While wondering what on earth her g

While wondering what on earth her grandmother had done, Shino came to a halt too.
You could vaguely see a bamboo grove in the fog ahead of them.
“This bamboo grove…should be the right place.” Tamaki said.
Those were some ambiguous words from someone who said they’d guide them.
“What do you mean should be?” Kiba asked.
“Well, in a nutshell, nobody’s ever met him.”
“Then how do you know this is where he lives?”
“Please take a look at this,” Tamaki indicated a pair of stone monuments that were erected ahead of the bamboo grove.
Seeing the rotted rope that was wrapped around the stone monuments, Shino murmured: “Traveller’s Guardian Deities.”
“That’s correct.” Temaki said, “People come here and place an offering, things like vegetables and the like, near the statue. When they come back the next day, the offerings will be gone, and a small container of honey or honey wine will be in its place. And so, we call the person who leaves honey, whoever they are, the ‘beekeeper’.”
“Why hasn’t anyone tried to go see him…?” Kiba asked, looking incredibly surprised. “Normally, wouldn’t you be curious about what kind of a guy he is?”
Well, that certainly was what you would think. ‘Normally’.
But, this was Soraku.
The possibility that whoever lived here wasn’t someone upright was 200% percent. As long as that person did their business properly under the watch of the cats, then nobody would care whether they were a traveller or a fugitive.
“As you can tell by the Traveller’s Guardian Deities, these are sacred grounds. But the people who live in Soraku don’t bother looking around. We have no business here after all.” Tamaki said with a laugh.
The fact that the beekeeper was living on sacred grounds didn’t seem to be something upsetting.
As expected, the people of Soraku have a unique way of thinking that’s a little bit different than others.
“But we do have business here, you know…” Kiba said, “We can’t just sit around in a daze for who knows how many days while waiting for our offerings to be exchanged with honeywine.”
“Either way, you jerks won’t be able to find it, meow. Even cats get lost in that bamboo grove, meow.” Momo gave a sadistic laugh.
He’d thought the cat had finally decided to say something worthwhile only for something like that to come out of its mouth.
But Kiba wasn’t perturbed.
“We’re shinobi. We won’t get lost.” He directed the words at Momo, and then turned to walk towards the bamboo groves shrouded in mist.

ผลลัพธ์ (ไทย) 1:

ในขณะที่สงสัยสิ่งบนโลกที่ยายทำ สนามมาสะดุดหยุดชะงักเกินไปคุณมองเห็นแบมบูโกรฟในหมอกก่อนเหล่านั้น"แบมบูโกรฟ...ควรจะหา" ทากล่าวว่าคำบางคำไม่ชัดเจนจากผู้ที่กล่าวว่า พวกเขาจะแนะนำพวกเขาเหล่านั้นได้"คุณไร ควร" คิบะที่ถาม"ดี สั้น ไม่มีใครได้พบเจอเขา""แล้วคุณรู้ได้อย่างไรนี้เป็นเขาอยู่ที่ไหน""โปรดลองดูที่นี้ ทาระบุคู่ของอนุสาวรีย์หินที่ถูกสร้างขึ้นก่อนแบมบูโกรฟเห็นเชือก rotted ที่ถูกพันรอบอนุสาวรีย์หิน สนาม murmured: "เทพผู้พิทักษ์ของ""ที่ถูกต้อง" Temaki กล่าวว่า "ผู้คนมาที่นี่ และเป็น สิ่งที่ต้องการผัก และ ชอบ ใกล้รูปปั้น เมื่อกลับมาในวันถัดไป ข้อเสนอที่จะหายไป และภาชนะขนาดเล็กของน้ำผึ้งหรือน้ำผึ้งไวน์จะอยู่ในสถาน และดังนั้น เราเรียกผู้ที่ทำให้น้ำผึ้ง ใครมี 'beekeeper' ""ทำไมไม่ได้ทุกคนพยายามที่จะไปดูเขา..." คิบะถาม มองอย่างประหลาดใจ "ปกติ คงคุณจะอยากรู้เกี่ยวกับเขาเป็นผู้ชายประเภทไหน"ดี ที่แน่นอนคือสิ่งที่คุณจะคิดว่า 'ปกติ'แต่ นี้ Sorakuความเป็นไปได้ที่ผู้อาศัยอยู่ที่นี่ไม่มีคนตรงได้ 200% ตราบใดที่คนที่ทำธุรกิจอย่างถูกต้องภายใต้การดูแลของแมว ไม่มีใครจะดูแลได้ ว่าพวกเขาเป็นนักเดินทาง หรือขึ้นทำเนียบจับตาย"คุณสามารถบอกได้จากเทพผู้พิทักษ์ของนักเดินทาง เหล่านี้เป็นบริเวณศักดิ์สิทธิ์ แต่คนที่อยู่ใน Soraku ไม่รำคาญมองไปรอบ ๆ เรามีธุรกิจไม่มีนี่หลังจากทั้งหมด" ทามากิพูดพร้อมกับหัวเราะความจริงที่ว่า beekeeper ที่ได้อาศัยอยู่ในบริเวณศักดิ์สิทธิ์ไม่ได้ดูเหมือนจะ เป็นสิ่งที่ให้กระทบตามที่คาดไว้ คนของ Soraku มีวิธีไม่ซ้ำของการคิดที่แตกต่างกันเล็กน้อยกว่าคนอื่น ๆ"แต่เรามีธุรกิจที่นี่ คุณรู้ว่า..." คิบะกล่าวว่า "เราไม่เพียงแค่นั่งรอบดึกสำหรับผู้รู้กี่วันขณะกำลังรอข้อเสนอของเราไปแลกเปลี่ยน ด้วย honeywine""วิธี ไหน ๆ คุณจะไม่สามารถค้นหา meow แม้แมวได้หายไปในที่แบมบูโกรฟ meow. " โมโมให้หัวเราะทักษะเขาได้คิดว่า แมวในที่สุดได้ตัดสินใจที่จะพูดบางสิ่งบางอย่างที่คุ้มค่าสำหรับสิ่งที่ต้องการที่จะออกมาจากปากของแต่คิบะไม่ได้ perturbed"เรากำลัง shinobi เราไม่ได้หายไป" เขานำคำว่า Momo แล้ว หันเดินไปทางสวนไผ่ในหมอก

ผลลัพธ์ (ไทย) 2:

ในขณะที่สงสัยว่าสิ่งที่อยู่ในแผ่นดินยายของเธอได้ทำ Shino มาหยุดเกินไป.
คุณรางจะได้เห็นดงไผ่ในหมอกไปข้างหน้าของพวกเขา.
"ดงไผ่นี้ ... ควรจะเป็นสถานที่ที่เหมาะสม." ทามากิกล่าวว่า.
เหล่านี้เป็นบางส่วนที่ไม่ชัดเจน คำพูดจากคนที่กล่าวว่าพวกเขาต้องการคำแนะนำพวกเขา.
"คุณหมายถึงอะไรควรเป็นอย่างไร" Kiba ถาม.
"ดีสั้นไม่มีใครเคยพบเขา."
"แล้วคุณจะรู้นี้เป็นที่ที่เขาอาศัยอยู่?"
" โปรดดูที่นี้ ". ทามากิแสดงให้เห็นคู่ของอนุสาวรีย์หินที่ถูกสร้างขึ้นข้างหน้าของดงไผ่ที่
เห็นเชือกผุที่พันรอบอนุสาวรีย์หิน Shino บ่นอยู่:" นักเดินทางของการ์เดียนเทพ ".
" นั่นคือที่ถูกต้อง. " Temaki กล่าวว่า "คนที่มาที่นี่และวางบูชาสิ่งเช่นผักและชอบอยู่ใกล้กับรูปปั้น เมื่อพวกเขากลับมาในวันถัดไปบูชาจะหายไปและภาชนะขนาดเล็กของน้ำผึ้งหรือไวน์น้ำผึ้งจะอยู่ในสถานที่ และเพื่อให้เราเรียกคนที่ออกน้ำผึ้งใครก็ตามที่พวกเขาเป็น 'ผึ้ง'. "
" ทำไมทุกคนไม่ได้พยายามที่จะไปดูเขา ... ? "Kiba ถามว่ามองประหลาดใจอย่างไม่น่าเชื่อ "ปกติแล้วคุณจะไม่อยากรู้เกี่ยวกับสิ่งที่ชนิดของผู้ชายที่เขาเป็น?"
ดีที่แน่นอนคือสิ่งที่คุณจะคิดว่า 'ปกติ'.
แต่นี้เป็น Soraku.
ความเป็นไปได้ว่าใครก็ตามที่อาศัยอยู่ที่นี่ไม่ได้เป็นคนตรงคิดเป็นร้อยละ 200% ตราบใดที่คนที่ทำธุรกิจของพวกเขาอย่างถูกต้องภายใต้นาฬิกาของแมวแล้วจะไม่มีใครสนใจว่าพวกเขาเป็นนักท่องเที่ยวหรือผู้ลี้ภัย.
"ในขณะที่คุณสามารถบอกได้โดยเดินทางของการ์เดียนเทพเหล่านี้เป็นพื้นที่ศักดิ์สิทธิ์ แต่คนที่อาศัยอยู่ใน Soraku ไม่รำคาญมองไปรอบ ๆ เรามีธุรกิจที่นี่ไม่มีหลังจากทั้งหมด. "ทามากิกล่าวพร้อมกับหัวเราะ.
ความจริงที่ว่าคนเลี้ยงผึ้งอาศัยอยู่ในบริเวณที่ศักดิ์สิทธิ์ไม่ได้ดูเหมือนจะเป็นสิ่งที่ร้าย.
เป็นที่คาดหวังของคน Soraku มีวิธีที่ไม่ซ้ำของการคิดว่าเป็นเพียงเล็กน้อย บิตที่แตกต่างกว่าคนอื่น ๆ .
" แต่ที่เราทำมีธุรกิจที่นี่คุณจะรู้ว่า ... " Kiba กล่าวว่า "เราไม่สามารถเพียงแค่นั่งไปรอบ ๆ ในความงุนงงสำหรับผู้ที่รู้วิธีการหลายวันในขณะที่รอข้อเสนอของเราที่จะแลกเปลี่ยนกับ honeywine ได้."
" ทั้งสองวิธีคุณกระตุกจะไม่สามารถที่จะหาได้ Meow แม้แมวได้รับหายไปในการที่ดงไผ่, Meow. "Momo ให้หัวเราะสะใจ.
เขาต้องการคิดว่าแมวในที่สุดเขาก็ตัดสินใจที่จะบอกว่าสิ่งที่คุ้มค่าเฉพาะสำหรับสิ่งที่ต้องการที่จะออกมาจากปากของมันมา.
แต่ Kiba ไม่ได้ตกอกตกใจ
"เรา Shinobi เราจะไม่ได้หายไป. "เขาเพ่งเล็งถ้อยคำที่ Momo และจากนั้นก็หันเดินไปทางป่าไผ่ปกคลุมในหมอก

ผลลัพธ์ (ไทย) 3:

ในขณะที่สงสัยอะไรยายทำ ชิโนะมาหยุดด้วยคุณอาจจะไม่ค่อยเห็นเวฬุวันในหมอกข้างหน้าของพวกเขา" ไผ่ป่า . . . . . . . ควรเป็นสถานที่ที่เหมาะสม . " ทามากิพูดนั้นเป็นคำที่บางคนบอกว่าพวกเขาจะแนะนำพวกเขา" คุณหมายถึงอะไรควรหรือไม่ " คิบะถาม" ดี พูดง่ายๆคือ ไม่มีใครเคยพบเขา "" แล้วคุณรู้ได้ยังไงว่าเขาอยู่ที่นี่ ? "" ดูนี่สิครับ " ทามากิ พบคู่ของหินอนุสาวรีย์ที่ถูกสร้างขึ้นข้างหน้าของไม้ไผ่ป่าเห็นผุเชือกที่พันรอบหินอนุสาวรีย์ ชิโนะบ่น : " นักท่องเที่ยวเป็นผู้ปกครองเทวดา”" ถูกต้อง " มากิกล่าวว่า " ผู้คนมาที่นี่และสถานที่บูชา สิ่งต่าง ๆเช่นผักและชอบ ใกล้กับ รูปปั้น เมื่อพวกเขากลับมาในวันถัดไป บูชา จะหายไป และภาชนะขนาดเล็กของที่รัก หรือ ไวน์ที่รักจะอยู่ในสถานที่ของ ดังนั้น เราเรียกคนจากไปที่รัก ไม่ว่าเขาจะเป็นใครก็ตาม ' Beekeeper ' . "" ทำไมไม่มีใครพยายามไปหาเขา . . . . . . . ? " คิบะถามพลางมองอย่างประหลาดใจ " ปกติแล้ว คุณจะไม่สงสัยว่าเป็นผู้ชายแบบไหน ? "เอ่อ นั่นจะเป็นสิ่งที่คุณจะคิด ' ปกติ 'แต่นี่เป็น soraku .เป็นไปได้ว่าคนที่อาศัยอยู่ที่นี่ไม่ใช่คนตรง 200 เปอร์เซ็นต์ . ตราบใดที่คนคนนั้นธุรกิจของพวกเขาอย่างถูกต้องภายใต้การดูของ แมว แล้วไม่มีใครสนใจ ไม่ว่าจะเป็นนักท่องเที่ยวหรือผู้หลบหนี" คุณสามารถบอกได้โดยนักท่องเที่ยวผู้ปกครองเทวดาเหล่านี้เป็นบริเวณที่ศักดิ์สิทธิ์ แต่คนที่อยู่ใน soraku ไม่รำคาญมองไปรอบ ๆ เราไม่มีธุระที่นี่หลังจากทั้งหมด . " ทามากิพูดพร้อมกับหัวเราะความจริงที่ว่าคนเลี้ยงผึ้งอาศัยอยู่ในพื้นที่ศักดิ์สิทธิ์ไม่ได้ดูเหมือนจะเป็นสิ่งที่น่าเศร้าตามคาด คน soraku มีเฉพาะวิธีคิดมันค่อนข้างแตกต่างกว่าคนอื่น ๆ" แต่เราก็มีธุรกิจที่นี่ คุณรู้มั้ย . . . . . . . " คิบะกล่าวว่า " เราไม่สามารถนั่งตาลอย ใครจะรู้ว่าหลายวันขณะรอบูชาของเราต้องแลกกับ honeywine ”" ยังไงเธอจะไม่มีวันหาเจอ เหมียว แม้แต่แมวหลงทางในป่า ไม้ไผ่ เหมียว " โมโมะก็หัวเราะ เศร้าเขาคงคิดว่าแมวได้ตัดสินใจพูดบางอย่างที่คุ้มค่าเท่านั้นที่เรื่องแบบนั้นจะออกมาจากปากของมันแต่คิบะไม่กระสับกระส่าย" เราเป็น ชิโนบิ เราก็จะไม่หลงทาง เขากำกับคำที่โมโม่ แล้วหันหลังเดินไปสู่ป่าไผ่ปกคลุมไปด้วยหมอก