี้เป็นการอ้างอิงถึงหมากรุกในกฎควีนส์สามารถย้ายครั้ง จำนวนช่องว่างใด ๆ ในทิศทางใด ซึ่งทำให้พวกเขามากที่สุด "คล่องตัว" ชิ้น นั้นราชินีแดงพบกับอลิชนบททั้งหมดถูกวางในช่องสี่เหลี่ยม เช่นเป็นยักษ์กระดานหมากรุกใน และเสนอให้อลิพระราชินีถ้าเธอสามารถย้ายไปทางอันดับแปด/แถวในการแข่งขันหมากรุก นี้เป็นการอ้างอิงกฎหมากรุกส่งเสริม อลิอยู่ในลำดับที่สองเป็นเบี้ยของควีนสีขาวอย่างใดอย่างหนึ่ง และเริ่มต้นเดินทางของเธอในกระดานหมากรุกในการ โดยขึ้นรถไฟที่กระโดดแถวสามอย่างแท้จริง และโดยตรงเป็นอันดับสี่ จึง ทำหน้าที่ตามกฎที่จำนำสามารถเลื่อนสองช่องในการย้ายครั้งแรกภาพ Tenniel Tweedledum (กลาง) และ Tweedledee (ขวา) และอลิซ (ซ้าย) 1871)สีแดงคิงนอนกรน โดยจอห์น Tennielเธอแล้วตรงไขมันคู่พี่น้อง Tweedledum และ Tweedledee ซึ่งเธอรู้จากเพลงกล่อมเด็กมีชื่อเสียง หลังจากอ่านบทกวียาว "เดอะวอลรัสและช่างไม้" Tweedles ดึงความสนใจของอลิซคิงแดง – แก้อาการนอนกรนดังไปใต้ต้นไม้ใกล้เคียง — และเจตนากระตุ้นเธอกับมุขตลกปรัชญาเป็นเวลาที่เธอมีอยู่เท่านั้นเป็นรูปการจินตภาพในความฝันของพระมหากษัตริย์สีแดง (ทำหน้าที่ที่เธอจะหยุดทันทีที่เขากลับค่าที่มีอยู่) ในที่สุด พี่น้องเริ่มทำหน้าที่ออกเพลงกล่อมเด็กของพวกเขา โดย suiting สำหรับต่อสู้ จะได้กลัวไป โดยขันเป็นอย่างมาก เป็นเพลงกล่อมลูกที่เกี่ยวกับพวกเขาทำนายภาพประกอบ Tenniel ของอัศวินขาว 1871อลิถัดไปตรงกับราชินีขาว ที่มากเคลิ้ม ๆ แต่ของ (และแสดงให้เห็น) เธอสามารถจำเหตุการณ์ในอนาคตก่อนที่จะเกิดขึ้น อลิซและราชินีขาวล่วงหน้าเป็นของกระดานหมากรุกในอันดับที่ห้า โดยไขว้ธารน้ำร่วมกัน แต่ในขณะข้าม แปลงควีนเป็นแกะพูดคุยในร้านเล็กมาก อลิเร็ว ๆ นี้พบตัวเองดิ้นรนจัดการกับไม้พายของกล๊าสขนาดเล็ก ที่แกะ annoys เธอกับ shouting nonsensical (ดูเหมือน) เกี่ยวกับ "ปู" และ "ขนนก" ไม่รู้จักอลิซ เหล่านี้มีเงื่อนไขมาตรฐานในศัพท์แสงของการพายเรือ ดังนั้น (สำหรับการเปลี่ยนแปลง) ควีน/แกะถูกพูดในทางตรรกะอย่างสมบูรณ์ และมีความหมายหลังจากข้ามลำธารอีกเป็นลำดับหก อลิซพบ Humpty Dumpty ที่ นอกจากการเฉลิมฉลองของเขา unbirthday ให้เขาเองแปลภาษาแปลก ๆ "Jabberwocky" ทันที ในกระบวนการ เขาแนะนำอลิซ (และอ่าน) กับแนวคิดของคำกระเป๋า ก่อนที่จะล้มเขา "ม้าของพระราชาทั้งหมดและชายราช" มาเหลือ Humpty Dumpty และพร้อม ด้วยกษัตริย์สีขาว สิงโตและยูนิคอร์น ที่ดำเนินการเพื่อทำหน้าที่หาเพลงกล่อมเด็ก โดยการต่อสู้กันอีกครั้ง ในบทนี้ กระต่ายมีนาคมและ Hatter ของสมุดบัญชีเล่มแรกทำลักษณะเรื่องสั้น ๆ ในครอบ "แองโกล-แซ็กซอนสืบ" ที่เรียกว่า "Haigha" และ "ฮัต" (เช่น "กระต่าย" และ "Hatter" ซึ่งชื่อเหล่านี้จะแนะนำเฉพาะที่กำหนดเป็นรหัสประจำตัวของพวกเขาไม่ใช่จอห์น Tenniel ภาพประกอบ)เมื่อปล่อยสิงโตและยูนิคอร์นการต่อสู้ของพวกเขา อลิซถึงอันดับเจ็ด โดยข้ามลำธารอีกเป็นอาณาเขตป่าของอัศวินสีแดง ที่มีเจตนาในการจับ "เบี้ยขาว" — คืออลิ — จนกว่าอัศวินขาวมาช่วยเหลือเธอ พาเธอผ่านป่าไปทางข้ามลำธารที่สุดท้าย อัศวิน recites กลอนยาวของบทประพันธ์ของเขาเองเรียกว่าตาของ Haddocks และซ้ำ ๆ อยู่ปิดม้าของเขา วิงเวียนเขาอ้างอิงถึง "หลุดโลก" รูป L ความเคลื่อนไหวของม้าหมากรุก และยังอาจตีความเป็นตนเอง deprecating awkwardness มีอยู่จริงของเลวิสคาร์ของตัวเองและ stammering ในชีวิตจริงประมูลซื้ออำลากับไวท์ไนท์ อลิก้าวข้ามลำธารสุดท้าย และเป็นมงกุฎพระราชินี กับมงกุฎ materialising หัวเธอทันทีโดยอัตโนมัติ เขาเร็ว ๆ นี้พบว่าตัวเองในบริษัททั้งขาวและแดงควีนส์ ที่คืบ confound อลิโดยเล่นคำการความพยายามของเธอที่สนทนาทางตรรกะ แล้วเชิญกันบุคคลที่จะถูกโฮสต์ โดยอลิมกุฎใหม่ — ของอลิซที่ตัวเองมีความรู้เดิมไม่อลิซมาถึง และที่นั่งตัวเองที่พรรคของตนเอง ซึ่งนำความโกลาหลวุ่นวายได้อย่างรวดเร็วซึ่งเหมือนการสิ้นสุดของสมุดบัญชีเล่มแรก อลิ grabs ราชินีแดง เชื่อว่าเธอจะรับผิดชอบทั้งหมดของวันพูดจาเหลวไหล และเริ่มสั่นเธอโหงกับอาจของเธอในที่สุด ด้วยดังนั้น "จับ" ราชินีแดง อลิลแวะคิงแดง (ที่มีอยู่ประจำตลอดเล่ม) เป็นรุกฆาต และดังนั้น สามารถปลุกอลิซก็ awakes ในเก้าอี้ของเธอในการค้นหาตัวเองจับแมวสีดำ ที่เธอ deduces ที่ได้ราชินี แดงตลอด มีลูกแมวสีขาวที่มีเม็ด สีขาว จบเรื่องราวกับเรียกเก็งกำไรของพี่น้อง Tweedle ว่า ทุกอย่างอาจ ในความเป็นจริง มีความฝันของพระมหากษัตริย์สีแดง อลิซอลิซที่ตัวเองอาจไม่เกินกว่า figment ของจินตนาการของเขา กลอนสุดท้ายหนึ่งถูกแทรก โดยผู้เขียนเป็นการเรียงลำดับของวาทะซึ่งแนะนำว่า ชีวิตตัวเองแต่ความฝัน

ผลลัพธ์ (ไทย) 2:

อลิซจะเล่นกับลูกแมวสีขาว (คนที่เธอเรียกว่า "วิง") และลูกแมวสีดำ (คนที่เธอเรียกว่า "คิตตี้") - ลูกของดินาห์แมวอลิซในการผจญภัยของอลิซในแดนมหัศจรรย์เมื่อเธอคิดใคร่ครวญสิ่งที่โลกเป็นเหมือนใน ด้านอื่น ๆ ของการสะท้อนของกระจก ปีนขึ้นไปบนหิ้งเตาผิงเธอโผล่ที่กระจกแขวนผนังที่อยู่เบื้องหลังเตาผิงและพบความประหลาดใจของเธอว่าเธอสามารถที่จะก้าวผ่านมันไปทั่วโลกทางเลือก ในการนี้สะท้อนให้เห็นถึงรุ่นของบ้านของเธอเองเธอก็พบว่าหนังสือที่มีบทกวีมองกระจก "Jabberwocky" ซึ่งมีการพิมพ์กลับเธอสามารถอ่านเท่านั้นโดยถือมันขึ้นอยู่กับกระจก นอกจากนี้เธอยังตั้งข้อสังเกตว่าชิ้นหมากรุกได้เข้ามาในชีวิต แต่พวกเขายังคงมีขนาดเล็กพอสำหรับเธอที่จะรับ. เมื่อออกจากบ้าน (ที่จะได้รับเย็นคืนเต็มไปด้วยหิมะ) เธอเข้าสู่ฤดูใบไม้ผลิที่มีแดดสวนดอกไม้ที่มี พลังของคำพูดของมนุษย์ พวกเขารับรู้ว่าเป็นอลิซ "ดอกไม้ที่สามารถย้ายเกี่ยวกับ." อื่น ๆ ในสวนอลิซได้พบกับสมเด็จพระราชินีแดงซึ่งตอนนี้เป็นมนุษย์ขนาดและผู้ที่สร้างความประทับใจให้อลิซที่มีความสามารถของเธอที่จะวิ่งด้วยความเร็วที่น่าทึ่ง นี่คือการอ้างอิงถึงกฎหมากรุกราชินีที่มีความสามารถที่จะย้ายจำนวนของช่องสี่เหลี่ยมที่ว่างใด ๆ ในครั้งเดียวในทิศทางใด ๆ ซึ่งทำให้พวกเขามากที่สุด "เปรียว" ชิ้น. แดงสมเด็จพระราชินีอลิซเผยให้เห็นว่าชนบททั้งหมดจะออกมาวาง ในสี่เหลี่ยมเช่นกระดานหมากรุกขนาดยักษ์และข้อเสนอที่จะทำให้อลิซควีนถ้าเธอสามารถย้ายไปตลอดทางจนถึงอันดับที่แปด / แถวในการแข่งขันหมากรุก นี่คือการอ้างอิงกฎหมากรุกของโปรโมชั่น อลิซจะอยู่ในอันดับที่สองเป็นหนึ่งในเบี้ยพระราชินีขาวและเริ่มต้นการเดินทางของเธอทั่วกระดานหมากรุกโดยขึ้นรถไฟที่แท้จริงกระโดดมากกว่าแถวที่สามและโดยตรงในอันดับที่สี่จึงทำหน้าที่เกี่ยวกับกฎที่ผู้จำนำสามารถเลื่อนสอง ช่องว่างในการย้ายครั้งแรกของพวกเขา. Tenniel ภาพของ Tweedledum (กลาง) และ Tweedledee (ขวา) และอลิซ (ซ้าย) 1871) สีแดงนอนกรนคิงโดยจอห์น Tenniel จากนั้นเธอก็ตรงกับพี่ชายฝาแฝดไขมันและ Tweedledum Tweedledee ซึ่งเธอรู้สัมผัสจากสถานรับเลี้ยงเด็กที่มีชื่อเสียง หลังจากท่องบทกวี "วอลรัสและไม้" Tweedles ดึงดูดความสนใจของอลิซกับแดงคิงเสียงดังนอนกรนออกไปภายใต้การอยู่ใกล้ต้นไม้และประสงค์ร้ายกระตุ้นของเธอกับการล้อเล่นปรัชญาไม่ได้ใช้งานที่เธอมีอยู่เป็นเพียงตัวเลขจินตนาการในสีแดง ความฝันของพระบาทสมเด็จพระเจ้าอยู่หัว (จึงหมายความว่าเธอจะหยุดอยู่ทันทีที่เขาตื่นขึ้นมา) ในที่สุดพี่น้องเริ่มทำหน้าที่ออกสถานรับเลี้ยงเด็ก-สัมผัสของพวกเขาโดยคำร้องขึ้นสำหรับการต่อสู้เพียงเพื่อจะกลัวไปโดยอีกาใหญ่เป็นเด็กสัมผัสเกี่ยวกับพวกเขาคาดการณ์. Tenniel ภาพของอัศวินขี่ม้าขาว 1871 อลิซต่อไปได้พบกับสมเด็จพระราชินีสีขาวซึ่งเป็นใจลอยมาก แต่ของที่นี่ (และแสดงให้เห็นถึง) ความสามารถของเธอที่จะจำเหตุการณ์ในอนาคตก่อนที่พวกเขาจะเกิดขึ้น อลิซและล่วงหน้าราชินีขาวเข้ามาในอันดับที่ห้าของกระดานหมากรุกโดยข้ามลำธารด้วยกัน แต่ในขณะที่มากของการผสมข้ามพันธุ์ราชินีเปลี่ยนเป็นแกะพูดคุยในร้านค้าขนาดเล็ก อลิซในเร็ว ๆ นี้พบว่าตัวเองดิ้นรนเพื่อจัดการกับพายของเรือพายขนาดเล็กที่แกะรำคาญเธอกับ (ที่ดูเหมือน) ไร้สาระตะโกนเกี่ยวกับ "ปู" และ "ขนนก" ไม่รู้จักกับอลิซเหล่านี้เป็นข้อกำหนดมาตรฐานในศัพท์แสงของพาย ดังนั้น (สำหรับการเปลี่ยนแปลง) สมเด็จพระราชินี / แกะกำลังพูดในทางตรรกะอย่างสมบูรณ์แบบและมีความหมาย. หลังจากข้ามยังลำธารอื่นเข้ามาในอันดับที่หกอลิซพบทันที Humpty Dumpty ที่นอกเหนือจากการเฉลิมฉลอง unbirthday ของเขาให้แปลของตัวเองของแปลก ข้อตกลงใน "Jabberwocky" ในการที่เขาแนะนำอลิซ (และผู้อ่าน) กับแนวคิดของคำกระเป๋าเดินทางก่อนที่จะหลีกเลี่ยงไม่ได้ในฤดูใบไม้ร่วงของเขา "ทั้งหมดที่ม้าของกษัตริย์และคนของกษัตริย์" มาให้ความช่วยเหลือ Humpty Dumpty และจะมาพร้อมกับราชันชุดขาวพร้อมกับสิงโตและยูนิคอร์นที่ดำเนินการอีกครั้งทำหน้าที่ออกเด็กสัมผัสโดยการต่อสู้กับแต่ละอื่น ๆ ในบทนี้มีนาคมกระต่ายและหมวกของหนังสือเล่มแรกให้สั้น ๆ ปรากฏตัวอีกครั้งในหน้ากากของ "สารแองโกลแซกซอน" ที่เรียกว่า "Haigha" และ "Hatta" (คือ "กระต่าย" และ "หมวก" เป็นชื่อ -these คำใบ้เพียงให้เป็นไปตัวตนอื่นที่ไม่ใช่ภาพจอห์น Tenniel ของ). เมื่อออกจากสิงโตและยูนิคอร์นในการต่อสู้ของพวกเขาอลิซมาถึงอันดับที่เจ็ดโดยข้ามลำธารอื่นเข้ามาในดินแดนป่าสีแดงอัศวินที่มีเจตนาในการจับภาพ " จำนำขาว "-who เป็นอลิซจนถึงอัศวินขี่ม้าขาวมาช่วยเธอ พาเธอผ่านป่าไปทางข้ามลำธารสุดท้ายอัศวินท่องบทกวียาวขององค์ประกอบของตัวเองที่เรียกว่า Haddocks ดวงตาและซ้ำ ๆ ตกจากหลังม้า ความซุ่มซ่ามของเขาคือการอ้างอิงถึง "ประหลาด" การเคลื่อนไหวรูปตัว L ของอัศวินหมากรุกและยังอาจตีความได้ว่าเป็นเรื่องตลกที่ลดตัวลงเกี่ยวกับความอึดอัดทางกายภาพของตัวเองของลูอิสแครอลและพูดตะกุกตะกักในชีวิตจริง. อำลาการเสนอราคาเพื่ออัศวินสีขาว, อลิซทำตามขั้นตอน ข้ามลำธารที่ผ่านมาและปราบดาภิเษกเป็นพระราชินีโดยอัตโนมัติด้วยมงกุฎรายอื่นทันทีบนศีรษะของเธอ ไม่ช้าเธอก็พบว่าตัวเองอยู่ใน บริษัท ของทั้งสีขาวและสีแดงควีนส์ที่มุ่งมั่นทำลายอลิซโดยใช้การเล่นคำที่จะขัดขวางความพยายามของเธอที่การอภิปรายเชิงตรรกะ จากนั้นพวกเขาเชิญอีกคนหนึ่งไปยังบุคคลที่จะเป็นเจ้าภาพโดยครองตำแหน่งใหม่ของอลิซอลิซที่ตัวเองไม่มีความรู้ก่อน. อลิซมาถึงและนั่งตัวเองในงานปาร์ตี้ของเธอเองอย่างรวดเร็วซึ่งหันไปวุ่นวายโกลาหล-เหมือนตอนจบ หนังสือเล่มแรก อลิซในที่สุดก็คว้าราชินีแดงเชื่อว่าเธอจะต้องรับผิดชอบในเรื่องไร้สาระทั้งหมดของวันและเริ่มสั่นอย่างรุนแรงกับเธอทั้งหมดของเธออาจจะ โดยทำให้ "จับ" สีแดงราชินีอลิซเป็นต้นเหตุทำให้กษัตริย์สีแดง (ที่ยังคงนิ่งตลอดทั้งเล่ม) ลงรุกฆาตและทำให้ได้รับอนุญาตให้ตื่นขึ้นมา. อลิซก็ตื่นในเก้าอี้ของเธอที่จะพบว่าตัวเองถือลูกแมวสีดำที่ เธอฉงนฉงายว่าจะได้รับราชินีแดงทั้งหมดพร้อมกับลูกแมวสีขาวได้รับราชินีขาว เรื่องจบลงด้วยอลิซนึกถึงการเก็งกำไรของพี่น้องเดิ้ลที่ว่าทุกอย่างที่อาจจะมีในความเป็นจริงความฝันของกษัตริย์สีแดงและที่อลิซตัวเองอาจจะไม่มากไปกว่าที่กุขึ้นจากจินตนาการของเขา หนึ่งในบทกวีสุดท้ายจะถูกแทรกโดยผู้เขียนเป็นจัดเรียงของวรรณกรรมซึ่งแสดงให้เห็นว่าชีวิตของตัวเองเป็น แต่ความฝัน

ผลลัพธ์ (ไทย) 3:

อลิซเป็นเล่นกับลูกแมวสีขาว ( ผู้ที่เธอเรียกว่า " หิมะ " ) และลูกแมวสีดำ ( ผู้ที่เธอเรียกว่า " คิตตี้ " ) - ลูกหลานของอลิซ ไดนา , แมวในการผจญภัยของอลิซในแดนมหัศจรรย์ ตอนที่เธอ ponders สิ่งที่โลกเป็นในด้านอื่น ๆของการสะท้อนของกระจก ปีนขึ้นบนหิ้งเตาผิง เธอจิ้มที่แขวนผนังกระจกหลังเตาผิง และว่า จะเซอร์ไพรส์เธอว่าเธอสามารถที่จะก้าวผ่านมันเป็นโลกที่แตกต่างไป ในรุ่นนี้สะท้อนให้เห็นถึงบ้านของเธอ เธอพบว่า หนังสือ กับดูบทกวีแก้ว " แจ็บเบอร์วอคกี้ " ซึ่งเธอสามารถอ่านกลับพิมพ์เท่านั้น โดยถือมันในกระจก เธอยังสังเกตว่าชิ้นหมากรุกมีเข้ามาในชีวิต แม้ว่าพวกเขายังเล็กพอที่จะรับ

เมื่อออกจากบ้าน ( ที่เคยหนาว หิมะตกทั้งคืน เธอเข้าสู่แดดฤดูใบไม้ผลิสวนดอกไม้ที่มีอำนาจในการพูดของมนุษย์ พวกเขารับรู้ อลิซเป็น " ดอกไม้ที่สามารถย้าย . . . . " อื่น ๆในสวน อลิสกับราชินีแดงที่เป็นมนุษย์และขนาด ที่ประทับใจ อลิซกับความสามารถของเธอที่จะวิ่งที่ความเร็วที่น่าทึ่งนี่คือการอ้างอิงถึงหมากรุก กฎ ที่ ควีน จะสามารถย้ายหมายเลขใด ๆของสี่เหลี่ยมว่างพร้อมกัน ไปในทิศทางใด ซึ่งทำให้พวกเขามากที่สุด " เปรียว " ชิ้น

ราชินีสีแดงเผยให้อลิซชนบททั้งหมดออกมาวางในช่องสี่เหลี่ยม เหมือนกระดานหมากรุกขนาดยักษ์ และข้อเสนอที่จะให้อลิซควีน ถ้าเธอสามารถย้ายมาแปดอันดับ / แถวในการแข่งขันหมากรุก .นี่คือการอ้างอิงถึงหมากรุกกฎของโปรโมชั่น อลิซอยู่ในอันดับสองเป็นหนึ่งในหมากของราชินีขาว และเริ่มต้นการเดินทางของเธอในกระดานหมากรุกโดยการขึ้นรถไฟที่หมายกระโดดข้ามแถวที่สามและโดยตรงลงในอันดับที่สี่ ซึ่งเป็นกฎที่เบี้ยสามารถล่วงหน้าสองช่องว่างในการย้ายครั้งแรกของพวกเขา .

ภาพประกอบของเทนนิลดัม ( ศูนย์ ) และ tweedledee ( ขวา ) และ อลิซ ( ซ้าย ) 2414 )

สีแดงกษัตริย์นอนกรน โดย จอห์น เทนนิล
จากนั้นเธอก็พบกับคู่แฝดพี่น้อง และ tweedledee ดัมที่เธอรู้จากเพลงกล่อมเด็กที่มีชื่อเสียง หลังจากท่องยาวบทกวี " ช้างน้ำและช่างไม้ "ที่ดึงดูดความสนใจของ อลิซ ทวิดเดิ้ลสีแดงกษัตริย์เสียงดังกรนไปใต้ต้นไม้ในบริเวณใกล้เคียงและมุ่งร้ายยั่วยุเธอด้วยการล้อเล่นเฉยๆที่เธอมีอยู่เพียงปรัชญาเป็นรูปในจินตนาการในความฝัน ( สีแดงกษัตริย์จึงบอกว่าเธอจะหยุดอยู่ ทันทีที่เขาตื่น ) ในที่สุดพี่น้องเริ่มแสดงออกของเพลงกล่อมเด็ก โดยร้องขึ้นเพื่อการต่อสู้แต่กลัวไป โดยเป็นกาใหญ่ เป็นเพลงกล่อมเด็กเกี่ยวกับพวกเขาคาดการณ์


เทนนิลภาพประกอบของอัศวินขาว . 2414
อลิซต่อไปพบกับราชินีขาวผู้เหม่อลอยมากแต่ที่นี่ ( และแสดง ) ความสามารถของเธอที่จะจำเหตุการณ์ในอนาคตก่อนที่พวกเขาเกิดขึ้น อลิสกับราชินีขาวเข้าไปเป็นกระดานหมากรุก 5 ตำแหน่ง โดยข้ามลำธารกันแต่ในช่วงเวลาของข้าม ราชินี เปลี่ยนเป็นพูดแกะในร้านค้าขนาดเล็ก อลิซ แล้วพบว่าตัวเองดิ้นรนเพื่อจัดการกับพายของเรือพายขนาดเล็ก ที่แกะ annoys เธอด้วย ( ดูเหมือนจะ ) ไร้สาระตะโกน " ปู " และ " ขนนก " ที่ไม่รู้จักกับอลิซ เหล่านี้เป็นเงื่อนไขมาตรฐานในศัพท์แสงของพาย .ดังนั้น ( สำหรับเปลี่ยน ) ราชินี / แกะพูดในทางที่สมเหตุสมผลที่สุดและมีความหมาย

หลังจากข้ามลำธารอื่น ยังเป็นอันดับ 6 ของอลิซทันทีพบ Humpty Dumpty ใคร นอกจากฉลอง unbirthday ของเขามีการแปลของเขาเองในแง่แปลกๆ " แจ็บเบอร์วอคกี้ " ในกระบวนการที่เขาแนะนำ อลิซ ( และผู้อ่าน ) เพื่อประสะแนวคิดของคำ ,ก่อนตกแน่นอนของเขา” ทั้งหมดม้าของกษัตริย์และผู้ชาย " ของกษัตริย์ทั้งสิ้นมาหา Humpty Dumpty ความช่วยเหลือ และใช้โดยกษัตริย์สีขาวพร้อมกับสิงโตและยูนิคอร์น ใครอีกต่อไปแสดงตัวเป็นเพลงกล่อมเด็ก โดยต่อสู้กับแต่ละอื่น ๆ ในบทนี้เมื่อกระต่ายและหมวกของหนังสือเล่มแรกให้สั้นๆ ในลักษณะเป็นหน้ากากของ " แองโกล แซกซันทูต " เรียกว่า " haigha " และ " ตตา " ( เช่น " กระต่ายป่า " และ " หมวก " - เหล่านี้เป็นเพียงคำใบ้ให้ เป็นชื่อของตนนอกเหนือจาก จอห์น เทนนิลเป็นภาพประกอบ ) .

เมื่อออกจาก สิงโตและยูนิคอร์นเพื่อต่อสู้กับพวกเขาอลิซถึงอันดับที่เจ็ด โดยข้ามลำธารเข้าไปในป่าอีกดินแดนแห่งอัศวินสีแดง ที่เป็นเจตนาในการจับสีขาว " จำนำ " ใครคืออลิซจนอัศวินขาวมาให้เธอช่วย พาเธอผ่านป่าที่มีลำธารข้ามสุดท้าย อัศวินท่องกลอนยาวขององค์ประกอบของเขาเองชื่อ แฮดด็อก ' ตา และซ้ำ ๆตกจากม้าของเขาความซุ่มซ่ามของเขาคือการอ้างอิงถึง " จากการเคลื่อนไหวผิดปกติของอัศวินหมากรุก และยังอาจถูกตีความว่าเป็นตนเอง deprecating ตลกเปิ่นทางกายภาพของ Lewis Carroll ตัวเองและคุณในชีวิตจริง

บอกลากับอัศวินขาวอลิซก้าวข้ามห้วยสุดท้าย และเป็นอัตโนมัติครองตำแหน่งราชินีด้วย materialising ชะงักมงกุฎบนศีรษะของเธอเธอเร็ว ๆนี้พบตัวเองใน บริษัท ของทั้งขาวและแดงราชินี ที่มุ่งมั่น อัปยศ อลิซ โดยใช้คำเล่น เพื่อขัดขวางความพยายามของเธอในการสนทนาเชิงตรรกะ จากนั้นก็ชวนกันปาร์ตี้ที่จะจัดขึ้นโดยมงกุฎใหม่อลิซซึ่งอลิสเองไม่มีความรู้ก่อน

อลิซมาถึงและนั่งเอง ที่พรรคของเธอเอง ,ซึ่งกลายเป็นความวุ่นวายอลหม่านเหมือนตอนจบของเล่มแรก อลิซก็คว้าราชินีแดง เชื่อว่าเธอจะรับผิดชอบทั้งหมดวัน เป็นเรื่องไร้สาระ และเริ่มสั่น เธออย่างสุดกำลัง และ " จับ " ราชินีแดง อลิซก็ทำให้ราชาแดง ( ที่ยังคงนิ่งตลอดเล่ม ) ในรุกฆาต และดังนั้นจึง อนุญาตให้ตื่น

อลิซก็ตื่นในเก้าอี้ของเธอเพื่อค้นหาตัวเองจับลูกแมวสีดำ ซึ่งเธอ deduces ถูกราชินีแดงมาตลอด กับลูกแมวสีขาวมีราชินีขาว เรื่องราวจะจบลงกับอลิซเรียกการเก็งกำไรของพี่น้อง tweedle ทุกอย่างอาจจะในความเป็นจริงความฝันของกษัตริย์สีแดง ,และอลิซจะตัวไม่เกินสิ่งที่กุขึ้นจากจินตนาการของเขา หนึ่งในบทกวีสุดท้ายถูกแทรกโดยผู้เขียนเป็นจัดเรียงของบทส่งท้ายที่บ่งบอกว่าชีวิตเป็นเพียงความฝัน