ณ หอแห่งนึงที่ตั้งอยู่หน้า่มหาวิทยาลัยเอกชนชื่อดังย่านรังสิต เป็นตึกอาคารพาณิชย์ ด้านล่างเป็นร้านเกมส์ร้านขายอาหารตามสั่ง ด้านบนเป็นห้องพักให้นักศึกษาเช่าอยู่ แล้วหอพักแห่งนี้นี่เองที่ดิฉันได้เช่าพักอยู่ เริ่มแรกเราเช่าอยู่กัน3คน มีดิฉัน สุ และ กี้ สิ่งแรกที่รับรู้ได้อยู่บ่อยๆคือกลิ่นบางครั้งก็เป็นกลิ่นควันธูปบางครั้งก็เป็นกลิ่นเหม็นๆเหมือนกลิ่นฟอร์มารีนที่ไว้ฉีดศพ เหม็นสาบบ้างปะปนกันมาเป็นประจำอยู่เรื่อยๆจนชินแล้ว..แต่เรื่องมันไม่ได้จบแค่เพียงกลิ่นนี่สิ มีอยู่คืนนึงมีเพื่อนๆมานอนรวมกันประมาณ7คน นอนอยู่บนเตียง3คนและนอนเรียงกันอยู่ข้างเตียง4คน นอนเรียงกันยาวไปถึงหน้าห้องน้ำ แล้วตัวดิฉันเองนอนอยู่เป็นคนสุดท้ายทางหน้าห้องน้ำเลย ในความรู้สึกดิฉันตอนนั้นเหมือนกลัวอะไรแปลกๆที่ปลายเท้าแต่ไม่อยากคิดอะไรมาก และก็ถือว่าโชคดีที่ดิฉันเป็นคนนอนหลับง่ายและก็หลับลึกเลยเป็นเป็นความโชคร้ายของเพื่อนๆของดิฉันแทน 5555+ คืนนั้นเพื่อนคนนึงได้ตื่นมากลางดึก แล้วสายตาของมันได้มองไปทางหน้าต่าง และมองเห็นผู้หญิงคนนึงยืนอยู่ตรงนั้น ตอนแรกมันก็คิดว่าคงเป็นเพื่อนสักคนตื่นมาแล้วลุกไปยืนตรงนั้นหรือป่าว แต่พอมองเพื่อนรอบๆตัวก็ปรากฏว่าเพื่อนทุกคนยังนอนหลับกันอยู่ที่เดิม..ทำไงต่อล่ะทีนี้!มันก็คลุมโปรงหลับตาปี๋เลยสิคะ ตื่นเช้ามาเพื่อนก็ได้เล่าเรื่องทั้งหมดให้พวกเราฟัง พวกเราขนลุกไปตามๆกันเลยค่ะ เพราะว่าพักที่ไหนไม่เคยเจอเรื่องหลอนแบบนี้เลย แล้วหลังจากคืนนั้นก็ไม่มีอะไรเกิดขึ้นอีกเลยแล้วเรื่องนี้ก็เงียบไป...เรื่องของห้องนี้ยังมีต่อนะคะ มีอยู่คืนนึง สุ เพื่อนร่วมห้องต้องนอนอยู่ห้องคนเดียวเพราะว่าเรากลับบ้านที่ต่างจังหวัด สุได้ล้มตัวนอนได้สักพักยังไม่ทันจะหลับสนิท เพื่อนเราได้นอนตะแคงแล้วอยู่ดีๆเตียงข้างหลังมันก็ยุบลงไปเหมือนมีใครสักคนมานอนข้างๆ สุเป็นคนที่ลัวผีมากแต่คืนนั้นด้วยความที่สุอยู่คนเดียว สุได้แต่ทำใจและทำเป็นไม่สนใจสิ่งที่เกิดขึ้น แล้วอยู่ดีๆก็มีมือมาจับไหล่ให้สุนอนหงายสุตกใจมากก็กลับมานอนตะแคงเหมมือนเดิม แล้วก็โดนมือจับให้นอนหงายอีก สุก็กลับไปนอนตะแคงอีก รอบที่สามก็ยังโดนจับให้นอนหงายอีก แต่รอบนี้สุไม่หันกลับไปนอนตะแคงอีก แล้วก็ทำใจดีสู้ผี และพูดว่า "เออ!อยากให้นอนหงายมากใช่มั้ย นอนก็ได้" แล้วเหตุการณ์ก็กลับสู่สภาพปกติแล้วสุก็ได้หลับไปตอนไหนก็ไม่รู้