during the periods of the two World

during the periods of the two World Wars and the intervening Depression. Thanks to the consequent loosening of trade and investment ties during these periods, the satellites initiated marked autonomous industrialization and growth. Historical research demonstrates that the same thing happened in Latin America during Europe's seventeenth-century depression. Manufacturing grew in the Latin American countries, and several of them such as Chile became exporters of manufactured goods. The Napoleonic Wars gave rise to independence movements in Latin America, and these should perhaps also be interpreted as confirming the development hypothesis in part. The other kind of isolation which tends to confirm the second hypothesis is the geographic and economic isolation of regions which at one time were relatively weakly tied to and poorly integrated into the mercantilist and capitalist system. My preliminary research suggests that in Latin America it was these regions which initiated and experienced the most promising self-generating economic development of the classical industrial capitalist type. The most important regional cases probably are Tucuman and Asuncion, as well as other cities such as Mendoza and Rosario, in the interior of Argentina and Paraguay during the end of the eighteenth and the beginning of the nineteenth centuries. Seventeenth and eighteenth century Sao Paulo, long before coffee was grown there, is another example. Perhaps Antioquia in Colombia and Puebla and Queretaro in Mexico are other examples. In its own way, Chile was also an example since, before the sea route around the Hom was opened, this country was relatively isolated at the end of the long voyage from Europe via Panama. All of these regions became manufacturing centers and even exporters, usually of textiles, during the periods preceding their effective incorporation as satellites into the colonial, national, and world capitalist system. Internationally, of course, the classic case of industrialization through non-participation as a satellite in the capitalist world system is obviously that of Japan after the Meiji Restoration. Why, one may ask, was resource-poor but unsatellized Japan able to industrialize so quickly at the end of the century

ผลลัพธ์ (ไทย) 1:

ในระหว่างรอบระยะเวลาของสงครามโลกทั้งสองและภาวะซึมเศร้าอยู่ระหว่างกลาง ขอบคุณตามมาคลายของความสัมพันธ์ทางการค้าและการลงทุนในระหว่างรอบระยะเวลาเหล่านี้ ดาวเทียมเริ่มต้นทำเครื่องปกครองทวีความรุนแรงมากและเจริญเติบโต งานวิจัยทางประวัติศาสตร์แสดงให้เห็นว่า สิ่งเดียวกันเกิดขึ้นในสหรัฐอเมริการะหว่างยุโรปศตวรรษที่ seventeenth ซึมเศร้า ผลิตการเติบโตในประเทศละตินอ กได้เช่นชิลีกลายเป็นผู้ส่งออกของสินค้า คราให้เคลื่อนไหวอิสระในสหรัฐอเมริกา และเหล่านี้ควรบางทียังจะตีความเป็นการยืนยันสมมติฐานการพัฒนาบางส่วน อื่น ๆ ประเภทแยกซึ่งมีแนวโน้มที่จะยืนยันสมมติฐานที่สองถูกโดดเดี่ยวทางภูมิศาสตร์ และเศรษฐกิจภูมิภาคซึ่งทีสูญค่อนข้างเกี่ยวพันกับ การงานรวมไปถึง mercantilist และระบบทุน การวิจัยเบื้องต้นของฉันแนะนำว่า ในสหรัฐอเมริกา เป็นภูมิภาคเหล่านี้ที่เริ่มต้น และพบว่าตนเองสร้างเศรษฐกิจพัฒนาทุนอุตสาหกรรมคลาสสิกชนิด กรณีระดับภูมิภาคสำคัญที่สุดคงเป็น Tucuman และ Asuncion เช่นเดียว กับเมืองอื่น ๆ เช่นเมนโดซาและโรซาริโอ อาร์เจนติน่าและปารากวัยในช่วงต้นศตวรรษนี้ศตวรรษที่ 19 และสิ้นสุดของราชการภายใน Seventeenth และศตวรรษ eighteenth เปา นานก่อนมีปลูกกาแฟ เป็นอย่างอื่น บางที Antioquia ในโคลอมเบีย และบลาและ Queretaro ในเม็กซิโกเป็นตัวอย่างอื่น ๆ ในวิธีของตนเอง ชิลีได้ยังตัวอย่างตั้งแต่ ก่อนเปิดเส้นทางทะเลรอบหอม ประเทศนี้ถูกแยกค่อนข้างท้ายของเดินทางยาวจากยุโรปผ่านปานามา ภูมิภาคเหล่านี้ทั้งหมดเป็นศูนย์ผลิต และแม้แต่ผู้ส่ง ออก โดยปกติของสิ่งทอ ช่วงก่อนหน้าการประสานประสิทธิภาพเป็นดาวเทียมในแบบโคโลเนียล แห่งชาติ และระบบทุนโลก นานาชาติ หลักสูตร กรณีคลาสสิกของทวีความรุนแรงมากไม่ใช่จากการเป็นดาวเทียมในระบบทุนโลกได้ชัดของญี่ปุ่นหลังคาง ทำไม หนึ่งอาจถาม ถูกคนจนทรัพยากรแต่ unsatellized ญี่ปุ่นสามารถ industrialize อย่างรวดเร็วที่สุดของศตวรรษ

ผลลัพธ์ (ไทย) 2:

ในช่วงสงครามโลกครั้งที่สองและอาการซึมเศร้าแทรกแซง ขอบคุณที่คลายผลเนื่องมาจากความสัมพันธ์ทางการค้าและการลงทุนในช่วงนี้ดาวเทียมเริ่มทำเครื่องหมายอุตสาหกรรมอิสระและการเจริญเติบโต การวิจัยทางประวัติศาสตร์แสดงให้เห็นว่าสิ่งเดียวกันที่เกิดขึ้นในลาตินอเมริกาในช่วงภาวะซึมเศร้าศตวรรษที่สิบเจ็ดของยุโรป การผลิตเพิ่มขึ้นในประเทศในละตินอเมริกาและหลายของพวกเขาเช่นชิลีกลายเป็นผู้ส่งออกของสินค้าที่ผลิต โปเลียนก่อให้เกิดการเคลื่อนไหวเป็นอิสระในละตินอเมริกาและเหล่านี้ควรบางทีก็อาจจะตีความว่าเป็นยืนยันสมมติฐานของการพัฒนาในส่วนของ ชนิดอื่น ๆ ของการแยกซึ่งมีแนวโน้มที่จะยืนยันสมมติฐานที่สองคือการแยกทางภูมิศาสตร์และเศรษฐกิจของภูมิภาคซึ่งครั้งหนึ่งถูกผูกค่อนข้างอ่อนจะไม่ดีและบูรณาการเข้าสู่ระบบทุนนิยมและ mercantilist วิจัยเบื้องต้นของฉันแสดงให้เห็นว่าในละตินอเมริกามันเป็นภูมิภาคนี้ซึ่งริเริ่มและมีประสบการณ์มีแนวโน้มมากที่สุดที่สร้างด้วยตนเองการพัฒนาทางเศรษฐกิจของทุนนิยมอุตสาหกรรมประเภทคลาสสิก กรณีในระดับภูมิภาคท​​ี่สำคัญที่สุดอาจจะทูคูมานและอาซุนซิอง, เช่นเดียวกับเมืองอื่น ๆ เช่นเมนโดซาและโรซาริโอในการตกแต่งภายในของอาร์เจนตินาและปารากวัยในช่วงท้ายของสิบแปดและจุดเริ่มต้นของศตวรรษที่สิบเก้า ศตวรรษที่สิบเจ็ดสิบแปดและเซาเปาโลนานก่อนที่จะปลูกกาแฟที่นั่นเป็นอีกตัวอย่างหนึ่ง บางทีอาจจะโอเควียในโคลัมเบียและปวยบและเกเรตาโรในเม็กซิโกเป็นตัวอย่างอื่น ๆ ในทางของตัวเอง, ชิลียังเป็นตัวอย่างตั้งแต่ก่อนที่เส้นทางทะเลรอบหอมถูกเปิดประเทศนี้ค่อนข้างที่แยกได้ในตอนท้ายของการเดินทางที่ยาวนานจากยุโรปผ่านปานามา ทั้งหมดเหล่านี้กลายเป็นภูมิภาคศูนย์การผลิตและแม้กระทั่งผู้ส่งออกมักจะสิ่งทอในช่วงระยะเวลาก่อนการรวมตัวกันที่มีประสิทธิภาพของพวกเขาเป็นดาวเทียมเข้าไปในอาณานิคมของชาติและโลกระบบทุนนิยม ต่างประเทศแน่นอนกรณีคลาสสิกของอุตสาหกรรมการมีส่วนร่วมที่ไม่ได้เป็นดาวเทียมในระบบทุนนิยมโลกจะเห็นได้ชัดว่าประเทศญี่ปุ่นหลังจากที่ฟื้นฟูเมจิ ทำไมหนึ่งอาจขอให้เป็นทรัพยากรที่ไม่ดี แต่ unsatellized ญี่ปุ่นสามารถที่จะเป็นอุตสาหกรรมอย่างรวดเร็วในตอนท้ายของศตวรรษที่

ผลลัพธ์ (ไทย) 3:

ในช่วงสงครามโลกครั้งที่สองและแทรกแซง ซึมเศร้า ให้คลายจากการค้าและความสัมพันธ์การลงทุนในช่วงนี้ ดาวเทียมได้ริเริ่มในเครื่องหมายอุตสาหกรรมและการเจริญเติบโต การวิจัยทางประวัติศาสตร์แสดงให้เห็นว่ามันเกิดขึ้นในละตินอเมริกาในช่วงภาวะซึมเศร้าศตวรรษที่สิบเจ็ดของยุโรปการผลิตที่เพิ่มขึ้นในกลุ่มประเทศลาตินอเมริกา และหลาย ของพวกเขา เช่น ชิลี เป็นผู้ส่งออกของสินค้าที่ผลิต สงครามนโปเลียนให้สูงขึ้นเพื่อความเป็นอิสระในการเคลื่อนไหวของละตินอเมริกา และเหล่านี้อาจจะได้รับการตีความว่าเป็นยืนยันสมมติฐานการพัฒนาในส่วนชนิดอื่น ๆของการแยกซึ่งมีแนวโน้มที่จะยืนยันสมมติฐานที่สองคือทางภูมิศาสตร์และเศรษฐกิจแยกภูมิภาค ซึ่งครั้งหนึ่งเคยเป็นอย่างอ่อนและค่อนข้างผูกติดอยู่กับงานและบูรณาการเข้าไปใน mercantilist ระบบทุนนิยมการวิจัยเบื้องต้นแสดงให้เห็นว่าในละตินอเมริกาเป็นภูมิภาคเหล่านี้ซึ่งริเริ่มและประสบการณ์ที่มีแนวโน้มมากที่สุดที่ตนเองสร้างการพัฒนาเศรษฐกิจของประเภทอุตสาหกรรมทุนนิยมคลาสสิก ที่สำคัญที่สุดในภูมิภาคและเป็นกรณีที่อาจ Tucuman อะซุนซิออง เช่นเดียวกับเมืองอื่น ๆเช่น เมนโดซ่า กับ โรซาริโอในการตกแต่งภายในของอาร์เจนตินาและปารากวัยในช่วงปลายคริสตศตวรรษที่ 18 และตอนต้นของศตวรรษที่สิบเก้า . ศตวรรษที่สิบเจ็ดสิบแปด และเซา เปาโล นานก่อนที่กาแฟที่ปลูกนั้น อีกตัวอย่างหนึ่งคือ บางทีโอเควียโคลัมเบียที่ Queretaro เม็กซิโกและและมีตัวอย่างอื่น ๆ ในทางของตัวเอง ชิลียังเป็นตัวอย่างตั้งแต่ก่อนที่เส้นทางทะเลรอบบ้านเปิด ประเทศนี้ค่อนข้างโดดเดี่ยวในตอนท้ายของการเดินทางที่ยาวนานจากยุโรปผ่านปานามา ทั้งหมดของภูมิภาคนี้กลายเป็นศูนย์ผลิตและส่งออกปกติของสิ่งทอ ในช่วงระยะเวลาที่ผ่านมาการเป็นดาวเทียมที่มีประสิทธิภาพในยุคอาณานิคม ชาติ และโลกทุนนิยมระบบ ต่างประเทศ แน่นอนกรณีคลาสสิกของอุตสาหกรรมผ่านการมีส่วนร่วมไม่ใช่เป็นดาวเทียมในระบบโลกทุนนิยมจะเห็นได้ชัดว่าของญี่ปุ่นหลังฟื้นฟูเมจิ . ทำไม หนึ่งอาจจะถาม คือทรัพยากรที่ยากจน แต่ unsatellized ญี่ปุ่นได้กลายเป็นอุตสาหกรรมอย่างรวดเร็วในตอนท้ายของศตวรรษที่