First, high-context communication i

First, high-context communication involves emotions and close relationships while low-context interactions use the logical part of the brain and are less personal (Hall, 1998). For example, a typical Malay tradition is to serve beverages and local cakes when guests visit their homes. Malays like their guests to feel comfortable and welcomed when the guests pay them a visit, so the way to do this is to provide a hospitable atmosphere. This practice is brought into their organizational business meetings during which business partners are typically served refreshments and light snacks during meetings. To the Malays building relationships comes before getting down to business. In one observation, Abdullah (1996) notes that, “Malays tend to engage in social pleasantries before getting down to business. They see it as a form of ‘ice-breaker’ which can smoothen [sic] the flow of conversation and enable both parties to assess one another” (p. 79). On the other hand, Westerners are more direct and explicit (Abdullah, 1996) and would like to put the cards on the table and get down to the business.
In most Western negotiations, rationality is favored over emotionality. Individuals are encouraged to negotiate using the principled negotiation approach (Rothwell, 2004), where negotiators remain unconditionally constructive throughout the process. This technique outlines a set of rules that focus on content with an emphasis on results that are based on objective standards. Unlike soft bargaining which value building relationships and friendships (Rothwell, 2004), principled negotiation can be categorized as low-context communication.
The second high-context communication characteristic is indirectness. According to Hall (1976) a high-context individual would talk around things expecting the interlocutor to understand the cues. The speaker provides part of the message and leaves the remaining pieces to be filled by the listener. For example a friend says that he is hungry but could not leave his work to buy food. For a low- context person this means that the friend will be hungry until he finishes work, but a high-context person may get the signal that his friend would like him to get food for him. Saying this directly might appear demanding, so by talking around what he wants, the listener might be able to pick up the cues. In this case Hall (1976) notes that in-group members in high-context cultures are expected to know what is troubling a group member. Details are not specified but considered to be known by the other person placing the burden of understanding and responding to the problem on the interlocutor.

ผลลัพธ์ (ไทย) 2:

ประการแรกการสื่อสารสูงบริบทที่เกี่ยวข้องกับอารมณ์และความสัมพันธ์ใกล้ชิดในขณะที่การมีปฏิสัมพันธ์ต่ำบริบทใช้ส่วนตรรกะของสมองและเป็นเรื่องส่วนบุคคลน้อยกว่า (ฮอลล์ 1998) ยกตัวอย่างเช่นประเพณีมาเลย์ทั่วไปคือการให้บริการเครื่องดื่มและขนมเค้กท้องถิ่นเมื่อแขกเยี่ยมชมบ้านของพวกเขา มาเลย์เหมือนแขกของพวกเขาจะรู้สึกสะดวกสบายและการต้อนรับเมื่อเข้าพักจ่ายพวกเขาเข้าชมดังนั้นวิธีการที่จะทำเช่นนี้คือการให้บรรยากาศอัธยาศัย การปฏิบัตินี้จะถูกนำเข้าสู่การประชุมทางธุรกิจขององค์กรของพวกเขาในระหว่างที่คู่ค้าทางธุรกิจจะได้รับโดยทั่วไปเครื่องดื่มและอาหารว่างในระหว่างการประชุม เพื่อสร้างความสัมพันธ์มาเลเซียมาก่อนที่จะลงไปที่ธุรกิจ หนึ่งในการสังเกตอับดุลลาห์ (1996) ตั้งข้อสังเกตว่า "มาเลเซียมีแนวโน้มที่จะมีส่วนร่วมในสังคมลอดก่อนที่จะลงไปที่ธุรกิจ พวกเขาเห็นว่าเป็นรูปแบบของ 'น้ำแข็งบด' ซึ่งสามารถนุ่ม [sic] การไหลของการสนทนาและเปิดใช้งานทั้งสองฝ่ายที่จะประเมินอีกคนหนึ่ง "(พี. 79) บนมืออื่น ๆ ที่ชาวตะวันตกมีมากขึ้นโดยตรงและชัดเจน (อับดุลลาห์, 1996) และต้องการที่จะวางไพ่บนโต๊ะและได้รับลงไปที่ธุรกิจ.
ในการเจรจาต่อรองตะวันตกส่วนใหญ่มีเหตุผลเป็นที่ชื่นชอบมากกว่า emotionality บุคคลที่ได้รับการสนับสนุนในการเจรจาใช้วิธีการเจรจาต่อรองจริยธรรม (รอ ธ , 2004) ที่ยังคงอยู่ในการเจรจาที่สร้างสรรค์โดยไม่มีเงื่อนไขตลอดกระบวนการ เทคนิคนี้แสดงชุดของกฎที่มุ่งเน้นเนื้อหาที่มีความสำคัญกับผลที่จะตามมาตรฐานวัตถุประสงค์ ซึ่งแตกต่างจากการเจรจาต่อรองที่อ่อนค่าการสร้างความสัมพันธ์และมิตรภาพ (รอ ธ , 2004) การเจรจาต่อรองจริยธรรมสามารถแบ่งออกเป็นการสื่อสารต่ำบริบท.
ลักษณะการสื่อสารสูงบริบทที่สองคืออ้อมค้อม ตามที่ฮอลล์ (1976) เป็นบุคคลสูงบริบทจะพูดคุยสิ่งที่คาดหวังว่ารอบคู่สนทนาที่จะเข้าใจความหมาย ลำโพงที่มีส่วนหนึ่งของข้อความและใบชิ้นส่วนที่เหลือจะได้รับการเติมเต็มด้วยฟัง ยกตัวอย่างเช่นเพื่อนบอกว่าเขาจะหิว แต่ไม่สามารถออกจากการทำงานของเขาที่จะซื้ออาหาร สำหรับคนที่ต่ำบริบทนี้หมายถึงว่าเพื่อนจะหิวจนเขาเสร็จสิ้นการทำงาน แต่เป็นคนที่สูงบริบทอาจได้รับสัญญาณที่เพื่อนของเขาต้องการให้เขาได้รับอาหารสำหรับเขา คำพูดนี้โดยตรงอาจจะปรากฏความต้องการดังนั้นโดยการพูดคุยรอบสิ่งที่เขาต้องการฟังอาจจะไม่สามารถที่จะรับตัวชี้นำ ในกรณีนี้ฮอลล์ (1976) ตั้งข้อสังเกตว่าสมาชิกในกลุ่มที่อยู่ในบริบทสูงที่คาดว่าจะรู้ว่าสิ่งที่หนักใจสมาชิกกลุ่ม รายละเอียดไม่ได้ระบุไว้ แต่ถือว่าเป็นที่รู้จักกันโดยคนอื่น ๆ วางภาระของความเข้าใจและการตอบสนองต่อปัญหาที่เกิดขึ้นเกี่ยวกับคู่สนทนา

ผลลัพธ์ (ไทย) 3:

แรก , บริบทการสื่อสารสูงเกี่ยวข้องกับอารมณ์ และความสัมพันธ์ใกล้ชิด ในขณะที่ปฏิสัมพันธ์บริบทต่ำใช้ส่วนตรรกะของสมอง และเป็นส่วนตัว น้อย ( Hall , 1998 ) เช่น ประเพณีมลายูโดยทั่วไปให้บริการเครื่องดื่มและขนมท้องถิ่น เมื่อมีแขกมาเยี่ยมบ้าน มาเลย์เหมือนแขกของพวกเขาที่จะรู้สึกสะดวกสบายและการต้อนรับเมื่อแขกจ่ายพวกเขาเยี่ยมชมดังนั้น วิธีนี้คือการ ให้บรรยากาศที่อบอุ่น การปฏิบัตินี้ถูกนำมาในการประชุมทางธุรกิจขององค์การ ซึ่งระหว่างคู่ค้าทางธุรกิจมักจะเสิร์ฟเครื่องดื่มและอาหารว่างระหว่างการประชุม ไปมาเลเซียสร้างความสัมพันธ์มาก่อนได้รับลงไปที่ธุรกิจ ในการสังเกต อับดุลลาห์ ( 1996 ) บันทึกว่า" มาเลเซียมีแนวโน้มที่จะมีส่วนร่วมในสังคมทักทาย ก่อนที่จะได้รับลงไปที่ธุรกิจ พวกเขาเห็นมันเป็นรูปแบบของ ' ' ซึ่งสามารถบดน้ำแข็งนุ่ม [ sic ] การไหลของการสนทนา และช่วยให้ทั้งสองฝ่ายที่จะประเมินกัน " ( หน้า 79 ) บนมืออื่น ๆที่ชาวตะวันตกโดยตรงมากขึ้นและชัดเจน ( Abdullah , 1996 ) และต้องการจะวางไพ่ลงบนโต๊ะและได้รับลงไปที่ธุรกิจ .
ในการเจรจาตะวันตกมากที่สุด เหตุผลคือ ได้เปรียบ emotionality . บุคคลควรที่จะใช้วิธีการเจรจาต่อรองอย่างมีหลักการ ( ประสบความสำเร็จ , 2004 ) ที่การเจรจายังไม่มีเงื่อนไขที่สร้างสรรค์ตลอดกระบวนการ เทคนิคนี้สรุปชุดของกฎที่มุ่งเน้นเนื้อหาที่เน้นผลลัพธ์ที่เป็นมาตรฐานตามวัตถุประสงค์ซึ่งแตกต่างจากการอ่อนค่าความสัมพันธ์และมิตรภาพ ( อาคารที่ประสบความสำเร็จ , 2004 ) การเจรจา principled สามารถแบ่งออกเป็นสภาพแวดล้อมการสื่อสารต่ำ .
2 สูงบริบทการสื่อสารลักษณะ indirectness . ห้องโถง ( 1976 ) ตามแต่ละบริบทสูงจะพูดเรื่องว่าคู่สนทนาเข้าใจตัวชี้นำ .ผู้พูดแสดงส่วนของข้อความและใบชิ้นที่เหลือจะเต็มไปด้วยผู้ฟัง ตัวอย่างเช่นเพื่อนบอกว่าเขาหิว แต่ก็ไม่ทิ้งงานของเขาเพื่อซื้ออาหาร สำหรับต่ำบริบทคนๆ นี้หมายความ ว่า เพื่อนจะหิวจนเขาเสร็จงาน แต่บริบทสูงอาจได้รับสัญญาณที่เพื่อนอยากให้เขาเอาอาหารมาให้เขาพูดโดยตรงอาจปรากฏเรียกร้องให้พูดสิ่งที่เขาต้องการ ผู้ฟังอาจจะรับคิว . ในกรณีนี้ ฮอลล์ ( 1976 ) บันทึกว่า สมาชิกในกลุ่มวัฒนธรรมในบริบทที่คาดว่าจะรู้ว่าอะไรคือปัญหาของกลุ่มสมาชิกรายละเอียดไม่ได้ระบุไว้ แต่ถือว่าเป็นที่รู้จักโดยบุคคลอื่นที่วางภาระของความเข้าใจและตอบสนองต่อปัญหาในการสนทนา .