DiscussionToday’s culture of touris

Discussion

Today’s culture of tourism relies on a renovated and more sensitive environmental awareness aimed at a reflection of the behaviour of the tourists who have to be more respectful of nature and the cultural heritage (Figure 4 and Figure 5).

At the beginning of the new millennium, the change of cultural attitudes should determine the change of behaviours; so, in Italy, it is important to maintain a qualitative tourist offer. This is very important for the so-called farm holiday or agro-tourism; it is having great economic success but it has often put an uncontrolled and very strong pressure on the rural zones and in areas characterised by a good level of natural attractions; as a matter of fact these areas are not yet ready to give hospitality to a massive tourist flow (Figure 6).

On the other hand this is not only an Italian problem but the whole of Europe that has to accept more and more responsibility for the tourist impact on the environment.

The natural peculiarities and the high biodiversity level are a big tourist potentiality, especially in the context of a new nature-culture relationship. This is possible by means of a new interpretation of the biodiversity concept, linking the natural biodiversity with the cultural biodiversity, a result of human history.

The new tourist culture has to aim at a new “tourist ethic” relating the operators to tourists, both considering their own expectations and the ecological necessities of the territory.

A key factor, but also limited for the environmental and cultural tourism, is the “carrying capacity” of a tourist area.

Therefore the tourist offer and the tourist developmental plans must be integrated in a wider socioeconomic context, linked to a correct policy and management of transports, through the creation of real ecotourist corridors; they allow for the decompression of the overloaded areas, and at the same time they determine the conditions for the development of the marginal and underdeveloped areas, which are equally endowed with natural and cultural resources.

The protection and the recovery of the cultural heritage of a site, the development of tourist activities and the economic recovery are strictly linked. As a matter of fact it is possible to transform a town in a protected and productive system for environmental and cultural tourism; this town should have a city centre rich in historical monuments and a landscape rich in nature but degraded and continually offended by traffic, waste, pollution of various kinds.

The strategies for an education in environmental tourism can be summarized as shown in Figure 7.

According to the present market demands, tourism, aimed at the enhancement of the territory and its cultural heritage, must have a global approach considering the recovery of the anthropological, archaeological, historical and architectural aspects as well as the naturalistic characteristics and the traditional activities of the sites, all aimed at a new opportunity of a qualitative, before an economic, development one of the local populations.

So environmental tourism (in our opinion a better definition than ecotourism) arises conforming with continuous development.

This new definition of environmental tourism should include and overcome the concept of ecotourism, durable tourism, naturalistic tourism, green tourism and rural tourism.

Eco-tourism originated in North America in the 1980s, after the fashion of the naturalistic tourism in the wild sites.

The Ecotourism Society (USA) defines ecotourism in an area not very much disturbed by humans as a tourism that contributes to the protection of nature and the well-being of the local inhabitants.

Durable tourism is also the result of the debate, during the Conference in Rio de Janeiro in 1992, on the concept of sustainable development applied to tourist activities.

As a matter of fact by durable or sustainable tourism development it is meant every type of development, settlement or tourist activity that respects and protects the natural, cultural and social resources in the long term, and contributes to the economic development and to the well-being of the people living, working or staying in these areas (Charter of Durable Tourism).

ผลลัพธ์ (ไทย) 1:

การอภิปราย

วัฒนธรรมของวันนี้ของการท่องเที่ยวต้องอาศัยความตระหนักด้านสิ่งแวดล้อมได้รับการปรับปรุงและมีความสำคัญมากขึ้นมุ่งเป้าไปที่การสะท้อนของพฤติกรรมของนักท่องเที่ยวที่จะต้องเพิ่มเติมความเคารพของธรรมชาติและมรดกทางวัฒนธรรม (รูปที่ 4 และรูปที่ 5).

ที่ จุดเริ่มต้นของสหัสวรรษใหม่, การเปลี่ยนแปลงทัศนคติทางวัฒนธรรมควรตรวจสอบการเปลี่ยนแปลงของพฤติกรรมดังนั้นในอิตาลีมันเป็นสิ่งสำคัญที่จะรักษาข้อเสนอการท่องเที่ยวที่มีคุณภาพ นี้เป็นสิ่งสำคัญมากสำหรับวันหยุดฟาร์มที่เรียกว่าเกษตรหรือการท่องเที่ยวก็จะมีความสำเร็จทางเศรษฐกิจที่ดี แต่ก็มักจะได้ใส่ความดันที่ไม่สามารถควบคุมและแข็งแรงมากในเขตชนบทและในพื้นที่ที่โดดเด่นด้วยระดับที่ดีของแหล่งท่องเที่ยวทางธรรมชาติ;เป็นเรื่องของความเป็นจริงพื้นที่เหล่านี้ยังไม่พร้อมที่จะให้การต้อนรับนักท่องเที่ยวที่จะไหลขนาดใหญ่ (ภาพที่ 6).

ในขณะนี้ไม่ได้เป็นเพียงปัญหา italian แต่ทั้งหมดของยุโรปที่มีการยอมรับความรับผิดชอบมากขึ้น สำหรับผลกระทบที่ท่องเที่ยวที่มีต่อสิ่งแวดล้อม.

ลักษณะทางธรรมชาติและความหลากหลายทางชีวภาพในระดับสูงจะมีศักยภาพการท่องเที่ยวขนาดใหญ่โดยเฉพาะอย่างยิ่งในบริบทของความสัมพันธ์ที่ธรรมชาติวัฒนธรรมใหม่ นี้เป็นไปได้โดยใช้วิธีการตีความใหม่ของแนวคิดความหลากหลายทางชีวภาพที่เชื่อมโยงธรรมชาติที่มีความหลากหลายทางชีวภาพความหลากหลายทางชีวภาพทางวัฒนธรรมเป็นผลมาจากประวัติศาสตร์ของมนุษย์.

วัฒนธรรมที่ท่องเที่ยวใหม่ที่มีจุดมุ่งหมายที่ใหม่ "จริยธรรมท่องเที่ยว" ผู้ประกอบการที่เกี่ยวข้องกับนักท่องเที่ยว ,ทั้งพิจารณาความคาดหวังของตัวเองและความจำเป็นของระบบนิเวศของดินแดน.

เป็นปัจจัยสำคัญ แต่ยัง จำกัด สำหรับการท่องเที่ยวทางด้านสิ่งแวดล้อมและวัฒนธรรมที่มี "ขีดความสามารถ" ของพื้นที่ท่องเที่ยว.

จึงเสนอการท่องเที่ยวและการพัฒนาที่ท่องเที่ยว แผนการที่จะต้องรวมอยู่ในบริบททางเศรษฐกิจและสังคมที่กว้างขึ้นเชื่อมโยงกับนโยบายที่ถูกต้องและการจัดการลำเลียงผ่านการสร้างทางเดิน ecotourist จริง. พวกเขาอนุญาตให้มีการบีบอัดในพื้นที่มากเกินไปและในเวลาเดียวกันพวกเขากำหนดเงื่อนไขสำหรับการพัฒนาพื้นที่ชายขอบและด้อยพัฒนาที่เท่าเทียมกันกอปรด้วยทรัพยากรทางธรรมชาติและวัฒนธรรม

การป้องกันและการกู้คืนของมรดกทางวัฒนธรรมของเว็บไซต์ที่การพัฒนากิจกรรมการท่องเที่ยวและการฟื้นตัวของเศรษฐกิจมีการเชื่อมโยงอย่างเคร่งครัด เป็นเรื่องของความเป็นจริงมันเป็นไปได้ที่จะเปลี่ยนเมืองในระบบการป้องกันและมีประสิทธิภาพสำหรับการท่องเที่ยวด้านสิ่งแวดล้อมและวัฒนธรรมเมืองนี้ควรจะมีใจกลางเมืองที่เต็มไปด้วยอนุสรณ์สถานทางประวัติศาสตร์และภูมิทัศน์ที่อุดมไปด้วยธรรมชาติ แต่เสื่อมโทรมและถูกโจมตีอย่างต่อเนื่องโดยการจราจรเสีย มลพิษหลายชนิด.

กลยุทธ์สำหรับการศึกษาด้านสิ่งแวดล้อมในการท่องเที่ยวสามารถสรุปได้ดังแสดงในรูปที่ 7.

ตามความต้องการของตลาดในปัจจุบันการท่องเที่ยวมุ่งเป้าไปที่การเพิ่มประสิทธิภาพของดินแดนและมรดกทางวัฒนธรรมของตนจะต้องมีวิธีการที่ทั่วโลกพิจารณาการฟื้นตัวของ มานุษยวิทยาโบราณคดีด้านประวัติศาสตร์และสถาปัตยกรรมรวมทั้งลักษณะทางธรรมชาติและกิจกรรมแบบดั้งเดิมของเว็บไซต์ที่ทุกคนมุ่งเป้าไปที่โอกาสใหม่ของคุณภาพก่อนที่เศรษฐกิจพัฒนาอย่างใดอย่างหนึ่งของประชากรในท้องถิ่น.

การท่องเที่ยวเพื่อสิ่งแวดล้อม (ในความคิดของเราดีกว่า ความหมายของการท่องเที่ยวเชิงนิเวศกว่า) ที่เกิดขึ้นสอดคล้องกับการพัฒนาอย่างต่อเนื่อง.

นี้นิยามใหม่ของการท่องเที่ยวด้านสิ่งแวดล้อมควรรวมถึงการเอาชนะและแนวคิดของการท่องเที่ยวเชิงนิเวศ, การท่องเที่ยวคงทนท่องเที่ยวทางธรรมชาติ, การท่องเที่ยวสีเขียวและการท่องเที่ยวในชนบท.

ท่องเที่ยวเชิงนิเวศที่มีถิ่นกำเนิดในทวีปอเมริกาเหนือในปี 1980 หลังจากที่แฟชั่นของการท่องเที่ยวทางธรรมชาติในป่า เว็บไซต์.

การท่องเที่ยวเชิงนิเวศสังคม (usa) กำหนดการท่องเที่ยวเชิงนิเวศในพื้นที่ไม่ถูกรบกวนมากโดยมนุษย์เช่นการท่องเที่ยวที่ก่อให้เกิดการป้องกันของธรรมชาติและความเป็นอยู่ของประชาชนในท้องถิ่น.

คงทนการท่องเที่ยวยังเป็นผลมาจากการอภิปรายในช่วง การประชุมใน Rio de Janeiro ในปี 1992 ในแนวคิดของการพัฒนาที่ยั่งยืนนำไปใช้กับกิจกรรมการท่องเที่ยว.

เป็นเรื่องของความเป็นจริงโดยการพัฒนาการท่องเที่ยวอย่างยั่งยืนคงทนหรือมันจะหมายถึงประเภทของการพัฒนาชุมชนหรือกิจกรรมการท่องเที่ยวที่เคารพและปกป้องทรัพยากรธรรมชาติทางวัฒนธรรมและสังคมในระยะยาวและมีส่วนช่วยในการพัฒนาเศรษฐกิจและการดีทุก เป็นอยู่ของผู้คนที่อาศัยทำงานหรืออยู่ในพื้นที่เหล่านี้ (เช่าเหมาลำของการท่องเที่ยวคงทน).

ผลลัพธ์ (ไทย) 2:

สนทนา

วันนี้วัฒนธรรมการท่องเที่ยวอาศัยการปรับปรุง และมีความไวต่อสิ่งแวดล้อมตระหนักมุ่งสะท้อนให้เห็นถึงพฤติกรรมของนักท่องเที่ยวที่ต้องการมากเคารพธรรมชาติและมรดกทางวัฒนธรรม (รูปที่ 4 และรูปที่ 5) .

ต้นเนียมใหม่ การเปลี่ยนแปลงของทัศนคติวัฒนธรรมควรกำหนดการเปลี่ยนแปลงของวิญญาณ ดังนั้น ในอิตาลี จึงควรรักษาข้อเสนอการท่องเที่ยวเชิงคุณภาพ นี้เป็นสิ่งสำคัญมากที่จะเรียกว่าฟาร์มเกษตรท่องเที่ยว กำลังประสบความสำเร็จทางเศรษฐกิจ แต่ก็มีมักจะดันการอพยพ และแข็งแกร่งมาก ในเขตชนบท และ ในพื้นที่ที่ประสบการ์ท่องธรรมชาติ ในระดับดี ว่าแท้ที่จริงพื้นที่เหล่านี้ยังไม่พร้อมที่จะให้ต้อนรับกระแสท่องเที่ยวขนาดใหญ่ (รูปที่ 6) .

คง จะไม่เพียงแต่มีปัญหาที่อิตาลีแต่ทั้งหมดของยุโรปที่ได้รับการยอมรับผิดชอบผลกระทบต่อการท่องเที่ยวบนสภาพแวดล้อมมาก ขึ้น

ข้องธรรมชาติและระดับของความหลากหลายทางชีวภาพสูงมีศักยภาพนักท่องเที่ยว, โดยเฉพาะอย่างยิ่งในบริบทของความสัมพันธ์ของธรรมชาติวัฒนธรรมใหม่ นี้เป็นไปได้ โดยการตีความใหม่ของแนวคิดความหลากหลายทางชีวภาพ การเชื่อมโยงความหลากหลายทางชีวภาพตามธรรมชาติ มีความหลากหลายทางการวัฒนธรรมชีวภาพ ผลของประวัติศาสตร์มนุษย์

มีวัฒนธรรมแหล่งท่องเที่ยวใหม่เพื่อตัวใหม่ "ทัวจริยธรรม" เกี่ยวข้องกับตัวดำเนินการที่นักท่องเที่ยว ทั้งพิจารณาความคาดหวังของตนเองและปัจจัยระบบนิเวศของดินแดน

A สำคัญปัจจัย แต่ยัง จำกัดการท่องเที่ยวทางวัฒนธรรม และสิ่งแวดล้อม เป็น "จุ" ของการท่องเที่ยวพื้นที่

ดังนั้นต้องรวมข้อเสนอการท่องเที่ยวและแผนการพัฒนาแหล่งท่องเที่ยวในกว้างขวางขึ้นประชากร เชื่อมโยงกับนโยบายที่ถูกต้องและการจัดการการขนส่ง โดยการสร้างทางเดินคายัคจริง พวกเขาอนุญาตให้คลายการบีบอัดของโอเวอร์โหลด และในขณะเดียวกัน กำหนดเงื่อนไขสำหรับการพัฒนาของกำไร และธรรมชาติ ที่แกร่งเท่า ๆ กันกับธรรมชาติ และวัฒนธรรมทรัพยากร

การป้องกันและการกู้คืนไซต์ วัฒนธรรม การพัฒนากิจกรรมการท่องเที่ยวและการฟื้นตัวทางเศรษฐกิจจะเชื่อมโยงอย่างเคร่งครัด ที่แท้ก็ไปแปลงเมืองในระบบมีประสิทธิภาพ และได้รับการป้องกันสำหรับการท่องเที่ยวทางวัฒนธรรม และสิ่งแวดล้อม เมืองนี้ควรมีเมืองศูนย์อุดมหย่อน และทิวทัศน์ที่อุดมไปด้วยธรรมชาติเสื่อมโทรมแต่ และอย่างต่อเนื่องถือจราจร เสีย มลภาวะต่าง ๆ

กลยุทธ์สำหรับการศึกษาในการอนุรักษ์สามารถสรุปได้ดังแสดงในรูปที่ 7.

ตามตลาดมี ความต้องการ ท่องเที่ยว ของดินแดนและเป็นมรดกทางวัฒนธรรม ต้องมีวิธีการส่วนกลางพิจารณาการฟื้นตัวของการพัณฑ์ โบราณคดี ด้านประวัติศาสตร์ และสถาปัตยกรรมตลอดจนลักษณะ naturalistic และกิจกรรมดั้งเดิมของอเมริกา ทั้งหมดมุ่งโอกาสใหม่ของการคุณภาพ ก่อนที่จะพัฒนาการเศรษฐกิจ หนึ่งของท้องถิ่นประชากร

เพื่อการอนุรักษ์ (ในความเห็นของเรากำหนดดีกว่าท่องเที่ยวเชิงอนุรักษ์) เกิดขึ้นสอดคล้องกับการพัฒนาอย่างต่อเนื่อง

นี้นิยามใหม่ของการท่องเที่ยวสิ่งแวดล้อมควรมี และเอาชนะแนวคิดของการท่องเที่ยวเชิงนิเวศ ท่องเที่ยวทนทาน naturalistic ท่องเที่ยว ท่องเที่ยวสีเขียว และท่องเที่ยวชนบท

การท่องเที่ยวขึ้นในอเมริกาเหนือในทศวรรษ 1980 หลังแฟชั่นท่องเที่ยว naturalistic ในป่า

การท่องเที่ยวเชิงนิเวศสังคม (สหรัฐอเมริกา) กำหนดท่องเที่ยวเชิงนิเวศในพื้นที่ไม่มาก disturbed โดยมนุษย์เป็นท่องเที่ยวที่จัดสรรเพื่อการคุ้มครองธรรมชาติและให้ความเป็นอยู่ของท้องถิ่นคน

ท่องเที่ยวทนทานยังเป็นผลของการอภิปราย ในระหว่างการประชุมริโอเดอจาเนโรในปี 1992 ในแนวคิดของการพัฒนาที่ยั่งยืนกับกิจกรรมท่องเที่ยว

ที่แท้ โดยพัฒนาการท่องเที่ยวอย่างยั่งยืน หรือทนทาน ตั้งใจ ทุกชนิดของกิจกรรมการพัฒนา การชำระเงิน หรือการท่องเที่ยวที่เคารพ และปกป้องทรัพยากรธรรมชาติ วัฒนธรรม และสังคมในระยะยาว และสนับสนุน การพัฒนาทางเศรษฐกิจ และ การเป็นอยู่ที่ดีของคนที่อยู่อาศัย ทำงาน หรืออยู่ในพื้นที่เหล่านี้ (เช่าเหมาลำของคงทน Tourism)

ผลลัพธ์ (ไทย) 3:

ในวันนี้การประชุมทางวัฒนธรรม ของ

ของการท่องเที่ยวจะขึ้นอยู่กับความรู้ความเข้าใจด้านสิ่งแวดล้อมมากขึ้นและได้รับการปรับปรุงใหม่ที่สำคัญที่มีจุดมุ่งหมายเพื่อสะท้อนถึงพฤติกรรมของของนักท่องเที่ยวที่จะต้องมีมากขึ้นความเคารพยำเกรงของธรรมชาติและมรดกทางวัฒนธรรมที่(รูปที่ 4 และรูปที่ 5 ).

ที่ตอนต้นของศตวรรษใหม่ให้เปลี่ยนทัศนคติทางวัฒนธรรมควรจะใช้ในการกำหนดการเปลี่ยนแปลงของลักษณะการทำงานดังนั้นในประเทศอิตาลีเป็นเรื่องสำคัญที่จะต้องรักษาไว้ซึ่งจัดให้บริการท่องเที่ยวเชิง คุณภาพ โรงแรมแห่งนี้มีความสำคัญเป็นอย่างมากสำหรับการพักผ่อนวันหยุดฟาร์มที่เรียกกันว่าหรือการท่องเที่ยวเชิงเกษตรที่มีความสำเร็จทางเศรษฐกิจที่ดีแต่มันมีความกดดันและไม่มีการควบคุมเป็นอย่างมากอย่างที่อยู่ในเขตชนบทและในพื้นที่ลักษณะของความโดดเด่นในระดับที่ดีของสถานที่ท่องเที่ยวทางธรรมชาติอยู่บ่อยครั้งเป็นเรื่องของความเป็นจริงการจะไม่มีความพร้อมที่จะให้บริการในที่พักระดับ tourist ขนาดใหญ่การไหล(รูปที่ 6 ).

ในที่อื่นๆมือนี้ไม่ใช่แค่เพียงแบบอิตาเลียนที่มีปัญหาแต่ทั้งหมดของยุโรปที่มีการยอมรับมากขึ้นและมากขึ้นความรับผิดชอบที่ส่งผลกระทบต่อสิ่งแวดล้อม.

ที่เป็นธรรมชาติตามรอยที่สูงและความหลากหลายทาง ชีวภาพ ระดับจะมีขนาดใหญ่ที่มี ศักยภาพ ท่องเที่ยว,โดยเฉพาะในบริบทของความสัมพันธ์กับธรรมชาติ - วัฒนธรรมใหม่. โรงแรมแห่งนี้มีความเป็นไปได้โดยใช้การตีความใหม่ของแนวความคิดความหลากหลายทาง ชีวภาพ ที่เชื่อมโยงความหลากหลายทาง ชีวภาพ ทางธรรมชาติที่มีความหลากหลายทาง ชีวภาพ ทางวัฒนธรรมที่ทำให้ประวัติศาสตร์ของมนุษย์.วัฒนธรรมท่องเที่ยวแห่งใหม่

ที่มีการเล็งที่ใหม่"จริยธรรมนักท่องเที่ยวที่"เกี่ยวกับผู้ประกอบการที่ให้กับนักท่องเที่ยวทั้งการพิจารณาความคาดหวังของตัวเองและสิ่งจำเป็นทางด้านนิเวศวิทยาของอาณาเขต.

ปัจจัยสำคัญแต่ยังจำกัด(มหาชน)ในการท่องเที่ยวด้านสิ่งแวดล้อมและวัฒนธรรมที่มี"ความจุและกระเป๋าสำหรับพกพา"ของพื้นที่ท่องเที่ยว.

ดังนั้นจึงจัดให้บริการท่องเที่ยวและนักท่องเที่ยวที่มีแผนจะต้องมีการพัฒนาการในบริบททางสังคมเศรษฐกิจกว้างขึ้นที่เชื่อมโยงกับการบริหารจัดการและนโยบายที่ถูกต้องของการขนส่งในการสร้างของเฉลียงทางเดิน ecotourist อย่างแท้จริงให้ลดความดันอากาศของพื้นที่โอเวอร์โหลดและในเวลาเดียวกันกับที่กำหนดเงื่อนไขสำหรับการพัฒนาพื้นที่ริมและด้อยพัฒนาซึ่งมีคุณสมบัติพิเศษกับทรัพยากรธรรมชาติและวัฒนธรรม.

การป้องกันและการฟื้นตัวของมรดกทางวัฒนธรรมของไซต์ที่เท่าๆกันการพัฒนากิจกรรมทางการท่องเที่ยวและการฟื้นตัวของเศรษฐกิจที่มีอย่างเคร่งครัดเชื่อมโยง เป็นเรื่องของความเป็นจริงมันมีความเป็นไปได้ในการปรับเปลี่ยนเมืองที่อยู่ในระบบการป้องกันและมี ประสิทธิภาพ สำหรับการท่องเที่ยวด้านสิ่งแวดล้อมและวัฒนธรรมเมืองแห่งนี้จะมีศูนย์กลางเมืองที่อุดมไปด้วยอนุสรณ์สถานทางประวัติศาสตร์และมลพิษที่หลากหลายในธรรมชาติแต่กลับลดลงอย่างต่อเนื่องและขุ่นโดยการจราจรขยะ ทัศนียภาพ ที่มีหลากหลายชนิด.
กลยุทธ์
สำหรับการศึกษาในการท่องเที่ยวด้านสิ่งแวดล้อมสามารถสรุปได้ตามที่แสดงในรูปที่ 7 .

ตามความต้องการตลาดในปัจจุบันที่มีเป้าหมายเพื่อการท่องเที่ยวในการเพิ่ม ประสิทธิภาพ ของอาณาเขตและมรดกทางวัฒนธรรมของโลกจะต้องมีวิธีที่จะพิจารณาการกู้คืนข้อมูลของด้านมานุษยวิทยาโบราณคดีด้านทางประวัติศาสตร์และสถาปัตยกรรมรวมถึงในลักษณะทางธรรมชาติและกิจกรรมแบบดั้งเดิมของสถานที่ต่างๆทั้งหมดมีวัตถุประสงค์ที่โอกาสใหม่ในเชิง คุณภาพ ที่ก่อนทางด้านเศรษฐกิจที่การพัฒนาหนึ่งในประชากรท้องถิ่น.

ดังนั้นการท่องเที่ยวทางด้านสิ่งแวดล้อม(ในความคิดเห็นของเราความละเอียดได้มากกว่าเชิงนิเวศน์วิทยา)เกิดขึ้นสอดคล้องกับการพัฒนาอย่างต่อเนื่อง.

คำนิยามใหม่ของการท่องเที่ยวทางด้านสิ่งแวดล้อมควรจะประกอบด้วยความสามารถเอาชนะและแนวความคิดของการท่องเที่ยวเชิงนิเวศน์วิทยาความทนทานและการท่องเที่ยวทางธรรมชาติการท่องเที่ยวสีเขียวและชนบทการท่องเที่ยว.

เป็นมิตรกับสิ่งแวดล้อมการท่องเที่ยวมีต้นกำเนิดในอเมริกาเหนือในช่วงทศวรรษที่ 1980 s หลังจากแฟชั่นของการท่องเที่ยวทางธรรมชาติในสถานที่ป่าที่.

ที่สังคมเชิงนิเวศน์วิทยา( USA )จะกำหนดเชิงนิเวศน์วิทยาในพื้นที่ไม่มากถูกรบกวนจากมนุษย์เป็นการท่องเที่ยวที่จะให้การคุ้มครองของธรรมชาติและความเป็นอยู่ที่ดีของประชาชนในท้องถิ่น.

ทนทานการท่องเที่ยวนอกจากนี้ยังเป็นผลของการ อภิปราย ในระหว่างการประชุมใน Rio de Janeiro ในปี 1992 ในแนวคิดของการพัฒนาอย่างยั่งยืนนำไปใช้ในการท่องเที่ยวกิจกรรม.

เป็นเรื่องของความเป็นจริงด้วยความทนทานและการพัฒนาการท่องเที่ยวอย่างยั่งยืนหรือจะเป็นทุก ประเภท ของการพัฒนาการแก้ปัญหาหรือการทำงานของนักท่องเที่ยวที่มีลักษณะและป้องกันที่เป็นธรรมชาติและวัฒนธรรมทางสังคมทรัพยากรในระยะยาวนั้น,และช่วยให้ได้ทางเศรษฐกิจและการพัฒนาการที่ดีของผู้คนที่อาศัยอยู่,การทำงานหรือเข้าพักในพื้นที่(กฎบัตรของความทนทานและการท่องเที่ยว).