Fig. 1 shows the acquisition data o

Fig. 1 shows the acquisition data of both groups. The figure suggests the development of differential outcome-expectancy
to the S+ and the S− in both groups, but somewhat stronger in Group INTRA. This was tested by a repeated-measures ANOVA with one between-groups factor (Group, 2 levels), one within-subjects factor (Stimulus, 2 levels) and one repeated measures factor (Trial, 12 levels). This analysis revealed a main effect of Stimulus, F(1,38) = 102.35, p < .001, eta = .73, a main effect of Trial, F(1,38) = 6.61, p < .001, eta = .15, and the absence of amain effect of Group, F(1,38) = .92. In addition, the significant Stimulus×Trial interaction, F(11,418) = 12.48, p < .001, eta = .25, and the significant linear trend of this interaction, F(1,38) = 11.20,p < .01, eta = .23, showed that the discrimination increased gradually over trials. Most importantly, the absence of a significant Group×Stimulus×Trial interaction suggests that this development did not differ between the groups, F(11,418) = 1.14,p > .30. Nevertheless, a significant Group×Stimulus interaction emerged, indicating that the mean strength of the discrimination did differ between the two groups, F(1,38) = 7.10, p < .05, eta = .16. Post hoc comparisons showed that the interaction was mainly driven by a group difference in responding to the S−, F(1,38) = 7.05, p < .05, eta = .16 [for S+: F(1,38) = 2.16, p = .15].Perhaps surprisingly, differential acquisition was easier in group INTRA than in group INTER.

ผลลัพธ์ (ไทย) 2:

รูป 1 แสดงข้อมูลการซื้อกิจการของทั้งสองกลุ่ม ตัวเลขที่แสดงให้เห็นการพัฒนาของความแตกต่างผลคาดหวังถึง + S และ S-ในทั้งสองกลุ่ม แต่ค่อนข้างแข็งแกร่งในกลุ่มอินทรา
นี้ได้รับการทดสอบโดยมาตรการซ้ำ ANOVA กับหนึ่งระหว่างกลุ่มปัจจัย (กลุ่ม 2 ระดับ) หนึ่งภายในวิชาปัจจัย (กระตุ้น 2 ระดับ) และเป็นหนึ่งในปัจจัยที่วัดซ้ำ (Trial 12 ระดับ) การวิเคราะห์นี้จะเผยให้เห็นผลกระทบหลักของการกระตุ้น, F (1.38) = 102.35, p <0.001, การทางพิเศษแห่งประเทศไทย = 0.73, ผลกระทบหลักของการทดลอง F (1.38) = 6.61, p <0.001, การทางพิเศษแห่งประเทศไทย = 0.15 และกรณีที่ไม่มีผลดุเดือดของกลุ่มเอฟ (1.38) = 0.92 นอกจากนี้การกระตุ้นเศรษฐกิจอย่างมีนัยสำคัญ×ปฏิสัมพันธ์ทดลอง F (11,418) = 12.48, p <0.001, การทางพิเศษแห่งประเทศไทย = 0.25 และแนวโน้มเชิงเส้นอย่างมีนัยสำคัญของการปฏิสัมพันธ์นี้ F (1.38) = 11.20, p <0.01, กทพ = 0.23 แสดงให้เห็นว่าการเลือกปฏิบัติเพิ่มขึ้นเรื่อย ๆ ในช่วงทดลอง สิ่งสำคัญที่สุดคือตัวตนของกลุ่มอย่างมีนัยสำคัญ××ปฏิสัมพันธ์กระตุ้นการทดลองแสดงให้เห็นว่าการพัฒนานี้ไม่แตกต่างกันระหว่างกลุ่ม F (11,418) = 1.14, p> 0.30 อย่างไรก็ตามกลุ่มอย่างมีนัยสำคัญ×กระตุ้นการทำงานร่วมกันโผล่ออกมาแสดงให้เห็นว่าหมายถึงความแข็งแรงของการเลือกปฏิบัติที่ไม่แตกต่างกันระหว่างสองกลุ่ม F (1.38) = 7.10, p <0.05, 0.16 = การทางพิเศษแห่งประเทศไทย โพสต์เปรียบเทียบเฉพาะกิจแสดงให้เห็นว่าการทำงานร่วมกันเป็นผลจากความแตกต่างในกลุ่มการตอบสนองต่อ S-, F (1.38) = 7.05, p <0.05, การทางพิเศษแห่งประเทศไทย = 0.16 [สำหรับ S + F (1.38) = 2.16, p = 0.15] .Perhaps น่าแปลกใจที่การเข้าซื้อกิจการที่แตกต่างกันได้ง่ายขึ้นในกลุ่มอินทรากว่ากลุ่ม INTER

ผลลัพธ์ (ไทย) 3:

รูปที่ 1 แสดงข้อมูลเพิ่มเติมของทั้งสองกลุ่ม รูปที่แสดงให้เห็นการพัฒนาที่แตกต่างกันของผลที่คาดหมาย
กับ S และ s −ในทั้งสองกลุ่ม แต่ค่อนข้างแข็งแกร่งภายในกลุ่ม นี้ได้รับการทดสอบโดยการวิเคราะห์ความแปรปรวนแบบวัดซ้ำหนึ่งระหว่างกลุ่มปัจจัย ( กลุ่ม 2 ระดับ ) , หนึ่งในหัวข้อปัจจัยกระตุ้น 2 ระดับ ) และปัจจัย ( การทดลองวัดซ้ำ ระดับ 12 )การวิเคราะห์นี้แสดงผลหลักของการกระตุ้น , f ( 1,38 ) = 102.35 , p < . 001 และ = . 73 , ผลหลักของการทดลอง , f ( 1,38 ) = 6.61 , p < . 001 และ = . 15 , และการขาดหลัก ผลของกลุ่ม F ( 1,38 ) = . 92 นอกจากนี้ ที่สำคัญกระตุ้น×ทดลองปฏิสัมพันธ์ , f ( 11418 ) = 12.48 , p < . 001 และ = . 25 , และที่สำคัญเชิงเส้นแนวโน้มของการปฏิสัมพันธ์นี้ f ( 1,38 ) = 11.20 , p < . 01 และ = . 23พบว่า การเพิ่มขึ้นเรื่อย ๆ ผ่านการทดลอง ที่สำคัญที่สุดคือ การขาดการกระตุ้นกลุ่ม××การทดลองปฏิกิริยาแสดงให้เห็นว่าการพัฒนานี้ไม่แตกต่างกันระหว่างกลุ่ม F ( 11418 ) = 1.14 , P > . 30 อย่างไรก็ตาม ทางด้านกลุ่ม×กระตุ้นปฏิสัมพันธ์โผล่ออกมา ระบุว่า ค่าเฉลี่ยความแข็งแรงของการเลือกปฏิบัติไม่แตกต่างกันระหว่างสองกลุ่ม F ( 138 ) = 7.10 , p < . 05 และ = . 16 Post Hoc เปรียบเทียบพบว่าปฏิสัมพันธ์เป็นส่วนใหญ่ขับเคลื่อนโดยกลุ่มความแตกต่างในการตอบสนองต่อ s − F ( 1,38 ) = ลง , p < . 05 และ = . 16 [ สำหรับ s : F ( 1,38 ) = 2.16 , p = . 15 ] บางทีอย่างแปลกใจ ซื้ออนุพันธ์ได้ง่ายขึ้นภายในกลุ่ม กว่าในกลุ่มอินเตอร์ .