The cells eluted at the end of the

The cells eluted at the end of the first generation of growth on the surface were progeny of the youngest cells in the culture at the time of labeling. Thus, the radioactivity in the newborn cells eluted during the first generation reflected the rate of thymidine incorporation during the division cycle of their parents, in reverse. Similar analysis applied to subsequent generations of elution (see Helmstetter, 1967 for a detailed illustration of this reasoning). What a feeling it was to suddenly realize how powerful this application of the technique would be to study a host of cycle-dependent phenomena with virtually no disturbance of the cells. As with the chicken epiphany, I was fully convinced it would work because all treatments, including labeling, would be done in untouched cultures. All we were asking was for the cells to divide on the membrane surface in the same sequence as they would have divided in the original exponentially growing culture. The first experiment was done the next day. I pulse-labeled a culture with radioactive thymidine, filtered it onto the membrane in the usual way, and I then had to head off to teach a class while a technician collected the samples and prepared them for counting. That experiment failed because I had added too much label, but it was repeated the next day with great success showing unequivocally that in glucose-grown cells, the rate of DNA replication appeared constant for the first half of the cycle, doubled at mid-cycle, and was constant at twice the rate for the second half of the cycle.

ผลลัพธ์ (ไทย) 1:

Eluted ท้ายของรุ่นแรกของการเจริญเติบโตบนพื้นผิวเซลล์มีลูกหลานของเซลล์อายุน้อยที่สุดในเวลาของการติดฉลาก ดังนั้น radioactivity ในเซลล์ทารกที่ eluted ระหว่างรุ่นแรกสะท้อนอัตราการจดทะเบียน thymidine ระหว่างวงจรส่วนของพ่อ ในการย้อนกลับ วิเคราะห์คล้ายกับรุ่นต่อมาของ elution (ดู Helmstetter, 1967 ประกอบรายละเอียดของเหตุผลนี้) รู้สึกอะไรมันก็รู้วิธีมีประสิทธิภาพนี้ใช้เทคนิคจะเรียนทันรอบขึ้นอยู่กับปรากฏการณ์ ด้วยแทบไม่รบกวนเซลล์ ขณะที่ไก่ epiphany ผมกำลัง convinced เต็ม มันจะทำงานเนื่องจากจะทำการรักษาทั้งหมด รวมทั้งการติดฉลาก ในวัฒนธรรมที่ขาวละเอียด ทั้งหมดที่เราถูกถามถูกสำหรับเซลล์ที่แบ่งบนผิวเมมเบรนในลำดับเดียวกัน ตามที่พวกเขาจะมีแบ่งออกเป็นฉบับวัฒนธรรมการเจริญเติบโตขยายตัวอย่างมาก ทดลองครั้งแรกได้กระทำในวันถัดไป ฉันชีพจรป้ายทัน thymidine กัมมันตรังสี กรองบนเมมเบรนที่ในแบบปกติ แล้วมีหัวปิดสอนเป็นช่างเทคนิครวบรวมตัวอย่าง และเตรียมพร้อมพวกเขาสำหรับการตรวจนับ ทดลองที่ล้มเหลวเนื่องจากได้เพิ่มป้ายชื่อมากเกินไป แต่มันไม่ซ้ำวันประสบความสำเร็จแสดง unequivocally ว่า โตน้ำตาลในเซลล์ อัตราการจำลองดีเอ็นเอปรากฏคงที่ในช่วงครึ่งแรกของรอบ สองเท่าในรอบกลาง และเป็นค่าคงที่อัตราสำหรับครึ่งหลังของรอบสอง

ผลลัพธ์ (ไทย) 2:

เซลล์ชะในตอนท้ายของรุ่นแรกของการเจริญเติบโตบนพื้นผิวที่เป็นลูกหลานของเซลล์ที่อายุน้อยที่สุดในวัฒนธรรมในช่วงเวลาของการติดฉลากที่ ดังนั้นกัมมันตภาพรังสีในเซลล์ทารกแรกเกิดในช่วงชะรุ่นแรกสะท้อนให้เห็นถึงอัตราการจัดตั้ง thymidine ในช่วงวงจรส่วนของพ่อแม่ของพวกเขาในสิ่งที่ตรงกันข้าม การวิเคราะห์ที่คล้ายกันนำไปใช้กับรุ่นต่อมาของชะ (ดู Helmstetter 1967 สำหรับภาพที่มีรายละเอียดของเหตุผลนี้) สิ่งที่ความรู้สึกมันก็จะก็รู้วิธีที่มีประสิทธิภาพการประยุกต์ใช้เทคนิคนี้จะเป็นเพื่อการศึกษาการเป็นเจ้าภาพของปรากฏการณ์วงจรขึ้นอยู่กับความวุ่นวายแทบไม่มีของเซลล์ เช่นเดียวกับพระเยซูไก่ที่ผมเชื่อมั่นอย่างเต็มที่ว่ามันจะทำงานเพราะการรักษาทั้งหมดรวมทั้งการติดฉลากจะทำในวัฒนธรรมที่ไม่ถูกแตะต้อง ทั้งหมดที่เราถามคือเซลล์จะแบ่งบนพื้นผิวเมมเบรนในลำดับเดียวกับที่พวกเขาจะได้มีการแบ่งในต้นฉบับวัฒนธรรมชี้แจงการเจริญเติบโต การทดลองครั้งแรกที่ได้ทำในวันรุ่งขึ้น ผมชีพจรติดฉลากวัฒนธรรม thymidine กัมมันตรังสีกรองมันลงบนเมมเบรนในทางปกติและผมแล้วก็จะมุ่งหน้าออกไปสอนชั้นเรียนในขณะที่ช่างเก็บตัวอย่างและเตรียมพวกเขาสำหรับการนับ การทดลองที่ล้มเหลวเพราะผมได้เพิ่มป้ายมากเกินไป แต่มันก็ซ้ำแล้วซ้ำอีกในวันถัดไปกับความสำเร็จที่ดีที่แสดงให้เห็นอย่างแจ่มแจ้งว่าในเซลล์กลูโคสปลูกอัตราการจำลองดีเอ็นเอที่ปรากฏอย่างต่อเนื่องในช่วงครึ่งแรกของรอบสองเท่าในช่วงกลางวงจร และเป็นค่าคงที่สองเท่าของอัตราในช่วงครึ่งหลังของวงจร

ผลลัพธ์ (ไทย) 3:

เซลล์ตัวอย่างที่ส่วนท้ายของรุ่นแรกของการเจริญเติบโตบนพื้นผิวที่เป็นลูกหลานของเซลล์ที่อายุน้อยที่สุดในวัฒนธรรมที่เวลาของการติดฉลาก ดังนั้น กัมมันตภาพรังสี ในทารกแรกเกิดในเซลล์ตัวอย่างรุ่นแรกที่สะท้อนอัตราเพียงประสานระหว่างกองวงจรของพ่อแม่ของพวกเขาในย้อนกลับการวิเคราะห์ที่คล้ายกันใช้กับรุ่นที่ตามมาของชนิด ( ดู Helmstetter , 1967 สำหรับภาพประกอบรายละเอียดของเหตุผล ) ความรู้สึกมันก็ตระหนักถึงวิธีการที่มีประสิทธิภาพการประยุกต์ใช้เทคนิคนี้จะศึกษาพื้นที่รอบขึ้นอยู่กับปรากฏการณ์กับแทบไม่มีการรบกวนของเซลล์ ด้วยนิมิตของไก่ผมพร้อมจะทำงาน เพราะการรักษาทั้งหมด รวมถึงการติดฉลาก จะเสร็จในวัฒนธรรมที่มิได้ถูกแตะต้อง ทั้งหมดที่เราถามคือเซลล์แบ่งพื้นผิวเมมเบรนในลำดับเดิม พวกเขาจะแบ่งในต้นฉบับชี้แจงการวัฒนธรรม การทดลองทำในวันถัดไป ฉันเต้นติดป้ายเป็นวัฒนธรรมที่มีเพียงกัมมันตภาพรังสีกรองไปยังเยื่อในแบบปกติ และฉันก็ต้องออกเดินทางเพื่อสอนชั้นเรียนในขณะที่ช่างเก็บรวบรวมตัวอย่าง และเตรียมพวกเขาสำหรับนับ ทดลองล้มเหลว เพราะมีป้ายเพิ่มมากเกินไป แต่มันซ้ำในวันถัดไปกับความสำเร็จยิ่งใหญ่ แสดงชัดเจนว่ากลูโคสที่ปลูกเซลล์อัตราการถ่ายแบบดีเอ็นเอที่ปรากฏอย่างต่อเนื่องในช่วงครึ่งแรกของรอบสองเท่าในรอบกลาง และเป็นสองเท่าของอัตราคงที่สำหรับครึ่งหลังของรอบ